Scene 1

[พูดกับตัวเอง] ข้าไม่เคยได้ยินใครพูดลากเสียงและดัดจริตเท่าเจ้าคนกะล่อนคนนี้มาก่อนเลย

ฟอร์ด

[พูดกับตัวเอง] ถ้าข้าหามันเจอละก็—หึ

เพจ

[พูดกับตัวเอง] ข้าจะไม่เชื่อคนต่างถิ่นแบบนั้น แม้แต่บาทหลวงประจำเมืองจะยกย่องว่าเขาเป็นคนซื่อตรงก็ตาม

ฟอร์ด

[พูดกับตัวเอง] เขาเป็นเพื่อนที่ดูมีเหตุผลดี—เอาเถอะ

มิสซิสเพจ และมิสซิสฟอร์ด เดินเข้ามา

เพจ

เป็นอย่างไรบ้าง เม็ก?

มิสซิสเพจ

ท่านจะไปไหนหรือ จอร์จ? ฟังทางนี้ก่อน

มิสซิสฟอร์ด

เป็นอย่างไรบ้าง แฟรงก์ที่รัก ทำไมท่านถึงดูเศร้าสร้อยเช่นนี้?

ฟอร์ด

ข้าเศร้าสร้อยรึ? ข้าไม่ได้เศร้าเสียหน่อย กลับบ้านไปเถิด ไปได้แล้ว

มิสซิสฟอร์ด

ให้ตายสิ ตอนนี้ท่านคงมีเรื่องฟุ้งซ่านอยู่ในหัวสินะ—ท่านจะไปไหม มิสซิสเพจ?

มิสซิสเพจ

ไปสิ ท่านจะมาทานมื้อค่ำไหม จอร์จ?

[พูดกับมิสซิสฟอร์ด] ดูสิ ใครมาโน่น นางจะเป็นคนส่งสารของเราไปยังอัศวินชั้นต่ำผู้นั้น

มิสซิสฟอร์ด

[พูดกับมิสซิสเพจ] เชื่อข้าเถิด ข้าก็คิดถึงนางอยู่พอดี นางนี่แหละเหมาะสมที่สุด

มิสซิสควิกลี่ เข้ามา

มิสซิสเพจ

เจ้ามาเพื่อพบแอน ลูกสาวของข้าใช่ไหม?

มิสซิสควิกลี่

ใช่ค่ะ จริงแท้แน่นอน แล้วขอถามหน่อยเถิดว่ามิสซิสแอนสบายดีไหมคะ?

มิสซิสเพจ

เข้ามากับเราสิแล้วจะได้เห็น เรามีเรื่องอยากจะคุยกับเจ้าสักชั่วโมง

[มิสซิสเพจ มิสซิสฟอร์ด และมิสซิสควิกลี่ ออกไป]

เพจ

เป็นอย่างไรบ้าง มาสเตอร์ฟอร์ด?

ฟอร์ด

ท่านได้ยินสิ่งที่เจ้าคนกะล่อนนั่นบอกข้าแล้วใช่ไหม?

เพจ

ใช่ และท่านก็ได้ยินสิ่งที่อีกคนบอกข้าแล้วใช่ไหม?

ฟอร์ด

ท่านคิดว่าเรื่องเหล่านั้นเป็นความจริงหรือ?

เพจ

ไปลงนรกเสียเถอะ พวกทาส! ข้าไม่คิดว่าท่านอัศวินจะกล้าทำเช่นนั้น แต่พวกที่กล่าวหาว่าเขามีเจตนาไม่ดีต่อภรรยาของเรานั้น เป็นเพียงกลุ่มคนที่เขาเลิกจ้าง เป็นพวกกะล่อนที่ตกงานกันทั้งนั้น

ฟอร์ด

พวกเขาเคยเป็นคนของเขาหรือ?

เพจ

ให้ตายสิ ใช่แล้วล่ะ

ฟอร์ด

ยิ่งรู้แบบนั้นข้ายิ่งไม่ชอบใจเลย เขาพักอยู่ที่การ์เตอร์ใช่ไหม?

เพจ

ใช่ พักอยู่ที่นั่นแหละ หากเขาคิดจะลองดีกับภรรยาข้า ข้าจะปล่อยให้นางไปเผชิญหน้ากับเขาเลย และหากเขาได้อะไรจากนางมากกว่าคำด่าทอ ก็ให้มันมาลงที่หัวข้านี่แหละ

ฟอร์ด

ข้าไม่ได้ระแวงภรรยาของข้า แต่ข้าไม่อยากปล่อยให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน คนเราอาจจะมั่นใจเกินไปได้ ข้าไม่อยากให้เรื่องอะไรมาลงที่หัวข้า ข้าไม่อาจพอใจกับเรื่องนี้ได้

เจ้าของโรงเตี๊ยม เข้ามา

เพจ

ดูโน่น เจ้าของโรงเตี๊ยมการ์เตอร์ผู้โอ้อวดมาแล้ว เวลาเขาดูร่าเริงเช่นนี้ ไม่ว่าในหัวจะมีเหล้าหรือในกระเป๋ามีเงินอย่างใดอย่างหนึ่งแน่นอน—เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าของโรงเตี๊ยม?

เจ้าของโรงเตี๊ยม

เป็นอย่างไรบ้าง พ่อกาผู้สง่า? ท่านช่างเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ—ท่านอัศวินจัสติซ ข้าว่าอย่างนั้น!

แชลโลว์ เข้ามา

แชลโลว์

ข้าตามมาแล้ว เจ้าของโรงเตี๊ยม ข้าตามมาแล้ว—สวัสดีตอนเย็น มาสเตอร์เพจ ท่านจะไปกับเราไหม? เรามีเรื่องสนุกๆ รออยู่

เจ้าของโรงเตี๊ยม

บอกเขาซิ ท่านอัศวินจัสติซ บอกเขาซิ พ่อกาผู้สง่า

แชลโลว์

ท่านครับ มีการทะเลาะวิวาทที่ต้องไปดู ระหว่างเซอร์ฮิว์ บาทหลวงชาวเวลส์ กับไคอัส หมอชาวฝรั่งเศส

ฟอร์ด

ท่านเจ้าของโรงเตี๊ยมการ์เตอร์ ข้าขอคุยด้วยสักคำ

เจ้าของโรงเตี๊ยม

ท่านว่าอย่างไร พ่อกาผู้สง่าของข้า?

[ฟอร์ดและเจ้าของโรงเตี๊ยมแยกไปคุยกัน]

แชลโลว์

[ถึงเพจ] ท่านจะไปดูด้วยกันกับเราไหม? เจ้าบ้านผู้รื่นเริงของข้าได้วัดขนาดอาวุธของพวกเขาแล้ว และข้าคิดว่าเขาได้กำหนดจุดประจันหน้าให้สวนทางกัน เพราะเชื่อข้าเถิด ข้าได้ยินมาว่าท่านบาทหลวงไม่ใช่คนตลกเลย ฟังนะ ข้าจะบอกว่าความสำราญของเราจะเป็นอย่างไร

[แชลโลว์และเพจคุยกันแยกออกไป ฟอร์ดและเจ้าบ้านเดินออกมาข้างหน้า]

เจ้าบ้าน

ท่านไม่มีเรื่องบาดหมางกับท่านอัศวินผู้เป็นแขกของข้าหรือ ท่านอัศวินผู้ทรงเกียรติ?

ฟอร์ด

ไม่มีเลย ข้าขอสาบาน แต่ข้าจะให้เหล้าแซคขวดหนึ่งแก่ท่าน เพื่อให้ท่านช่วยให้ข้าได้เข้าพบเขา และบอกเขาว่าข้าชื่อบรู๊ค เพียงเพื่อความสนุกเท่านั้น

เจ้าบ้าน

ตกลงสหาย ท่านจะเข้าออกได้ตามสบาย—ข้าพูดถูกไหม?—และชื่อของท่านคือบรู๊ค เขาเป็นอัศวินที่รื่นเริงยิ่งนัก พวกท่านจะไปกันหรือยัง ท่านสุภาพบุรุษ?

แชลโลว์

ไปกันเถิด เจ้าบ้าน

เพจ

ข้าได้ยินมาว่าชาวฝรั่งเศสผู้นั้นมีฝีมือดาบเรเปียร์ที่ยอดเยี่ยม

แชลโลว์

โธ่ ท่าน ข้าบอกท่านได้มากกว่านั้นอีก ในสมัยนี้พวกท่านเอาแต่รักษาระยะห่าง—ทั้งการก้าวเท้า การแทงสวน และอะไรต่อมิอะไรที่ข้าไม่รู้จักหรอก มันอยู่ที่หัวใจต่างหาก ท่านเพจ มันอยู่ที่นี่ ที่นี่ ข้าเคยเห็นมาแล้ว ในยุคของข้า ด้วยดาบยาวข้าสามารถทำให้เจ้าพวกตัวโตสี่คนกระโดดหนีเหมือนหนูได้เลย

เจ้าบ้าน

มาเร็วพวกเรา มาเร็ว! เราจะเริ่มกันหรือยัง?

เพจ

ไปกันเถิด ข้าอยากฟังพวกเขาด่ากันมากกว่าสู้กันเสียอีก

[เจ้าบ้าน แชลโลว์ และเพจ ออกจากฉาก]

ฟอร์ด

แม้เพจจะเป็นคนโง่ที่ชะล่าใจ และเชื่อมั่นในความซื่อสัตย์ของภรรยาตนอย่างยิ่ง แต่ข้าก็ไม่อาจละทิ้งความสงสัยได้ง่ายๆ นางอยู่กับเขาที่บ้านของเพจ และสิ่งที่พวกเขาทำที่นั่นข้าก็ไม่รู้ เอาเถิด ข้าจะสืบให้ลึกกว่านี้ และข้ามีชุดปลอมตัวเพื่อจะลองเชิงฟัลสตาฟฟ์ หากข้าพบว่านางซื่อสัตย์ ข้าก็ไม่เสียแรงเปล่า แต่หากนางเป็นอย่างอื่น แรงที่เสียไปก็ถือว่าคุ้มค่า

[ออกจากฉาก]