องก์ที่ 2: ฉากที่ 1

โคลเทน และขุนนางสองคน เข้ามา

โคลเทน

จะมีชายใดโชคดีเช่นนี้! ตอนที่ข้าจูบไพ่แจ็ค แล้วมันดัน

ถูกตีออกไปตอนที่ข้ากำลังจะชนะ! ข้าลงพนันไว้ตั้งหนึ่งร้อยปอนด์ แล้วไอ้ลูกหมา

หน้าโง่นั่นกลับมาด่าข้าที่สบถ ราวกับว่าข้าไปยืมคำสบถมาจากมัน

และไม่สามารถใช้มันได้ตามใจชอบ

ขุนนางคนที่หนึ่ง

แล้วเขาได้อะไรจากเรื่องนั้น? ท่านใช้ชามตีหัวเขาจนแตกเลยนี่

ขุนนางคนที่สอง

[พูดกับตัวเอง] ถ้าสติปัญญาของเขามีเหมือนหัวที่ถูกตีแตก สติปัญญานั่นคงไหลออกมาหมดแล้ว

โคลเทน

เมื่อสุภาพบุรุษปรารถนาจะสบถ ไม่ใช่เรื่องของคนที่ยืนดู

ที่จะมาตัดตอนคำสบถของเขา ใช่ไหม?

ขุนนางคนที่สอง

ไม่ขอรับ ท่านลอร์ด [พูดกับตัวเอง] และไม่ควรไปตัดหูของคำสบถเหล่านั้นด้วย

โคลเทน

ไอ้หมาลูกโสโครก! ข้าให้บทเรียนมันแล้ว อยากให้มันมีฐานะอย่างข้าเสียจริง!

ขุนนางคนที่สอง

[พูดกับตัวเอง] จะได้มีกลิ่นเหมือนคนโง่บ้าง

โคลเทน

ข้าไม่เคยหงุดหงิดเรื่องใดในปฐพีนี้เท่าเรื่องนี้อีกแล้ว ให้มันเป็นโรคฝีดาษไปเสียเถิด! ข้าอยากจะเกิดมาไม่สูงศักดิ์เช่นนี้เสียยังดีกว่า พวกมันไม่กล้าสู้กับข้าก็เพราะมีราชินีผู้เป็นมารดาของข้าคอยคุ้มกะลาหัว ไอ้ขี้ข้าทุกตัวต่างก็ได้สู้จนอิ่มหนำ แต่ข้ากลับต้องเดินกร่างไปมาเหมือนไก่ชนที่ไม่มีใครกล้าประชันด้วย

ลอร์ดคนที่สอง

(พูดกับตัวเอง) ท่านเป็นทั้งไก่ชนและไก่ตอนด้วย และท่านก็ขันโชว์หงอนของท่านเสียเต็มที่เลยล่ะ

โคลเทน

เจ้าว่าอย่างไรนะ?

ลอร์ดคนที่สอง

มันไม่เหมาะสมหรอกพ่ะย่ะค่ะที่ท่านจะท้าสู้กับทุกคนที่ท่านไปล่วงเกินเข้า

โคลเทน

ไม่ ข้ารู้เรื่องนั้น แต่การที่ข้าจะล่วงเกินพวกที่ต่ำต้อยกว่านั้นเป็นเรื่องที่เหมาะสมแล้ว

ลอร์ดคนที่สอง

พ่ะย่ะค่ะ เหมาะสมสำหรับท่านเพียงผู้เดียวเท่านั้น

โคลเทน

ก็นั่นแหละที่ข้าบอก

ลอร์ดคนแรก

ท่านได้ยินเรื่องคนแปลกหน้าที่เดินทางมาถึงราชสำนักคืนนี้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?

โคลเทน

คนแปลกหน้าอย่างนั้นรึ แล้วข้าไม่รู้เรื่องนี้เชียวหรือ?

ลอร์ดคนที่สอง

(พูดกับตัวเอง) ตัวเขาเองนั่นแหละที่เป็นคนประหลาด แต่กลับไม่รู้ตัว

ลอร์ดคนแรก

มีชาวอิตาลีคนหนึ่งมาถึง และเชื่อกันว่าเป็นสหายของเลโอนาทัสพ่ะย่ะค่ะ

โคลเทน

เลโอนาทัสรึ? ไอ้สารเลวที่ถูกเนรเทศน่ะรึ และคนนี้ก็คงเป็นพวกเดียวกัน ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม ใครเป็นคนบอกเจ้าเรื่องคนแปลกหน้าคนนี้?

ลอร์ดคนแรก

มหาดเล็กคนหนึ่งของท่านพ่ะย่ะค่ะ

โคลเทน

มันจะเหมาะสมหรือไม่หากข้าจะไปดูหน้ามัน? จะเป็นการลดตัวลงเกินไปหรือไม่?

ลอร์ดคนที่สอง

ท่านลดตัวลงไม่ได้หรอกพ่ะย่ะค่ะ นายท่าน

โคลเทน

ข้าคิดว่าคงไม่ใช่ง่ายๆ หรอกนะ

ลอร์ดคนที่สอง

(พูดกับตัวเอง) ท่านน่ะเป็นคนโง่โดยกำเนิด ดังนั้นลูกหลานของท่านที่โง่เขลาตามกันมาจึงไม่มีทางลดตัวลงไปกว่านี้ได้อีก

โคลเทน

มาเถิด ข้าจะไปดูไอ้ชาวอิตาลีนี่ สิ่งที่ข้าเสียไปในการเล่นโบวล์สวันนี้ ข้าจะชนะคืนจากมันในคืนนี้แหละ มา ไปกันได้แล้ว

ลอร์ดคนที่สอง

ข้าพระองค์จะตามเสด็จพ่ะย่ะค่ะ

(โคลเทนและลอร์ดคนแรกออกไป)

ปีศาจเจ้าเล่ห์เช่นมารดาของเขา

กลับให้กำเนิดไอ้โง่ตัวนี้แก่โลก! สตรีผู้ซึ่ง

สยบทุกสิ่งด้วยสติปัญญาของนาง แต่บุตรชายผู้นี้

กลับลบเลขสองออกจากยี่สิบไม่ได้ เพราะใจที่โง่เขลา

จึงเหลืออยู่สิบแปด อนิจจา เจ้าหญิงผู้น่าสงสาร

อิโมเจนผู้เลอโฉม สิ่งที่เจ้าต้องอดทน

ระหว่างบิดาที่ถูกบงการโดยแม่เลี้ยง

มารดาที่คอยวางแผนชั่วร้ายทุกชั่วโมง และชายผู้มาขอความรัก

ที่น่ารังเกียจยิ่งกว่าการเนรเทศอันโสมม

ของสามีผู้เป็นที่รัก หรือยิ่งกว่าการหย่าร้าง

อันน่าสยดสยองที่เขาจะกระทำ! ขอสรวงสวรรค์จงปกปัก

กำแพงแห่งเกียรติยศของเจ้าให้มั่นคง รักษา

วิหารแห่งจิตใจอันงดงามของเจ้ามิให้สั่นคลอน เพื่อที่เจ้าจะได้

ยืนหยัดรอคอยสามีผู้ถูกเนรเทศและแผ่นดินอันยิ่งใหญ่นี้!

(ออกไป)