ฉากที่ ๖

เสียงสัญญาณเตือนภัย กษัตริย์เฮนรีและผู้ติดตาม พร้อมด้วยเชลย เข้ามา

กษัตริย์เฮนรี

พวกเจ้าทำได้ดีมาก เหล่าเพื่อนร่วมชาติผู้กล้าหาญยิ่ง

แต่ทุกอย่างยังไม่จบสิ้น เพราะพวกฝรั่งเศสยังคงยึดครองสนามรบอยู่

เอ็กเซเตอร์

ดยุกแห่งยอร์ก ฝากความเคารพมายังฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ

กษัตริย์เฮนรี:

ท่านลุงผู้ใจดี เขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่? ในชั่วโมงนี้ ข้าเห็นเขาล้มลงถึงสามครา และทั้งสามครานั้นเขาก็ลุกขึ้นมาสู้ต่อ ตั้งแต่หมวกเกราะจนถึงเดือยรองเท้า ทุกส่วนของเขาชุ่มโชกไปด้วยเลือด

เอ็กเซเตอร์:

ในสภาพนั้นแหละพะย่ะค่ะ ทหารผู้กล้าหาญ เขานอนทอดร่างอยู่บนทุ่งราบ และข้างกายที่นองเลือดของเขา มีท่านเอิร์ลแห่งซัฟฟอล์กผู้สูงศักดิ์นอนเป็นสหายร่วมชะตากรรมในบาดแผลแห่งเกียรติยศ ซัฟฟอล์กสิ้นใจก่อน และยอร์กผู้ซึ่งร่างกายสะบักสะบอมไปทั่วร่าง ก็คลานเข้าไปหาเขาที่นอนจมกองเลือด แล้วคว้าเคราของเขาไว้ พร้อมกับจุมพิตบาดแผลที่เปิดกว้างเป็นทางเลือดบนใบหน้านั้น เขาตะโกนก้องว่า “รอข้าก่อนเถิด ลูกพี่ลูกน้องซัฟฟอล์ก! วิญญาณของข้าจะร่วมเดินทางไปสู่สวรรค์กับท่าน รอข้าก่อนเถิดวิญญาณอันเป็นที่รัก แล้วเราจะบินเคียงคู่กันไป ดังเช่นที่เราเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ในสมรภูมิอันรุ่งโรจน์และห้าวหาญแห่งนี้”

เมื่อสิ้นคำกล่าวข้าก็เข้าไปปลอบโยนเขา เขายิ้มให้ข้า ยื่นมือมา และบีบมือข้าอย่างแผ่วเบาแล้วกล่าวว่า “ท่านลอร์ดที่รัก โปรดแจ้งความภักดีของข้าต่อองค์เหนือหัวด้วย” จากนั้นเขาก็หันไปโอบกอดคอของซัฟฟอล์กด้วยแขนที่บาดเจ็บและจุมพิตริมฝีปากของเขา และด้วยการผูกพันตนเข้ากับความตายเช่นนั้น เขาได้ประทับตราพินัยกรรมแห่งความรักอันสูงส่งด้วยโลหิต ท่วงท่าอันงดงามและอ่อนหวานนั้นบีบคั้นให้น้ำตาไหลรินออกมาจากตาของข้า ทั้งที่ข้าพยายามจะกลั้นมันไว้ แต่ข้ามิได้มีความเข้มแข็งพอในฐานะบุรุษ ความอ่อนไหวแบบมารดาเข้าครอบงำดวงตา และทำให้ข้าปล่อยโฮออกมา

กษัตริย์เฮนรี:

ข้าไม่ตำหนิเจ้าหรอก เพราะเมื่อได้ฟังเช่นนี้ ข้าเองก็จำต้องสะกดกลั้นดวงตาที่พร่ามัว มิเช่นนั้นน้ำตาของข้าคงจะไหลออกมาเช่นกัน

[เสียงสัญญาณเตือนภัย]

แต่ฟังเถิด! เสียงสัญญาณเตือนภัยครั้งใหม่นี้คืออะไรกัน? พวกฝรั่งเศสส่งกำลังเสริมมายังทหารที่กระจัดกระจายของพวกเขาแล้ว ถ้าเช่นนั้น ให้ทหารทุกนายสังหารเชลยของตนเสีย จงประกาศคำสั่งนี้ออกไป

[ทุกคนออกไป]