Act 4 Scene 3

ขอพระเจ้าทรงโปรดเถิด ข้าขอร้อง อย่าได้ปรารถนาคนเพิ่มแม้เพียงคนเดียว

สาบานต่อจูปิเตอร์ ข้ามิได้ละโมบในทองคำ

และไม่นำพาว่าใครจะมาเสวยสุขบนค่าใช้จ่ายของข้า

ข้าไม่เสียดายหากใครจะนำเสื้อผ้าของข้าไปสวมใส่

สิ่งภายนอกเช่นนั้นมิได้อยู่ในความปรารถนาของข้าเลย

แต่หากการละโมบในเกียรติยศถือเป็นบาป

ข้าคงเป็นวิญญาณที่ทำผิดมหันต์ที่สุดในโลก

ไม่เลย ให้สัตย์จริงเถิด ลูกพี่ลูกน้องข้า อย่าได้ปรารถนาคนจากอังกฤษเพิ่มเลย

ขอพระเจ้าประทานสันติ! ข้าไม่ยอมสูญเสียเกียรติยศอันยิ่งใหญ่

ที่คนเพียงคนเดียวจะมาแบ่งปันไปจากข้า

เพื่อความหวังที่ดีที่สุดที่ข้ามี โอ้ อย่าได้ปรารถนาเพิ่มอีกเลย!

จงประกาศออกไปเถิด เวสต์มอร์แลนด์ ผ่านกองทัพของข้า

ว่าผู้ใดที่ไม่มีใจจะสู้ในศึกนี้

ก็จงจากไปเสีย ให้จัดทำหนังสือเดินทางให้เขา

และมอบเงินตราใส่กระเป๋าเพื่อเป็นค่าเดินทาง

เราไม่ปรารถนาจะตายเคียงข้างบุรุษ

ที่ขลาดกลัวต่อการร่วมเป็นตายกับเรา

วันนี้ถูกขนานนามว่าวันฉลองของคริสเปียน

ผู้ใดที่รอดชีวิตจากวันนี้ และกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย

จะยืนยืดอกอย่างภาคภูมิเมื่อวันนี้นามถูกกล่าวถึง

และจะตื่นตัวขึ้นเมื่อได้ยินชื่อคริสเปียน

ผู้ใดที่รอดชีวิตในวันนี้ และอยู่จนถึงวัยชรา

จะจัดเลี้ยงเพื่อนบ้านในวันก่อนวันฉลองทุกปี

และกล่าวว่า “พรุ่งนี้คือวันนักบุญคริสเปียน”

แล้วเขาจะถลกแขนเสื้อขึ้นเพื่ออวดรอยแผลเป็น

และกล่าวว่า “บาดแผลเหล่านี้ข้าได้รับในวันคริสเปียน”

คนแก่ย่อมหลงลืม ทว่าทุกสิ่งจะถูกลืมเลือนไป

แต่เขาจะจดจำด้วยความภาคภูมิ

ถึงวีรกรรมที่เขาได้กระทำในวันนั้น เมื่อนั้นนามของพวกเรา

ซึ่งคุ้นเคยในปากของเขาดุจคำในครัวเรือน

แฮร์รี่ผู้เป็นกษัตริย์, เบดฟอร์ด และเอ็กเซเตอร์,

วอร์วิกและทัลบอต, แซลลิสเบอรีและกลอสเตอร์,

จะถูกระลึกถึงอย่างสดใสในจอกเหล้าที่รินไหล

เรื่องราวนี้ ชายผู้ประเสริฐจะสั่งสอนบุตรชายของตน

และวันคริสเปียนจะไม่มีวันผ่านพ้นไป

ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันสิ้นโลก

โดยที่พวกเราไม่ถูกระลึกถึง

เราเพียงไม่กี่คน เราผู้โชคดีเพียงไม่กี่คน เรากลุ่มพี่น้องร่วมรบ

เพราะผู้ใดในวันนี้ที่หลั่งเลือดร่วมกับข้า

ผู้นั้นจักเป็นพี่น้องของข้า ไม่ว่าเขาจะต่ำต้อยเพียงใด

วันนี้จะเปลี่ยนสถานะของเขาให้สูงส่ง

และเหล่าสุภาพบุรุษในอังกฤษที่พำนักอยู่ในขณะนี้

จะรู้สึกว่าตนเองถูกสาปที่มิได้อยู่ที่นี่

และจะถือว่าความเป็นชายของตนนั้นไร้ค่า เมื่อเทียบกับผู้ใดก็ตามที่กล่าวว่า

ได้ร่วมรบกับเราในวันนักบุญคริสเปียน

(แซลลิสเบอรีเข้ามา)

แซลลิสเบอรี

ฝ่าบาท โปรดเสด็จไปโดยเร็วพะย่ะค่ะ

กองทัพฝรั่งเศสจัดทัพอย่างห้าวหาญ

และจะบุกจู่โจมเราด้วยความรวดเร็วที่สุด

กษัตริย์เฮนรี

ทุกสิ่งพร้อมแล้ว หากใจของพวกเราพร้อม

เวสต์มอร์แลนด์

ขอให้ผู้ที่ใจฝ่อในยามนี้พินาศไปเสียเถิด!

กษัตริย์เฮนรี

เจ้ามิได้ปรารถนาความช่วยเหลือจากอังกฤษเพิ่มแล้วรึ ลูกพี่ลูกน้องข้า?

เวสต์มอร์แลนด์

ขอพระเจ้าทรงโปรด! ฝ่าบาท เพียงพระองค์และข้าพเจ้าเพียงสองคน

โดยไม่ต้องมีความช่วยเหลือใดเพิ่ม ก็สามารถรบในศึกอันทรงเกียรตินี้ได้พะย่ะค่ะ!

กษัตริย์เฮนรี

เอาละ เช่นนั้นเจ้าก็ได้ยกเลิกความปรารถนาในทหารห้าพันนาย

ซึ่งข้าพึงใจยิ่งกว่าการปรารถนาคนเพิ่มเพียงคนเดียว

พวกเจ้าจงประจำตำแหน่งของตนเถิด ขอพระเจ้าสถิตกับพวกเจ้าทุกคน!

(เสียงแตรสัญญาณ มอนต์จอยเข้ามา)

มอนต์จอย

ข้ามาอีกครั้งเพื่อถามเจ้า กษัตริย์แฮร์รี่

ว่าเจ้าจะตกลงเรื่องค่าไถ่ตัวในตอนนี้หรือไม่

ก่อนที่เจ้าจะถูกปราบปรามอย่างแน่นอนที่สุด

เพราะแท้จริงแล้วเจ้าอยู่ใกล้เหวแห่งความพินาศยิ่งนัก

เจ้าต้องถูกกลืนกินอย่างเลี่ยงไม่ได้ นอกจากนี้ ด้วยความเมตตา

ท่านคอนสตาเบิลปรารถนาให้เจ้าเตือน

เหล่าผู้ตามของเจ้าให้สำนึกผิด เพื่อที่วิญญาณของพวกเขา

จะได้พักผ่อนอย่างสงบและแสนหวาน

พ้นจากทุ่งหญ้าเหล่านี้ ที่ซึ่งร่างอันน่าสมเพชของพวกเขา

ต้องนอนทับถมและเน่าเปื่อย

กษัตริย์เฮนรี

ใครส่งเจ้ามาในคราวนี้?

มอนต์จอย

คอนสตาเบิลแห่งฝรั่งเศส

กษัตริย์เฮนรี

ข้าขอให้เจ้าจงนำคำตอบก่อนหน้าของข้ากลับไป

บอกพวกเขาว่าให้มาพิชิตข้าให้ได้เสียก่อน แล้วค่อยเอาโครงกระดูกของข้าไปขาย

พระเจ้าช่วย! เหตุใดพวกเขาจึงลบหลู่ผู้ต่ำต้อยเช่นนี้?

ดั่งชายผู้ที่ริอ่านขายหนังราชสีห์

ในขณะที่สัตว์ร้ายยังมีชีวิต สุดท้ายเขาก็ถูกมันล่าจนตาย

ร่างกายของพวกเราหลายคนคงต้อง

ฝังร่างลงในแผ่นดินเกิด ซึ่งข้าเชื่อว่า

จะมีพยานหลักฐานจารึกไว้ในทองเหลืองถึงวีรกรรมของวันนี้

ส่วนผู้ที่ทิ้งกระดูกอันกล้าหาญไว้ในฝรั่งเศส

แม้จะตายอย่างชายชาติทหาร และถูกฝังในกองสิ่งปฏิกูลของพวกเจ้า

แต่พวกเขาจะเลื่องชื่อ เพราะดวงตะวันจะทักทายพวกเขา

และฉุดรั้งเกียรติยศที่คละคลุ้งขึ้นสู่สรวงสวรรค์

ทิ้งไว้เพียงซากกายหยาบให้ขวางหูขวางตาในดินแดนของเจ้า

ซึ่งกลิ่นสาบนั้นจะก่อให้เกิดโรคระบาดในฝรั่งเศส

จงจดจำความกล้าหาญที่ล้นเหลือของชาวอังกฤษเรา

ซึ่งแม้จะตายไปแล้ว ก็เปรียบได้กับกระสุนที่ถากผิว

ที่จะระเบิดออกเป็นภัยร้ายระลอกที่สอง

สังหารศัตรูในยามที่ความตายหวนกลับมา

ให้ข้าได้พูดอย่างทะนงเถิด จงบอกเจ้าแห่งกองทัพว่า

พวกเราเป็นเพียงนักรบสำหรับวันทำงาน

ความหรูหราและเครื่องทองของพวกเราล้วนแปดเปื้อน

ด้วยการเดินทัพกลางสายฝนในสมรภูมิอันแสนลำบาก

ไม่มีขนนกประดับสักชิ้นเดียวในกองทัพของเรา—

ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ที่ดี ข้าหวังว่าเราจะไม่บินหนีไปไหน—

และกาลเวลาได้ทำให้เราดูซอมซ่อ

แต่สาบานต่อพระคริสต์ หัวใจของพวกเรายังคงพร้อมพรั่ง

และเหล่าทหารผู้ต่ำต้อยบอกข้าว่า ก่อนจะถึงคืนนี้

พวกเขาจะได้สวมอาภรณ์ที่สดใหม่กว่าเดิม หรือไม่ก็จะกระชาก

เสื้อคลุมสีสดใสจากศีรษะของทหารฝรั่งเศส

แล้วไล่พวกนั้นออกจากการรบเสีย หากพวกเขาทำได้—

ซึ่งหากพระเจ้าทรงโปรด พวกเขาจะทำได้—เมื่อนั้นค่าไถ่ของข้า

จะถูกเรียกเก็บในไม่ช้า ท่านทูต เจ้าจงเก็บแรงของเจ้าไว้เถิด

ไม่ต้องกลับมาเรียกค่าไถ่อีกเลย ท่านทูตผู้สุภาพ

ข้าขอสาบานว่าพวกเขาจะไม่ได้อะไรเลย นอกจากข้อต่อกระดูกเหล่านี้ของข้า

ซึ่งหากพวกเขาได้มันไปตามที่ข้าตั้งใจจะทิ้งไว้ให้

มันจะมีค่าเพียงน้อยนิด จงบอกเจ้าแห่งกองทัพเช่นนั้น

มงต์จอย

ข้าจะบอก กษัตริย์เฮนรี และขอให้ท่านโชคดี

ท่านจะไม่ได้ยินเสียงทูตเรียกค่าไถ่อีกต่อไป

[ออกไป]

กษัตริย์เฮนรี

ข้าเกรงว่าเจ้าคงจะต้องกลับมาเรียกค่าไถ่อีกครั้ง

ยอร์ก เข้ามา

ยอร์ก

นายเหนือหัว ข้าพเจ้าขอวิงวอนอย่างนอบน้อมที่สุดในขณะที่คุกเข่านี้

ขอให้ข้าพเจ้าได้นำทัพหน้า

กษัตริย์เฮนรี

จงรับไปเถิด ยอร์กผู้กล้าหาญ บัดนี้ เหล่าทหาร จงเคลื่อนทัพไป

และข้าขอฝากวันวันนี้ไว้กับพระประสงค์ของพระองค์!

[ออกไปทั้งหมด]