องก์ที่ 5

ฉากที่ 1 นอร์ทแฮมป์ตัน ห้องหนึ่งในพระราชวัง

พระเจ้าจอห์น แพนดัลฟ์ พร้อมมงกุฎ และเหล่าผู้ติดตาม เข้ามา

พระเจ้าจอห์น:

ด้วยประการนี้ ข้าจึงได้ส่งมอบ

วงแหวนแห่งเกียรติยศของข้าไว้ในมือท่าน

แพนดัลฟ์:

[ส่งมงกุฎคืนให้พระเจ้าจอห์น]

โปรดรับคืนไป

จากมือของข้า ในนามของผู้ถือครองอำนาจแทนพระสันตะปาปา

ซึ่งคือความยิ่งใหญ่และอำนาจสูงสุดของพระองค์

พระเจ้าจอห์น:

บัดนี้จงรักษาสัจจะอันศักดิ์สิทธิ์ของท่าน จงไปพบพวกฝรั่งเศส

และในนามขององค์พระสันตะปาปา จงใช้ทุกอำนาจของท่าน

เพื่อหยุดการเคลื่อนทัพของพวกเขาก่อนที่เราจะถูกแผดเผา

เหล่าเคานต์ที่ไม่พอใจกำลังก่อกบฏ

ราษฎรของข้าต่างต่อต้านการเชื่อฟัง

สาบานความจงรักภักดีและความรักจากก้นบึ้งของวิญญาณ

ให้แก่สายเลือดอื่น และกษัตริย์ต่างแดน

กระแสธารแห่งอารมณ์ที่ปั่นป่วนนี้

มีเพียงท่านเท่านั้นที่จะระงับได้

ดังนั้นอย่าชักช้า เพราะกาลปัจจุบันนี้ช่างป่วยไข้

จนต้องรีบให้ยารักษาในทันที

มิเช่นนั้นความล่มจมที่มิอาจเยียวยาจะตามมา

แพนดัลฟ์:

เป็นลมหายใจของข้าเองที่พัดพายุลูกนี้ให้โหมกระหน่ำ

เนื่องจากการที่พระองค์ทรงดื้อรั้นต่อพระสันตะปาปา

แต่ในเมื่อพระองค์ทรงกลับใจเป็นผู้สุภาพแล้ว

ลิ้นของข้าจะช่วยทำให้พายุแห่งสงครามนี้สงบลง

และสร้างอากาศที่สดใสในแผ่นดินที่ปั่นป่วนของพระองค์

ในวันเสด็จขึ้นสู่สวรรค์นี้ จงจำไว้ให้ดี

ตามคำสัตย์ปฏิญาณในการรับใช้พระสันตะปาปา

ข้าจะไปทำให้พวกฝรั่งเศสวางอาวุธ

[ออกไป]

พระเจ้าจอห์น:

นี่คือวันเสด็จขึ้นสู่สวรรค์หรือ? ผู้พยากรณ์มิได้กล่าวไว้หรือ

ว่าก่อนเที่ยงของวันเสด็จขึ้นสู่สวรรค์

ข้าจะต้องสละมงกุฎ? และข้าก็ได้ทำเช่นนั้นแล้ว

ข้าเคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นเพราะถูกบังคับ

แต่ขอบพระคุณสวรรค์ ที่มันเกิดขึ้นด้วยความสมัครใจ

ลูกนอกสมรส เข้ามา

ลูกนอกสมรส:

ทั่วทั้งเคนท์ยอมสยบแล้ว ไม่มีที่ใดต้านทานไว้ได้

ยกเว้นปราสาทโดเวอร์ ลอนดอนได้ต้อนรับ

ดั่งเจ้าบ้านที่ใจดี ให้แก่เจ้าชายโดฟินและกองกำลังของเขา

เหล่าขุนนางของพระองค์ไม่ยอมฟังพระองค์ แต่ได้จากไป

เพื่อถวายตัวรับใช้ศัตรูของพระองค์

และความตื่นตระหนกอย่างบ้าคลั่งกำลังพัดพาวนเวียน

ท่ามกลางมิตรสหายจำนวนน้อยนิดที่ยังลังเล

พระเจ้าจอห์น:

เหล่าลอร์ดของข้าจะไม่กลับมาหาข้าหรือ

หลังจากที่พวกเขาได้ยินว่าอาเธอร์น้อยยังมีชีวิตอยู่?

ลูกนอกสมรส:

พวกเขาพบว่าเขาตายแล้วและถูกทิ้งไว้บนถนน

ดั่งหีบที่ว่างเปล่า ซึ่งอัญมณีแห่งชีวิต

ถูกมือที่ต้องคำสาปปล้นชิงและพรากจากไป

พระเจ้าจอห์น:

เจ้าคนชั่วฮิวเบิร์ตบอกข้าว่าเขายังมีชีวิตอยู่

ลูกนอกสมรส

สาบานต่อวิญญาณข้า เขาทำเช่นนั้นจริงเท่าที่เขารู้

แต่เหตุใดท่านจึงหงอยเหงา? เหตุใดจึงดูเศร้าหมอง?

จงยิ่งใหญ่ในการกระทำ ดังที่ท่านยิ่งใหญ่ในความคิด

อย่าให้โลกเห็นว่าความกลัวและความระแวงอันหม่นหมอง

เข้าครอบงำแววตาแห่งกษัตริย์

จงตื่นตัวให้ทันกาล จงใช้ไฟสู้กับไฟ

ข่มขวัญผู้ที่ข่มขวัญ และจ้องหน้าท้าทาย

ความสยดสยองที่โอ้อวด เมื่อนั้นสายตาของผู้ที่ต่ำต้อยกว่า

ผู้ซึ่งลอกเลียนพฤติกรรมจากผู้ยิ่งใหญ่

จะเติบโตขึ้นด้วยแบบอย่างของท่าน และสวมใส่

จิตวิญญาณแห่งความเด็ดเดี่ยวอันไม่หวั่นเกรง

จงไปเถิด และเปล่งประกายดั่งเทพแห่งสงคราม

ยามที่พระองค์ตั้งมั่นจะลงสู่สมรภูมิ

จงแสดงความกล้าหาญและความมั่นใจที่ทะเยอทะยาน

อะไรกัน พวกเขาจะมาตามหาพญาราชสีห์ถึงในถ้ำ

และทำให้เขากลัวที่นั่นหรือ? ทำให้เขาสั่นสะท้านที่นั่นหรือ?

โอ้ อย่าให้ใครได้กล่าวเช่นนั้น! จงออกไป และรุดหน้า

ไปเผชิญกับความไม่พอใจให้ไกลจากประตูเมือง

และเข้าปะทะกับเขาก่อนที่เขาจะเข้ามาใกล้ถึงเพียงนี้

กษัตริย์จอห์น

ทูตของพระสันตะปาปาได้มาพบข้าแล้ว

และข้าได้ทำสัญญาสันติภาพอันรื่นรมย์กับเขา

และเขาได้สัญญาว่าจะถอนกำลังพล

ที่นำโดยโดฟิน

ลูกนอกสมรส

โอ้ สัญญาอันไร้เกียรติ!

เราจะส่งคำสั่งที่ประนีประนอมและทำข้อตกลง

ทั้งการโน้มน้าว การเจรจา และการสงบศึกอันต่ำต้อย

บนผืนแผ่นดินของเราเอง ต่อกองทัพผู้รุกรานอย่างนั้นหรือ?

เด็กหนุ่มที่ไร้หนวดเครา

ผู้ถูกประคบประหงมดั่งผ้าไหมอันสำรวย จะมากล้าในทุ่งหญ้าของเรา

และให้จิตวิญญาณของตนลิ้มรสเลือดในดินแดนแห่งสงคราม

ล้อเลียนอากาศด้วยการกางธงอย่างไร้ค่า โดยไม่ถูกขัดขวางเลยหรือ?

ขอฝ่าบาท จงเตรียมอาวุธเถิด!

บางทีพระคาร์ดินัลอาจไม่สามารถสร้างสันติภาพให้ท่านได้

หรือหากท่านทำได้ อย่างน้อยก็ให้กล่าวได้ว่า

พวกเขาเห็นว่าเรามีเจตจำนงที่จะป้องกันตนเอง

กษัตริย์จอห์น

เจ้าจงเป็นผู้จัดการเรื่องราวในเวลานี้เถิด

ลูกนอกสมรส

ถ้าเช่นนั้น จงไปด้วยความกล้าหาญ! ทว่า ข้ารู้ดีว่า

ฝ่ายเราอาจต้องเผชิญกับศัตรูที่ทระนงยิ่งกว่า

[ออกไป]

ฉากที่ 2 ใกล้เซนต์เอ็ดมันส์เบอรี ค่ายทหารฝรั่งเศส

หลุยส์, แซลส์เบอรี, เมลุน, เพมโบรค, บิก็อต และเหล่าทหาร เข้ามาในชุดเกราะ

หลุยส์

ท่านลอร์ดเมลุน จงคัดลอกสิ่งนี้ไว้

และเก็บรักษาไว้ให้ดีเพื่อเป็นที่ระลึกของเรา

ส่งต้นฉบับคืนให้เหล่าลอร์ดเหล่านี้

เพื่อให้เราและพวกเขามีคำสั่งที่ถูกต้องจดบันทึกไว้

เมื่อได้อ่านข้อความเหล่านี้แล้ว

จะได้รู้ว่าเหตุใดเราจึงรับศีลศักดิ์สิทธิ์

และรักษาศรัทธาของเราให้มั่นคงและมิอาจละเมิดได้

แซลส์เบอรี

ในส่วนของเรา มันจะไม่มีวันถูกทำลาย

และท่านโดฟินผู้สูงศักดิ์ แม้เราจะสาบาน

ด้วยความกระตือรือร้นโดยสมัครใจและศรัทธาที่มิได้ถูกบีบคั้น

ต่อการดำเนินการของท่าน แต่เชื่อข้าเถิด เจ้าชาย

ข้ามิยินดีเลยที่ช่วงเวลาอันเลวร้ายเช่นนี้

จะแสวงหาการเยียวยาด้วยการกบฏที่ถูกเหยียดหยาม

และรักษาแผลที่เน่าเฟะเรื้อรังของบาดแผลหนึ่ง

ด้วยการสร้างบาดแผลอีกมากมาย โอ้ มันทำให้วิญญาณข้าโศกเศร้า

ที่ข้าต้องชักโลหะชิ้นนี้ออกจากข้างกาย

เพื่อไปสร้างแม่ม่าย! โอ้ และที่นั่น

ที่ซึ่งการกู้คืนและการป้องกันอันทรงเกียรติ

กู่ร้องเรียกขานนามของแซลส์เบอรี!

แต่ความโสมมของยุคสมัยเป็นเช่นนี้

เพื่อให้ได้มาซึ่งสุขภาพและการรักษาซึ่งสิทธิของเรา

เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเผชิญหน้ากับ

มืออันโหดร้ายของความไม่ยุติธรรมและความผิดพลาดที่สับสน

และมันน่าเวทนาหรือไม่ โอ้ เพื่อนผู้โศกเศร้าของข้า

ที่พวกเรา บุตรและลูกหลานของเกาะแห่งนี้

เกิดมาเพื่อเห็นชั่วโมงที่เศร้าหมองเช่นนี้

ที่ซึ่งเราต้องเดินตามคนแปลกหน้า ย่ำกราย

ลงบนทรวงอกอันอ่อนโยนของแผ่นดิน และเติมเต็ม

แถวทหารของศัตรู? ข้าต้องถอยกลับไปและร่ำไห้

บนจุดกำเนิดของเหตุผลที่ถูกบังคับนี้

เพื่อเชิดชูเหล่าขุนนางแห่งดินแดนอันห่างไกล

และติดตามธงที่ไม่คุ้นเคยที่นี่

อะไรกัน ที่นี่หรือ? โอ้ ชาติเอ๋ย หากท่านสามารถเคลื่อนย้ายได้!

หากอ้อมแขนของเนปจูนผู้โอบล้อมท่านไว้

จะพาท่านไปให้พ้นจากความรับรู้ของตนเอง

และลากท่านไปยังชายฝั่งของพวกนอกรีต

ที่ซึ่งกองทัพคริสเตียนทั้งสองนี้อาจรวม

เลือดแห่งความพยาบาทเข้ากับเส้นเลือดแห่งพันธมิตร

แทนที่จะใช้มันอย่างไร้ไมตรีต่อเพื่อนบ้านเช่นนี้!

หลุยส์

ท่านแสดงให้เห็นถึงน้ำใจอันสูงส่งในครานี้

และความรู้สึกอันแรงกล้าที่ต่อสู้กันอยู่ในอกของท่าน

ช่างก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนแห่งความสง่างามยิ่งนัก

โอ้ ท่านได้ต่อสู้อย่างสมเกียรติเพียงใด

ระหว่างความจำยอมกับความยึดมั่นอันกล้าหาญ!

ให้ข้าได้ซับหยาดน้ำตาอันทรงเกียรตินี้

ที่รินไหลเป็นประกายเงินบนปรางแก้มของท่าน

หัวใจของข้าเคยละลายเพราะน้ำตาของสตรี

ซึ่งเป็นเพียงกระแสธารที่หลั่งไหลตามปกติ

แต่หยาดน้ำตาของบุรุษเช่นนี้

ห่าฝนที่พัดโหมด้วยพายุแห่งจิตวิญญาณ

ทำให้ข้าตกตะลึงและประหลาดใจยิ่งกว่า

หากข้าได้เห็นยอดโดมแห่งสวรรค์

ถูกปกคลุมไปด้วยดาวตกที่ลุกโชน

จงเงยหน้าขึ้นเถิด แซลส์บรีผู้เลื่องชื่อ

และจงใช้หัวใจที่เด็ดเดี่ยวขับไล่พายุนี้ไปเสีย

จงมอบน้ำตาเหล่านี้ให้แก่ดวงตาที่ไร้เดียงสา

ผู้ไม่เคยเห็นโลกอันกว้างใหญ่ยามพิโรธ

หรือพบพานโชคชะตาอื่นใดนอกจากการเฉลิมฉลอง

ที่เต็มไปด้วยเลือดอันร้อนรุ่ม ความรื่นเริง และการสนทนาพาที

มาเถิด มาเถิด เพราะท่านจะได้จุ่มมือลงลึก

ในถุงเงินแห่งความมั่งคั่งรุ่งเรือง

เฉกเช่นที่หลุยส์ผู้นี้ได้รับ—เช่นนั้นแหละ เหล่าขุนนางทั้งหลาย

ผู้ที่ผูกพันพละกำลังไว้กับข้า ย่อมได้รับเช่นกัน

และ ณ ขณะนั้น ข้าคิดว่ามีทูตสวรรค์ตรัสขึ้น

(แพนดุลฟ์ เข้ามา)

ดูเถิด ผู้แทนศักดิ์สิทธิ์กำลังเร่งรุดมา

เพื่อมอบคำรับรองจากหัตถ์แห่งสวรรค์

และประทับนามแห่งความถูกต้องลงในการกระทำของเรา

ด้วยลมหายใจอันศักดิ์สิทธิ์

แพนดุลฟ์

ขอคารวะ เจ้าชายแห่งฝรั่งเศสผู้สูงส่ง!

เรื่องต่อไปคือ กษัตริย์จอห์นได้ทรงคืนดี

กับกรุงโรมแล้ว จิตวิญญาณของพระองค์กลับคืนมา

หลังจากที่เคยต่อต้านคริสตจักรศักดิ์สิทธิ์

มหานครอันยิ่งใหญ่และศูนย์กลางแห่งโรม

ดังนั้น จงม้วนธงศึกที่คุกคามของท่านเก็บไป

และกำราบจิตวิญญาณอันป่าเถื่อนของสงคราม

ให้เป็นดั่งสิงโตที่ถูกเลี้ยงดูไว้ใกล้ตัว

เพื่อให้มันหมอบราบอย่างสงบที่แทบเท้าแห่งสันติภาพ

และไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ นอกเสียจากเพียงภาพลักษณ์

หลุยส์

ท่านผู้ทรงเกียรติโปรดอภัย ข้าจะไม่ถอยกลับ

ข้าเกิดมาสูงศักดิ์เกินกว่าจะเป็นเพียงทรัพย์สินของใคร

จะเป็นรองผู้ถูกควบคุม

หรือเป็นเพียงคนรับใช้และเครื่องมือที่มีประโยชน์

แก่รัฐอธิปไตยใดๆ ในโลกนี้

ลมหายใจของท่านนั่นแหละที่จุดถ่านไฟที่ตายแล้วของสงคราม

ระหว่างอาณาจักรที่ถูกลงทัณฑ์แห่งนี้กับตัวข้า

และนำเชื้อไฟมาป้อนให้ไฟนี้ลุกโชน

และบัดนี้มันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะเป่าให้ดับได้

ด้วยลมแผ่วเบาที่เคยจุดมันขึ้นมา

ท่านสอนให้ข้ารู้จักใบหน้าแห่งความถูกต้อง

ทำให้ข้าตระหนักถึงผลประโยชน์ในดินแดนนี้

ใช่แล้ว ท่านผลักดันภารกิจนี้เข้าสู่หัวใจของข้า

แล้วตอนนี้ท่านกลับมาบอกข้าว่าจอห์นได้

ทำสัญญาสันติกับโรมแล้วหรือ? สันติภาพนั้นมีความหมายอะไรกับข้า?

ข้า ในนามแห่งเกียรติยศแห่งเตียงสมรส

ขออ้างสิทธิ์ในดินแดนนี้ต่อจากอาเธอร์ผู้เยาว์

และในเมื่อมันถูกพิชิตไปครึ่งหนึ่งแล้ว ข้าต้องถอยกลับ

เพียงเพราะว่าจอห์นทำสัญญาสันติกับโรมอย่างนั้นหรือ?

ข้าเป็นทาสของโรมหรือ? โรมจ่ายเงินสักเพนนีใด

จัดหาคนให้เท่าไหร่ ส่งยุทโธปกรณ์ใดมา

เพื่อค้ำจุนการศึกครั้งนี้? มิใช่ข้าหรอกหรือ

ที่แบกรับภาระค่าใช้จ่ายนี้? ใครเล่าถ้าไม่ใช่ข้า

และผู้ที่ผูกพันกับข้อเรียกร้องของข้า

ที่ต้องหลั่งเหงื่อในกิจการนี้และค้ำจุนสงครามนี้?

ข้ามิได้ยินชาวเกาะเหล่านี้ตะโกนว่า

Vive le Roi! ยามที่ข้าล้อมเมืองของพวกเขาหรอกหรือ?

ข้ามิได้ถือไพ่เหนือกว่าในเกมนี้

เพื่อจะชนะการแข่งขันที่ง่ายดายเพื่อชิงมงกุฎหรอกหรือ?

แล้วข้าจะละทิ้งแต้มที่ได้มาแล้วในตอนนี้หรือ?

ไม่ ไม่ ข้าขอเอาวิญญาณเป็นเดิมพัน จะไม่มีวันให้เรื่องนี้เกิดขึ้น

แพนดุลฟ์

ท่านมองเห็นเพียงเปลือกนอกของเรื่องนี้เท่านั้น

หลุยส์

ไม่ว่าเปลือกนอกหรือภายใน ข้าจะไม่หวนคืน

จนกว่าความพยายามของข้าจะได้รับเกียรติยศ

ตามที่ความหวังอันเต็มเปี่ยมของข้าได้รับคำมั่น

ก่อนที่ข้าจะนำทัพสงครามอันห้าวหาญนี้ออกมา

และคัดสรรจิตวิญญาณที่เร่าร้อนจากทั่วโลก

เพื่อเฝ้ามองชัยชนะและคว้าชื่อเสียงมา

แม้จะต้องเผชิญหน้ากับคมเขี้ยวของอันตรายและความตาย

(เสียงแตรดังขึ้น)

เสียงแตรที่ฮึกเหิมนี้เรียกหาเราด้วยเหตุใด?

(เดอะ บาสตาร์ด เข้ามาพร้อมผู้ติดตาม)

ลูกนอกสมรส

ตามครรลองอันเที่ยงธรรมของโลก

ขอให้ข้าพเจ้าได้เข้าเฝ้า ข้าพเจ้าถูกส่งมาเพื่อเจรจา

ท่านลอร์ดแห่งมิลานผู้ศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้ามาจากองค์กษัตริย์

เพื่อมาเรียนรู้ว่าท่านได้จัดการสิ่งใดเพื่อพระองค์บ้าง

และเมื่อท่านตอบ ข้าพเจ้าจะได้ทราบถึงขอบเขต

และอำนาจที่ได้รับมอบหมายให้ใช้ลิ้นของข้าพเจ้า

แพนดัลฟ์

เจ้าชายโดฟินทรงดื้อรั้นและต่อต้านยิ่งนัก

และไม่ยอมผ่อนปรนตามคำวิงวอนของข้าพเจ้า

พระองค์ตรัสอย่างเด็ดขาดว่าจะไม่วางอาวุธ

ลูกนอกสมรส

ขอสาบานด้วยโลหิตทุกหยาดที่ความบ้าคลั่งเคยพ่นออกมา

เจ้าหนุ่มนั่นพูดได้ดี ตอนนี้จงฟังคำของกษัตริย์อังกฤษของเรา

เพราะพระราชอำนาจของพระองค์ตรัสผ่านข้าพเจ้าดังนี้

พระองค์ทรงเตรียมพร้อม และมีเหตุผลสมควรที่จะทรงเตรียมพร้อม

การเข้าหาที่เหมือนลิงและไร้มารยาทเช่นนี้

การสวมชุดเกราะร่ายรำและงานรื่นเริงที่ขาดการไตร่ตรอง

ความสามหาวที่ไร้ขนและกองทัพเด็กน้อยเหล่านี้

องค์กษัตริย์ทรงแย้มสรวล และทรงเตรียมพร้อมอย่างดียิ่ง

ที่จะหวดสงครามแคระแกร็นและอาวุธจิ๋วเหล่านี้

ให้พ้นไปจากอาณาเขตของพระองค์

หัตถ์ที่เคยมีพละกำลัง แม้แต่ที่หน้าประตูบ้านท่าน

ที่จะฟาดฟันท่านและทำให้ท่านต้องหลบหลังฝาบ้าน

ต้องดำดิ่งเหมือนถังน้ำในบ่อน้ำที่ซ่อนเร้น

ต้องหมอบคลานในกองฟางของคอกม้า

ต้องนอนนิ่งเหมือนเบี้ยที่ถูกขังอยู่ในหีบและหีบสมบัติ

ต้องกอดรัดกับสุกร เพื่อแสวงหาความปลอดภัยอันแสนหวาน

ในห้องใต้ดินและคุก และต้องสั่นสะท้าน

เพียงแค่เสียงร้องของอีกาแห่งชาติท่าน

ที่คิดว่าเสียงนั้นคือเสียงของชาวอังกฤษติดอาวุธ

หัตถ์ที่ได้รับชัยชนะนั้นจะอ่อนแรงลงที่นี่เชียวหรือ

หัตถ์ที่เคยลงทัณฑ์ท่านในห้องหับของท่านเอง?

หามิได้! จงรู้เถิดว่ากษัตริย์ผู้กล้าหาญทรงติดอาวุธแล้ว

และดุจดั่งพญาอินทรีเหนือหอคอยรังของตน

ที่จะโฉบทำลายสิ่งที่มารบกวนใกล้รัง—

และพวกเจ้าผู้เสื่อมทราม พวกกบฏอกตัญญู

พวกเนโรผู้กระหายเลือด ที่ฉีกกระชากครรภ์

ของอังกฤษมารดาผู้เป็นที่รัก จงละอายใจเสียเถิด!

แม้แต่เหล่าสตรีและสาวน้อยหน้าซีดของพวกเจ้า

ก็ดุจดั่งเหล่านักรบอเมซอนที่ก้าวตามเสียงกลอง

เปลี่ยนปลอกนิ้วเย็บผ้าเป็นถุงมือเกราะ

เปลี่ยนเข็มเป็นหอก และเปลี่ยนหัวใจที่อ่อนโยน

ให้กลายเป็นความปรารถนาที่ดุร้ายและนองเลือด

หลุยส์

จงหยุดคำโอ้อวดของเจ้าไว้เพียงนี้ และจงหันหน้ากลับไปอย่างสงบ

เรายอมรับว่าเจ้าด่าเก่งกว่าเรา ลาก่อน

เราถือว่าเวลาของเรามีค่าเกินกว่าจะเสียไป

กับคนช่างโวยวายเช่นเจ้า

แพนดัลฟ์

ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าได้พูด

ลูกนอกสมรส

ไม่ ข้าพเจ้าจะพูดเอง

หลุยส์

เราจะไม่ฟังทั้งสองคน

รัวกลองขึ้นเถิด และให้ลิ้นแห่งสงคราม

เป็นผู้เรียกร้องผลประโยชน์และการคงอยู่ของเราที่นี่

ลูกนอกสมรส

จริงแท้ เมื่อกลองของท่านถูกตี มันจะร่ำร้อง

และท่านเองก็จะร่ำร้องเช่นกันเมื่อถูกตี ลองเริ่มดูเถิด

แล้วจะเห็นเสียงสะท้อนจากเสียงกลองของท่าน

เพราะที่นี่มีกลองที่เตรียมพร้อมรัดสายไว้แล้ว

ซึ่งจะส่งเสียงก้องกังวานดังเท่ากับของท่าน

ลองรัวอีกครั้ง แล้วอีกเสียงหนึ่งก็จะ

ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหวถึงหูสวรรค์

และล้อเลียนเสียงคำรามของสายฟ้า เพราะอยู่ใกล้เพียงนี้

โดยไม่ไว้วางใจทูตที่เดินกะเผลกผู้นี้

ซึ่งพระองค์ทรงใช้เขาเพื่อความบันเทิงมากกว่าความจำเป็น

คือจอห์นผู้ทรงสงคราม และบนหน้าผากของพระองค์มี

ความตายที่ไร้เกราะกำบัง ซึ่งมีหน้าที่ในวันนี้

ที่จะเสวยเนื้อของชาวฝรั่งเศสเป็นพันๆ คน

หลุยส์

รัวกลองของเรา เพื่อเผชิญหน้ากับอันตรายนี้

ลูกนอกสมรส

และท่านจะได้พบกับมันแน่ เจ้าชายโดฟิน อย่าได้สงสัยเลย

[ทุกคนออกไป]

ฉากที่ 3. สถานที่เดิม ณ สนามรบ

เสียงสัญญาณเตือนภัย กษัตริย์จอห์นและฮิวเบิร์ตเข้ามา

กษัตริย์จอห์น

วันนี้สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง โอ บอกข้าที ฮิวเบิร์ต

ฮิวเบิร์ต

ข้าเกรงว่าไม่สู้ดีนัก ฝ่าบาททรงเป็นอย่างไรบ้างพะย่ะค่ะ

กษัตริย์จอห์น

ไข้ที่รบกวนข้ามานานนี้

ยังคงกดทับข้าอย่างหนัก โอ หัวใจของข้าช่างป่วยไข้นัก!

ผู้ส่งสารเข้ามา

ผู้ส่งสาร

นายท่าน ฟอลคอนบริดจ์ ญาติผู้กล้าหาญของท่าน

ปรารถนาให้ฝ่าบาทเสด็จออกจากสนามรบ

และส่งข่าวบอกเขาผ่านข้าพเจ้าว่าท่านจะเสด็จไปทางใด

กษัตริย์จอห์น

บอกเขาว่า มุ่งหน้าไปยังสวินสเตด ไปยังแอบบีย์ที่นั่น

ผู้ส่งสาร

จงเบาใจเถิด เพราะกองทัพเสบียงมหาศาล

ที่เจ้าชายโดฟินทรงรอคอยอยู่ที่นี่

ได้อับปางลงเมื่อสามคืนก่อน ณ หาดกูดวิน

ข่าวนี้เพิ่งส่งถึงพระหัตถ์พระเจ้าริชาร์ดเมื่อครู่

ฝ่ายฝรั่งเศสนั้นสู้รบอย่างเฉื่อยชาและเริ่มถอยร่นไปแล้ว

พระเจ้าจอห์น

อนิจจา ไข้ทรมานนี้แผดเผาข้าจนสิ้น

มิยอมให้ข้าได้ชื่นชมข่าวดีนี้เลย

จงมุ่งหน้าไปยังสวินสเตด นำเปลหามมาให้ข้าเดี๋ยวนี้

ความอ่อนแอเข้าครอบงำ ข้าช่างหมดแรงเหลือเกิน

[ออกไป]

ฉากที่ 4 สถานที่เดิม แต่อีกส่วนหนึ่งของสถานที่นั้น

(แซลส์บรี, เพมโบรค และบิกอต เข้ามา)

แซลส์บรี

ข้าไม่คิดว่าองค์กษัตริย์จะมีมิตรสหายมากมายเพียงนี้

เพมโบรค

จงลุกขึ้นสู้ครั้งหนึ่ง พลุ่งพล่านดั่งจิตวิญญาณของฝรั่งเศส

หากพวกเขาพ่ายแพ้ เราก็ย่อมพ่ายแพ้ไปด้วย

แซลส์บรี

เจ้าปีศาจกำเนิดชั่ว ฟอลคอนบริดจ์ผู้นั้น

กลับเป็นผู้เดียวที่กอบกู้ชัยชนะท่ามกลางความเกลียดชัง

เพมโบรค

เขาว่ากันว่าพระเจ้าจอห์นทรงประชวรหนักจนต้องละทิ้งสนามรบไปแล้ว

(เมลุน เข้ามาในสภาพบาดเจ็บ โดยมีทหารนำตัวมา)

เมลุน

จงนำข้าไปหาพวกกบฏอังกฤษที่นี่

แซลส์บรี

ยามที่เรามีความสุข เราเคยมีนามเรียกขานที่ต่างจากนี้

เพมโบรค

นั่นคือเคานต์เมลุน

แซลส์บรี

บาดเจ็บสาหัสจนใกล้ตาย

เมลุน

จงหนีไปเถิด ชาวอังกฤษผู้สูงศักดิ์ พวกท่านถูกซื้อและถูกขายไปแล้ว

จงถอนสายตาอันหยาบกระด้างจากการกบฏ

และยินดีต้อนรับศรัทธาที่เคยถูกทอดทิ้งให้กลับคืนมา

จงไปหาพระเจ้าจอห์นและหมอบกราบแทบพระบาท

เพราะหากฝรั่งเศสเป็นเจ้าแห่งวันอันกึกก้องนี้

พระองค์ทรงตั้งพระทัยจะตอบแทนความเหนื่อยยากของพวกท่าน

ด้วยการบั่นศีรษะเสียให้สิ้น พระองค์ทรงสาบานไว้เช่นนั้น

และข้าก็สาบานร่วมกับพระองค์ พร้อมด้วยคนอีกมากมาย

ณ แท่นบูชาที่เซนต์เอ็ดมันส์บิวรี

แท่นบูชาเดียวกันนั้นที่พวกเราเคยสาบานต่อพวกท่าน

ถึงมิตรภาพอันล้ำค่าและความรักชั่วนิรันดร์

แซลส์บรี

สิ่งนี้เป็นไปได้หรือ? เป็นความจริงหรือ?

เมลุน

ข้ามิได้เห็นความตายอันน่าสยดสยองอยู่ตรงหน้าหรอกหรือ

เหลือเพียงเศษเสี้ยวแห่งชีวิต

ซึ่งกำลังไหลรินออกไปดั่งหุ่นขี้ผึ้ง

ที่ละลายหายไปเมื่อเผชิญกับเปลวไฟ?

จะมีสิ่งใดในโลกที่ทำให้ข้าต้องมุสาในยามนี้

ในเมื่อข้ากำลังจะสูญเสียความสามารถในการหลอกลวงไปสิ้น?

เหตุใดข้าต้องพูดเท็จ ในเมื่อความจริงคือ

ข้าต้องตายที่นี่ และจะรอดพ้นไปด้วยความสัตย์จริง?

ข้าขอย้ำอีกครั้ง หากหลุยส์ชนะศึกในวันนี้

ดวงตาของพวกท่านจะไม่มีวันได้เห็น

แสงอรุณวันใหม่ขึ้นทางทิศตะวันออกอีกเลย หากพระองค์ไม่ทรงผิดคำสาบาน

แต่แม้ในคืนนี้ ที่ลมหายใจสีดำอันเป็นพิษ

กำลังคละคลุ้งอยู่รอบยอดมงกุฎที่ลุกโชน

ของดวงตะวันอันชรา อ่อนแรง และเหนื่อยล้าจากวันวาร

ในคืนที่เลวร้ายนี้ ลมหายใจของพวกท่านจะสิ้นสุดลง

ชดใช้ค่าปรับแห่งการทรยศที่ถูกกำหนดไว้

ด้วยค่าปรับอันทรยศคือชีวิตของพวกท่านทุกคน

หากหลุยส์ชนะศึกด้วยความช่วยเหลือของพวกท่าน

จงฝากคำทักทายของข้าถึงฮิวเบิร์ต ผู้ที่อยู่กับกษัตริย์ของพวกท่าน

ด้วยความรักที่มีต่อเขา และด้วยเหตุผลอีกประการ

ที่ว่าปู่ของข้าเป็นชาวอังกฤษ

จึงปลุกมโนธรรมของข้าให้สารภาพสิ่งนี้ทั้งหมด

เพื่อเป็นการตอบแทน ข้าขอให้พวกท่านนำข้าออกไป

จากเสียงอื้ออึงและข่าวลือในสนามรบ

เพื่อให้ข้าได้ไตร่ตรองความคิดที่เหลืออยู่

อย่างสงบ และแยกกายกับวิญญาณออกจากกัน

ด้วยการรำลึกถึงและความปรารถนาอันศรัทธา

แซลส์บรี

เราเชื่อเจ้า และขอให้วิญญาณข้าจงได้รับโทษ

หากข้าไม่รักในโอกาสและรูปแบบ

ของสถานการณ์อันงดงามที่สุดนี้ ซึ่งเราจะ

ถอนย่างก้าวแห่งการหลบหนีอันต้องคำสาป

และดั่งกระแสน้ำที่ลดระดับและถอยร่น

ละทิ้งความโสโครกและเส้นทางที่ผิดเพี้ยน

ลดตัวลงสู่ขอบเขตที่เราเคยละเลย

และไหลกลับไปอย่างสงบด้วยความภักดี

สู่มหาสมุทรของเรา สู่พระเจ้าจอห์นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่

แขนของข้าจะช่วยพยุงเจ้าออกไปจากที่นี่

เพราะข้าเห็นความเจ็บปวดอันโหดร้ายของความตาย

ปรากฏอยู่ในดวงตาของเจ้า—ไปกันเถิดสหาย! การหลบหนีครั้งใหม่

และความสดใสครั้งใหม่ ที่มุ่งคืนสู่สิทธิอันเก่าก่อน

[ออกไป โดยนำตัวเมลุนไปด้วย]

ฉากที่ 5 สถานที่เดิม ค่ายทหารฝรั่งเศส

(หลุยส์และขบวนติดตามเข้ามา)

หลุยส์

ข้าว่าดวงตะวันบนสรวงสวรรค์คงนึกเสียดายที่จะลับขอบฟ้า

จึงรั้งรออยู่ และทำให้ท้องนภาทิศตะวันตกระเรื่อแดง

ยามที่กองทัพอังกฤษถอยร่นกลับไปยังที่ตั้งของตน

ด้วยความอ่อนล้า โอ เราถอนตัวออกมาได้อย่างกล้าหาญ

เมื่อเราระดมยิงกระสุนที่เกินความจำเป็นออกไปเป็นชุดสุดท้าย

หลังจากตรากตรำกรำศึกนองเลือด เพื่อกล่าวราตรีสวัสดิ์แก่ศัตรู

แล้วจึงม้วนธงที่สะบัดพลิ้วขึ้นอย่างสง่างาม

เป็นกลุ่มสุดท้ายที่อยู่ในสนามรบ และเกือบจะได้เป็นเจ้าของชัยชนะในที่แห่งนั้น!

(ผู้ส่งสารเข้ามา)

ผู้ส่งสาร

เจ้าชายของข้าพเจ้า เจ้าชายโดฟินอยู่ที่ใด?

หลุยส์

อยู่นี่ มีข่าวอะไร?

ผู้ส่งสาร

เคานต์เมลุนถูกสังหารแล้ว และเหล่าขุนนางอังกฤษ

ถูกเขาเกลี้ยกล่อมจนถอนตัวกลับไปอีกครั้ง

ส่วนกองหนุนที่ท่านเฝ้ารอคอยมาแสนนาน

กลับถูกพัดพาหายไปและจมลงที่สันทรายกูดวิน

หลุยส์

อา ข่าวร้ายช่างอัปยศยิ่งนัก! ขอให้หัวใจเจ้าจงถูกสาป!

ข้าไม่คิดเลยว่าคืนนี้จะต้องโศกเศร้า

เท่ากับที่ข่าวนี้ทำให้ข้าเป็น ใครกันที่บอกว่า

กษัตริย์จอห์นทรงหลบหนีไปเมื่อชั่วโมงหรือสองชั่วโมงก่อน

ที่ราตรีกาลอันมืดมิดจะพรากกองกำลังที่เหนื่อยล้าของเราให้แยกจากกัน?

ผู้ส่งสาร

ไม่ว่าใครจะเป็นผู้พูด แต่มันเป็นความจริงพ่ะย่ะค่ะ นายท่าน

หลุยส์

เอาเถิด คืนนี้จงระแวดระวังและดูแลตนเองให้ดี

รุ่งอรุณคงไม่มาถึงเร็วเท่ากับตัวข้า

ที่จะได้ลองเสี่ยงโชคในวันพรุ่งนี้

(ออกไป)

ฉากที่ 6 สถานที่โล่งแจ้งใกล้กับแอบบีย์สวินสเตด

(เดอะบาสตาร์ด และฮิวเบิร์ต เดินมาพบกัน)

ฮิวเบิร์ต

ใครอยู่ตรงนั้น? พูดมา! พูดเร็วๆ ไม่อย่างนั้นข้าจะยิง

เดอะบาสตาร์ด

มิตรคนหนึ่ง เจ้าเป็นใคร?

ฮิวเบิร์ต

ฝ่ายอังกฤษ

เดอะบาสตาร์ด

เจ้าจะไปที่ใด?

ฮิวเบิร์ต

นั่นเกี่ยวอะไรกับเจ้า? เหตุใดข้าจะถาม

ถึงธุระของเจ้า ไม่ได้ เช่นเดียวกับที่เจ้าถามข้า?

เดอะบาสตาร์ด

ฮิวเบิร์ต ข้าคิดว่าใช่

ฮิวเบิร์ต

เจ้าคิดถูกแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ข้าเชื่อว่า

เจ้าเป็นมิตรของข้า เพราะเจ้ารู้จักภาษาของข้าดีเหลือเกิน

เจ้าเป็นใครกัน?

เดอะบาสตาร์ด

เป็นใครก็ได้ที่เจ้าอยากให้เป็น และหากเจ้าปรารถนา

เจ้าอาจจะเมตตาข้าพอที่จะคิดว่า

ข้าสืบเชื้อสายมาจากตระกูลแพลนทาเจเนต

ฮิวเบิร์ต

ช่างเป็นการระลึกถึงที่ไร้ความเมตตา! เจ้าและราตรีที่ไร้ดวงตา

ได้สร้างความอัปยศให้แก่ข้า ทหารผู้กล้า โปรดอภัยให้ข้าด้วย

ที่สำเนียงซึ่งหลุดจากปากของท่าน

เล็ดลอดการรับรู้ที่แท้จริงของหูข้าไปได้

เดอะบาสตาร์ด

มาเถิด ไม่ต้องมีพิธีรีตอง มีข่าวคราวอะไรบ้าง?

ฮิวเบิร์ต

ข้าเดินอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของราตรีนี้

เพื่อตามหาท่าน

เดอะบาสตาร์ด

งั้นพูดให้สั้น ข่าวคืออะไร?

ฮิวเบิร์ต

โอ ท่านผู้เป็นที่รัก ข่าวที่คู่ควรกับราตรีกาล

ดำมืด น่าสะพรึงกลัว ไร้ซึ่งความหวัง และสยดสยอง

เดอะบาสตาร์ด

บอกจุดที่เลวร้ายที่สุดของข่าวนี้มาเถิด

ข้าไม่ใช่ผู้หญิง ข้าจะไม่เป็นลมเพราะเรื่องนี้หรอก

ฮิวเบิร์ต

ข้าเกรงว่าองค์กษัตริย์ทรงถูกพระสงฆ์วางยาพิษ

ข้าทิ้งพระองค์ไว้ในสภาพที่แทบจะตรัสไม่ได้ และรีบออกมา

เพื่อแจ้งข่าวร้ายนี้แก่ท่าน เพื่อที่ท่านจะได้

เตรียมการรับมือกับเหตุการณ์กะทันหันนี้ได้ดีกว่า

หากท่านทราบเรื่องนี้ในยามที่ว่างเว้น

เดอะบาสตาร์ด

พระองค์ทรงเป็นอย่างไร? ใครเป็นผู้ถวายยาพิษ?

ฮิวเบิร์ต

พระสงฆ์รูปหนึ่ง ข้าบอกท่านแล้ว เป็นคนชั่วที่เด็ดเดี่ยว

ซึ่งลำไส้ของมันระเบิดออกมาทันที องค์กษัตริย์

ยังคงตรัสได้ และบางทีอาจจะทรงฟื้นคืนพระชนม์

เดอะบาสตาร์ด

แล้วเจ้าทิ้งใครไว้ดูแลพระองค์?

ฮิวเบิร์ต

ท่านไม่ทราบหรือ? เหล่าขุนนางกลับมากันหมดแล้ว

และพาเจ้าชายเฮนรี่มาด้วย

ตามคำขอของเจ้าชาย องค์กษัตริย์จึงทรงอภัยโทษให้พวกเขา

และตอนนี้พวกเขาทั้งหมดอยู่ล้อมรอบพระองค์

เดอะบาสตาร์ด

โอ้ สวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ โปรดระงับความกริ้วของท่าน

และอย่าทดสอบเราให้แบกรับสิ่งที่เกินกำลังเลย!

ข้าจะบอกเจ้า ฮิวเบิร์ต กำลังครึ่งหนึ่งของข้าในคืนนี้

ขณะข้ามที่ราบเหล่านี้ ถูกกระแสน้ำพัดพาไป

พื้นที่ชุ่มน้ำลินคอล์นได้กลืนกินพวกเขาไปสิ้น

ตัวข้าเองซึ่งขี่ม้าฝีเท้าดี ยังแทบจะหนีรอดมาไม่ได้

ไปเถิด นำข้าไปหาองค์กษัตริย์

ข้าเกรงว่าพระองค์จะสวรรคตก่อนที่ข้าจะไปถึง

(ออกไป)

ฉากที่ 7 สวนของแอบบีย์สวินสเตด

(เจ้าชายเฮนรี่, แซลส์บรี และบิก็อต เข้ามา)

เจ้าชายเฮนรี

สายเกินการณ์เสียแล้ว เลือดทุกหยาดหยดในกายเขา

ถูกพิษกัดกร่อนจนเน่าเฟะ และสมองอันบริสุทธิ์

ซึ่งบางคนเชื่อว่าเป็นเรือนพักอันเปราะบางของดวงวิญญาณ

บัดนี้กลับพร่ำเพ้อด้วยถ้อยคำไร้สาระ

ราวกับจะพยากรณ์ถึงจุดจบของชีวิตอันเป็นอนิจจัง

(เพมโบรคเข้ามา)

เพมโบรค

ฝ่าบาททรงยังตรัสได้ และทรงเชื่อว่า

หากได้ออกมาสัมผัสอากาศภายนอก

จะช่วยบรรเทาความร้อนรุ่ม

ของพิษร้ายที่กำลังจู่โจมพระองค์ได้

เจ้าชายเฮนรี

ให้พาพระองค์มาที่สวนแห่งนี้

พระองค์ยังทรงคลุ้มคลั่งอยู่หรือไม่

(บิก็อตออกไป)

เพมโบรค

ทรงสงบลงกว่า