Act 3 Scene 12

อะไรกัน ไม่มีพิธีรีตองเลยหรือ? ดูเถิด เหล่านางกำนัลของข้า

จงปิดจมูกหนีจากกุหลาบที่บานจนเหม็นเน่า

ทั้งที่เคยคุกเข่าให้เมื่อครั้งยังเป็นดอกตูม เชิญเขาเข้ามาเถิด ท่าน

[คนรับใช้ออกไป]

อีโนบาร์บัส

(พูดกับตนเอง) ความซื่อสัตย์กับตัวข้าเริ่มจะลงรอยกันเสียที การจงรักภักดีต่อคนโง่นั้นมีแต่จะทำให้ความศรัทธาของเรากลายเป็นเรื่องเขลา ทว่าผู้ใดที่อดทนติดตามรับใช้นายผู้ปราชัยด้วยความภักดี ผู้นั้นย่อมมีชัยเหนือผู้ที่พิชิตนายของตน และจะได้รับเกียรติให้มีชื่อจารึกไว้ในประวัติศาสตร์

(ธิดิอัส เข้ามา)

คลีโอพัตรา

เจตจำนงของซีซาร์เล่า?

ธิดิอัส

ขอให้ข้าพเจ้าได้กราบทูลเป็นการส่วนตัวเถิด

คลีโอพัตรา

ที่นี่ไม่มีใครนอกจากมิตรสหาย จงกล่าวมาอย่างกล้าหาญ

ธิดิอัส

หากว่าพวกเขาเป็นมิตรต่อแอนโทนีก็ดี

อีโนบาร์บัส

ท่านครับ นายของข้าต้องการมิตรมากพอๆ กับที่ซีซาร์มี หรือไม่เขาก็ไม่ต้องการพวกเรา หากซีซาร์ทรงประสงค์ นายของข้าก็พร้อมจะกระโดดเข้าเป็นมิตรกับท่านทันที ส่วนพวกข้านั้น ท่านก็ทราบดีว่าเราเป็นคนของใคร และคนผู้นั้นก็คือซีซาร์

ธิดิอัส

เช่นนั้น—

ถึงท่านผู้เลื่องชื่อที่สุด ซีซาร์ขอให้ท่านอย่าได้พิจารณาว่าท่านอยู่ในสถานะใด นอกเสียจากว่าท่านคือซีซาร์

คลีโอพัตรา

ว่าต่อเถิด ช่างสมเป็นกษัตริย์ยิ่งนัก

ธิดิอัส

พระองค์ทรงทราบว่าท่านมิได้โอบกอดแอนโทนีด้วยความรักดังเช่นกาลก่อน แต่เป็นเพราะท่านเกรงกลัวเขา

คลีโอพัตรา

โอ้!

ธิดิอัส

ดังนั้น รอยด่างพร้อยบนเกียรติยศของท่าน พระองค์จึงทรงเวทนาว่าเป็นมลทินที่ถูกบังคับให้มี มิใช่สิ่งที่ท่านสมควรได้รับ

คลีโอพัตรา

พระองค์ทรงเป็นดั่งเทพเจ้าและทรงทราบว่าสิ่งใดถูกต้องที่สุด เกียรติยศของข้ามิได้ถูกยกให้ แต่ถูกพิชิตไปโดยสิ้นเชิง

อีโนบาร์บัส

(พูดกับตนเอง) เพื่อให้แน่ใจในเรื่องนั้น ข้าจะลองถามแอนโทนีดู ท่านเอ๋ย ท่านช่างรั่วไหลเสียจนเราต้องปล่อยให้ท่านจมดิ่งลงไป เพราะแม้แต่คนที่ท่านรักที่สุดก็ยังทอดทิ้งท่าน

(อีโนบาร์บัส ออกไป)

ธิดิอัส

ให้ข้าพเจ้ากราบทูลซีซาร์ถึงสิ่งที่ท่านต้องการจากพระองค์หรือไม่? เพราะพระองค์ทรงปรารถนาที่จะถูกร้องขอให้ประทานให้ พระองค์จะทรงยินดียิ่งหากท่านจะใช้ทรัพย์สมบัติของพระองค์เป็นไม้เท้าสำหรับพยุงตัว แต่พระองค์จะทรงปรีดายิ่งกว่าหากได้ยินจากข้าพเจ้าว่าท่านได้ละทิ้งแอนโทนี และนำตัวท่านเองไปอยู่ภายใต้ผ้าห่อศพของพระองค์ ผู้ทรงเป็นเจ้าของที่ดินแห่งจักรวาล

คลีโอพัตรา

เจ้าชื่ออะไร?

ธิดิอัส

ข้าพเจ้าชื่อธิดิอัส

คลีโอพัตรา

ท่านทูตผู้ใจดี จงนำความนี้ไปกราบทูลซีซาร์ผู้ยิ่งใหญ่ในนามของข้าว่า ข้าขอจุมพิตพระหัตถ์ผู้พิชิต บอกพระองค์ว่าข้าพร้อมจะวางมงกุฎลงแทบพระบาทและคุกเข่าลงตรงนั้น บอกพระองค์ว่า ข้าได้ยินคำตัดสินของอียิปต์จากลมหายใจที่พร้อมนอบน้อมต่อพระองค์ทุกประการ

ธิดิอัส

นั่นคือวิถีที่สูงส่งที่สุดของท่าน เมื่อปัญญาและโชคชะตาต่อสู้กัน หากปัญญากล้าทำในสิ่งที่ทำได้ ก็ไม่มีโชคชะตาใดจะสั่นคลอนมันได้ ขอให้ข้าพเจ้าได้ทำหน้าที่โดยการจุมพิตพระหัตถ์ของท่าน

คลีโอพัตรา

บิดาของซีซาร์ของเจ้านั้น บ่อยครั้งเมื่อทรงครุ่นคิดเรื่องการยึดครองอาณาจักรต่างๆ ทรงประทานริมฝีปากลงบนที่อันไม่คู่ควรนี้ ราวกับฝนจุมพิตที่โปรยปราย

(แอนโทนี และอีโนบาร์บัส เข้ามา)

แอนโทนี

ช่างกล้าดีแท้! สาบานต่อจูปิเตอร์ผู้ทรงสายฟ้า! เจ้าเป็นใครกัน เจ้าสามหาว?

ธิดิอัส

ข้าพเจ้าเป็นเพียงผู้ปฏิบัติ ตามคำสั่งของบุรุษผู้ทรงอำนาจและคู่ควรที่สุดที่จะได้รับความเชื่อฟัง

อีโนบาร์บัส

(พูดกับตนเอง) เจ้าจะถูกเฆี่ยนแน่

แอนโทนี

เข้ามานี่—อา เจ้าเจ้านกแร้ง!—ให้ตายเถิด ทั้งเทพและปีศาจ อำนาจช่างเลือนหายไปจากตัวข้าเสียสิ้น เมื่อก่อนเพียงข้าตะโกนว่า “เฮ้!” เหล่ากษัตริย์ต่างก็รีบกุลีกุจอเข้ามาเหมือนเด็กน้อยที่วิ่งหาขนม แล้วถามว่า “ท่านปรารถนาสิ่งใด?” เจ้าไม่มีหูหรืออย่างไร? ข้ายังคงเป็นแอนโทนีอยู่นะ

(คนรับใช้เข้ามา)

เอาเจ้าหมอนี่ออกไปแล้วเฆี่ยนมันเสีย

อีโนบาร์บัส

เล่นกับลูกสิงโตยังดีกว่าเล่นกับสิงโตแก่ที่กำลังจะตาย

แอนโทนี

ดวงจันทร์และดวงดาวเอ๋ย!

เฆี่ยนมัน! ต่อให้เป็นบรรดารัฐบรรณาการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดยี่สิบเมืองที่ยอมสยบต่อซีซาร์ หากข้าพบว่าพวกเขากล้าสามหาวต่อหน้าสตรีผู้นี้—นางชื่ออะไรนะ ตั้งแต่นางเป็นคลีโอพัตรา? เฆี่ยนมันเสีย พวกเจ้า เฆี่ยนจนกว่าเจ้าจะเห็นมันทำหน้าบิดเบี้ยวเหมือนเด็กและคร่ำครวญขอความเมตตาเสียงดัง เอาตัวมันออกไป

ธิดิอัส

ท่านมาร์ค แอนโทนี—

แอนโทนี

ลากตัวมันไป พอเฆี่ยนเสร็จแล้วก็นำตัวมันกลับมา เจ้าคนรับใช้ของซีซาร์ผู้นี้จะได้นำสารจากเราไปถึงพระองค์

(คนรับใช้นำตัวธิดิอัสออกไป)

เจ้าช่างเสื่อมถอยลงไปครึ่งหนึ่งก่อนที่ข้าจะรู้จักเจ้าเสียอีก หึ! ข้าทิ้งหมอนที่ไม่ได้ถูกกดทับในโรม ละเว้นการมีทายาทโดยชอบธรรม และยอมสละหญิงผู้เป็นดั่งอัญมณี เพื่อมาถูกเหยียดหยามโดยคนที่มองดูแต่พวกคนรับใช้เนี่ยนะ?

คลีโอพัตรา

นายท่านที่รักของข้า—

แอนโทนี

เจ้าเป็นคนขี้ระแวงเสมอมา

แต่เมื่อเราจมดิ่งในกามราคะจนใจแข็งกระด้าง—

โอ้ ช่างน่าเวทนายิ่งนัก!—เหล่าเทพผู้ทรงปัญญาจึงปิดตาเรา

ทำให้วิจารณญาณอันกระจ่างใสจมหายไปในความโสโครกของตนเอง ทำให้เรา

เทิดทูนความผิดพลาดของตน หัวเราะเยาะมันในขณะที่เดินวางท่า

ไปสู่ความพินาศ

คลีโอพัตรา

โอ้ ถึงขั้นนี้เชียวหรือ?

แอนโทนี

ข้าพบเจ้าเป็นดั่งเศษอาหารที่เย็นชืดบน

จานของซีซาร์ผู้ล่วงลับ มิเพียงเท่านั้น เจ้ายังเคยเป็นเศษเสี้ยว

ของเนียส พอมเปย์ อีกทั้งยังมีช่วงเวลาอันเร่าร้อนอื่นใดอีก

ที่มิได้ถูกบันทึกไว้ในชื่อเสียงทางโลก ซึ่งเจ้าได้

เลือกชิมอย่างสำราญใจ ข้าแน่ใจว่า

แม้เจ้าจะพอเดาได้ว่าความพอประมาณคืออะไร

แต่เจ้าไม่เคยรู้จักว่ามันเป็นอย่างไร

คลีโอพัตรา

เหตุใดจึงกล่าวเช่นนี้?

แอนโทนี

เพื่อให้เจ้าคนที่จะรับรางวัล

แล้วกล่าวว่า “ขอพระเจ้าตอบแทนท่าน!” ได้สนิทสนมกับ

เพื่อนเล่นของข้า คือมือของเจ้า ตราประทับแห่งกษัตริย์นี้

และผู้ให้คำมั่นสัญญาต่อหัวใจอันสูงส่ง! โอ้ หากข้าได้อยู่

บนภูเขาแห่งบาซาน เพื่อแผดเสียงให้ดังกว่า

ฝูงสัตว์มีเขา! เพราะข้ามีเหตุผลอันป่าเถื่อน

และการจะประกาศมันอย่างสุภาพ ก็คงไม่ต่างจาก

คอที่ถูกสวมบ่วงซึ่งกล่าวขอบคุณเพชฌฆาต

ที่เตรียมการอย่างรวดเร็วเพื่อปลิดชีพตน

(คนรับใช้พาธิดิอัสเข้ามา)

เขาถูกเฆี่ยนแล้วหรือยัง?

คนรับใช้

ถูกเฆี่ยนอย่างหนักขอรับ ท่านลอร์ด

แอนโทนี

เขาร้องไห้ไหม? และได้ขอขมาหรือไม่?

คนรับใช้

เขาขอความเมตตาขอรับ

แอนโทนี

หากบิดาของเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ให้เขาสำนึกเสียเถิด

ที่เจ้ามิได้เกิดมาเป็นบุตรสาวของเขา และจงเสียใจเสียเถิด

ที่ต้องตามซีซาร์ไปในขบวนฉลองชัย เนื่องจาก

เจ้าถูกเฆี่ยนเพราะติดตามเขา นับจากนี้ไป

ขอให้มืออันขาวผ่องของสตรีทำให้เจ้าเป็นไข้;

จงสั่นสะท้านเมื่อได้เห็นมัน จงกลับไปหาซีซาร์;

บอกเขาถึงการต้อนรับที่เจ้าได้รับ จงบอกเขาว่า

เขาทำให้ข้าโกรธ; เพราะเขาดูจะ

จองหองและเหยียดหยาม ย้ำเตือนถึงสิ่งที่ข้าเป็นในตอนนี้

มิใช่สิ่งที่เขาเคยรู้ว่าข้าเคยเป็น เขาทำให้ข้าโกรธ

และในเวลานี้เป็นเวลาที่โกรธได้ง่ายที่สุด

เมื่อดวงดาวนำโชคที่เคยนำทางข้า

ได้ทิ้งวงโคจรให้ว่างเปล่าและสาดแสงไฟ

ลงสู่ขุมนรกอันลึกล้ำ หากเขาไม่พอใจ

คำพูดของข้าและสิ่งที่เกิดขึ้น จงบอกเขาว่าเขามี

ฮิปปาร์คัส ทาสที่ข้าปลดปล่อยให้เป็นอิสระ ซึ่ง

เขาจะเฆี่ยน จะแขวนคอ หรือทรมานตามใจชอบ

เพื่อชำระความแค้นแทนข้า จงย้ำเรื่องนี้กับเขา

ไปได้แล้ว พร้อมกับรอยเฆี่ยนของเจ้า ไปเสีย

(ธิดิอัสออกไป)

คลีโอพัตรา

ท่านยังไม่พอใจอีกหรือ?

แอนโทนี

อนิจจา ดวงจันทร์บนโลกของข้าบัดนี้ถูกบดบัง

และมันบ่งบอกเพียงการล่มสลายของแอนโทนี

คลีโอพัตรา

ข้าต้องรอจนถึงเวลานั้น

แอนโทนี

เพื่อประจบซีซาร์ เจ้าจะยอมสบตา

กับผู้ที่คอยผูกเชือกรองเท้าให้เขาอย่างนั้นหรือ?

คลีโอพัตรา

ท่านยังไม่รู้จักข้าอีกหรือ?

แอนโทนี

ใจดำกับข้านักหรือ?

คลีโอพัตรา

อา ยอดรัก หากข้าเป็นเช่นนั้น

ขอให้สวรรค์บันดาลให้หัวใจอันเย็นชาของข้ากำเนิดลูกเห็บ

และอาบยาพิษไว้ที่ต้นกำเนิด ให้ก้อนหินก้อนแรก

ตกใส่คอของข้า; และเมื่อมันสิ้นสุดลง

ขอให้ชีวิตข้าดับสูญ! ก้อนต่อมาจงฟาดใส่ซีซาริออน

จนกระทั่ง ความทรงจำในครรภ์ของข้าค่อยๆ เลือนหายไป

พร้อมกับชาวอียิปต์ผู้กล้าหาญของข้าทั้งหมด

โดยพายุลูกเห็บที่ละลายหายไปนี้

จงให้พวกเขานอนไร้หลุมศพ จนกว่าแมลงวันและริ้นของแม่น้ำไนล์

จะฝังพวกเขาไว้เป็นอาหาร!

แอนโทนี

ข้าพอใจแล้ว

ซีซาร์จะปักหลักอยู่ที่อเล็กซานเดรีย ที่ซึ่ง

ข้าจะต่อต้านโชคชะตาของเขา กองกำลังทางบกของเรา

ยังคงยึดมั่นอย่างสง่างาม กองทัพเรือที่เคยแยกจากกัน

บัดนี้ได้รวมตัวกันอีกครั้ง และรวดเร็ว พร้อมคุกคามอย่างสมเกียรติแห่งท้องทะเล

เจ้าไปอยู่ที่ไหนมา หัวใจของข้า? เจ้าได้ยินไหม ยอดรัก?

หากข้าได้กลับจากสมรภูมิอีกครั้ง

เพื่อจุมพิตริมฝีปากนี้ ข้าจะปรากฏตัวในคราบเลือด

ข้าและดาบของข้าจะสร้างตำนานให้โลกจารึก

ยังมีความหวังอยู่ในนั้น

คลีโอพัตรา

นั่นแหละคือท่านลอร์ดผู้กล้าของข้า!

แอนโทนี

ข้าจะมีพละกำลัง หัวใจ และลมหายใจเพิ่มเป็นสามเท่า

และจะต่อสู้อย่างดุเดือด เพราะเมื่อครั้งที่เวลาของข้า

ยังรุ่งโรจน์และโชคดี ผู้คนยอมไถ่ชีวิต

จากข้าเพียงเพื่อเรื่องตลกขบขัน แต่บัดนี้ข้าจะกัดฟันสู้

และส่งทุกสิ่งที่ขวางหน้าลงสู่ความมืดมิด มาเถิด

ให้เรามีคืนที่รื่นเริงอีกสักคืน เรียก

เหล่าแม่ทัพผู้โศกเศร้าของข้ามาให้หมด รินสุราให้เต็มจอกอีกครั้ง

แล้วเราจะหัวเราะเยาะระฆังบอกเวลาเที่ยงคืนกัน

คลีโอพัตรา

วันนี้เป็นวันเกิดของข้า

ข้าคิดว่าจะจัดงานอย่างสมถะ ทว่าเมื่อท่านลอร์ด

กลับมาเป็นแอนโทนีคนเดิม ข้าก็จะขอเป็นคลีโอพัตราให้เต็มที่

แอนโทนี

เราจะยังคงรุ่งเรืองต่อไป

คลีโอพัตรา

จงเรียกบรรดานายกองผู้กล้าของท่านลอร์ดมาให้หมด

แอนโทนี

ทำตามนั้นเถิด เราจะพูดคุยกับพวกเขา และคืนนี้ข้าจะบังคับ

ให้เหล้าองุ่นไหลซึมผ่านรอยแผลเป็นของพวกเขา มาเถิด ยอดรักของข้า

ไฟในตัวข้ายังไม่มอดดับ ครั้งหน้าที่ข้าออกศึก

ข้าจะทำให้ความตายต้องหลงรักข้า เพราะข้าจะต่อกร

แม้กระทั่งกับเคียวมรณะอันร้ายกาจของมัน

[ทุกคนออกไป ยกเว้นเอโนบาร์บัส]

เอโนบาร์บัส

ตอนนี้เขาคงจ้องหน้าท้าทายได้แม้กระทั่งสายฟ้า การคลุ้มคลั่ง

คือการถูกความโกรธขับไล่จนสิ้นความกลัว และในสภาวะเช่นนั้น

นกพิราบย่อมกล้าจิกตีช้าง และข้ายังคงเห็นว่า

เมื่อสติปัญญาของท่านนายกองเราลดน้อยลง

หัวใจของเขากลับฮึกเหิมขึ้น เมื่อความกล้าหาญเข้ากัดกินเหตุผล

มันย่อมทำลายดาบที่ใช้ต่อสู้ของตนเอง ข้าจะหา

หนทางใดสักทางเพื่อจากเขาไป

[ออกไป]