ฉากที่ 7

(เบลาริอุส กุยเดริอุส และอาร์วิรากัส เข้ามา)

เบลาริอุส

เจ้า โพลิดอร์ เจ้าพิสูจน์แล้วว่าเป็นคนตัดไม้ที่เก่งที่สุด และเป็นเจ้าภาพของงานเลี้ยงนี้ ส่วนข้ากับแคดวาล จะรับบทเป็นพ่อครัวและคนรับใช้ นั่นคือหน้าที่ที่เหมาะสมกับเรา เหงื่อจากการทำงานหนักจะแห้งเหือดและสูญเปล่า หากไม่มีเป้าหมายที่ทำงานไปเพื่อสิ่งนั้น มาเถิด กระเพาะของเราจะทำให้ของพื้นบ้านรสเลิศ ความเหนื่อยล้าสามารถทำให้เราหลับปุ๋ยได้แม้บนหินผา ในขณะที่คนขี้เกียจที่พักผ่อนเกินพอ กลับรู้สึกว่าหมอนขนเป็ดนั้นแข็งกระด้าง บัดนี้ ขอความสงบจงมีที่นี่ บ้านหลังน้อยที่ดูแลตัวเองได้!

กุยเดริอุส

ข้าเหนื่อยเหลือเกิน

อาร์วิรากัส

ข้าอ่อนแรงด้วยความเหนื่อยล้า แต่กระเพาะยังคงหิวโหย

ไกเดเรียส

ในถ้ำมีเนื้อเย็นๆ อยู่ เรากินสิ่งนั้นประทังไปก่อน

ระหว่างรอให้สิ่งที่ล่ามาได้ปรุงสุก

เบลาริอุส

[มองเข้าไปในถ้ำ] ช้าก่อน อย่าเพิ่งเข้าไป

หากมิใช่เพราะสิ่งนี้กำลังกินอาหารของเรา ข้าคงคิดว่า

มีนางฟ้าอยู่ที่นี่

ไกเดเรียส

เกิดอะไรขึ้นหรือท่านพ่อ?

เบลาริอุส

สาบานต่อจูปิเตอร์เถิด นี่คือนางฟ้า! หรือหากไม่ใช่

ก็คงเป็นมนุษย์ผู้สมบูรณ์แบบที่สุดในโลก! ดูความงดงามดุจเทพสร้างนี้สิ

ช่างเยาว์วัยราวกับเด็กชายคนหนึ่ง!

(อิโมเจนเข้ามา)

อิโมเจน

ท่านผู้เจริญ โปรดอย่าทำร้ายข้าเลย

ก่อนจะเข้ามาที่นี่ ข้าได้ร้องเรียกแล้ว และคิดว่า

จะขอหรือซื้อสิ่งที่ข้าหยิบไป ขอให้สัตย์จริง

ข้ามิได้ขโมยสิ่งใด และต่อให้พบ

ทองคำโปรยปรายอยู่บนพื้น ข้าก็จะไม่หยิบฉวย นี่คือเงินสำหรับค่าอาหาร

ข้าตั้งใจจะวางทิ้งไว้บนโต๊ะ ทันทีที่

ข้าอิ่มหนำ และจากไป

พร้อมคำอธิษฐานขอบคุณผู้มีพระคุณ

ไกเดเรียส

เงินหรือ เจ้าหนุ่ม?

อาร์วิรากัส

ทองและเงินทั้งมวลจงกลายเป็นดินเสียเถิด

เพราะสิ่งเหล่านั้นมีค่าเพียงสำหรับผู้ที่

กราบไหว้เทพเจ้าที่โสมมเท่านั้น

อิโมเจน

ข้าเห็นว่าท่านโกรธ

พึงรู้เถิด หากท่านฆ่าข้าเพราะความผิดนี้ ข้าก็

คงต้องตายหากข้ามิได้ทำมัน

เบลาริอุส

เจ้าจะเดินทางไปที่ใด?

อิโมเจน

ไปยังมิลฟอร์ดเฮเวน

เบลาริอุส

เจ้าชื่ออะไร?

อิโมเจน

ฟิเดล ท่านผู้เจริญ ข้ามีญาติคนหนึ่งซึ่ง

กำลังมุ่งหน้าไปยังอิตาลี เขาลงเรือที่มิลฟอร์ด

ขณะที่ข้ากำลังเดินทางไปหา และแทบจะสิ้นใจด้วยความหิว

ข้าจึงได้กระทำความผิดนี้ลงไป

เบลาริอุส

ขอเถิด เจ้าหนุ่มผู้สง่างาม

อย่าคิดว่าพวกเราเป็นคนหยาบช้า และอย่าตัดสินจิตใจอันดีของพวกเรา

ด้วยสถานที่อันทุรกันดารที่เราอาศัยอยู่ จงยินดีเถิด!

ใกล้จะค่ำแล้ว เจ้าจะได้กินอาหารที่ดีกว่านี้

ก่อนจะจากไป และขอบใจหากเจ้าจะอยู่ร่วมโต๊ะอาหาร

เด็กๆ จงต้อนรับเขา

ไกเดเรียส

หากเจ้าเป็นสตรี เจ้าหนุ่ม

ข้าคงจะตามจีบอย่างหนักเพื่อให้ได้เป็นเจ้าบ่าวของเจ้า ข้าขอพูดตามตรง

ข้าปรารถนาในตัวเจ้า ราวกับจะขอซื้อสิ่งล้ำค่า

อาร์วิรากัส

ข้าจะปลอบใจตัวเอง

ว่าเขาเป็นผู้ชาย ข้าจะรักเขาดั่งพี่น้อง

และการต้อนรับที่ข้าจะมอบให้เขา

หลังจากห่างหายไปนาน คือสิ่งที่เจ้าได้รับในตอนนี้ ยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง!

จงร่าเริงเถิด เพราะเจ้าได้มาอยู่ท่ามกลางมิตรสหาย

อิโมเจน

ท่ามกลางมิตรสหาย

หรือพี่น้อง [พูดกับตัวเอง] หากเป็นเช่นนั้นจริงที่พวกเขา

เป็นบุตรชายของท่านพ่อ! เมื่อนั้นสิ่งที่ข้าได้รับ

คงมีค่าน้อยลง และเป็นดั่งน้ำหนักที่สมดุลยิ่งขึ้น

เมื่อเทียบกับท่าน โพสทูมัส

เบลาริอุส

เขากำลังโศกเศร้ากับความทุกข์บางอย่าง

ไกเดเรียส

ข้าปรารถนาจะปลดปล่อยความทุกข์นั้นให้หายไป!

อาร์วิรากัส

หรือข้า ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร

ต้องแลกด้วยความเจ็บปวดหรืออันตรายเพียงใด! โอ้ เหล่าทวยเทพ!

เบลาริอุส

[กระซิบ] ฟังนะ เด็กๆ

อิโมเจน

[พูดกับตัวเอง] ยอดบุรุษทั้งหลาย

หากมีราชสำนักที่ไม่ใหญ่ไปกว่าถ้ำแห่งนี้

ที่ดูแลตนเอง และมีคุณธรรม

ซึ่งมโนธรรมของตนเป็นเครื่องรับรอง โดยละทิ้ง

ของขวัญที่ไร้ค่าจากฝูงชนที่แตกต่าง

ก็คงไม่มีใครสง่างามไปกว่าชายสองคนนี้ โปรดอภัยข้าด้วย เหล่าทวยเทพ!

ข้าอยากจะเปลี่ยนเพศเพื่อได้เป็นสหายกับพวกเขา

ในเมื่อลีโอนาตัสเป็นคนทรยศ

เบลาริอุส

จงเป็นเช่นนั้นเถิด

เด็กๆ เราไปเตรียมอาหารที่ล่ามาได้กันเถอะ เจ้าหนุ่มผู้สง่างาม เข้ามาข้างในสิ

การสนทนามันช่างยากลำบากยามท้องว่าง เมื่อเราทานมื้อค่ำเสร็จ

เราจะขอถามเรื่องราวของเจ้าอย่างสุภาพ

เท่าที่เจ้าเต็มใจจะเล่า

ไกเดเรียส

โปรดเข้ามาใกล้ๆ

อาร์วิรากัส

ราตรีเป็นของนกเค้าแมว และรุ่งอรุณเป็นของนกเลิร์ก ย่อมเป็นที่ต้อนรับน้อยกว่านี้

อิโมเจน

ขอบคุณท่านผู้เจริญ

อาร์วิรากัส

ข้าขอให้เจ้าเข้ามาใกล้ๆ

(ทุกคนออกไป)