ฉากที่ 4 ค่ายของดุ๊กแห่งยอร์กในอองฌู

ยอร์ก วอริก และคนอื่นๆ ปรากฏตัว

ยอร์ก

นำตัวแม่มดที่ถูกตัดสินให้เผาทั้งเป็นออกมา

ลา ปูเซล ถูกคุมตัวออกมาพร้อมกับคนเลี้ยงแกะ

คนเลี้ยงแกะ

โธ่ โจน สิ่งนี้ช่างกรีดหัวใจพ่อให้ขาดสะบั้น!

พ่อเสาะหาเจ้าไปทั่วทุกหนแห่งทั้งใกล้และไกล

และในยามที่พ่อมีวาสนาได้พบเจ้า

พ่อกลับต้องมาเห็นเจ้าตายอย่างโหดเหี้ยมก่อนวัยอันควรเช่นนี้หรือ?

โธ่ โจน ลูกรักของพ่อ พ่อจะขอตายไปพร้อมกับเจ้า!

พูเซลล์

เจ้าคนแก่ขี้เหนียว เจ้าคนต่ำช้าไร้เกียรติ!

ข้าสืบเชื้อสายมาจากสายเลือดที่สูงส่งกว่านั้น

เจ้าไม่ใช่พ่อ และไม่ใช่เพื่อนพ้องอะไรของข้าทั้งสิ้น

คนเลี้ยงแกะ

เหลวไหล! ท่านลอร์ดทั้งหลาย โปรดฟังเถิด มิได้เป็นเช่นนั้นเลย

ข้านี่แหละเป็นผู้ให้กำเนิดนาง คนทั้งตำบลต่างรู้ดี

แม่ของนางยังมีชีวิตอยู่ และสามารถเป็นพยานได้ว่า

นางคือผลผลิตคนแรกในยามที่ข้ายังเป็นโสด

วอริค

เจ้าคนไร้กตัญญู เจ้าจะปฏิเสธบิดามารดาของเจ้าเชียวหรือ?

ยอร์ก

สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่านางใช้ชีวิตมาอย่างไร

ชั่วช้าและโสมม และความตายของนางก็เป็นบทสรุปเช่นนั้นเอง

คนเลี้ยงแกะ

โธ่ โจน เหตุใดเจ้าจึงดื้อรั้นถึงเพียงนี้!

พระเจ้าทรงทราบดีว่าเจ้าคือเลือดเนื้อเชื้อไขของพ่อ

และเพื่อเจ้า พ่อต้องหลั่งน้ำตามามากมายเพียงใด

อย่าปฏิเสธพ่อเลยนะ โจน ลูกรัก

พูเซลล์

เจ้าชาวนา จงไสหัวไป! พวกเจ้าจ้างวานชายผู้นี้มา

เพื่อมุ่งหวังจะบิดเบือนกำเนิดอันสูงส่งของข้า

คนเลี้ยงแกะ

จริงแท้แน่นอน ข้าเคยให้เงินเหรียญหนึ่งแก่บาทหลวง

ในเช้าวันที่ข้าแต่งงานกับแม่ของนาง

จงคุกเข่าลงและรับพรจากพ่อเถิด ลูกสาวที่ดีของพ่อ

เจ้าจะไม่ยอมก้มหัวให้เชียวหรือ? บัดนี้ขอให้เวลาที่เจ้าเกิดมา

จงถูกสาปแช่งเสีย! ข้าอยากให้น้ำนม

ที่แม่ของเจ้าป้อนให้เจ้าตอนยังเป็นทารก

เป็นยาเบื่อหนูเสียดีกว่า เพื่อให้เจ้าพ้นโลกนี้ไป!

หรือมิเช่นนั้น ยามที่เจ้าต้อนลูกแกะของข้าออกไปในทุ่ง

ข้าปรารถนาให้หมาป่าหิวโหยตัวหนึ่งคาบเจ้าไปกินเสีย!

เจ้ากล้าปฏิเสธพ่อเชียวหรือ นังแพศยาต้องสาป!

โอ้ เผานางเสีย เผานางเลย! การแขวนคอยังดีเกินไปสำหรับนาง

[ออกไป]

ยอร์ก

เอานางไปเสีย เพราะนางมีชีวิตอยู่มานานเกินไปแล้ว

จนทำให้โลกนี้เต็มไปด้วยสันดานอันชั่วร้าย

พูเซลล์

ก่อนอื่น ขอให้ข้าได้บอกพวกท่านว่าผู้ที่ท่านตัดสินโทษนั้นคือใคร:

มิใช่ผู้ที่เกิดจากคนเลี้ยงแกะต่ำต้อย

แต่สืบเชื้อสายมาจากวงศ์กษัตริย์

ผู้ทรงคุณธรรมและศักดิ์สิทธิ์ ผู้ถูกเลือกจากเบื้องบน

ด้วยแรงบันดาลใจจากพระคุณแห่งสวรรค์

เพื่อสร้างปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่บนโลกมนุษย์

ข้าไม่เคยข้องแวะกับวิญญาณชั่วร้ายใดๆ

แต่พวกท่าน ผู้มัวหมองด้วยราคะตัณหา

แปดเปื้อนด้วยเลือดของผู้บริสุทธิ์ที่ไร้ความผิด

เน่าเฟะและโสมมด้วยกิเลสพันประการ

เพราะพวกท่านขาดซึ่งพระคุณที่ผู้อื่นมี

พวกท่านจึงด่วนตัดสินว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ที่จะสร้างสิ่งมหัศจรรย์ได้โดยปราศจากความช่วยเหลือของปีศาจ

หามิได้! พวกท่านเข้าใจผิดแล้ว! โจน ออฟ อาร์ค เป็น

หญิงพรหมจรรย์มาตั้งแต่เยาว์วัย

บริสุทธิ์และไร้ราคีแม้ในความคิด

ซึ่งเลือดพรหมจรรย์ที่ถูกหลั่งออกมาอย่างทารุณเช่นนี้

จะร้องขอความยุติธรรม ณ ประตูสวรรค์

ยอร์ก

เออๆ พานางไปประหารได้แล้ว!

วอริค

และฟังนะท่านทั้งหลาย เพราะนางเป็นหญิงพรหมจรรย์

อย่าได้ประหยัดฟืน จงใช้ให้มากพอ

วางถังน้ำมันดินไว้ที่เสาประหารด้วย

เพื่อที่การทรมานของนางจะได้จบสิ้นลงโดยเร็ว

พูเซลล์

ไม่มีสิ่งใดที่จะเปลี่ยนใจอันแข็งกระด้างของพวกท่านได้เลยหรือ?

ถ้าเช่นนั้น โจน จงบอกความอ่อนแอของเจ้าออกไป

ซึ่งเป็นสิทธิพิเศษที่กฎหมายรับรองให้เจ้า:

ข้ากำลังตั้งครรภ์ เจ้าพวกฆาตกรเลือดเย็น

อย่าได้ฆ่าลูกในครรภ์ของข้าเลย

แม้ว่าพวกท่านจะลากข้าไปสู่ความตายอันโหดร้ายก็ตาม

ยอร์ก

สวรรค์คุ้มครอง! แม่หญิงศักดิ์สิทธิ์ตั้งครรภ์อย่างนั้นหรือ?

วอริค

นี่คงเป็นปาฏิหาริย์ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดที่เจ้าเคยสร้างมาสินะ!

ความเคร่งครัดทั้งหมดของเจ้าจบลงที่เรื่องนี้เองหรือ?

ยอร์ก

นางกับเจ้าชายโดฟินคงลอบเล่นชู้กัน

ข้าเดาไว้แล้วว่านางจะใช้สิ่งใดเป็นที่พึ่งสุดท้าย

วอริค

เอาเถอะ เราจะไม่ยอมให้ลูกนอกสมรสมีชีวิตอยู่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อชาร์ลส์ต้องเป็นพ่อของเด็ก

พูเซลล์

พวกท่านเข้าใจผิดแล้ว ลูกของข้าไม่ใช่ลูกของเขา

แต่เป็นอาล็องซอนต่างหากที่ได้รับความรักจากข้า

ยอร์ก

อาล็องซอน เจ้าคนเจ้าเล่ห์แบบมาคิอาเวลลี!

เด็กนั่นต้องตาย แม้จะมีชีวิตอยู่สักพันชาติก็ตาม

พูเซลล์

โอ้ โปรดเมตตาข้าด้วย ข้าหลอกพวกท่านแล้ว

ไม่ใช่ทั้งชาร์ลส์หรือดยุกที่ข้าเอ่ยชื่อ

แต่เป็นเรญีเยร์ กษัตริย์แห่งเนเปิลส์ต่างหากที่ชนะใจข้า

วอริค

ชายที่มีภรรยาแล้ว! เรื่องนี้ช่างไม่อาจยอมรับได้ที่สุด

ยอร์ค

ดูเถิด นังเด็กนี่! ข้าว่านางคงไม่รู้ตัวดี—

มีผู้คนมากมายนัก—ที่นางอาจกล่าวโทษได้

วอร์วิค

นั่นเป็นสัญญาณว่านางคงใจกว้างและปล่อยตัวเสรี

ยอร์ค

แต่ทว่า ให้ตายเถิด นางยังเป็นพรหมจารีบริสุทธิ์!

นังแพศยา คำพูดของเจ้าประจานทั้งลูกและตัวเจ้าเอง

อย่าได้วิงวอนเลย เพราะมันเปล่าประโยชน์

พูเซลล์

ถ้าเช่นนั้นจงนำตัวข้าไปเสีย และข้าขอทิ้งคำสาปแช่งไว้ ณ ที่นี้:

ขออย่าให้ดวงตะวันอันรุ่งโรจน์ทอแสง

ลงบนแผ่นดินที่พวกท่านพำนักอยู่

แต่ขอให้ความมืดและเงาอันหม่นหมองแห่งความตาย

โอบล้อมพวกท่าน จนกว่าความวิบัติและความสิ้นหวัง

จะผลักดันให้พวกท่านหักคอตัวเองหรือผูกคอตาย!

[ออกไป โดยมีผู้คุม]

ยอร์ค

จงแตกสลายและมอดไหม้เป็นเถ้าถ่านไปเสีย

เจ้าข้ารับใช้แห่งนรกผู้โสมมและถูกสาปแช่ง!

บิชอปแห่งวินเชสเตอร์ เข้ามาในฐานะคาร์ดินัล พร้อมผู้ติดตาม

วินเชสเตอร์

ท่านผู้สำเร็จราชการ ข้าพเจ้าขอคารวะท่านผู้เลิศล้ำ

พร้อมด้วยจดหมายมอบอำนาจจากองค์กษัตริย์

โปรดทราบเถิดท่านลอร์ดทั้งหลาย รัฐต่างๆ ในคริสตจักร

ด้วยความสลดใจต่อการสู้รบอันบ้าคลั่งเหล่านี้

จึงได้วิงวอนอย่างแรงกล้าให้เกิดสันติภาพทั่วไป

ระหว่างชาติของเราและชาวฝรั่งเศสผู้ทะเยอทะยาน

และบัดนี้ เจ้าชายโดฟินและคณะของเขา

กำลังเดินทางมาเพื่อหารือในบางประเด็น

ยอร์ค

ความเหนื่อยยากทั้งหมดของเรากลับกลายเป็นเช่นนี้หรือ?

หลังจากเหล่าขุนนางจำนวนมากถูกสังหาร

ทั้งนายทหาร สุภาพบุรุษ และพลทหารมากมาย

ที่พ่ายแพ้ในศึกครั้งนี้

และสละชีพเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติ

ในท้ายที่สุด เราจะจบลงด้วยสันติภาพอันอ่อนแอราวกับสตรีหรือ?

เรามิได้สูญเสียเมืองส่วนใหญ่ไปหรอกหรือ

ด้วยการทรยศ การมุสา และความปลิ้นปล้อน

ซึ่งบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของเราเคยพิชิตมาได้?

โอ้ วอร์วิค วอร์วิค! ข้าพเจ้ามองเห็นด้วยความโศกเศร้า

ถึงการสูญเสียอาณาจักรฝรั่งเศสทั้งหมดไปอย่างสิ้นเชิง

วอร์วิค

จงอดทนเถิด ยอร์ค หากเราจะตกลงสันติภาพ

มันจะต้องเป็นข้อตกลงที่เข้มงวดและรัดกุม

จนชาวฝรั่งเศสแทบจะไม่ได้ผลประโยชน์ใดๆ จากมันเลย

ชาร์ลส์, อาลองซอน, บาสตาร์ด, เรญีเยร์ และคนอื่นๆ เข้ามา

ชาร์ลส์

ในเมื่อท่านลอร์ดแห่งอังกฤษตกลงกันได้แล้ว

ว่าให้ประกาศการสงบศึกในฝรั่งเศส

เราจึงมาเพื่อให้พวกท่านแจ้งให้ทราบ

ว่าเงื่อนไขของพันธมิตรนั้นต้องเป็นอย่างไร

ยอร์ค

พูดมาเถิด วินเชสเตอร์ เพราะโทสะที่เดือดพล่านกำลังอุดตัน

ช่องทางอันว่างเปล่าของเสียงที่อาบยาพิษของข้า

เมื่อได้เห็นศัตรูผู้ชั่วร้ายเหล่านี้

วินเชสเตอร์

ชาร์ลส์ และท่านอื่นๆ มีข้อกำหนดดังนี้:

ด้วยเหตุที่กษัตริย์เฮนรีทรงยินยอม

ด้วยความเมตตาและความอ่อนโยน

เพื่อบรรเทาความทุกข์ยากจากสงครามในประเทศของท่าน

และยอมให้พวกท่านได้หายใจในสันติภาพอันอุดมสมบูรณ์

ท่านจะต้องกลายเป็นข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ต่อมงกุฎของพระองค์

และชาร์ลส์ ภายใต้เงื่อนไขที่เจ้าจะสาบาน

ว่าจะส่งบรรณาการและยอมสยบต่อพระองค์

เจ้าจะได้ดำรงตำแหน่งเป็นอุปราชภายใต้พระองค์

และยังคงได้รับเกียรติยศแห่งกษัตริย์ต่อไป

อาลองซอน

ถ้าเช่นนั้น เขาจะต้องเป็นเพียงเงาของตัวเองหรือ?

ประดับศีรษะด้วยมงกุฎเล็กๆ

แต่ในเนื้อแท้และอำนาจ

กลับมีเพียงสิทธิพิเศษของสามัญชนคนหนึ่ง?

ข้อเสนอนี้ช่างไร้เหตุผลและน่าขันนัก

ชาร์ลส์

เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่าข้าครอบครอง

ดินแดนกัลเลียมากกว่าครึ่งหนึ่ง

และได้รับการเคารพในฐานะกษัตริย์โดยชอบธรรมของพวกเขา

ข้าจะต้องลดทอนสิทธิอำนาจที่มีอยู่

ลงไปถึงขั้นถูกเรียกว่าเป็นเพียงอุปราชของทั้งหมด

เพียงเพื่อหวังจะได้ส่วนที่เหลือที่ยังไม่ถูกพิชิตหรือ?

ไม่ ท่านทูต ข้าขอรักษา

สิ่งที่ข้ามี ดีกว่าจะโลภอยากได้มากขึ้น

แล้วต้องสูญเสียโอกาสในทุกสิ่งไปทั้งหมด

ยอร์ค

ชาร์ลส์ผู้จองหอง! เจ้าใช้เล่ห์กลลับๆ

วิงวอนขอพันธมิตร

และบัดนี้เมื่อเรื่องดำเนินมาถึงการประนีประนอม

เจ้ากลับทำตัวห่างเหินเมื่อเปรียบเทียบผลประโยชน์หรือ?

จงยอมรับตำแหน่งที่เจ้าแย่งชิงมา

ซึ่งเป็นผลประโยชน์ที่มาจากกษัตริย์ของเรา

มิใช่จากสิทธิอันชอบธรรมใดๆ

มิเช่นนั้น เราจะทรมานเจ้าด้วยสงครามที่ไม่มีวันสิ้นสุด

เรนเยียร์

ท่านลอร์ด ท่านไม่ควรดื้อรั้น

คอยท้วงติงในข้อตกลงของสัญญาฉบับนี้

หากเราละเลยมันไปเพียงครั้งเดียว สิบต่อหนึ่ง

เราจะไม่มีวันพบโอกาสเช่นนี้อีก

อาล็องซง

หากจะกล่าวตามจริง มันเป็นนโยบายของท่าน

ที่จะช่วยพสกนิกรให้พ้นจากการสังหารหมู่

และการเข่นฆ่าอย่างไร้ปรานีดังที่เห็นได้ทุกวัน

จากการสู้รบของเรา

ดังนั้น จงรับข้อตกลงสงบศึกนี้ไว้เถิด

แม้ว่าท่านจะฉีกมันทิ้งเมื่อใดก็ได้ตามแต่ใจท่าน

วอริค

เจ้าว่าอย่างไร ชาร์ลส์? ข้อตกลงของเราจะคงอยู่หรือไม่?

ชาร์ลส์

คงอยู่ เพียงแต่มีข้อแม้ว่าท่านต้องไม่เรียกร้องสิทธิ์

ในเมืองป้อมปราการใดๆ ของเรา

ยอร์ก

ถ้าเช่นนั้น จงสาบานจงรักภักดีต่อฝ่าบาท

ในฐานะที่เจ้าเป็นอัศวิน ว่าจะไม่ขัดคำสั่ง

หรือก่อกบฏต่อมงกุฎแห่งอังกฤษ

ทั้งตัวเจ้าและเหล่าขุนนางของเจ้า ต่อมงกุฎแห่งอังกฤษ

[ชาร์ลส์และคนอื่นๆ มอบเครื่องหมายแห่งความจงรักภักดี]

เอาละ บัดนี้จงปลดกองทัพของพวกเจ้าเมื่อต้องการ

เก็บธงศึกของพวกเจ้าลง ให้กลองศึกสงบเสียง

เพราะ ณ ที่นี้ เราจักเฉลิมฉลองแก่สันติภาพอันศักดิ์สิทธิ์

[ทุกคนออกไป]