Act 3 Scene 4

กษัตริย์, กลอสเตอร์, บิชอปแห่งวินเชสเตอร์, เอ็กเซเตอร์, ยอร์ก, วอริก และเวอร์นอน เสด็จเข้ามา พร้อมด้วยซัฟฟอล์ก, โซเมอร์เซ็ต, บาสเซ็ต และคนอื่นๆ ทัลบอตเดินเข้ามาพร้อมกับเหล่าทหารของเขา

ทัลบอต

พระองค์ผู้ทรงพระกรุณา และเหล่าขุนนางผู้ทรงเกียรติ

เมื่อทราบข่าวการเสด็จมาถึงดินแดนแห่งนี้ของพระองค์

ข้าพเจ้าจึงได้พักรบชั่วคราว

เพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อองค์เหนือหัวของข้าพเจ้า

เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งความภักดี แขนข้างนี้ที่ได้กอบกู้

ป้อมปราการห้าสิบแห่ง สิบสองเมือง และเจ็ดเมืองที่มีกำแพงแข็งแกร่ง

ให้กลับมาอยู่ภายใต้พระบรมราชโองการของพระองค์

รวมถึงเชลยผู้มีบรรดาศักดิ์อีกห้าร้อยคน

ข้าพเจ้าขอวางดาบเล่มนี้ลงแทบพระบาท

และด้วยความจงรักภักดีอย่างสุดหัวใจ

ข้าพเจ้าขอมอบเกียรติยศแห่งชัยชนะที่ได้รับนี้

แด่พระผู้เป็นเจ้าเป็นลำดับแรก และแด่พระองค์เป็นลำดับถัดมา [คุกเข่าลง]

กษัตริย์เฮนรี

นี่คือท่านลอร์ดทัลบอตหรือ ท่านอาทัลบอตกลอสเตอร์

ผู้ที่พำนักอยู่ในฝรั่งเศสมาอย่างยาวนานน่ะหรือ?

กลอสเตอร์

พ่ะย่ะค่ะ หากเป็นพระประสงค์ของฝ่าบาท องค์เหนือหัวของข้าพเจ้า

กษัตริย์เฮนรี

ยินดีต้อนรับ นายทหารผู้กล้าและลอร์ดผู้มีชัย!

เมื่อครั้งเรายังเยาว์ ซึ่งบัดนี้เราก็ยังไม่แก่ชรานัก

เราจำได้ว่าพระบิดาของเรารับสั่งว่า

ไม่เคยมีแชมเปี้ยนคนใดที่ถือดาบได้องอาจกว่านี้

เราตระหนักในความซื่อสัตย์ของท่านมานานแล้ว

ทั้งการรับใช้ที่ภักดีและความตรากตรำในสงคราม

ทว่าท่านยังไม่เคยได้รับรางวัลจากเรา

หรือแม้แต่คำขอบคุณใดๆ

เพราะจนถึงบัดนี้ เรายังไม่เคยเห็นหน้าท่านเลย

ดังนั้น จงลุกขึ้นเถิด และเพื่อตอบแทนความดีงามเหล่านี้

เราขอแต่งตั้งให้ท่านเป็นเอิร์ลแห่งชรูว์สเบอรี

และจงเข้ามารับตำแหน่งในพิธีบรมราชาภิเษกของเรา

[เสียงแตรสัญญาณ เสียงดนตรีบรรเลง ทุกคนออกไป ยกเว้นเวอร์นอนและบาสเซ็ต]

เวอร์นอน

เอาละ ท่านผู้ที่เคยกำเริบเสิบสานเมื่อครั้งอยู่ในทะเล

ผู้ที่ลบหลู่สีเสื้อที่ข้าสวมใส่

เพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านลอร์ดแห่งยอร์กผู้สูงศักดิ์ของข้า

เจ้ายังกล้าที่จะยืนยันคำพูดเดิมที่เจ้าเคยกล่าวไว้หรือไม่?

บาสเซ็ต

กล้าสิ ท่าน จะกล้าพอๆ กับที่ท่านกล้าอุปถัมภ์

เสียงเห่าหอนด้วยความริษยาจากลิ้นที่สามหาวของท่าน

ที่กล่าวโจมตีท่านดยุกแห่งโซเมอร์เซ็ต นายของข้า

เวอร์นอน

เจ้าเด็กบ้า ข้าให้เกียรตินายของเจ้าตามที่เขาเป็น

บาสเซ็ต

แล้วเขาเป็นอะไรเล่า? ก็เป็นคนดีพอๆ กับยอร์กนั่นแหละ

เวอร์นอน

ฟังนะ ไม่ใช่แบบนั้น เพื่อเป็นพยาน จงรับสิ่งนี้ไปเสีย

[ตบหน้าเขา]

บาสเซต

เจ้าคนชั่ว เจ้าย่อมรู้ดีว่ากฎแห่งศาสตรานั้นระบุไว้ว่า

ผู้ใดชักดาบออกมาย่อมต้องโทษประหารในทันที

มิเช่นนั้น เพลงดาบนี้คงเจาะทะลวงโลหิตอันล้ำค่าของเจ้าไปแล้ว

แต่ข้าจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาท และทูลขอ

พระราชทานอนุญาตให้ข้าได้ชำระความแค้นนี้

เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะได้รู้ว่าการเผชิญหน้ากับข้าจะนำมาซึ่งความพินาศของเจ้า

เวอร์นอน

ดี เจ้าคนนอกรีต ข้าจะไปที่นั่นให้เร็วเท่ากับเจ้า

และหลังจากนั้น ข้าจะพบเจ้าเร็วกว่าที่เจ้าปรารถนา

[ออกไป]