องก์ที่ 4: ฉากที่ 1 ชายฝั่งแห่งเคนต์

เสียงสัญญาณเตือนภัย การสู้รบทางทะเล เสียงปืนใหญ่ดังขึ้น นายทหารนายหนึ่งปรากฏตัวพร้อมกับซัฟฟอล์กผู้ปลอมตัวมาในฐานะนักโทษ นายเรือ ผู้ช่วยนายเรือ วอลเตอร์ วิทมอร์ และเหล่านักโทษ

นายทหาร

วันอันฉูดฉาด ขี้ระแวง และเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

ได้เลื่อนไหลลงสู่โอบกอดของท้องทะเลแล้ว

และบัดนี้ หมาป่าผู้เห่าหอนกึกก้องได้ปลุกม้าแก่

ผู้ลากราตรีอันโศกเศร้าและหดหู่

ผู้ซึ่งมีปีกอันง่วงงุน เชื่องช้า และอ่อนแรง

บินโฉบผ่านหลุมศพของคนตาย และจากปากอันพร่ามัว

พ่นความมืดมิดอันโสโครกและแพร่เชื้อไปในอากาศ

ดังนั้น จงนำตัวเหล่านักโทษที่ถูกจับกุมออกมา

เพราะในขณะที่เรือเล็กของเราทอดสมออยู่ที่ดาวน์ส

พวกเขาจะต้องจ่ายค่าไถ่ตัวกันที่นี่บนผืนทราย

มิฉะนั้น เลือดของพวกเขาจะย้อมชายฝั่งที่หม่นหมองแห่งนี้

นายเรือ ข้ามอบนักโทษผู้นี้ให้แก่เจ้า

และเจ้าผู้เป็นผู้ช่วย จงรับคนผู้นี้ไปเป็นส่วนแบ่ง

ส่วนอีกคนคือ วอลเตอร์ วิทมอร์ เป็นส่วนของเจ้า

สุภาพบุรุษ 1

ค่าไถ่ของข้าคือเท่าใด นายเรือ? โปรดบอกข้าด้วย

นายเรือ

หนึ่งพันคราวน์ มิฉะนั้นก็จงวางศีรษะของเจ้าลงเสีย

ผู้ช่วยนายเรือ

และเจ้าต้องจ่ายเท่านั้น มิฉะนั้นหัวของเจ้าจะหลุดกระเด็น

นายทหาร

อะไรกัน เจ้าคิดว่าการจ่ายสองพันคราวน์นั้นมากเกินไปหรือ

ทั้งที่เจ้ามีชื่อเสียงและท่าทางเป็นสุภาพบุรุษ?

เชือดคอไอ้คนถ่อยทั้งสองนั่นเสีย เพราะพวกเจ้าต้องตาย

ชีวิตของพวกเราที่สูญเสียไปในการรบ

จะถูกชดเชยด้วยเงินจำนวนน้อยนิดเพียงนี้หรือ!

สุภาพบุรุษ 1

ข้ายอมจ่ายขอรับ ดังนั้นโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย

สุภาพบุรุษ 2

ข้าก็เช่นกัน และข้าจะเขียนจดหมายกลับบ้านเพื่อขอเงินทันที

วิทมอร์

[กล่าวกับซัฟฟอล์ก] ข้าเสียดวงตาไปตอนนำตัวเชลยขึ้นเรือ

ดังนั้น เจ้าจะต้องตายเพื่อเป็นการล้างแค้นให้ข้า

และคนเหล่านี้ก็ควรจะเป็นเช่นเดียวกัน หากข้าทำตามใจปรารถนาได้

นายทหาร

อย่ามุทะลุเกินไปนัก จงรับค่าไถ่และปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่เถิด

ซัฟฟอล์ก

ดูเหรียญเซนต์จอร์จของข้าสิ ข้าเป็นสุภาพบุรุษ

จะเรียกราคาเท่าใดก็ตาม เจ้าจะได้รับเงินแน่นอน

วิทมอร์

ข้าก็เป็นเช่นกัน ชื่อของข้าคือ วอลเตอร์ วิทมอร์

เป็นอย่างไรเล่า! เหตุใดเจ้าจึงสะดุ้ง? อะไรกัน ความตายทำให้เจ้าหวาดกลัวหรือ?

ซัฟฟอล์ก

ชื่อของเจ้าทำให้ข้าหวาดกลัว เพราะในเสียงนั้นมีความตายแฝงอยู่

หมอดูผู้เชี่ยวชาญเคยคำนวณวันเกิดของข้า

และบอกข้าว่าข้าจะต้องตายด้วยน้ำ

แต่อย่าให้เรื่องนี้ทำให้เจ้ากระหายเลือดเลย

ชื่อของเจ้าคือ โกลทิเยร์ หากออกเสียงให้ถูกต้อง

วิทมอร์

โกลทิเยร์ หรือ วอลเตอร์ จะเป็นชื่อใดข้าไม่สน

ไม่เคยมีความอัปยศต่ำทรามใดมาทำให้ชื่อของเรามัวหมองได้

หากแต่เราใช้ดาบชำระล้างรอยด่างพร้อยนั้นให้สิ้นไป

ดังนั้น เมื่อข้าขายการล้างแค้นนี้ในแบบพ่อค้า

ขอให้ดาบของข้าหักสะบั้น แขนของข้าฉีกขาดและเสียโฉม

และขอให้ข้าถูกตราหน้าว่าเป็นคนขลาดเขลาไปทั่วโลก!

ซัฟฟอล์ก

ช้าก่อน วิทมอร์ เพราะนักโทษของเจ้านั้นเป็นถึงเจ้าชาย

คือดุ๊กแห่งซัฟฟอล์ก วิลเลียม เดอ ลา โพล

วิทมอร์

ดุ๊กแห่งซัฟฟอล์กเนี่ยนะ ห่อหุ้มกายด้วยเศษผ้าขาดวิ่นเช่นนี้?

ซัฟฟอล์ก

ใช่ แต่เศษผ้าเหล่านี้มิใช่ตัวตนของดุ๊ก

เทพจูปิเตอร์ยังเคยปลอมแปลงกาย แล้วเหตุใดข้าจะทำมิได้?

ร้อยโท

แต่เทพจูปิเตอร์ไม่เคยถูกประหาร เช่นที่เจ้ากำลังจะโดน

ซัฟฟอล์ก

เจ้าคนรับใช้ผู้ต่ำต้อยและไร้ชื่อเสียง เลือดของกษัตริย์เฮนรี

สายเลือดอันทรงเกียรติแห่งแลนแคสเตอร์

จักต้องไม่ถูกหลั่งด้วยน้ำมือของคนดูแลม้าที่ซูบซีดเช่นเจ้า

เจ้ามิเคยจุมพิตมือข้าและถือโกลนให้ข้าหรอกหรือ?

เจ้าผู้เดินก้มหัวไร้หมวกตามหลังล่อที่ปูพรมรองเท้าของข้า

และนึกว่าตนโชคดีเพียงใดเมื่อข้าพยักหน้าให้?

กี่ครั้งแล้วที่เจ้าคอยปรนนิบัติจอกเหล้าของข้า

กินเศษอาหารจากถาดของข้า คุกเข่าลงข้างโต๊ะ

ยามที่ข้าเสวยเลี้ยงกับราชินีมาร์กาเร็ต?

จงจำมันไว้ และให้มันทำให้เจ้าต้องละอายใจ

ใช่แล้ว และจงใช้มันระงับความทะนงตนอันไร้ค่าของเจ้าเสีย

เจ้าเคยยืนรออยู่ที่โถงทางเดินยามข้าจะเสด็จออก

และเฝ้ารอการปรากฏกายของข้าอย่างนอบน้อมเพียงใด?

มือข้างนี้ของข้าเคยเขียนหนังสือเพื่อช่วยเหลือเจ้า

ดังนั้นมันจะกำราบลิ้นที่พ่นคำหยาบช้าของเจ้าให้สงบลง

วิทมอร์

ว่าอย่างไรท่านกัปตัน ให้ข้าแทงเจ้าคนรับใช้ผู้น่าสมเพชนี้เลยหรือไม่?

ร้อยโท

ให้คำพูดของข้าแทงเขาก่อน เหมือนที่เขาเคยแทงข้า

ซัฟฟอล์ก

เจ้าทาสชั้นต่ำ คำพูดของเจ้านั้นทื่อ เหมือนตัวเจ้าไม่มีผิด

ร้อยโท

นำตัวมันไป และที่ข้างเรือยาว

จงฟันศีรษะมันให้ขาดสะบั้น

ซัฟฟอล์ก

เจ้าไม่กล้าหรอก หากเจ้ายังรักชีวิตตนเอง

ร้อยโท

กล้าสิ เจ้าหัวล้าน!

ซัฟฟอล์ก

หัวล้านรึ!

ร้อยโท

โพล! ท่านเซอร์โพล! ท่านลอร์ด!

ใช่แล้ว เจ้าคอกสุนัข แอ่งน้ำโคลน หลุมส้วม ผู้ซึ่งความโสโครกและสิ่งปฏิกูล

ทำให้ตาน้ำเงินใสที่ชาวอังกฤษดื่มกินต้องขุ่นมัว

บัดนี้ข้าจะปิดปากที่อ้ากว้างของเจ้าเสีย

ฐานที่กลืนกินขุมทรัพย์ของอาณาจักร

ริมฝีปากของเจ้าที่เคยจุมพิตราชินี จักต้องกวาดไปกับพื้นดิน

และเจ้าผู้เคยยิ้มเยาะต่อการสิ้นพระชนม์ของดุ๊กฮัมฟรีย์ผู้แสนดี

เจ้าจักต้องแสยะยิ้มอย่างสูญเปล่าท่ามกลางสายลมที่ไร้ความรู้สึก

ซึ่งจะส่งเสียงฟู่เยาะเย้ยเจ้ากลับคืนมา

และขอให้เจ้าได้สมรสกับนางแม่มดในนรก

ฐานที่บังอาจผูกมัดลอร์ดผู้ทรงอำนาจ

เข้ากับธิดาของกษัตริย์ผู้ไร้ค่า

ผู้ซึ่งไม่มีทั้งข้าแผ่นดิน ทรัพย์สิน หรือมงกุฎ

เจ้าเติบโตขึ้นมาได้ด้วยเล่ห์กลปีศาจ

และเหมือนกับซิลลาผู้ทะเยอทะยาน ที่อิ่มหนำ

ด้วยชิ้นเนื้อจากหัวใจที่หลั่งเลือดของมารดาตนเอง

เพราะเจ้า แคว้นอองฌูและแคว้นเมนจึงถูกขายให้ฝรั่งเศส

พวกนอร์มันผู้ทรยศและก่อกบฏ เพราะเจ้า

จึงไม่ยอมเรียกเราว่านาย และแคว้นปิการ์ดี

ก็ได้สังหารผู้ว่าการ ยึดป้อมปราการของเรา

และส่งทหารที่บาดเจ็บในชุดขาดวิ่นกลับบ้าน

วอริคผู้สูงศักดิ์ และตระกูลเนวิลล์ทั้งหมด

ผู้ซึ่งดาบอันน่าสะพรึงกลัวไม่เคยถูกชักออกมาโดยเปล่าประโยชน์

บัดนี้กำลังลุกขึ้นจับอาวุธเพราะชิงชังเจ้า

และบัดนี้ ราชวงศ์ยอร์ก ผู้ถูกผลักไสจากบัลลังก์

ด้วยการฆาตกรรมอันน่าละอายต่อกษัตริย์ผู้บริสุทธิ์

และความเผด็จการที่โอหัง ทะนงตน และรุกล้ำ

กำลังลุกโชนด้วยไฟแห่งการล้างแค้น ซึ่งสีสันแห่งความหวัง

ได้ชูธงนำดวงตะวันครึ่งดวงของเราที่พยายามจะส่องแสง

ภายใต้ซึ่งเขียนไว้ว่า “Invitis nubibus”

ชาวบ้านในเคนต์ที่นี่ต่างลุกขึ้นจับอาวุธ

และท้ายที่สุด ความอัปยศและความยากจน

ได้คืบคลานเข้าสู่พระราชวังของกษัตริย์เรา

และทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจ้า—ไป! นำตัวมันไปเสีย

ซัฟฟอล์ก

โอ้ หากข้าเป็นเทพเจ้า ข้าจะฟาดสายฟ้า

ลงบนหัวพวกขี้ข้าที่ต่ำต้อยและน่าสมเพชเหล่านี้!

สิ่งเล็กน้อยมักทำให้คนชั้นต่ำลำพองตน เจ้าคนชั่วผู้นี้

เพียงเพราะเป็นกัปตันเรือเล็ก ก็ข่มขู่เสียยิ่งกว่า

บาร์กูลัส โจรสลัดผู้แข็งแกร่งแห่งอิลลีเรียเสียอีก

แมลงภู่ไม่เคยดื่มเลือดอินทรี แต่มันปล้นรังผึ้ง

เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะต้องตาย

ด้วยน้ำมือของข้าบริพารชั้นต่ำเช่นเจ้า

คำพูดของเจ้าปลุกเร้าความโกรธแค้น มิใช่ความสำนึกผิดในตัวข้า

ข้ากำลังเดินทางนำสาส์นจากราชินีไปฝรั่งเศส

ข้าสั่งให้เจ้านำทางข้าข้ามช่องแคบไปอย่างปลอดภัย

ร้อยโท

วอลเตอร์

วิทมอร์

มาเถิด ซัฟฟอล์ก ข้าต้องนำทางเจ้าไปสู่ความตาย

ซัฟฟอล์ก

Pene gelidus timor occupat artus.

ข้ากลัวเจ้านี่แหละ

วิทมอร์

เจ้าจะมีเหตุให้ต้องกลัว ก่อนที่ข้าจะจากเจ้าไป

อะไรกัน ตอนนี้เจ้าขวัญเสียแล้วหรือ? ตอนนี้เจ้าจะยอมก้มหัวแล้วใช่ไหม?

สุภาพบุรุษคนที่ 1

นายท่านผู้เมตตา โปรดขอร้องเขาเถิด ขอทรงตรัสกับเขาด้วยวาจาที่อ่อนโยน

ซัฟฟอล์ก

ลิ้นอันทรงอำนาจของซัฟฟอล์กนั้นแข็งกร้าวและหยาบกระด้าง

คุ้นชินกับการสั่งการ มิได้ถูกสอนให้ร้องขอความเมตตา

อย่าได้คิดว่าเราจะให้เกียรติคนพรรค์นี้

ด้วยการอ้อนวอนอย่างนอบน้อม ไม่เลย ให้ศีรษะของข้า

ก้มลงบนแท่นประหารเสียยังดีกว่า จะให้เข่าคู่นี้คุกเข่าให้ใคร

นอกจากพระเจ้าแห่งสรวงสวรรค์และกษัตริย์ของข้า

และข้าจะยอมเต้นระบำบนเสาเลือดเสียยังดีกว่า

ที่จะต้องยืนโดยไม่สวมหมวกต่อหน้าข้ารับใช้ชั้นต่ำ

ความสูงส่งที่แท้จริงย่อมปราศจากความกลัว

ข้าทนได้มากกว่าที่พวกเจ้ากล้าจะลงทัณฑ์

ร้อยโท

ลากตัวมันออกไป และอย่าให้มันพูดสิ่งใดอีก

ซัฟฟอล์ก

มาเถิด เหล่าทหาร จงสำแดงความอำมหิตที่พวกเจ้ามีให้เต็มที่

เพื่อให้ความตายของข้าครั้งนี้ไม่มีวันถูกลืมเลือน!

ผู้ยิ่งใหญ่มักตายด้วยน้ำมือของพวกเบโซเนียนชั้นต่ำ

ดาบของชาวโรมันและทาสโจร

สังหารทัลลีผู้แสนดี มืออันโสมมของบรูตัส

แทงจูเลียส ซีซาร์ ชาวเกาะผู้ป่าเถื่อน

สังหารปอมเปย์ผู้ยิ่งใหญ่ และซัฟฟอล์กก็ตายด้วยน้ำมือโจรสลัด

[วิทมอร์และคนอื่นๆ พาซัฟฟอล์กออกไป]

ร้อยโท

ส่วนพวกที่เราระบุค่าไถ่ไว้นั้น

เป็นความประสงค์ของเราที่จะให้คนหนึ่งในนั้นจากไปได้

ดังนั้น เจ้าจงตามเรามา และปล่อยเขาไป

[ทุกคนออกไป ยกเว้นสุภาพบุรุษคนที่ 1]

วิทมอร์เข้ามาพร้อมกับร่างและศีรษะของซัฟฟอล์ก

วิทมอร์

จงวางศีรษะและร่างที่ไร้วิญญาณของเขาไว้ที่นี่

จนกว่าราชินีผู้เป็นนายหญิงของเขาจะมาฝัง

[ออกไป]

สุภาพบุรุษคนที่ 1

โอ้ ช่างเป็นภาพที่ป่าเถื่อนและนองเลือดเสียจริง!

ข้าจะนำร่างของเขาไปถวายกษัตริย์

หากพระองค์ไม่ทรงแก้แค้นให้ เพื่อนพ้องของเขาย่อมทำ

รวมถึงราชินีผู้ซึ่งรักเขาในยามมีชีวิตอยู่ด้วย

[นำร่างออกไป]