พระเจ้าเฮนรีที่แปด

บทนำ

ฉากที่ ๑ ลอนดอน ห้องพักคอยในพระราชวัง

ฉากที่ ๒ สถานที่เดียวกัน ห้องประชุมสภา

ฉากที่ ๓ ห้องพักคอยในพระราชวัง

ฉากที่ ๔ ห้องโถงในยอร์กเพลซ

องก์ที่ ๒: ฉากที่ ๑ เวสต์มินสเตอร์ ถนนสายหนึ่ง

ฉากที่ ๒ ห้องพักคอยในพระราชวัง

ฉากที่ ๓ ห้องพักคอยในพระตำหนักของพระราชินี

ฉากที่ ๔ ห้องโถงในแบล็กไฟรเออร์ส

บทส่งท้าย

รายชื่อตัวละคร

พระเจ้าเฮนรีที่แปด

ดุ๊กแห่งนอร์ฟอล์ก

ดุ๊กแห่งซัฟฟอล์ก

คาร์ดินัลวูลซีย์

เลขานุการของวูลซีย์

ครอมเวลล์ คนรับใช้ของวูลซีย์

คาร์ดินัลแคมเปียส

การ์ดิเนอร์ บิชอปแห่งวินเชสเตอร์

มหาดเล็กของการ์ดิเนอร์

พระราชินีแคทเธอรีน พระมเหสีของพระเจ้าเฮนรี ซึ่งต่อมาถูกหย่าร้าง

กริฟฟิท เจ้าพนักงานนำทางของพระราชินีแคทเธอรีน

เพเชียนซ์ หญิงรับใช้ของพระราชินีแคทเธอรีน

เจ้าพนักงานนำทางของพระราชินี

คาปูเทียส เอกอัครราชทูตจากจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ ๕

ดุ๊กแห่งบัคกิงแฮม

ลอร์ดอาเบอร์กาเวนนี ลูกเขยของบัคกิงแฮม

เอิร์ลแห่งเซอร์เรย์ ลูกเขยของบัคกิงแฮม

เซอร์นิโคลัส วอกซ์

ผู้ดูแลทรัพย์สินของดุ๊กแห่งบัคกิงแฮม

แบรนดอน

เจ้าพนักงานรักษาความสงบ

สุภาพบุรุษสามท่าน

แอน บูลเลน นางสนองพระโอษฐ์ ซึ่งต่อมาได้เป็นพระราชินี

หญิงชรา เพื่อนของแอน บูลเลน

ลอร์ดแชมเบอร์เลน

ลอร์ดแซนดี้ส์ (หรือเรียกอีกชื่อว่า เซอร์วิลเลียม แซนดี้ส์)

เซอร์โธมัส เลเวลล์

เซอร์เฮนรี กิลด์ฟอร์ด

บิชอปแห่งลินคอล์น

แครนเมอร์ อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี

ลอร์ดแชนเซลเลอร์

การ์เตอร์ คิง-ออฟ-อาร์มส์

เซอร์แอนโทนี เดนนี

ด็อกเตอร์บัตส์ แพทย์ประจำพระองค์

คนเฝ้าประตูห้องประชุมสภา

พนักงานเฝ้าประตูและผู้ช่วย

คนป่าวประกาศ

บทส่งท้าย

วิญญาณ, ลอร์ดและเลดี้หลายท่านในฉากละครใบ้, หญิงรับใช้ในพระตำหนักพระราชินี, เสมียน, เจ้าหน้าที่, ทหารยาม และผู้ติดตามอื่นๆ

สถานที่: ลอนดอน, เวสต์มินสเตอร์, คิมโบลตัน

(บทนำปรากฏตัว)

บทนำ:

ข้าพเจ้ามิได้มาเพื่อทำให้ท่านหัวร่ออีกต่อไป ทว่าสิ่งที่นำมาเสนอในครานี้ คือเรื่องราวอันหนักแน่นและเคร่งขรึม โศกเศร้า สูงส่ง และตรากตรำ เต็มไปด้วยเกียรติยศและความระทม ฉากอันสง่างามที่จักดึงหยาดน้ำตาให้รินไหล เราขอนำเสนอ ณ บัดนี้ ผู้ใดที่มีใจเมตตา หากเห็นสมควร ก็จงปล่อยให้น้ำตาไหลรินเถิด เพราะเนื้อเรื่องนี้คู่ควรแก่การนั้น ส่วนผู้ที่ยอมเสียเงินด้วยหวังว่าจะได้พบความเชื่อมั่น ก็อาจจะได้พบความจริงที่นี่เช่นกัน สำหรับผู้ที่มาเพื่อชมการแสดงเพียงหนึ่งหรือสองฉาก และตกลงว่าละครเรื่องนี้ดำเนินไปได้หากพวกเขาสงบและเต็มใจ ข้าพเจ้าขอรับประกันว่าพวกเขาจะได้รับความคุ้มค่าจากเงินหนึ่งชิลลิงที่เสียไปอย่างล้นเหลือภายในเวลาเพียงสองชั่วโมงสั้นๆ เพียงแต่ผู้ที่มาเพื่อฟังบทละครตลกหยาบโลน เสียงกระทบของโล่ หรือมาเพื่อดูเจ้าตัวตลกในชุดหลากสีขลิบเหลืองยาวเฟื้อย ผู้นั้นจักต้องผิดหวัง เพราะท่านผู้ฟังที่รัก โปรดจงทราบว่า การนำความจริงที่เราคัดสรรมาวางไว้ในระดับเดียวกับการแสดงของตัวตลกและการต่อสู้ นอกจากจะเป็นการละทิ้งสติปัญญาและความเห็นของเราเองที่จะทำให้สิ่งที่ตั้งใจนำเสนอเป็นความจริงแล้ว ยังจะทำให้เราไม่เหลือมิตรสหายที่เข้าใจเราอีกเลย

ดังนั้น เพื่อเห็นแก่ความดี และในฐานะที่ท่านเป็นผู้ฟังกลุ่มแรกและมีความสุขที่สุดในเมืองนี้ โปรดจงโศกเศร้าตามที่เราปรารถนาให้ท่านเป็น จงจินตนาการว่าท่านได้เห็นบุคคลจริงในเรื่องราวอันสูงส่งของเราราวกับว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ จงเห็นความยิ่งใหญ่ของพวกเขา และฝูงชนที่ห้อมล้อมด้วยหยาดเหงื่อของมิตรสหายเรือนพัน แล้วในชั่วพริบตา จงดูเถิดว่าความยิ่งใหญ่นี้พบกับความทุกข์ระทมได้อย่างรวดเร็วเพียงใด และหากท่านยังสามารถรื่นเริงได้ในยามนั้น ข้าพเจ้าคงต้องกล่าวว่า มนุษย์เราคงร้องไห้ได้แม้ในวันแต่งงานของตนเอง

(ออกไป)

องก์ที่ ๑: ฉากที่ ๑ ลอนดอน ห้องพักคอยในพระราชวัง

(ดุ๊กแห่งนอร์ฟอล์กเข้ามาทางประตูหนึ่ง ดุ๊กแห่งบัคกิงแฮมและลอร์ดอาเบอร์กาเวนนีเข้ามาทางอีกประตูหนึ่ง)

บักกิงแฮม:

อรุณสวัสดิ์ และยินดีที่ได้พบ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง

นับแต่ครั้งสุดท้ายที่เราพบกันในฝรั่งเศส?

นอร์ฟอล์ก:

ขอบพระทัยใต้เท้า ข้าพเจ้าสบายดี

และยังคงเป็นผู้ชื่นชมในสิ่งที่ได้เห็นที่นั่น

อย่างไม่เสื่อมคลาย

บักกิงแฮม:

อาการไข้ที่มาไม่ทันกาล

กักขังข้าไว้เป็นนักโทษในห้องหับ ในยามที่

ดวงตะวันแห่งเกียรติยศทั้งสอง ดวงประทีปแห่งมวลมนุษย์

ได้มาบรรจบกัน ณ หุบเขาแห่งอานเดรน

นอร์ฟอล์ก:

ระหว่างกีนส์และอาร์ด

ข้าพเจ้าอยู่ในเหตุการณ์นั้น เห็นทั้งสองทักทายกันบนหลังม้า

เห็นยามที่ทั้งสองลงจากม้า และเห็นว่าพวกเขาโอบกอดกัน

แนบแน่นเพียงใด ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว—

หากเป็นเช่นนั้น จะมีผู้ครองบัลลังก์สี่ท่านใดเล่า

ที่จะมีน้ำหนักเทียบเท่ากับหนึ่งเดียวที่หลอมรวมกันเช่นนี้?

บักกิงแฮม:

ตลอดเวลาทั้งหมดนั้น

ข้าเป็นเพียงนักโทษในห้องของตนเอง

นอร์ฟอล์ก:

เช่นนั้นท่านจึงพลาด

การได้ยลความรุ่งโรจน์แห่งโลกมนุษย์ ผู้คนอาจกล่าวได้ว่า

จนถึงเวลานั้น ความโอ่อ่าเป็นเพียงสิ่งเดี่ยวๆ แต่บัดนี้ได้สมรส

เข้ากับสิ่งที่สูงส่งยิ่งกว่า วันที่ผ่านพ้นไปแต่ละวัน

กลายเป็นนายของวันถัดไป จนกระทั่งวันสุดท้าย

ทำให้ความมหัศจรรย์ก่อนหน้านั้นกลายเป็นเรื่องธรรมดา วันนี้ชาวฝรั่งเศส

ประดับประดาราวกับทองคำ ดุจเทพเจ้าต่างศาสนา

เปล่งประกายข่มชาวอังกฤษ และในวันรุ่งขึ้น

พวกเขาก็ทำให้บริเตนกลายเป็นอินเดีย ทุกคนที่ยืนอยู่

ดูราวกับเหมืองแร่ทองคำ เหล่ามหาดเล็กตัวน้อย

เปรียบดั่งเครูบิมที่ฉาบด้วยทอง เหล่าเลดี้ทั้งหลาย

ผู้ไม่คุ้นชินกับการตรากตรำ แทบจะหลั่งเหงื่อเพื่อแบกรับ

ความทะนงตนที่สวมใส่ จนการตรากตรำนั้น

กลายเป็นดั่งภาพวาดสำหรับพวกเขา บัดนี้การร่ายรำนี้

ถูกกล่าวขานว่าไม่มีสิ่งใดเทียบได้ และในคืนต่อมา

ก็ทำให้มันกลายเป็นเพียงเรื่องตลกและคนยาจก กษัตริย์ทั้งสอง

ผู้มีรัศมีเสมอกัน ยามนี้ดีที่สุด ยามนั้นแย่ที่สุด

ตามแต่ที่ปรากฏแก่สายตา เมื่อมองที่ท่านนี้

ก็สรรเสริญท่านนั้น และเมื่อปรากฏตัวพร้อมกัน

ผู้คนกล่าวว่าเห็นเพียงหนึ่งเดียว และไม่มีผู้ใด

กล้าขยับลิ้นวิจารณ์ในเชิงตำหนิ เมื่อดวงตะวันเหล่านี้—

ตามที่พวกเขาเรียกขาน—ได้ท้าทายผ่านทูตสื่อสาร

ให้เหล่าวิญญาณผู้สูงศักดิ์เข้าสู่การรบ พวกเขาได้สำแดง

เกินกว่าที่จินตนาการจะหยั่งถึง จนตำนานปรัมปราในอดีต

เมื่อได้เห็นว่ามีความเป็นไปได้ จึงได้รับความเชื่อถือ

ดังเช่นที่เรื่องของเบวิสเป็นที่เชื่อกัน

บักกิงแฮม: