บทที่ 46 ข้อสันนิษฐาน

แม้ว่าอาแฮบจะถูกแผดเผาด้วยไฟอันร้อนแรงแห่งปณิธาน และในทุกความคิดและการกระทำของเขาจะมีเพียงเป้าหมายสูงสุดคือการจับตัวโมบี้ ดิก ให้ได้ แม้เขาจะดูพร้อมสละสิ้นซึ่งผลประโยชน์ทางโลกทั้งปวงเพื่อความคลั่งไคล้เพียงหนึ่งเดียวนี้ ทว่าอาจเป็นเพราะโดยธรรมชาติและความเคยชินอันยาวนานที่ทำให้เขาผูกพันกับวิถีของนักล่าวาฬผู้บ้าบิ่นจนเกินกว่าจะละทิ้งภารกิจรองของการเดินเรือครั้งนี้ไปเสียสิ้น หรืออย่างน้อยหากมิใช่เช่นนั้น ก็ยังมีแรงจูงใจอื่นที่ส่งผลต่อเขามากกว่านั้นมาก หากจะกล่าวว่าความพยาบาทที่เขามีต่อวาฬขาวอาจแผ่ขยายไปถึงวาฬสเปิร์มทุกตัวในระดับหนึ่ง และยิ่งเขาสังหารสัตว์ประหลาดได้มากเท่าใด เขาก็ยิ่งเพิ่มโอกาสที่วาฬตัวต่อๆ ไปที่พบเจอจะเป็นตัวที่เขาเกลียดชังและตามล่าอยู่เท่านั้น

บางทีการคิดเช่นนี้อาจเป็นการวิเคราะห์ที่ละเอียดลออเกินไป แม้จะพิจารณาถึงอาการคลั่งสิ่งเดียวของเขาแล้วก็ตาม แต่หากสมมติฐานดังกล่าวเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ ก็ยังมีปัจจัยอื่นๆ อีก ซึ่งแม้จะไม่สอดคล้องกับความบ้าคลั่งของปณิธานหลักอย่างเคร่งครัด ทว่าก็มิใช่ว่าจะไม่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของเขาเลย

ในการบรรลุเป้าหมาย อาแฮบจำเป็นต้องใช้เครื่องมือ และในบรรดาเครื่องมือทั้งปวงที่ใช้ภายใต้เงาจันทร์ มนุษย์คือสิ่งที่มักจะรวนและเสียการควบคุมได้ง่ายที่สุด ตัวอย่างเช่น เขารู้ดีว่าแม้เขาจะมีอำนาจดึงดูดเหนือสตาร์บัคในบางด้าน แต่อำนาจนั้นมิได้ครอบคลุมไปถึงจิตวิญญาณทั้งหมดของมนุษย์ เช่นเดียวกับที่ความเหนือกว่าทางกายภาพมิได้หมายถึงการเป็นนายทางสติปัญญา เพราะสำหรับเรื่องทางจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์แล้ว สติปัญญากลับมีความสัมพันธ์ในลักษณะทางกายภาพเท่านั้น ร่างกายของสตาร์บัคและเจตจำนงที่ถูกบังคับของสตาร์บัคเป็นของอาแฮบ ตราบเท่าที่อาแฮบยังคงวางแม่เหล็กไว้ที่สมองของสตาร์บัค

ถึงกระนั้นเขาก็รู้ดีว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ ในส่วนลึกของดวงวิญญาณนั้น ต้นหนเอกผู้เลิศเลอเกลียดชังการตามล่าของกัปตัน และหากทำได้ เขาคงจะปลีกตัวออกไปอย่างมีความสุข หรือแม้กระทั่งขัดขวางมันเสียด้วยซ้ำ อาจเป็นไปได้ว่าต้องใช้เวลานานกว่าจะพบวาฬขาว และในช่วงเวลาอันยาวนานนั้น สตาร์บัคย่อมมีแนวโน้มที่จะหวนกลับไปสู่การขัดขืนต่อการนำของกัปตันอย่างเปิดเผย เว้นเสียแต่ว่าจะมีการนำปัจจัยด้านความรอบคอบหรือสถานการณ์ทั่วไปมาใช้ควบคุมเขา ไม่เพียงเท่านั้น ความวิกลจริตอันแยบยลของอาแฮบที่มีต่อโมบี้ ดิก ยังปรากฏชัดแจ้งผ่านประสาทสัมผัสอันเลิศเลอและความฉลาดหลักแหลมในการคาดการณ์ว่า ในขณะนี้ การตามล่าควรจะถูกลอกคราบความลบหลู่ทางจินตนาการอันแปลกประหลาดที่ห่อหุ้มมันไว้ออกไปเสียก่อน ความสยดสยองอย่างเต็มรูปแบบของการเดินทางต้องถูกเก็บซ่อนไว้ในฉากหลังอันมืดมิด (เพราะความกล้าหาญของมนุษย์น้อยคนนักที่จะทนทานต่อการครุ่นคิดอันยาวนานโดยไม่มีการลงมือทำเพื่อบรรเทา) เมื่อเหล่านายทหารและลูกเรือต้องยืนยามในคืนอันยาวนาน พวกเขาต้องมีสิ่งอื่นที่ใกล้ตัวกว่าโมบี้ ดิก ให้คิดถึง เพราะไม่ว่าเหล่าลูกเรือเถื่อนจะขานรับการประกาศเป้าหมายการตามล่าของเขาอย่างกระตือรือร้นและวู่วามเพียงใด

ทว่ากะลาสีทุกประเภทล้วนมีความแปรปรวนและไม่น่าไว้วางใจไม่มากก็น้อย พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางสภาพอากาศภายนอกที่เปลี่ยนแปลง และสูดดมความไม่แน่นอนของมันเข้าไป และเมื่อต้องถูกรั้งไว้เพื่อเป้าหมายที่ห่างไกลและว่างเปล่าในการไล่ล่า ไม่ว่าปลายทางจะสัญญาถึงชีวิตและความหลงใหลเพียงใด สิ่งที่จำเป็นที่สุดคือต้องมีผลประโยชน์และภารกิจชั่วคราวเข้ามาแทรกกลาง เพื่อประคองพวกเขาไว้ในสภาวะที่เหมาะสมก่อนจะถึงการพุ่งชนครั้งสุดท้าย

อีกทั้งอาแฮบมิได้ละเลยต่ออีกสิ่งหนึ่ง ในยามที่อารมณ์พลุ่งพล่าน มนุษย์ย่อมเหยียดหยามการคำนึงถึงเรื่องต่ำต้อยทั้งปวง ทว่าช่วงเวลาเช่นนั้นนั้นช่างสั้นนัก อาแฮบคิดว่า สภาวะพื้นฐานอันถาวรของมนุษย์ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาคือความละโมบ แม้จะยอมรับว่าวาฬขาวได้ปลุกเร้าหัวใจของเหล่าลูกเรือผู้ป่าเถื่อนของข้าพเจ้าอย่างเต็มที่ และการเล่นกับความป่าเถื่อนนั้นยังสร้างจริยธรรมแบบอัศวินผู้กล้าให้เกิดขึ้นในตัวพวกเขา แต่ถึงกระนั้น ในขณะที่พวกเขาไล่ล่าโมบี้ ดิก ด้วยความรักในสิ่งนั้น พวกเขาก็ยังต้องมีอาหารหล่อเลี้ยงความอยากในระดับสามัญประจำวันด้วย เพราะแม้แต่เหล่านักรบครูเสดผู้สูงส่งและมีเกียรติในกาลก่อน ก็มิอาจพอใจเพียงแค่การเดินทางไกลสองพันไมล์เพื่อต่อสู้เพื่อสุสานศักดิ์สิทธิ์ โดยไม่ทำการปล้นชิง ล้วงกระเป๋า และแสวงหาผลประโยชน์อันเคร่งครัดอื่นๆ ระหว่างทาง หากพวกเขาถูกยึดติดอยู่เพียงแต่จุดมุ่งหมายสุดท้ายอันแสนโรแมนติกเพียงอย่างเดียว—จุดมุ่งหมายสุดท้ายอันแสนโรแมนติกนั้นเองที่จะทำให้หลายคนหันหลังให้ด้วยความขยะแขยง ข้าพเจ้าจะไม่พรากความหวังในเรื่องเงินทองไปจากคนเหล่านี้ อาแฮบคิด—ใช่แล้ว เงินทอง ตอนนี้พวกเขาอาจจะดูแคลนเงินทอง

แต่ขอให้เวลาผ่านไปสักสองสามเดือน โดยไม่มีคำมั่นสัญญาถึงเงินทองให้เห็นในอนาคต และเมื่อนั้นเงินทองที่เคยสงบนิ่งจะก่อกบฏขึ้นในตัวพวกเขา และเงินทองก้อนเดียวกันนี้แหละที่จะปลดอาแฮบออกจากตำแหน่งในไม่ช้า

นอกจากนี้ ยังมีแรงจูงใจในการระแวดระวังอีกประการหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับตัวอาแฮบโดยตรง เนื่องด้วยเขาได้เปิดเผยจุดประสงค์หลักอันเป็นความลับของการเดินทางของเรือพีควอดออกไปอย่างวู่วาม และอาจจะเร็วเกินไปเสียหน่อย อาแฮบจึงตระหนักดีว่าการกระทำเช่นนั้นทำให้เขาเปิดช่องให้ถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจโดยมิชอบซึ่งมิอาจโต้แย้งได้ และหากลูกเรือของเขามีใจคิดเช่นนั้นและมีความสามารถพอ พวกเขาก็สามารถปฏิเสธที่จะเชื่อฟังเขาต่อไปได้โดยไม่มีความผิดทั้งทางศีลธรรมและทางกฎหมาย และอาจถึงขั้นใช้กำลังแย่งชิงอำนาจการสั่งการไปจากเขา อาแฮบย่อมต้องกระวนกระวายที่จะปกป้องตนเองจากการถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจโดยมิชอบ แม้จะเป็นเพียงการบอกใบ้เพียงเล็กน้อย และจากผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นหากความรู้สึกที่ถูกกดทับไว้นั้นเริ่มฝังรากลึก การปกป้องนั้นย่อมขึ้นอยู่กับสมอง หัวใจ และมือที่เหนือกว่าของเขาเอง ซึ่งหนุนหลังด้วยความใส่ใจและการคำนวณอย่างละเอียดถี่ถ้วนต่อทุกอิทธิพลทางบรรยากาศเพียงเล็กน้อยที่ลูกเรือของเขาอาจได้รับ

ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ และเหตุผลอื่นๆ ที่อาจจะวิเคราะห์ละเอียดเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูดได้ในที่นี้ อาแฮบจึงเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาต้องดำเนินตามจุดประสงค์ตามธรรมชาติและตามชื่อเรียกของการเดินทางของเรือพีควอดต่อไปในระดับหนึ่ง ปฏิบัติตามธรรมเนียมปฏิบัติทุกประการ และไม่เพียงเท่านั้น เขาต้องบังคับตนเองให้แสดงออกถึงความกระตือรือร้นอันแรงกล้าที่ทุกคนรู้จักในการประกอบอาชีพของตนโดยทั่วไป

ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นเช่นไร บัดนี้มักจะได้ยินเสียงของเขาตะโกนเรียกไปยังยอดเสาทั้งสามต้น และกำชับให้คอยสอดส่องอย่างระแวดระวัง และอย่าละเลยที่จะรายงานแม้จะเป็นเพียงโลมาตัวเดียวก็ตาม ความตื่นตัวนี้ใช้เวลาไม่นานก็ได้รับผลตอบแทน