บทที่ 122 กลางดึกบนเสากระโดง—สายฟ้าและฟ้าร้อง
by WorldApexเสาขวางใบเรือยอดเสาหลัก—แทชเทโกกำลังพันเชือกมัดเส้นใหม่รอบเสา
“อืม อืม อืม หยุดเสียงกัมปนาทนั่นเสีย! บนนี้มีเสียงฟ้าร้องมากเกินพอแล้ว จะมีเสียงฟ้าร้องไปเพื่อประโยชน์อันใดกัน? อืม อืม อืม เรามิได้ต้องการเสียงฟ้าร้อง เราต้องการรัม ขอรัมให้ข้าพเจ้าสักแก้วเถิด อืม อืม อืม!”

0 Comments