บทที่ 2—จดหมายจากรูออง—ถึงนายพลอลิสัน

ท่านพี่เขยที่รัก โปรดอนุญาตให้ดิฉันเขียนจดหมายเป็นภาษาสเปนอีกครั้ง เนื่องจากดิฉันไม่มั่นใจในภาษาอังกฤษของตนเอง และทราบมาจากการที่พี่ชายของท่านเคยกล่าวไว้ว่า นายทหารที่จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยแห่งสหรัฐอเมริกานั้นได้รับการสอนภาษาของเรา ทุกอย่างเป็นไปตามที่ดิฉันได้แจ้งไว้ในจดหมายฉบับก่อน ทั้งน้องสาวผู้น่าสงสารและสามีของเธอ เมื่อตระหนักว่าไม่อาจหายจากอาการป่วยได้ จึงแสดงความประสงค์ให้ท่านรับแคทเธอรีนตัวน้อยไปดูแล—เนื่องจากทราบว่าท่านกำลังจะเกษียณจากกองทัพในเร็วๆ นี้—แทนที่จะให้เธออยู่กับดิฉันซึ่งสุขภาพทรุดโทรม หรือส่งเธอไปหาแม่ของท่านที่แคลิฟอร์เนียซึ่งสุขภาพอ่อนแอเช่นกัน

ท่านไม่รู้จักเด็กคนนี้ ดังนั้นดิฉันจึงต้องเล่าเรื่องของเธอให้ท่านฟังบ้าง ท่านจะไม่ต้องอับอายในรูปลักษณ์ของเธอ เพราะเธอคือภาพจำลองย่อส่วนของมารดาผู้เลอโฉม—และเป็นความงามแบบชาวอันดาลูเซียซึ่งไม่มีสิ่งใดเทียบได้ แม้แต่ในประเทศของท่านก็ตาม เธอมีเสน่ห์ ความสง่างาม จิตใจที่ดี และความยุติธรรมเหมือนมารดา และมีความร่าเริง แจ่มใส กล้าหาญ และมีจิตวิญญาณแห่งการบุกเบิกเหมือนบิดา พร้อมด้วยนิสัยที่รักใคร่และมีความจริงใจที่ได้รับมาจากบิดามารดาทั้งสอง

น้องสาวของดิฉันโหยหาบ้านเกิดในสเปนตลอดหลายปีที่ต้องระหกระเหิน เธอพูดเรื่องสเปนให้ลูกฟังเสมอ และคอยฟูมฟักความรักที่มีต่อสเปนในหัวใจของเด็กน้อยราวกับดอกไม้ล้ำค่า และเธอจากไปอย่างมีความสุขเมื่อรู้ว่าผลลัพธ์จากความพยายามในการปลูกฝังความรักชาติของเธอนั้นงอกเงยสมบูรณ์ดังที่เธอปรารถนาทุกประการ

ผลงานทั้งหมดของมาร์ก ทเวน จากโปรเจกต์กูเทนเบิร์ก

ผู้เขียน: มาร์ก ทเวน

แคธีเป็นเด็กเรียนดีพอตัวสำหรับเด็กวัยเก้าขวบ มารดาของเธอสอนภาษาสเปนให้เธอด้วยตนเอง และคอยให้เธอได้คุ้นหูคุ้นลิ้นอยู่เสมอด้วยการแทบจะไม่พูดภาษาอื่นกับเธอเลย ส่วนบิดาเป็นผู้สอนภาษาอังกฤษและพูดภาษานั้นกับเธอเกือบจะเพียงภาษาเดียว ส่วนภาษาฝรั่งเศสนั้นเป็นภาษาที่เธอใช้พูดคุยในชีวิตประจำวันกับเพื่อนเล่นที่นี่มานานกว่าเจ็ดปีแล้ว นอกจากนี้เธอยังสามารถใช้ภาษาเยอรมันและอิตาลีในระดับที่ใช้งานได้ดีจากการเรียนกับครูพี่เลี้ยง เป็นความจริงที่ว่าคำพูดของเธอมักจะมีกลิ่นอายของชาวต่างชาติเจือปนอยู่จางๆ ไม่ว่าเธอจะพูดภาษาใดก็ตาม

แต่มันเป็นเพียงสิ่งที่สังเกตเห็นได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น และฉันคิดว่ามันเป็นเสน่ห์มากกว่าจะเป็นข้อบกพร่อง หากพูดถึงการเรียนตามหลักสูตรเด็กทั่วไป ฉันคงต้องบอกว่าแคธีไม่ได้ล้ำหน้าหรือล้าหลังไปกว่าเด็กวัยเก้าขวบทั่วไป แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันพูดถึงเธอได้คือ ในเรื่องความรักที่มีต่อเพื่อนพ้อง ความมีใจสูง และความโอบอ้อมอารี เธอนั้นมีผู้เทียบเคียงได้น้อย และในความเห็นของฉันคือไม่มีใครเหนือกว่าเธอเลย และฉันขอร้องคุณ โปรดปล่อยให้เธอได้ทำตามใจกับพวกสัตว์ที่พูดไม่ได้ เพราะพวกมันคือสิ่งที่เธอเทิดทูน ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอได้รับสืบทอดมาจากมารดา เธอรู้จักความโหดร้ายและการกดขี่เพียงน้อยนิด หากเป็นไปได้โปรดอย่าให้สิ่งเหล่านั้นผ่านเข้ามาในสายตาเธอ เพราะเธอจะโกรธจัดและก่อเรื่องวุ่นวายในแบบฉบับเด็กตัวเล็กๆ ที่เด็ดเดี่ยวและแน่วแน่ เนื่องจากเธอมีบุคลิกเป็นของตนเอง ทั้งยังมีความกระตือรือร้นและมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ บางครั้งการตัดสินใจของเธออาจผิดพลาดไปบ้าง

แต่ฉันเชื่อว่าเจตนาของเธอนั้นถูกต้องเสมอ ครั้งหนึ่งเมื่อตอนที่เธอยังเป็นเด็กตัวน้อยวัยสามหรือสี่ขวบ จู่ๆ เธอก็กระทืบเท้าเล็กๆ ลงบนพื้นด้วยท่าทางที่ดูเหมือนจะโกรธจัด จากนั้นก็ใช้เท้าปาดถูไปด้านหลัง แล้วก้มลงตรวจดูผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น มารดาของเธอจึงถามว่า

“ตายจริง เกิดอะไรขึ้นลูก? อะไรทำให้ลูกโกรธขนาดนี้?”

“คุณแม่คะ มดตัวใหญ่กำลังจะฆ่ามดตัวเล็กค่ะ”

“ลูกก็เลยช่วยมดตัวเล็กไว้สินะ”

“ค่ะ เพราะเขไม่มีเพื่อน และหนูจะไม่ยอมให้ตัวใหญ่ฆ่าเขา”

“แต่ลูกฆ่าพวกมันตายทั้งคู่เลยนะ”

แคธีรู้สึกโศกเศร้าและริมฝีปากสั่นระริก เธอหยิบซากมดขึ้นมาวางบนฝ่ามือแล้วพูดว่า

“มดน้อยผู้น่าสงสาร ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเธอ แต่ตอนนั้นมันไม่มีทางอื่นที่จะช่วยเธอได้เลย มันรีบมากจริงๆ”

เธอเป็นสุภาพสตรีตัวน้อยที่น่ารักและอ่อนหวาน และเมื่อถึงเวลาที่เธอต้องจากไป มันคงจะทำให้ฉันปวดใจยิ่งนัก แต่เธอจะมีความสุขเมื่ออยู่กับคุณ และหากหัวใจของคุณนั้นแก่ชราและเหนื่อยล้า จงฝากหัวใจดวงนั้นไว้ในความดูแลของเธอเถิด เธอจะทำให้มันกลับมาเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง เธอจะทำให้มันสดชื่น และทำให้มันขับขานบทเพลง โปรดเมตตาเธอเถิด เพื่อพวกเราทุกคน!

การเนรเทศของฉันคงจะสิ้นสุดลงในเร็วๆ นี้ ทันทีที่ฉันแข็งแรงขึ้นอีกสักนิด ฉันจะได้เห็นสเปนของฉันอีกครั้ง และนั่นจะทำให้ฉันกลับมาเป็นสาวอีกครั้ง!

เมอร์เซเดส