ตอนที่ 8: Letter III. To Eloisa.

จดหมายฉบับที่ 3 ถึงเอโลอิซา

คุณอย่าเพิ่งหมดความอดทนเลยนะครับ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะรบกวนคุณ ตอนที่ความรักของผมเพิ่งเริ่มต้น ผมไม่เคยคาดคิดเลยว่ามันจะนำพาความทุกข์ระทมมาสู่ชีวิตได้มากมายขนาดนี้ ในตอนนั้นผมคิดเพียงว่าอย่างมากที่สุดก็แค่ความรักที่ไร้หวัง ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป เหตุผลคงจะช่วยให้ผมก้าวข้ามมันได้ แต่แล้วผมกลับพบความเจ็บปวดที่ทนได้ยากยิ่งกว่า นั่นคือการที่ต้องเผชิญกับความไม่พอใจของคุณ และตอนนี้การที่ได้รู้ว่าคุณกำลังไม่สบายใจนั้น มันสร้างความทุกข์ให้ผมมากกว่าสิ่งใดทั้งหมด โอ เอโลอิซา! ผมรู้สึกขมขื่นเหลือเกินที่รู้ว่าคำตัดพ้อของผมไปทำลายความสงบสุขในใจคุณ แม้คุณจะยังคงนิ่งเงียบอย่างเด็ดขาด แต่หัวใจของผมที่เฝ้าสังเกตคุณอยู่ตลอดกลับรับรู้ถึงความปั่นป่วนที่ซ่อนอยู่ภายในใจคุณได้ ดวงตาของคุณดูหม่นหมอง เหม่อลอย และก้มมองพื้น บางครั้งก็เหลือบมามองผมโดยไม่ตั้งใจ ความสดใสบนใบหน้าของคุณเลือนหายไป แก้มทั้งสองข้างซีดเผือด ความร่าเริงหายไปสิ้น คุณดูเหมือนถูกความโศกเศร้ากดทับไว้ มีเพียงความอ่อนโยนตามธรรมชาติของคุณเท่านั้นที่ยังช่วยรักษาภาพลักษณ์ของคนที่อารมณ์ดีเอาไว้ได้

ไม่ว่าจะเป็นเพราะความอ่อนไหว ความรังเกียจ หรือความสงสารในความทุกข์ของผม ผมเห็นได้ชัดว่าคุณได้รับผลกระทบอย่างหนัก ผมกลัวว่าตัวเองจะยิ่งทำให้คุณทุกข์มากขึ้น และเรื่องนี้ก็ทำให้ผมเสียใจยิ่งกว่าจะรู้สึกดีใจที่มีความหวังว่าคุณอาจจะมีใจให้ เพราะหากผมรู้จักตัวเองดีพอ ผมจะบอกว่าความสุขของคุณนั้นมีค่าสำหรับผมมากกว่าความสุขของตัวเองเสียอีก

ตอนนี้ผมเริ่มตระหนักแล้วว่าผมประเมินความรู้สึกของตัวเองผิดไปอย่างมหันต์ และกว่าจะรู้ตัวก็สายเกินไปเสียแล้ว สิ่งที่ผมเคยคิดว่าเป็นเพียงความคลั่งไคล้ชั่วคราว กลับกลายเป็นสิ่งที่ผูกพันกับโชคชะตาของผมอย่างไม่อาจแยกออก ความเศร้าสร้อยของคุณในช่วงนี้เองที่ทำให้ผมเห็นชัดว่าอาการป่วยทางใจของผมรุนแรงขึ้นเพียงใด ต่อให้ดวงตาของคุณจะเปล่งประกาย ผิวพรรณผุดผ่อง มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด หรือมีความร่าเริงน่าหลงใหลเหมือนเมื่อก่อน สิ่งเหล่านั้นก็ไม่อาจดึงดูดใจผมได้เท่ากับความหดหู่ที่คุณแสดงออกในตอนนี้ ขอให้มั่นใจเถิดแม่นางผู้สูงส่ง หากคุณสามารถสัมผัสได้ถึงไฟรักที่แผดเผาในใจผม ซึ่งถูกจุดขึ้นจากความหม่นหมองและไม่สบายใจของคุณตลอดแปดวันที่ผ่านมา คุณเองก็คงจะสั่นสะท้านกับความทุกข์ที่คุณก่อขึ้น แต่ตอนนี้ไม่มีทางแก้ไขแล้ว ความสิ้นหวังกระซิบกับผมว่า มีเพียงหลุมศพที่เย็นเยียบเท่านั้นที่จะดับไฟที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่ในอกนี้ได้

ให้มันเป็นไปเถิด คนที่ไม่อาจครอบครองความสุขได้ อย่างน้อยก็ควรจะคู่ควรกับมัน คุณอาจจะต้องยอมให้เกียรติชายคนที่คุณไม่เคยลดตัวลงมาตอบรับ ผมยังหนุ่ม และบางทีวันหนึ่งผมอาจจะคู่ควรกับความสนใจที่คุณมีให้ในตอนนี้ก็ได้ ในระหว่างนี้ ผมจำเป็นต้องคืนความสงบสุขที่คุณเคยมี ซึ่งผมเองก็ได้สูญเสียมันไปตลอดกาล และการมีอยู่ของผมก็ทำให้คุณต้องสูญเสียมันไปด้วย มันยุติธรรมแล้วที่ผมควรเป็นผู้ทุกข์ทรมานเพียงลำพัง เพราะผมคือคนผิดเพียงคนเดียว ลาก่อน เอโลอิซาผู้เลอโฉมยิ่ง ขอให้คุณกลับไปมีความสงบและมีความสุขอีกครั้ง พรุ่งนี้ผมจะจากไปตลอดกาล แต่ขอให้เชื่อเถิดว่า ความรักที่รุนแรงและบริสุทธิ์ที่ผมมีให้คุณจะสิ้นสุดลงพร้อมกับชีวิตของผม หัวใจที่เปี่ยมด้วยความรักในตัวคุณจะไม่มีวันลดตัวลงไปรักใครเป็นครั้งที่สอง มันจะขอจงรักภักดีต่อคุณและคุณธรรมตลอดไป และจะไม่มีไฟรักดวงใดมาลบหลู่แท่นบูชาที่ผมใช้บูชาเอโลอิซาอีกเลย

ข้อความสั้นที่ 1 จากเอโลอิซา

อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าการจากไปของคุณเป็นเรื่องจำเป็นนักเลย หัวใจที่มีคุณธรรมย่อมเอาชนะความเขลาได้ หรือไม่ก็เลือกที่จะนิ่งเฉย และบางทีเมื่อเวลาผ่านไป… แต่สำหรับคุณ… คุณอาจจะอยู่ต่อก็ได้

คำตอบ

ผมเงียบมานานแล้ว แต่ความเย็นชาของคุณบีบให้ผมต้องพูดในที่สุด คุณธรรมอาจชนะความเขลาได้ แต่ใครเล่าจะทนถูกคนที่ตัวเองรักดูแคลนได้? ผมต้องไปแล้ว

ข้อความสั้นที่ 2 จากเอโลอิซา

ไม่ค่ะ คุณผู้ชาย หลังจากที่คุณแสดงออกเช่นนั้น และหลังจากที่คุณกล้าบอกฉันแบบนั้น ผู้ชายที่แสร้งทำเป็นรักอย่างที่คุณเป็นจะไม่มีวันหนีไปหรอก เขาจะทำมากกว่านั้น

คำตอบ

ผมไม่ได้แสร้งทำอะไรเลย นอกจากความรักที่ พอประมาณ ของหัวใจที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง พรุ่งนี้คุณจะได้คำตอบที่พอใจ และไม่ว่าคุณจะพูดอะไร ความพยายามครั้งนี้จะเจ็บปวดน้อยกว่าการต้องหนีไปจากคุณ

ข้อความสั้นที่ 3 จากเอโลอิซา

เจ้าหนุ่มผู้โง่เขลา! หากชีวิตของฉันมีค่าสำหรับเธอ อย่าบังอาจคิดปลิดชีพตัวเองเด็ดขาด ตอนนี้ฉันถูกรบกวนจนไม่สามารถพูดหรือเขียนหาเธอได้จนกว่าจะถึงพรุ่งนี้ จงรอซะ