ตอนที่ 15: Letter X. To Eloisa.

จดหมายฉบับที่ 10 ถึงเอโลอิซา

เอโลอิซาของผมพูดถูกที่สุดที่ว่าผมยังรู้จักเธอไม่ดีพอ ผมมักหลอกตัวเองเสมอว่าได้ค้นพบทุกความงดงามในจิตใจของเธอหมดแล้ว แต่ความจริงคือผมกลับพบเสน่ห์ครั้งใหม่ในตัวเธอได้ทุกวัน จะมีผู้หญิงคนไหนอีกนอกจากคุณ ที่สามารถหลอมรวมความดีงามและความอ่อนโยนเข้าด้วยกันจนส่งเสริมให้ทั้งสองสิ่งนั้นทรงเสน่ห์ยิ่งขึ้นไปอีก? แม้แต่ในยามที่ความรอบคอบของคุณพรากความสุขไปจากผม ผมก็ยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมและยอมรับในสิ่งนั้น และท่าทางที่คุณใช้สั่งห้ามผมนั้นช่างน่าดึงดูดเสียจนผมเกือบจะยินดีที่ได้รับคำสั่งเหล่านั้นด้วยซ้ำ

ทุกวันที่ผ่านไป ผมยิ่งมั่นใจว่าไม่มีความสุขใดจะเทียบได้กับการได้เป็นที่รักของเอโลอิซา ผมเชื่อมั่นในสิ่งนี้อย่างที่สุด จนถึงขั้นที่ว่าผมยอมแลกแม้กระทั่งการได้อยู่ใกล้ชิดกับตัวเธอ เพียงเพื่อให้ได้ครอบครองหัวใจของเธอเท่านั้น แต่ทำไมเราต้องเผชิญกับทางเลือกที่แสนเจ็บปวดนี้ด้วย? สิ่งที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกันโดยธรรมชาติจะแยกจากกันได้อย่างไร? คุณบอกว่าเวลาของเรามีค่า ดังนั้นเราควรมีความสุขกับโชคชะตานี้โดยไม่ต้องปล่อยให้ความใจร้อนมาทำให้สายน้ำที่บริสุทธิ์ต้องขุ่นมัว ก็ได้ครับ… แต่เพียงเพราะเรามีความสุขในระดับหนึ่ง เราจำเป็นต้องปฏิเสธความสุขสูงสุดเลยหรือ? เวลาที่ควรจะใช้ให้เกิดประโยชน์มากกว่านี้จะถือว่าสูญเปล่าหรือไม่? หากเราสามารถใช้ชีวิตหนึ่งพันปีได้ภายในเวลาเพียงสิบห้านาที การมานั่งนับจำนวนวันที่น่าเบื่อหน่ายหลังจากมันผ่านพ้นไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร?

มุมมองที่คุณมีต่อสถานการณ์ของเรานั้นถูกต้องที่สุด ผมรู้ดีว่าผมควรจะมีความสุข แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม คำแนะนำที่ชาญฉลาดอาจจะยังคงหลั่งไหลออกมาจากริมฝีปากของคุณ แต่เสียงเพรียกจากธรรมชาติในตัวผมนั้นดังกว่า และเราจะเลี่ยงที่จะฟังเสียงนั้นได้อย่างไร ในเมื่อมันคือภาษาที่พูดออกมาจากหัวใจของเราเอง ในบรรดาสิ่งต่างๆ บนโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดที่คู่ควรแก่การให้ความสนใจเท่ากับคุณอีกแล้ว หากไม่มีคุณ ธรรมชาติก็คงไม่มีสิ่งใดดึงดูดใจ เพราะอำนาจของธรรมชาติทั้งหมดรวมอยู่ในเสน่ห์ของคุณ และนั่นคือสิ่งที่ผมไม่อาจต้านทานได้เลย

แต่หัวใจของเอโลอิซาผู้สูงส่งกลับไม่รู้สึกถึงสิ่งเหล่านี้ คุณพอใจที่จะทำให้ประสาทสัมผัสของผมลุ่มหลง โดยที่ใจของคุณเองไม่ได้วุ่นวายตามไปด้วย ดูเหมือนว่าจิตวิญญาณของคุณจะสูงส่งเกินกว่าจะถูกครอบงำด้วยกิเลสของมนุษย์ คุณไม่ได้มีเพียงความงาม แต่มีความบริสุทธิ์ราวกับนางฟ้า ซึ่งเป็นความบริสุทธิ์ที่ผมเคารพบูชาและปรารถนาจะเอื้อมให้ถึง แม้จะรู้ดีว่าไม่มีทาง แต่ผมกลับถูกกำหนดให้ต้องคลานอยู่บนดิน และมองดูเอโลอิซาเป็นดั่งกลุ่มดาวที่ส่องประกายอยู่บนฟากฟ้า ขอให้คุณมีความสุขต่อไปแม้ว่าผมจะทุกข์ระทม จงเสวยสุขในความดีงามของคุณ และขอให้ความพินาศจงตกแก่ใครก็ตามที่บังอาจทำให้ความดีนั้นมัวหมอง ใช่ครับ เอโลอิซาของผม ขอให้คุณมีความสุข และผมจะพยายามลืมความทุกข์ของตัวเองด้วยการระลึกถึงความสุขของคุณ หากผมรู้จักหัวใจตัวเองดีพอ ความรักของผมก็บริสุทธิ์ไม่ต่างจากคนที่ผมรัก ความหลงใหลที่เสน่ห์ของคุณจุดประกายขึ้น ถูกดับลงด้วยความบริสุทธิ์ในจิตใจของคุณ ผมจึงไม่กล้าที่จะทำลายความสงบนั้น ทุกครั้งที่ผมอยากจะล่วงเกินแม้เพียงนิด ผมจะยับยั้งชั่งใจไว้ ไม่ใช่เพราะกลัวความผิด แต่เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนความสงบทางใจของคุณ ในการแสวงหาความสุข ผมคำนึงถึงเพียงว่ามันจะส่งผลกระทบต่อเอโลอิซาของผมอย่างไร และเมื่อพบว่าความสุขของผมขัดกับความสุขของคุณ ผมก็ยินดีที่จะทุกข์ระทมโดยไม่ตัดพ้อต่อว่าสิ่งใด

คุณทำให้ผมเกิดความรู้สึกที่สับสนและย้อนแย้งอย่างบอกไม่ถูก ผมทั้งยอมสยบและกล้าแกร่ง ทั้งอ่อนโยนและวู่วามในเวลาเดียวกัน สายตาของคุณจุดไฟรักในใจผม และเมื่อได้ยินเสียงของคุณ ผมก็ถูกสะกดด้วยเสน่ห์แห่งความไร้เดียงสา หากผมจะกล้าปล่อยใจให้จินตนาการถึงความปรารถนา ก็คงจะเป็นตอนที่คุณไม่อยู่ ภาพของคุณในใจผมคือสิ่งเดียวที่ผมบูชาด้วยความหลงใหล

ทว่าผมกลับร่วงโรยและมอดไหม้ เลือดในกายร้อนรุ่มราวกับไฟ และทุกความพยายามที่จะดับไฟนั้นกลับยิ่งทำให้มันโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้น ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังมีเหตุผลให้เชื่อว่าตัวเองมีความสุข และผมก็เชื่อเช่นนั้นจริงๆ ผมไม่มีเหตุผลอะไรที่จะตัดพ้อ ในเมื่อผมไม่ยอมแลกสถานะตอนนี้กับกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีปีศาจร้ายบางอย่างคอยทรมานผม ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีทางหนีพ้น ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองยังไม่ตาย แต่ในขณะเดียวกันก็เหมือนกำลังสิ้นใจลงทุกวัน เพราะคุณคือคนเดียวที่ผมอยากจะมีชีวิตอยู่เพื่อเธอ และคุณเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นสาเหตุแห่งความตายของผม