วันพุธที่สิบสาม

ดิงกี้-ดังก์ ไปส่งคุณนายดิกสันที่บ้านและกลับมาพร้อมกับ มือ คู่ใหม่ ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นคำเรียกแบบย่อของชาวทุ่งหญ้าที่หมายถึงคนงานจ้างคนใหม่ เขาชื่อเทอร์รี ดิลลอน และตามชื่อที่ทำให้คุณจินตนาการได้ เขาเป็นชาวไอริชขนานแท้ เขามีริมฝีปากหนาแบบคนปลูกมันฝรั่ง สำเนียงเหน่อแบบชาวบ้าน และจมูกที่หากเขาเดินตามมันไปอย่างซื่อสัตย์ สักวันมันคงนำทางเขาตรงไปยังสวรรค์ แต่ดิงกี้-ดังก์ บอกฉันว่า เทอร์รีเป็นคนทำงานสม่ำเสมอและเก่งเรื่องม้า ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งนี้ทำให้เขากลายเป็นบุคคลตัวอย่างในสายตาของสามีผู้บ้างานและจอมบงการของฉัน ฉันถามว่าเทอร์รีมาจากไหน ดิงกี้-ดังก์ ยอมรับด้วยรอยยิ้มที่ดูเคร่งขรึมว่าเขาเคยทำงานให้เพอร์ซีย์

ดูเหมือนว่าเทอร์รีจะไม่ได้มีความรักเป็นพิเศษให้กับคนอังกฤษ และเพอร์ซีย์ก็ได้ลบหลู่จิตวิญญาณอันทระนงของชาวไอริชด้วยแนวคิดเรื่องชนชั้นบางอย่างซึ่งไม่สามารถนำมาใช้ในดินแดนตะวันตกของแคนาดาได้ ที่ซึ่งคนงานจ้างมีค่าเท่าเทียมกับเจ้านาย—ซึ่งเจ้านายคนนั้นจะได้พบกับโศกนาฏกรรมในเร็ววันหากพยายามให้ลูกน้องกินข้าวโต๊ะรอง! อย่างไรก็ตาม เพอร์ซีย์กับเทอร์รีริมฝีปากมันฝรั่งเกิดความขัดแย้งกันจนเกือบจะวางมวยกันอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งดิงกี้-ดังก์ มาถึงได้ทันเวลาพอดีและรับตัวเทอร์รีมาจากเพื่อนบ้านผู้ทุกข์ระทม ฉันบอกเขาว่าเขามีนิสัยชอบเก็บคนที่มีปัญหามาทำงานเสียจริง

แต่ฉันขอสงวนความเห็นเกี่ยวกับเทอร์รี ดิลลอน ไว้ก่อน เราเป็นครอบครัวที่มีความสุขที่นี่ และฉันไม่ต้องการคนสร้างปัญหาในละแวกบ้าน

ฉันได้ศึกษาดูนิตยสารจากนิวยอร์กบางฉบับ อ่านโฆษณาชุดเสื้อผ้าเด็กอ่อนที่แสนน่ารักเหล่านั้นด้วยความโหยหา ของใช้ของดิงกี้-ดิงก์ ตัวน้อยผู้น่าสงสารของฉันช่างเรียบง่าย หยาบ และขาดแคลนเหลือเกิน ฉันอิจฉาเหล่าแม่ๆ ในเมืองที่มีผ้าลินินและลูกไม้สวยงามเหล่านั้น แต่ลูกชายตัวน้อยผู้ทรหดของฉันไม่เคยเจ็บป่วยเลยแม้แต่วันเดียว และสักวันเขาจะพิสูจน์ให้คนพวกนั้นเห็น!