วันพฤหัสบดีที่เจ็ด

ทุกอย่างที่คาซา กรานเด กลับเข้าสู่ร่องเดิมตามปกติ มีงานต้องทำเกี่ยวกับกระท่อมอีกมากมาย สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในงานบ้านคือการล้างจาน กองจานที่มันเยิ้มคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันประสาทเสีย และมันคือศึกวอเตอร์ลูเล็กๆ ที่ต้องเผชิญหน้าสามครั้งต่อวัน ทุกสัปดาห์ ทุกเดือน และทุกปี ฉันไม่เคยถูกฝึกมาเพื่อชีวิตแม่บ้านและกะละมังล้างจานเลยจริงๆ ทำไมอัจฉริยะสักคนไม่ประดิษฐ์กระทะที่ล้างตัวเองได้นะ ผมของฉันยาวขึ้นจนตอนนี้สามารถเกล้าเป็นมวยฝรั่งเศสแบบลวกๆ ได้แล้ว อากาศหนาวจัดและมีหิมะตกอย่างสวยงาม การนั่งเลื่อนหิมะจึงยอดเยี่ยมที่สุด