บทที่ 24

บทที่ 24 เรื่องที่เซอร์มาร์ฮอซเดินทางไปกับดามิเซล และการเดินทางไปพบดยุกแห่งชายแดนใต้

บัดนี้ขอให้เราหันกลับมาที่เซอร์มาร์ฮาส ผู้ซึ่งควบม้าเดินทางมุ่งหน้าไปทางทิศใต้พร้อมกับหญิงสาววัยสามสิบปี ทั้งสองเดินทางเข้าสู่ป่าลึก และด้วยโชคชะตาทำให้พวกเขาเดินทางจนค่ำมืดและควบม้าไปตามเส้นทางลึกเป็นเวลานาน จนในที่สุดก็มาถึงกระท่อมหลังหนึ่ง และได้ขอพักค้างแรมที่นั่น ทว่าชายเจ้าของกระท่อมไม่ยอมให้พวกเขาพักไม่ว่าเขาจะเจรจาอย่างไร ชายผู้นั้นกล่าวเพียงว่า หากท่านยินดีรับการผจญภัยเพื่อแลกกับที่พัก ข้าจะนำทางท่านไปยังที่ที่ท่านจะได้พักผ่อน เซอร์มาร์ฮาสถามว่า การผจญภัยใดเล่าที่ข้าต้องเผชิญเพื่อแลกกับที่พักนี้ ชายผู้นั้นตอบว่า เมื่อท่านไปถึงที่นั่นท่านก็จะรู้เอง เซอร์มาร์ฮาสจึงกล่าวว่า ท่านเอ๋ย ไม่ว่าการผจญภัยนั้นจะเป็นเช่นไร ข้าขอให้ท่านนำทางข้าไปเถิด เพราะข้า หญิงสาว และม้าของข้า ต่างเหนื่อยล้าเต็มที

ดังนั้นชายผู้นั้นจึงเดินนำไปเปิดประตู และภายในหนึ่งชั่วโมงเขาก็นำเซอร์มาร์ฮาสมาถึงปราสาทอันสง่างามแห่งหนึ่ง จากนั้นชายผู้นั้นจึงเรียกคนเฝ้าประตู และในไม่ช้าเซอร์มาร์ฮาสก็ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่ปราสาท และชายผู้นั้นได้แจ้งแก่เจ้าเมืองว่าเขานำอัศวินพเนจรและหญิงสาวผู้หนึ่งมาขอพักค้างแรม เจ้าเมืองกล่าวว่า ให้เขาเข้ามาเถิด บางทีเขาอาจจะต้องเสียใจที่เลือกมาพักที่นี่

เซอร์มาร์ฮาสจึงถูกนำตัวเข้าไปภายในโดยมีแสงคบไฟนำทาง และที่นั่นมีกลุ่มชายหนุ่มจำนวนมากที่ให้การต้อนรับเขา จากนั้นม้าของเขาก็ถูกนำไปไว้ในคอก ส่วนเขาและหญิงสาวถูกนำตัวไปยังห้องโถง ซึ่งมีดยุกผู้ทรงอำนาจยืนอยู่ท่ามกลางชายผู้สง่างามอีกหลายคน เจ้าเมืองผู้นี้จึงถามเขาว่าชื่ออะไร มาจากที่ใด และสังกัดอยู่กับใคร เขาตอบว่า ท่านครับ ข้าเป็นอัศวินของกษัตริย์อาเธอร์และเป็นอัศวินแห่งโต๊ะกลม ข้าชื่อเซอร์มาร์ฮาส เกิดในไอร์แลนด์ เมื่อนั้นดยุกจึงกล่าวกับเขาว่า สิ่งนี้ทำให้ข้าเสียใจยิ่งนัก เหตุผลก็คือ ข้าไม่รักนายของท่านและไม่รักสหายคนใดในโต๊ะกลมเลย

ดังนั้น คืนนี้จงพักผ่อนให้เต็มที่เท่าที่จะทำได้ เพราะในวันพรุ่งนี้ ข้าและบุตรชายทั้งหกคนจะประจันหน้ากับท่าน เซอร์มาร์ฮาสถามว่า ไม่มีหนทางอื่นเลยหรือที่ข้าไม่ต้องต่อสู้กับท่านและบุตรชายทั้งหกของท่านในคราวเดียว ดยุกตอบว่า ไม่มี เพราะเหตุนี้ข้าจึงตั้งปณิธานไว้ เนื่องจากเซอร์เกวนได้สังหารบุตรชายทั้งเจ็ดของข้าในการต่อสู้ ข้าจึงตั้งปณิธานว่า จะไม่มีอัศวินคนใดในราชสำนักของกษัตริย์อาเธอร์ได้มาพักกับข้า หรือเข้ามาในที่ที่ข้าสามารถต่อกรด้วยได้ โดยที่ข้าจะไม่ได้ล้างแค้นให้กับการตายของบุตรชายข้า เซอร์มาร์ฮาสถามว่า ท่านชื่ออะไร ข้าขอให้ท่านบอกข้าหากท่านยินดี ดยุกตอบว่า จงรู้ไว้ว่าข้าคือดยุกแห่งเซาท์มาร์เชส เซอร์มาร์ฮาสกล่าวว่า อ่า ข้าเคยได้ยินมาว่าท่านเป็นศัตรูตัวฉกาจของนายข้า อาเธอร์ และเหล่าอัศวินมาเป็นเวลานาน ดยุกตอบว่า ท่านจะได้สัมผัสมันในวันพรุ่งนี้ เซอร์มาร์ฮาสถามว่า ข้าต้องต่อสู้กับท่านใช่หรือไม่ ดยุกตอบว่า ใช่ ท่านไม่มีทางเลือกอื่น

ดังนั้นจงไปยังห้องพักของท่าน และท่านจะได้ทุกสิ่งที่ท่านปรารถนา เซอร์มาร์ฮาสจึงปลีกตัวออกไปและถูกนำทางไปยังห้องพัก ส่วนหญิงสาวของเขาก็ถูกนำทางไปยังห้องของนาง และในรุ่งเช้า ดยุกได้ส่งคนมาแจ้งให้เซอร์มาร์ฮาสเตรียมตัวให้พร้อม เซอร์มาร์ฮาสจึงลุกขึ้นและสวมชุดเกราะ จากนั้นมีการสวดมิสซาให้แก่เขา และเขาได้รับประทานอาหารเช้า ก่อนจะขึ้นม้าไปยังลานปราสาทซึ่งเป็นสถานที่ที่จะใช้ทำศึก ที่นั่นดยุกเตรียมพร้อมอยู่บนหลังม้าในชุดเกราะเต็มยศ โดยมีบุตรชายทั้งหกคนขนาบข้าง ทุกคนถือหอกอยู่ในมือ และเมื่อพวกเขาเข้าปะทะกัน ดยุกและบุตรชายสองคนได้หักหอกของตนลงบนตัวเขา แต่เซอร์มาร์ฮาสชูหอกขึ้นสูงจนไม่มีใครสามารถสัมผัสโดนตัวเขาได้เลย