บทที่ 1

บทที่ 1 ประการแรก เรื่องที่อูเธอร์ เพนดรากอน ส่งคนไปตามตัวดุ๊กแห่งคอร์นวอลล์และอิกเรนผู้เป็นภรรยา และการจากไปอย่างกะทันหันของทั้งสอง

เลอ มอร์เต ดาร์เธอร์: เล่ม 1

เซอร์ โทมัส มาลอรี่

เหตุการณ์เกิดขึ้นในรัชสมัยของอูเธอร์ เพนดรากอน เมื่อครั้งที่พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ปกครองทั่วทั้งอังกฤษ ในเวลานั้นมีดยุกผู้ทรงอำนาจคนหนึ่งในคอร์นวอลล์ที่ทำสงครามต่อต้านพระองค์เป็นเวลานาน ดยุกผู้นั้นมีนามว่าดยุกแห่งทินทากิล ด้วยเหตุนี้ กษัตริย์อูเธอร์จึงส่งคนไปเรียกตัวดยุกผู้นี้ โดยสั่งให้เขานำภรรยามาด้วย เพราะนางเป็นสตรีผู้เลอโฉมและเฉลียวฉลาดอย่างยิ่ง และนางมีนามว่าอิเกรน

เมื่อดยุกและภรรยาเดินทางมาเข้าเฝ้ากษัตริย์ ทั้งสองได้รับการต้อนรับอย่างดีจากเหล่าขุนนางชั้นสูง กษัตริย์ทรงพึงพอใจและรักใคร่ในตัวสตรีผู้นี้เป็นอย่างมาก พระองค์ทรงปรนนิบัติพัดวีและต้อนรับนางอย่างหรูหราเกินขอบเขต และปรารถนาจะร่วมบรรทมกับนาง ทว่านางเป็นสตรีผู้ทรงคุณธรรมยิ่ง จึงไม่ยินยอมตามพระประสงค์ของกษัตริย์ จากนั้นนางจึงบอกแก่ดยุกผู้เป็นสามีว่า ข้าพเจ้าสันนิษฐานว่าที่เราถูกเรียกตัวมาก็เพื่อให้ข้าพเจ้าต้องเสื่อมเสียเกียรติ ดังนั้นสามีข้าพเจ้าขอแนะนำให้เราจากที่นี่ไปโดยพลัน เพื่อที่เราจะได้ควบม้ากลับไปยังปราสาทของเราตลอดทั้งคืน และเมื่อนางกล่าวเช่นนั้น ทั้งสองก็จากไปโดยที่กษัตริย์และเหล่าที่ปรึกษาไม่มีใครล่วงรู้ถึงการจากไปของพวกเขาเลย ทันทีที่กษัตริย์อูเธอร์ทรงทราบว่าทั้งสองจากไปอย่างกะทันหัน พระองค์ทรงกริ้วเป็นอย่างมาก จึงเรียกสภาที่ปรึกษาลับมาเข้าเฝ้า และแจ้งเรื่องการจากไปอย่างกะทันหันของดยุกและภรรยาให้ทราบ

เหล่าที่ปรึกษาจึงแนะนำให้กษัตริย์ส่งคำสั่งเรียกตัวดยุกและภรรยามาอีกครั้งด้วยคำสั่งที่เด็ดขาด และหากเขาไม่ยอมมาตามคำเรียกขาน พระองค์ก็ทรงสามารถทำทุกวิถีทาง และมีเหตุผลเพียงพอที่จะทำสงครามครั้งใหญ่กับเขาได้ ซึ่งก็ได้ดำเนินการตามนั้น และเหล่าทูตก็ได้คำตอบกลับมาสั้นๆ ว่า ทั้งตัวเขาและภรรยาจะไม่มาเข้าเฝ้า

กษัตริย์ทรงกริ้วเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นพระองค์จึงส่งคำขาดกลับไปอีกครั้ง โดยสั่งให้เขาเตรียมตัวให้พร้อม เสริมกำลังและอาวุธให้ครบครัน เพราะภายในสี่สิบวัน พระองค์จะไปลากตัวเขาออกมาจากปราสาทที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขามี

เมื่อดยุกได้รับคำเตือนนี้ เขาก็รีบไปจัดเตรียมและเสริมกำลังปราสาทที่แข็งแกร่งสองแห่งของเขา แห่งหนึ่งชื่อทินทากิล และอีกแห่งหนึ่งชื่อเทอร์ราบิล เขาให้เลดี้อิเกรนภรรยาพำนักอยู่ในปราสาททินทากิล ส่วนตัวเขาเองพำนักอยู่ในปราสาทเทอร์ราบิล ซึ่งมีทางออกและประตูลับหลายทาง จากนั้นอูเธอร์ก็ยกกองทัพใหญ่มาอย่างเร่งรีบ และล้อมปราสาทเทอร์ราบิลไว้ พระองค์ทรงกางกระโจมที่พักไว้มากมาย และเกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างทั้งสองฝ่าย มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก ด้วยความโกรธแค้นและด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่มีต่ออิเกรนผู้เลอโฉม กษัตริย์อูเธอร์จึงทรงประชวร ในตอนนั้นเอง เซอร์อัลฟิอุส อัศวินผู้สูงศักดิ์ได้เข้าเฝ้ากษัตริย์และทูลถามว่าเหตุใดพระองค์จึงประชวร กษัตริย์ตรัสว่า เราจะบอกเจ้า ข้าประชวรด้วยความโกรธและความรักที่มีต่ออิเกรนผู้เลอโฉม จนไม่อาจหายดีได้ เซอร์อัลฟิอุสจึงทูลว่า พ่ะย่ะค่ะนายท่าน ข้าพเจ้าจะไปตามหาเมอร์ลิน และเขาจะช่วยรักษาพระองค์ให้หาย เพื่อให้พระทัยของพระองค์มีความสุข

ดังนั้นอัลฟิอุสจึงจากไป และโดยบังเอิญเขาได้พบกับเมอร์ลินในชุดขอทาน เมอร์ลินจึงถามอัลฟิอุสว่าเขากำลังตามหาใคร อัลฟิอุสกล่าวว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรยากที่จะบอก เมอร์ลินกล่าวว่า ข้ารู้ว่าเจ้าตามหาใคร เพราะเจ้ากำลังตามหาเมอร์ลิน ดังนั้นไม่ต้องหาที่ไหนอีกแล้ว เพราะข้านี่แหละคือเขา และหากกษัตริย์อูเธอร์ทรงตอบแทนข้าอย่างสมน้ำสมเนื้อ และสาบานว่าจะทำตามความปรารถนาของข้า สิ่งนั้นจะเป็นเกียรติและผลประโยชน์ของพระองค์มากกว่าของข้า เพราะข้าจะทำให้พระองค์สมปรารถนาในทุกสิ่ง อัลฟิอุสกล่าวว่า ข้าพเจ้าจะรับรองเรื่องนี้เอง ว่าทุกสิ่งที่สมเหตุสมผล เจ้าจะได้รับความปรารถนาของเจ้า เมอร์ลินกล่าวว่า ดีแล้ว พระองค์จะได้บรรลุความตั้งใจและความปรารถนา ดังนั้นเมอร์ลินจึงบอกว่า จงเดินทางกลับไปเถิด เพราะข้าจะตามไปในไม่ช้า