บทที่ 18

บทที่ 18 ว่าด้วยเรื่องที่เซอร์ ทริสทราม จับดาโกเน็ต จุ่มลงในบ่อน้ำ และเรื่องที่พาโลไมเดสส่งหญิงรับใช้ไปตามหาทริสทราม และเรื่องที่พาโลไมเดสได้พบกับกษัตริย์มาร์ค

และในวันหนึ่ง ดาโกเน็ต ตัวตลกของกษัตริย์อาเธอร์ ได้เดินทางมายังคอร์นวอลล์พร้อมกับผู้ช่วยสองคน และขณะที่พวกเขาควบม้าผ่านป่าแห่งนั้น ก็ได้พบกับบ่อน้ำอันงดงามแห่งหนึ่งซึ่งเซอร์ทริสทรามมักจะมาพำนักอยู่ และเนื่องจากอากาศร้อนจัด พวกเขาจึงลงจากม้าเพื่อดื่มน้ำจากบ่อนั้น และในระหว่างนั้นเอง ม้าของพวกเขาก็หลุดออกไป ทันใดนั้นเซอร์ทริสทรามก็ปรากฏตัวขึ้น และเริ่มจากจับเซอร์ดาโกเน็ตกดลงในบ่อน้ำนั้น ตามด้วยผู้ช่วยของเขา ซึ่งสร้างเสียงหัวเราะให้แก่เหล่าคนเลี้ยงแกะ และในทันทีนั้นเขาก็วิ่งตามม้าของพวกเขาไปและนำกลับมาคืนให้ทีละตัว และในสภาพที่เปียกโชกเช่นนั้น เขาก็บังคับให้พวกเขากระโดดขึ้นม้าและเดินทางต่อไป

ด้วยเหตุนี้เซอร์ทริสทรามจึงต้องทนพำนักอยู่ที่นั่นเป็นเวลาครึ่งปีในสภาพเปลือยกาย และไม่ยอมย่างกรายเข้าสู่เมืองหรือหมู่บ้านใดๆ ในขณะเดียวกัน หญิงสาวที่เซอร์พาโลมิดีสส่งไปตามหาเซอร์ทริสทราม ก็ได้กลับไปหาเซอร์พาโลมิดีสและบอกเล่าถึงความทุกข์ระทมทั้งหมดที่เซอร์ทริสทรามต้องเผชิญ อนิจจา เซอร์พาโลมิดีสกล่าว เป็นเรื่องน่าเวทนายิ่งนักที่อัศวินผู้สูงศักดิ์ถึงเพียงนี้ต้องทนทุกข์เพราะความรักที่มีต่อสตรีผู้หนึ่ง แต่ถึงกระนั้น ข้าจะไปตามหาเขาและปลอบประโลมเขาหากข้าสามารถทำได้ ก่อนหน้านั้นไม่นาน เลอ เบล อิซูด ได้สั่งขับไล่เซอร์เคฮิดิอุสให้ออกไปจากแผ่นดินคอร์นวอลล์

ดังนั้นเซอร์เคฮิดิอุสจึงจากไปด้วยหัวใจที่โศกเศร้า และโดยโชคชะตาเขาได้พบกับเซอร์พาโลมิดีส ทั้งสองจึงร่วมเดินทางไปด้วยกัน และต่างระบายความทุกข์จากไฟรักที่พวกเขามีต่อเลอ เบล อิซูด บัดนี้ ให้เราไปตามหาเซอร์ทริสทรามผู้ซึ่งรักนางเช่นเดียวกับเราเถิด เซอร์พาโลมิดีสกล่าว และให้เราลองดูว่าเราจะช่วยเขาให้หายจากความทุกข์ได้หรือไม่ ดังนั้นพวกเขาจึงควบม้าเข้าไปในป่าแห่งนั้น และเป็นเวลาสามวันสามคืนที่พวกเขาไม่ยอมหยุดพักแรม แต่เฝ้าตามหาเซอร์ทริสทรามอยู่ตลอดเวลา

และครั้งหนึ่ง โดยโชคชะตา พวกเขาได้พบกับกษัตริย์มาร์คซึ่งควบม้าแยกจากบริวารมาเพียงลำพัง เมื่อเห็นเขา เซอร์พาโลมิดีสจำเขาได้ แต่เซอร์เคฮิดิอุสไม่รู้จัก อ้า เจ้ากษัตริย์จอมปลอม เซอร์พาโลมิดีสกล่าว น่าเสียดายที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ เพราะเจ้าคือผู้ทำลายอัศวินผู้ทรงเกียรติทั้งปวง และด้วยความร้ายกาจและความพยาบาทของเจ้า เจ้าได้ทำลายอัศวินผู้สูงศักดิ์ที่สุดอย่างเซอร์ทริสทราม เดอ ลิโอเนส ดังนั้น จงป้องกันตัวเสียเถิด เซอร์พาโลมิดีสกล่าว เพราะเจ้าจะต้องตายในวันนี้ นั่นคงจะเป็นเรื่องน่าอับอาย กษัตริย์มาร์คกล่าว เพราะพวกท่านทั้งสองมีอาวุธครบมือแต่ข้าไร้อาวุธ สำหรับเรื่องนั้น เซอร์พาโลมิดีสกล่าว ข้าจะหาทางแก้ไขให้ ที่นี่มีอัศวินอยู่กับข้าคนหนึ่ง และเจ้าจะได้ใช้ชุดเกราะของเขา

ไม่เลย กษัตริย์มาร์คกล่าว ข้าไม่อยากมีเรื่องกับพวกท่าน เพราะท่านไม่มีเหตุผลใดที่จะมาโกรธข้า ด้วยว่าความทุกข์ทั้งหมดที่เซอร์ทริสทรามได้รับนั้นเป็นเพราะจดหมายฉบับหนึ่งที่เขาพบ ส่วนตัวข้านั้นมิได้สร้างความไม่พอใจใดๆ ให้แก่เขา และพระเจ้าทรงทราบดีว่าข้าเสียใจยิ่งนักต่อความเจ็บป่วยและความทุกข์ทรมานของเขา เมื่อกษัตริย์ได้แก้ต่างเช่นนี้ พวกเขาก็กลายเป็นมิตรกัน และกษัตริย์มาร์คปรารถนาจะให้พวกเขาไปยังทินทากิล แต่เซอร์พาโลมิดีสไม่ยอมและมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรโลกรีส ส่วนเซอร์เคฮิดิอุสกล่าวว่าเขาจะเดินทางไปยังบริตตานี

เล มอร์เต ดาร์เธอร์: เล่ม 1

เซอร์ โทมัส มาลอรี

บัดนี้ขอให้เราหวนกลับไปหาเซอร์ดาโกเน็ตอีกครั้ง เมื่อเขาและเหล่าผู้ติดตามขึ้นม้า เขาก็คิดว่าพวกคนเลี้ยงแกะได้ส่งเจ้าคนเขลาผู้นั้นมาแต่งตัวให้พวกเขาเช่นนี้เพื่อที่จะได้หัวเราะเยาะ ดังนั้นพวกเขาจึงควบม้าไปยังเหล่าผู้ดูแลสัตว์และทุบตีทุกคน เซอร์ทริสทรามเห็นพวกเขาทำร้ายผู้ที่เคยให้อาหารและน้ำแก่ตน จึงวิ่งตรงเข้าไปคว้าศีรษะของเซอร์ดาโกเน็ตแล้วเหวี่ยงเขาลงกับพื้นอย่างแรงจนเขาบาดเจ็บสาหัสและนอนนิ่งสนิท จากนั้นเซอร์ทริสทรามจึงบิดดาบออกจากมือของเขา แล้ววิ่งตรงไปยังผู้ติดตามคนหนึ่งและฟันศีรษะจนขาดสะบั้น

ส่วนอีกคนหนึ่งได้หลบหนีไป แล้วเซอร์ทริสทรามก็ออกเดินทางโดยถือดาบเล่มนั้นไว้ในมือ วิ่งทะยานไปราวกับสัตว์ป่าที่บ้าคลั่ง ต่อมาเซอร์ดาโกเน็ตได้ควบม้าไปหาพระเจ้ามาร์คและเล่าให้ฟังว่าเขาประสบเหตุอย่างไรในป่าแห่งนั้น และเซอร์ดาโกเน็ตกล่าวว่า พึงระวังเถิดพระเจ้ามาร์ค อย่าได้เสด็จไปใกล้บ่อน้ำในป่านั้น เพราะที่นั่นมีคนเขลาเปลือยกายอยู่ และเมื่อคนเขลาผู้นั้นกับข้ามาพบกัน เขาก็เกือบจะฆ่าข้าเสียแล้ว พระเจ้ามาร์คตรัสว่า อนิจจา นั่นคือเซอร์แมตโต เลอ บรูน ผู้ซึ่งเสียสติไปเพราะสูญเสียหญิงคนรัก เพราะเมื่อครั้งที่เซอร์กาเฮริสล้มเซอร์แมตโตและชิงตัวหญิงคนรักไปจากเขา ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่เคยคืนสติอีกเลย ช่างน่าเวทนานัก เพราะเขาเคยเป็นอัศวินที่ดี