บทที่ 31

บทที่ 31 เรื่องเซอร์กาเร็ธเดินทางมาถึงปราสาทแห่งหนึ่งซึ่งเขาได้รับที่พักอย่างดี และได้ประลองกับอัศวินนายหนึ่งจนสังหารเขาได้

จากนั้นเซอร์กาเร็ธจึงควบม้าไปยังป้อมหน้าปราสาท และขอให้คนเฝ้าประตูอนุญาตให้เขาเข้าไปในปราสาทอย่างสุภาพ คนเฝ้าประตูตอบกลับอย่างไม่เป็นมิตรว่า เจ้าจะไม่ได้ที่พักที่นี่หรอก ท่านผู้ใจดี อย่ากล่าวเช่นนั้นเลย เพราะข้าเป็นอัศวินของกษัตริย์อาเธอร์ และขอให้ท่านลอร์ดหรือเลดี้แห่งปราสาทแห่งนี้ให้ที่พักแก่ข้า เพื่อเห็นแก่ความรักที่มีต่อกษัตริย์อาเธอร์เถิด จากนั้นคนเฝ้าประตูจึงไปแจ้งดัชเชสว่ามีอัศวินของกษัตริย์อาเธอร์ขอเข้าพัก ให้เขาเข้ามาเถิด ดัชเชสกล่าว เพราะข้าอยากเห็นอัศวินผู้นั้น และเพื่อเห็นแก่กษัตริย์อาเธอร์ เขาจะต้องไม่ไร้ที่พัก จากนั้นนางก็เดินขึ้นไปยังหอคอยเหนือประตูทางเข้าท่ามกลางแสงคบเพลิงอันสว่างไสว

เลอ มอร์เต ดาร์เธอร์: เล่ม 1

เซอร์ โทมัส มาลอรี

เมื่อเซอร์กาเร็ธเห็นแสงคบไฟนั้น เขาก็ตะโกนก้องว่า ไม่ว่าท่านจะเป็นท่านลอร์ดหรือท่านหญิง ยักษ์หรือยอดนักรบ ข้ามิได้ต้องการสิ่งใดนอกเสียจากที่พักพิงในคืนนี้ และหากข้าจำเป็นต้องต่อสู้ โปรดละเว้นข้าไว้จนถึงวันพรุ่งนี้เมื่อข้าได้พักผ่อนแล้ว เพราะทั้งข้าและม้าของข้าต่างเหนื่อยล้าเต็มที ท่านอัศวิน ท่านพูดจาสมเป็นอัศวินและกล้าหาญยิ่งนัก ท่านหญิงกล่าว แต่จงรู้ไว้เถิดว่าเจ้าของปราสาทแห่งนี้มิได้รักใคร่พระเจ้าอาเธอร์ หรือผู้ใดในราชสำนักของพระองค์ เพราะนายของข้าเป็นปฏิปักษ์กับพระองค์เสมอมา

ดังนั้นท่านไม่ควรเข้ามาในปราสาทแห่งนี้จะดีกว่า แต่หากท่านจะเข้ามาในคืนนี้ ท่านต้องยอมรับเงื่อนไขว่า ไม่ว่าท่านจะพบกับนายของข้าที่ใด ไม่ว่าจะเป็นบนบันไดหรือตามถนน ท่านต้องยอมจำนนต่อเขาในฐานะนักโทษ ท่านหญิง ข้าขอถามว่านายของท่านคือใคร และเขามีชื่อว่าอะไร เซอร์ นายของข้ามีนามว่า ดยุก เดอ ลา โรวส์ ท่านหญิง ข้าขอสัญญาว่าไม่ว่าข้าจะพบนายของท่านที่ใด ข้าจะยอมจำนนต่อเขาและต่อความเมตตาของเขา โดยข้าเข้าใจว่าเขาจะไม่ทำอันตรายใดๆ ต่อข้า แต่หากข้าเห็นว่าเขาคิดจะทำ ข้าจะปลดปล่อยตนเองด้วยหอกและดาบเท่าที่ข้าจะทำได้ ท่านกล่าวได้ถูกต้องแล้ว ดัชเชสกล่าว

จากนั้นนางจึงให้ลดสะพานยกเลื่อนลงมา เขาจึงขี่ม้าเข้าไปในโถง และลงจากม้าที่นั่น ส่วนม้าของเขาถูกนำไปไว้ในคอก ในโถงนั้นเขาถอดชุดเกราะออกและกล่าวว่า ท่านหญิง คืนนี้ข้าจะไม่ก้าวออกไปจากโถงแห่งนี้ และเมื่อรุ่งสางมาถึง ใครก็ตามที่คิดจะมีเรื่องกับข้า เขาจะได้พบว่าข้าพร้อมแล้ว จากนั้นเขาจึงได้รับประทานอาหารค่ำซึ่งมีอาหารเลิศรสมากมาย เซอร์กาเร็ธมีความอยากอาหารยิ่งนัก เขาบริโภคอาหารอย่างเอร็ดอร่อยสมเป็นอัศวิน มีหญิงงามหลายนางอยู่เคียงข้างเขา และบางนางกล่าวว่าไม่เคยเห็นชายใดสง่างามและรับประทานอาหารได้ดีเช่นนี้มาก่อน พวกนางจึงต้อนรับเขาอย่างดียิ่ง และหลังจากรับประทานอาหารค่ำได้ไม่นาน ที่นอนของเขาก็ถูกจัดเตรียมไว้ที่นั่น เขาจึงได้พักผ่อนตลอดทั้งคืน

ครั้นรุ่งเช้า เขาได้ฟังมิสซา รับประทานอาหารเช้า และกล่าวลาดยุชเชสรวมถึงทุกคนที่นั่น เขาขอบคุณนางอย่างสุภาพสำหรับที่พักและการต้อนรับอันดี จากนั้นนางจึงถามชื่อของเขา ท่านหญิง นามของข้าคือ กาเร็ธ แห่งออร์คนีย์ และบางคนเรียกข้าว่า โบเมนส์ เมื่อนั้นนางจึงทราบดีว่าเขาคืออัศวินคนเดียวกับที่ต่อสู้เพื่อเลดี้ไลโอเนส เซอร์กาเร็ธจึงจากไปและขี่ม้าขึ้นไปยังภูเขา ที่นั่นเขาพบกับอัศวินนามว่า เซอร์เบนเดอเลน ซึ่งกล่าวกับเซอร์กาเร็ธว่า ท่านจะผ่านทางนี้ไปไม่ได้ ไม่ว่าท่านจะต้องประลองหอกกับข้า หรือไม่ก็ต้องตกเป็นนักโทษของข้า

เช่นนั้นข้าจะประลองหอก เซอร์กาเร็ธกล่าว แล้วทั้งคู่ก็ปล่อยให้ม้าควบทะยานเข้าหากัน และที่นั่นเซอร์กาเร็ธได้ฟาดฟันเขาจนทะลุร่าง เซอร์เบนเดอเลนขี่ม้ากลับไปยังปราสาทที่อยู่ใกล้เคียงและสิ้นใจที่นั่น เซอร์กาเร็ธปรารถนาจะพักผ่อน เขาจึงขี่ม้าไปยังปราสาทของเบนเดอเลน เมื่อเหล่าอัศวินและคนรับใช้เห็นว่าเป็นเขาที่สังหารนายของตน พวกเขาจึงจัดเตรียมชายฉกรรจ์ยี่สิบคนติดอาวุธออกมาโจมตีเซอร์กาเร็ธ ในตอนนั้นเขาไม่มีหอก มีเพียงดาบและใช้โล่กำบังเบื้องหน้า พวกเขาหักหอกใส่เขาและโจมตีเขาอย่างรุนแรงยิ่งนัก แต่เซอร์กาเร็ธยังคงป้องกันตนเองได้อย่างสมศักดิ์ศรีอัศวิน