บทที่ 10

บทที่ 10 ว่าด้วยเรื่องเซอร์ทอร์พบสุนัขบราเชต์อยู่กับสตรีผู้หนึ่ง และการที่อัศวินผู้หนึ่งเข้าโจมตีท่านเพราะสุนัขบราเชต์ตัวดังกล่าว

เลอ มอร์ท ดาร์เธอร์: เล่ม 1

เซอร์ โธมัส มาลอรี่

เมื่อนั้น เซอร์ทอร์จึงลงจากหลังม้าและรับดาบจากคนแคระ แล้วเขาก็เดินทางไปยังกระโจมสีขาว และเห็นดามิเซลสามนางนอนหลับอยู่บนฟูกหลังหนึ่ง จากนั้นเขาจึงไปยังอีกกระโจมหนึ่ง และพบสตรีผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ในนั้น ทว่ามีสุนัขล่าเนื้อสีขาวตัวหนึ่งเห่าเธออย่างรุนแรง ด้วยเหตุนั้น สตรีผู้นั้นและเหล่าดามิเซลของเธอจึงรีบออกจากกระโจมไป แต่ทันทีที่เซอร์ทอร์เหลือบเห็นสุนัขล่าเนื้อสีขาว เขาก็เข้าจับมันด้วยกำลังและนำไปมอบให้แก่คนแคระ อะไรกัน ท่านจะพรากสุนัขล่าเนื้อของข้าไปเช่นนี้หรือ

สตรีผู้นั้นกล่าว ใช่แล้ว เซอร์ทอร์ตอบ ข้าเสาะหาสุนัขล่าเนื้อตัวนี้มาตั้งแต่ราชสำนักของกษัตริย์อาเธอร์จนถึงที่นี่ เอาเถิด ท่านอัศวิน สตรีผู้นั้นกล่าว ท่านคงไม่อาจพามันไปได้ไกลนักหรอก ก่อนที่จะมีผู้มาขัดขวางและสร้างความทุกข์ระทมให้แก่ท่าน ข้าจะยอมรับทุกโชคชะตาที่เข้ามาด้วยพระคุณของพระเจ้า เขาตอบ แล้วจึงขึ้นม้าและออกเดินทางมุ่งหน้าสู่คาเมล็อต ทว่าใกล้เวลาค่ำแล้ว เขาจึงเดินทางต่อไปได้อีกเพียงไม่ไกลนัก ท่านรู้จักที่พักแถวนี้บ้างหรือไม่ ทอร์ถาม ข้าไม่รู้จัก

คนแคระตอบ แต่ข้างๆ นี้มีอาศรมอยู่แห่งหนึ่ง ท่านต้องพักที่นั่นตามแต่จะหาได้ ไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงอาศรมและเข้าพักที่นั่น ที่นั่นมีหญ้า ข้าวโอ๊ต และขนมปังสำหรับม้าของพวกเขา ทุกอย่างถูกจัดการอย่างรวดเร็ว และอาหารค่ำของพวกเขาก็ช่างอัตคัดยิ่งนัก แต่พวกเขาก็พักผ่อนที่นั่นตลอดทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า และได้ฟังพิธีมิสซาอย่างศรัทธา จากนั้นจึงล่ำลาฤาษี โดยเซอร์ทอร์ได้ขอให้ฤาษีช่วยสวดภาวนาให้แก่เขา ฤาษีตอบว่าเขาจะทำเช่นนั้นและมอบความไว้วางใจไว้กับพระเจ้า แล้วเซอร์ทอร์ก็ขึ้นม้าควบมุ่งหน้าสู่คาเมล็อตเป็นเวลานาน

ทันใดนั้น พวกเขาได้ยินเสียงอัศวินผู้หนึ่งตะโกนเรียกเสียงดังไล่หลังมา โดยกล่าวว่า อัศวิน หยุดก่อน และจงคืนสุนัขล่าเนื้อที่ท่านชิงมาจากนายหญิงของข้าเสีย เซอร์ทอร์จึงหันกลับไป และเห็นว่าเขาเป็นอัศวินที่สง่างาม มีม้าที่ดี และมีอาวุธครบครันทุกประการ เซอร์ทอร์จึงจัดโล่และถือหอกไว้ในมือ แล้วอีกฝ่ายก็พุ่งเข้าใส่เขาอย่างดุดัน และฟาดทั้งคนและม้าจนล้มลงกับพื้น ทันใดนั้นทั้งคู่ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและชักดาบออกมาอย่างดุร้ายดั่งสิงโต พวกเขาชูโล่ขึ้นบังหน้าและฟันทะลุโล่จนขอบโล่ของทั้งสองฝ่ายหลุดกระเด็น ทั้งยังฟันเข้าที่หมวกเหล็กจนเลือดร้อนๆ ไหลริน และฟันเกราะโซ่ถักหนาจนขาดวิ่น ทำให้เลือดร้อนๆ ไหลนองลงสู่พื้นดิน ทั้งคู่ต่างได้รับบาดเจ็บหลายแห่งและเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง

ทว่าเซอร์ทอร์สังเกตเห็นว่าอัศวินอีกฝ่ายเริ่มหมดแรง เขาจึงรุกเข้าใส่อย่างรวดเร็วและระดมฟันซ้ำ จนทำให้อีกฝ่ายล้มลงกับพื้นด้านหนึ่ง จากนั้นเซอร์ทอร์จึงสั่งให้เขายอมจำนน ข้าจะไม่ทำเช่นนั้น อาเบลลุสกล่าว ตราบเท่าที่ข้ายังมีชีวิตและวิญญาณยังอยู่ในร่าง เว้นแต่ท่านจะคืนสุนัขล่าเนื้อให้ข้า ข้าจะไม่ทำ เซอร์ทอร์ตอบ เพราะภารกิจของข้าคือการนำสุนัขล่าเนื้อของท่าน หรือตัวท่าน หรือทั้งสองอย่าง กลับคืนไป