บทที่ 1.I.: ว่าด้วยพงศาวดารและต้นตระกูลของกากันทูอา

ข้าต้องขอให้ท่านย้อนกลับไปอ่านพงศาวดารฉบับใหญ่ของแพนทากรูเอล เพื่อให้ทราบถึงพงศาวดารและต้นตระกูลอันเก่าแก่ซึ่งกากันทูอาได้สืบเชื้อสายมาถึงเรา ในนั้นท่านจะได้เข้าใจอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้นว่า เหล่ายักษ์ถือกำเนิดขึ้นในโลกนี้ได้อย่างไร และกากันทูอา บิดาของแพนทากรูเอล สืบเชื้อสายตรงมาจากพวกเขาได้อย่างไร และโปรดอย่าถือสา หากในครั้งนี้ข้าจะข้ามเรื่องดังกล่าวไป แม้ว่าหัวข้อนี้จะเป็นสิ่งที่ยิ่งย้ำเตือนบ่อยครั้งเท่าใด ก็ยิ่งสร้างความพึงพอใจแก่ท่านผู้ทรงเกียรติมากเท่านั้น ตามที่ท่านสามารถอ้างอิงได้จากเพลโตใน Philebo และ Gorgias และจากฟลักคัส ผู้กล่าวว่ามีจุดประสงค์บางประการ (ซึ่งเรื่องเหล่านี้เป็นเช่นนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย) ที่ยิ่งนำมากล่าวซ้ำบ่อยครั้งเท่าใด ก็ยิ่งทวีความรื่นรมย์มากขึ้นเท่านั้น

ขอต่อพระเจ้าให้ทุกคนได้มีความรู้แจ้งชัดในลำดับพงศาวลีของตน นับแต่สมัยเรือโนอาห์จนถึงยุคนี้ ข้าพเจ้าคิดว่าในปัจจุบันมีผู้เป็นจักรพรรดิ กษัตริย์ ดยุก เจ้าชาย และสันตะปาปาอยู่หลายท่านบนโลกนี้ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากคนแบกหามและคนขายใบยกเว้นโทษ ในทางตรงกันข้าม กลับมีขอทานพเนจรผู้ยากไร้และเวทนาอีกหลายคน ซึ่งสืบสายเลือดและวงศ์วานมาจากกษัตริย์และจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งข้าพเจ้าเข้าใจว่าเป็นผลมาจากการเคลื่อนย้ายและการพลิกผันของอาณาจักรและจักรวรรดิต่างๆ จากชาวอัสซีเรียสู่ชาวมีดีส จากชาวมีดีสสู่ชาวเปอร์เซีย จากชาวเปอร์เซียสู่ชาวมาซิโดเนีย จากชาวมาซิโดเนียสู่ชาวโรมัน จากชาวโรมันสู่ชาวกรีก และจากชาวกรีกสู่ชาวฝรั่งเศส

และเพื่อจะบอกใบ้ถึงตัวข้าพเจ้าผู้ซึ่งกำลังพูดกับท่านอยู่นี้ ข้าพเจ้าอดคิดไม่ได้ว่าตนคงสืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์หรือเจ้าชายผู้มั่งคั่งในกาลก่อน เพราะท่านไม่เคยเห็นผู้ใดที่มีความปรารถนาจะเป็กษัตริย์และมีความร่ำรวยยิ่งไปกว่าข้าพเจ้า ทั้งนี้เพียงเพื่อให้ข้าพเจ้าได้กินดีอยู่ดี ไม่ต้องทำสิ่งใด ไม่ต้องกังวลเรื่องใด และสามารถให้ความร่ำรวยแก่เพื่อนฝูง รวมถึงเหล่าผู้ซื่อสัตย์และผู้ทรงความรู้ได้อย่างเหลือเฟือ แต่ในเรื่องนี้ข้าพเจ้าปลอบใจตนเองว่า ในโลกหน้าข้าพเจ้าจะได้เป็นเช่นนั้น หรืออาจจะยิ่งใหญ่กว่าที่ข้าพเจ้ากล้าปรารถนาในปัจจุบันเสียอีก

ส่วนท่านทั้งหลาย จงปลอบประโลมตนเองในความทุกข์ยากด้วยความคิดเช่นเดียวกันหรือดียิ่งกว่านี้ และจงดื่มเครื่องดื่มสดชื่นหากท่านสามารถหามาได้

เพื่อกลับเข้าสู่เรื่องของเรา ข้าพเจ้าขอกล่าวว่า ด้วยพระคุณอันสูงสุดแห่งสวรรค์ ความเก่าแก่และพงศาวลีของการ์กานทูอาได้ถูกเก็บรักษาไว้ให้เราได้ใช้สอยอย่างครบถ้วนและสมบูรณ์ยิ่งกว่าของใครๆ เว้นแต่ของพระเมสสิยาห์ ซึ่งข้าพเจ้าไม่ประสงค์จะกล่าวถึง เพราะมิใช่จุดประสงค์ของข้าพเจ้า และเหล่าปีศาจ ซึ่งหมายถึงพวกผู้กล่าวหาเท็จและพวกผู้เผยแผ่พระวรสารจอมปลอม จะต้องเข้ามาขัดขวางข้าพเจ้าในเรื่องนั้น พงศาวลีนี้ถูกค้นพบโดยจอห์น แอนดรูว์ ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งซึ่งเขาครอบครองอยู่ใกล้กับประตูเมืองโพล ทางไปนาร์เซย์ ขณะที่เขากำลังขุดลอกคูน้ำ คนขุดได้ใช้จอบสับไปโดนสุสานทองเหลืองขนาดใหญ่และยาวจนเหลือเชื่อ เพราะพวกเขาไม่สามารถหาจุดสิ้นสุดของมันได้ เนื่องจากมันทอดลึกเข้าไปในทางระบายน้ำของเมืองเวียน เมื่อเปิดสุสานนี้ออกในจุดหนึ่ง ซึ่งด้านบนถูกประทับตราเป็นรูปจอกเหล้า และมีอักษรอีทรัเรียนเขียนล้อมรอบว่า Hic Bibitur พวกเขาพบโถเหล้าเก้าใบวางเรียงกันในลักษณะเดียวกับที่เขาวางเรียงถังไวน์ในกาสกอน ซึ่งโถใบที่วางอยู่ตรงกลางนั้น มีหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ทั้งใหญ่ อ้วน หนา สีเทา สวยงาม เล็กจ้อย และขึ้นรา วางอยู่ข้างใต้ ซึ่งส่งกลิ่นแรงกว่าแต่ไม่หอมเท่าดอกกุหลาบ ในหนังสือเล่มนั้น

พงศาวลีดังกล่าวถูกเขียนไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วนด้วยลายมือแบบอาลักษณ์ มิได้เขียนลงบนกระดาษ หนังแกะ หรือแผ่นขี้ผึ้ง แต่เขียนลงบนเปลือกต้นเอล์ม ซึ่งทรุดโทรมไปตามกาลเวลาที่ยาวนาน จนแทบจะจำแนกตัวอักษรสามตัวที่ติดกันไม่ได้เลย

ข้าพเจ้า (แม้จะมิคู่ควร) ถูกเรียกตัวไปที่นั่น และด้วยความช่วยเหลืออย่างมากจากแว่นขยาย ซึ่งเป็นศิลปะในการอ่านข้อความที่เลือนรางและตัวอักษรที่มองเห็นไม่ชัดเจนตามที่อริสโตเติลได้สอนไว้ ข้าพเจ้าจึงได้แปลหนังสือเล่มนี้ ดังที่ท่านจะได้เห็นในการอ่านแบบแพนทากรูเอล ซึ่งหมายถึงการดื่มอย่างเต็มคราบตามความปรารถนาของหัวใจ และการอ่านบันทึกอันน่าสะพรึงกลัวและสยดสยองของแพนทากรูเอล ที่ตอนท้ายของหนังสือมีบทความเล็กๆ ชื่อว่า ยาถอนพิษแฟนฟรลูเชส หรือ ความคิดฟุ้งซ่านอันพิสดาร ซึ่งพวกหนูและมอด หรือ (เพื่อไม่ให้ข้าพเจ้าต้องมุสา) สัตว์ร้ายอื่นๆ ได้แทะเล็มส่วนเริ่มต้นจนหายไป ส่วนที่เหลือข้าพเจ้าได้นำมาแนบไว้ ณ ที่นี้ ด้วยความเคารพที่ข้าพเจ้ามีต่อความเก่าแก่