จดหมายฉบับที่เก้า

นางมาร์โลว์ ถึง มิสลัตเทอเรลล์

ถนนโกรฟเนอร์ วันที่ 10 เมษายน

ที่รักเอโลอิซา ฉันจำเป็นต้องบอกเธออีกหรือว่าจดหมายของเธอนั้นทำให้ฉันยินดีเพียงใด ฉันมิอาจแสดงหลักฐานใดที่จะพิสูจน์ถึงความปรีดาที่ได้รับจากจดหมายฉบับนั้น หรือความปรารถนาที่อยากให้การติดต่อสื่อสารของเราเป็นไปอย่างสม่ำเสมอและถี่ถ้วน ได้ดีไปกว่าการสร้างตัวอย่างอันดีให้เธอเห็น ดังเช่นที่ฉันกำลังทำอยู่ในขณะนี้ ด้วยการตอบจดหมายกลับไปก่อนจะสิ้นสัปดาห์— ทว่าอย่าได้คิดว่าฉันจะทวงถามความดีความชอบในการเป็นคนตรงต่อเวลาเช่นนี้ ตรงกันข้าม ฉันขอยืนยันกับเธอว่า การได้เขียนจดหมายถึงเธอนั้นมอบความพึงพอใจให้แก่ฉันยิ่งกว่าการได้ใช้เวลาช่วงค่ำคืนในงานคอนเสิร์ตหรืองานเต้นรำเสียอีก คุณมาร์โลว์ปรารถนาให้ฉันปรากฏตัวตามสถานที่สาธารณะต่างๆ ในทุกค่ำคืนจนฉันไม่กล้าปฏิเสธเขา

แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ปรารถนาจะพักผ่อนอยู่ที่บ้านยิ่งนัก ดังนั้น นอกเหนือจากความสุขที่ได้อุทิศเวลาส่วนหนึ่งให้แก่เอโลอิซาที่รักของฉันแล้ว การที่ฉันสามารถอ้างสิทธิ์ในการเขียนจดหมายเพื่อใช้เวลาหนึ่งค่ำคืนอยู่ที่บ้านกับลูกชายตัวน้อย ซึ่งเธอย่อมรู้จักฉันดีพอที่จะเข้าใจ เพียงเท่านี้ก็นับเป็นแรงจูงใจที่เพียงพอแล้ว (หากจำเป็นต้องมี) ที่จะทำให้ฉันรักษาการติดต่อกับเธอด้วยความยินดี ส่วนเรื่องเนื้อหาในจดหมายที่เธอเขียนถึงฉันนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเคร่งเครียดหรือเรื่องรื่นเริง หากเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเธอ ย่อมมีความน่าสนใจสำหรับฉันเท่าเทียมกัน มิใช่ว่าฉันไม่คิดว่าการปล่อยใจไปกับความโศกเศร้าของเธอด้วยการย้ำคิดย้ำทำและพรรณนาถึงความทุกข์เหล่านั้นให้ฉันฟัง จะยิ่งเป็นการส่งเสริมและเพิ่มพูนความเศร้าให้มากขึ้น และการหลีกเลี่ยงหัวข้อที่หดหู่เช่นนั้นย่อมเป็นสิ่งที่รอบคอบกว่าสำหรับเธอ

แต่ด้วยความที่ฉันรู้ดีว่ามันมอบความสุขที่แฝงด้วยความโศกเศร้าและช่วยปลอบประโลมใจเธอเพียงใด ฉันจึงมิอาจห้ามใจไม่ให้ยินยอมตามใจเธอในเรื่องนี้ได้ เพียงแต่จะขอยืนยันว่าอย่าได้คาดหวังให้ฉันส่งเสริมเธอในเรื่องดังกล่าวผ่านจดหมายของฉันเอง ในทางตรงกันข้าม ฉันตั้งใจจะเติมเต็มจดหมายเหล่านั้นด้วยไหวพริบอันมีชีวิตชีวาและอารมณ์ขันที่ร่าเริง เพื่อที่จะกระตุ้นให้เกิดรอยยิ้มบนใบหน้าที่อ่อนหวานทว่าโศกเศร้าของเอโลอิซาของฉัน

ประการแรก เจ้าจงรู้ไว้ว่า ตั้งแต่ข้ามาถึงที่นี่ ข้าได้พบกับเพื่อนทั้งสามคนของเจ้า ซึ่งก็คือเลดี้เลสลีย์และบุตรสาวของนาง ตามที่สาธารณะถึงสองครั้งแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าคงใจจดใจจ่ออยากฟังความเห็นของข้าเกี่ยวกับความงามของสุภาพสตรีทั้งสามที่เจ้าพร่ำกล่าวถึงบ่อยครั้งนัก เอาเถิด ในเมื่อยามนี้เจ้าป่วยไข้และโศกเศร้าเกินกว่าจะมีความทะนงตน ข้าจึงคิดว่าพอจะบอกเจ้าได้ว่า ข้ามิได้พึงใจในใบหน้าของใครเลยเท่ากับใบหน้าของเจ้า ถึงกระนั้นพวกนางทุกคนก็ล้วนงดงาม สำหรับเลดี้เลสลีย์นั้นข้าเคยพบมาก่อนแล้ว

ส่วนบุตรสาวของนางข้าเชื่อว่าโดยทั่วไปคงถูกกล่าวขานว่ามีใบหน้าที่หมดจดกว่าท่านเลดี้ ทว่าด้วยเสน่ห์ของผิวพรรณที่เปล่งปลั่ง ความดัดจริตเล็กน้อย และการช่างเจรจาพาที (ซึ่งในแต่ละเรื่องนั้นนางเหนือกว่าหญิงสาวคนอื่นๆ) ข้ากล้าพูดได้เลยว่านางจะได้รับความชื่นชมไม่แพ้ใบหน้าที่ได้รูปกว่าของมาทิลด้าและมาร์กาเร็ต ข้ามั่นใจว่าเจ้าคงเห็นพ้องกับข้าที่ว่า ไม่มีใครในกลุ่มนั้นที่มีสัดส่วนเหมาะสมกับความงามที่แท้จริง ในเมื่อเจ้าก็รู้ว่าสองคนในนั้นสูงกว่าเรา และอีกคนหนึ่งเตี้ยกว่าเรา แม้จะมีข้อบกพร่องนี้ (หรืออาจกล่าวว่าเพราะเหตุนี้เอง) รูปร่างของมิสเลสลีย์ทั้งสองจึงดูสง่างามและภูมิฐานยิ่งนัก

ส่วนรูปลักษณ์ของท่านแม่ยายตัวน้อยผู้น่ารักของพวกนางก็ดูร่าเริงสดใสอย่างน่าพึงใจ แต่ถึงแม้คนหนึ่งจะดูภูมิฐานและอีกคนจะดูร่าเริง ทว่าใบหน้าของทั้งคู่กลับไม่มีความหวานหยดย้อยที่สะกดใจได้เท่ากับเอโลอิซาของข้า ซึ่งความอ่อนแรงในยามนี้ก็มิได้ทำให้ความงามนั้นลดน้อยถอยลงเลย สามีและพี่ชายของข้าจะว่าอย่างไรกันนะ หากพวกเขารู้ถึงถ้อยคำอันไพเราะที่ข้าเขียนบอกเจ้าในจดหมายฉบับนี้ ช่างน่าลำบากใจนักที่ผู้หญิงสวยไม่เคยได้รับคำชมว่าสวยจากผู้หญิงด้วยกัน โดยที่คนพูดไม่ถูกสงสัยว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจหรือไม่ก็เป็นพวกประจบสอพลอ ผู้ชายช่างน่ารักกว่าในเรื่องนี้มากนัก ผู้ชายคนหนึ่งอาจกล่าวคำสุภาพต่อผู้ชายอีกคนได้ถึงสี่สิบคำโดยที่เราไม่สงสัยเลยว่าเขาได้รับค่าตอบแทนสิ่งใด และขอเพียงเขาทำหน้าที่ต่อเพศเราอย่างเหมาะสม เราก็หาได้ใส่ใจไม่ว่าเขาจะสุภาพกับเพศเดียวกันเพียงใด

ฝากความระลึกถึงถึงคุณนายลัตเทอเรลล์ ด้วยความรักถึงชาร์ลอตต์ และขอส่งความปรารถนาดีที่สุดถึงเอโลอิซา ให้สุขภาพและจิตใจฟื้นตัวโดยเร็ว จากเพื่อนผู้รักยิ่ง

อี. มาร์โลว์

ข้าเกรงว่าจดหมายฉบับนี้จะเป็นเพียงตัวอย่างอันน้อยนิดของความสามารถในการเขียนเชิงปฏิภาณของข้า และความเห็นของเจ้าที่มีต่อความสามารถนั้นคงไม่เพิ่มขึ้นมากนัก เมื่อข้ายืนยันกับเจ้าว่า ข้าได้พยายามทำให้มันสนุกสนานที่สุดเท่าที่ข้าจะทำได้แล้ว