จดหมายฉบับที่สาม

จาก มิส มาร์กาเร็ต เลสลีย์ ถึง มิส ซี. ลัตเทอเรลล์

ปราสาทเลสลีย์ วันที่ 16 กุมภาพันธ์

ฉันได้ไตร่ตรองถึงจดหมายที่คุณแนบมาให้ฉันแล้ว ชาร์ลอตต์ที่รัก และตอนนี้ฉันจะบอกคุณว่าสิ่งที่ฉันไตร่ตรองนั้นคืออะไร ฉันคิดว่าหากเซอร์จอร์จมีครอบครัวที่สองจากการแต่งงานครั้งที่สองนี้ ทรัพย์สมบัติของเราย่อมต้องลดน้อยถอยลงอย่างมาก หากภรรยาของเขาเป็นคนฟุ่มเฟือย นางคงจะส่งเสริมให้เขาดำเนินชีวิตในทางที่รื่นเริงและเสเพลต่อไป ซึ่งเป็นทางที่แทบไม่ต้องมีใครส่งเสริมก็เป็นไปได้อยู่แล้ว และฉันเกรงว่าสิ่งนี้ได้ส่งผลเสียต่อสุขภาพและทรัพย์สินของเขามากเกินพอแล้ว นางจะได้กลายเป็นเจ้าของเครื่องประดับเหล่านั้นที่ครั้งหนึ่งเคยประดับกายมารดาของเรา และเป็นสิ่งที่เซอร์จอร์จเคยสัญญาไว้กับเราเสมอ หากพวกเขาไม่เดินทางมายังเพิร์ทเชียร์ ฉันคงไม่สามารถตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นที่จะได้เห็นหน้าแม่สามีของฉันได้ และหากพวกเขามา มาทิลดาก็จะไม่สามารถนั่งที่หัวโต๊ะของบิดาเธอได้อีกต่อไป สิ่งเหล่านี้แหละชาร์ลอตต์ที่รัก คือการไตร่ตรองอันแสนเศร้าที่ถาโถมเข้ามาในจินตนาการของฉันหลังจากได้อ่านจดหมายของซูซานที่เขียนถึงคุณ และเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับมาทิลดาในทันทีเมื่อเธอได้อ่านจดหมายฉบับนั้นเช่นกัน ความคิดแบบเดียวกัน ความกังวลแบบเดียวกัน เข้าครอบงำจิตใจของเธอในทันที

และฉันก็ไม่รู้ว่าการไตร่ตรองเรื่องใดที่ทำให้เธอทุกข์ใจมากกว่ากัน ระหว่างเรื่องทรัพย์สมบัติของเราที่น่าจะลดน้อยลง หรือเรื่องความสำคัญของตัวเธอเอง เราทั้งคู่ปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรู้ว่าเลดี้เลสลีย์นั้นงดงามหรือไม่ และคุณมีความเห็นต่อนางอย่างไร ในเมื่อคุณให้เกียรตินางด้วยการเรียกว่าเพื่อน เราจึงปลอบใจตัวเองว่านางคงจะเป็นคนที่น่ารักไม่น้อย พี่ชายของฉันอยู่ที่ปารีสแล้ว เขาตั้งใจจะออกจากที่นั่นในอีกไม่กี่วัน และเริ่มออกเดินทางไปยังอิตาลี เขาเขียนจดหมายมาด้วยท่าทางที่ร่าเริงยิ่ง บอกว่าอากาศของฝรั่งเศสช่วยให้ทั้งสุขภาพและจิตใจของเขาฟื้นตัวขึ้นมาก ตอนนี้เขาเลิกคิดถึงลูอิซาด้วยความสงสารหรือความรักโดยสิ้นเชิงแล้ว และเขายังรู้สึกขอบคุณเธอด้วยซ้ำที่หนีตามกันไป เพราะเขาคิดว่าการกลับมาเป็นโสดอีกครั้งนั้นเป็นเรื่องที่สนุกมาก จากตรงนี้ คุณคงเห็นแล้วว่าเขาได้ความร่าเริงสดใสและไหวพริบอันปราดเปรียวที่เขาเคยโดดเด่นอย่างยิ่งกลับคืนมาทั้งหมด เมื่อครั้งที่เขาเริ่มรู้จักกับลูอิซา ซึ่งเป็นเวลาเพียงสามปีเศษที่ผ่านมา เขาเป็นหนึ่งในชายหนุ่มที่ร่าเริงและน่าพึงใจที่สุดในรุ่นเดียวกัน ฉันเชื่อว่าคุณคงยังไม่เคยได้ยินรายละเอียดเกี่ยวกับการทำความรู้จักกันครั้งแรกของเขากับนาง

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นที่บ้านของพันเอกดรัมมอนด์ ลูกพี่ลูกน้องของเรา ซึ่งเขาได้ไปใช้เวลาช่วงคริสต์มาสที่บ้านในคัมเบอร์แลนด์ และเป็นปีที่เขาอายุครบยี่สิบสองปี ลูอิซา เบอร์ตัน เป็นบุตรสาวของญาติห่างๆ ของนางดรัมมอนด์ ซึ่งเสียชีวิตลงด้วยความยากจนข้นแค้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหน้า และทิ้งบุตรสาวเพียงคนเดียวซึ่งขณะนั้นอายุประมาณสิบแปดปีไว้ภายใต้การดูแลของญาติคนใดก็ตามที่ยินดีจะรับดูแล นางดรัมมอนด์เป็นเพียงคนเดียวที่ยินดีทำเช่นนั้น ดังนั้นลูอิซาจึงถูกย้ายจากกระท่อมอันน่าเวทนาในยอร์กเชียร์ มาสู่คฤหาสน์อันหรูหราในคัมเบอร์แลนด์ และจากความทุกข์ยากทางการเงินทุกประการที่ความยากจนจะมอบให้ ไปสู่ความรื่นรมย์อันหรูหราทุกประการที่เงินจะซื้อหาได้ ลูอิซามีนิสัยเจ้าอารมณ์และเจ้าเล่ห์โดยธรรมชาติ

แต่เธอถูกสอนให้ปกปิดนิสัยที่แท้จริงภายใต้ท่าทางที่อ่อนหวานช่างประจบ โดยบิดาผู้ซึ่งรู้ดีเหลือเกินว่า การแต่งงานจะเป็นโอกาสเดียวที่เธอจะไม่ต้องอดตาย และผู้ซึ่งปลอบใจตัวเองว่า ด้วยรูปโฉมที่งดงามเป็นพิเศษ ประกอบกับกิริยามารยาทที่อ่อนหวาน และการวางตัวที่น่าดึงดูด เธออาจจะมีโอกาสดีที่จะทำให้ชายหนุ่มบางคนที่สามารถเลี้ยงดูเด็กสาวที่ไม่มีเงินติดตัวแม้แต่ชิลลิงเดียวได้พึงพอใจ ลูอิซารับรู้แผนการของบิดาอย่างถ่องแท้และตั้งใจแน่วแน่

เพื่อส่งต่อสิ่งเหล่านั้นด้วยความเอาใจใส่และระมัดระวังอย่างที่สุด ด้วยความเพียรพยายามและความมุ่งมั่น ในที่สุดนางก็สามารถอำพรางนิสัยดั้งเดิมของตนภายใต้หน้ากากแห่งความไร้เดียงสาและความอ่อนหวานได้อย่างแนบเนียน จนสามารถตบตาได้ทุกคนที่มิได้มีความสนิทสนมกับนางอย่างยาวนานและสม่ำเสมอจนล่วงรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง ลูอิซาเป็นเช่นนั้นเมื่อเลสลีย์ผู้เคราะห์ร้ายได้พบพบนางครั้งแรกที่บ้านดรัมมอนด์ หัวใจของเขาซึ่ง (หากจะใช้คำเปรียบเปรยที่คุณชอบ) นั้นบอบบาง หวาน และอ่อนละมุนราวกับขนมวิปซีลลาบับ ไม่อาจต้านทานเสน่ห์ของนางได้ เพียงไม่กี่วันเขาก็เริ่มตกหลุมรัก และหลังจากนั้นไม่นานก็ตกหลุมรักอย่างเต็มตัว และก่อนที่จะรู้จักนางครบหนึ่งเดือน เขาก็ได้แต่งงานกับนาง บิดาของข้าพเจ้าในตอนแรกไม่พอใจอย่างยิ่งกับการดองกันที่รีบร้อนและขาดความรอบคอบเช่นนี้

แต่เมื่อท่านพบว่าทั้งคู่ไม่ได้นำพาต่อเรื่องดังกล่าว ท่านก็ยอมรับในการแต่งงานครั้งนี้ได้อย่างสมบูรณ์ในเวลาต่อมา ที่ดินใกล้เมืองแอเบอร์ดีนซึ่งพี่ชายของข้าพเจ้าได้รับมอบจากคุณลุงทวดโดยไม่ขึ้นกับเซอร์จอร์จนั้น เพียงพอที่จะเลี้ยงดูเขาและน้องสาวของข้าพเจ้าให้อยู่ได้อย่างหรูหราและสะดวกสบาย ตลอดสิบสองเดือนแรก ไม่มีใครจะมีความสุขไปกว่าเลสลีย์ และไม่มีใครจะดูน่ารักไปกว่าลูอิซา นางแสดงออกได้อย่างแนบเนียนและระมัดระวังจนแม้ว่ามาทิลดากับข้าพเจ้าจะใช้เวลาหลายสัปดาห์ร่วมกับพวกเขาบ่อยครั้ง

แต่เราทั้งคู่ก็ไม่มีใครระแคะระคายถึงนิสัยที่แท้จริงของนางเลย อย่างไรก็ตาม หลังจากลูอิซาให้กำเนิดบุตร ซึ่งใครต่อใครคงคิดว่าจะทำให้ความรักที่นางมีต่อเลสลีย์มั่นคงยิ่งขึ้น หน้ากากที่นางสวมมาอย่างยาวนานกลับค่อยๆ ถูกถอดออก และเนื่องจากนางคงคิดว่าตนเองมั่นคงในความรักของสามีแล้ว (ซึ่งดูเหมือนจะเพิ่มพูนขึ้นด้วยซ้ำหลังจากการเกิดของบุตร) นางจึงดูเหมือนจะไม่พยายามรักษารักนั้นไม่ให้ลดน้อยลงเลย ดังนั้น การไปเยี่ยมเยียนที่ดันบีธของเราจึงห่างเหินขึ้นและไม่รื่นรมย์เท่าที่เคยเป็นมา

ทว่าลูอิซากลับไม่เคยกล่าวถึงหรือโหยหาการไม่อยู่ของเราเลย นางรู้สึกมีความสุขมากกว่าอย่างยิ่งเมื่อได้อยู่กับแดนเวอร์สหนุ่มที่นางรู้จักที่แอเบอร์ดีน (เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่นั่น) มากกว่าที่จะอยู่กับมาทิลดาและเพื่อนของคุณ ทั้งที่แน่นอนว่าไม่มีหญิงสาวคนใดจะรื่นรมย์ไปกว่าพวกเราอีกแล้ว คุณคงทราบถึงจุดจบอันน่าเศร้าของความสุขในชีวิตสมรสทั้งหมดของเลสลีย์ ข้าพเจ้าจะไม่กล่าวซ้ำอีก— ลาก่อนชาร์ลอตต์ที่รัก แม้ข้าพเจ้าจะยังไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้เลย

แต่ข้าพเจ้าหวังว่าคุณจะให้ความเป็นธรรมและเชื่อว่าข้าพเจ้า ทั้งคิดและรู้สึก เห็นใจต่อความทุกข์ระทมของพี่สาวคุณอย่างยิ่ง ข้าพเจ้าไม่สงสัยเลยว่าอากาศที่บริสุทธิ์ของเนินเขาบริสตอลจะช่วยเยียวยาให้หายขาดได้ โดยการลบเลือนความทรงจำเกี่ยวกับเฮนรี่ออกไปจากใจของนาง ข้าพเจ้าจะเป็นของคุณตลอดไป ชาร์ลอตต์ที่รัก

เอ็ม. แอล.