ตอนที่ 24

พอรุ่งสางของวันถัดมา เอเรคก็ตื่นขึ้นมาแต่งตัว พร้อมสั่งให้คนเตรียมม้าและนำอาวุธมาให้ เหล่ามหาดเล็กต่างรีบกุลีกุจอจัดการตามคำสั่ง ทั้งกษัตริย์และเหล่าอัศวินต่างพยายามรบเร้าให้เขาอยู่ต่อ แต่ไม่ว่าจะอ้อนวอนอย่างไรก็ไม่เป็นผล เพราะเอเรคตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไม่อยู่ต่อไม่ว่ากรณีใดๆ บรรยากาศในตอนนั้นเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ทุกคนต่างร้องไห้เสียใจราวกับว่าเขาได้จากโลกนี้ไปแล้ว เมื่อเอเรคสวมชุดเกราะและเอนิดตื่นขึ้น เหล่าอัศวินยิ่งสะเทือนใจหนัก เพราะเกรงว่าคงไม่มีโอกาสได้พบกับทั้งคู่เป็นครั้งที่สอง พวกเขาเดินตามออกมาจนถึงหน้าเต็นท์และรีบไปนำม้าของตนมาเพื่อจะขอร่วมเดินทางไปส่ง

แต่เอเรคกลับบอกว่า "อย่าเสียใจไปเลย แต่พวกท่านไม่ต้องตามข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว ขอบพระคุณมากหากพวกท่านจะยอมอยู่ที่นี่" เมื่อม้าถูกนำมาส่ง เขาก็ขึ้นควบม้าทันที พร้อมถือโล่และหอกในมือ เขาฝากทุกคนไว้ในความดูแลของพระเจ้า และทุกคนก็อวยพรให้เขาโชคดี จากนั้นเอนิดจึงขึ้นม้าและทั้งคู่ก็ควบจากไป

พวกเขาเดินทางเข้าสู่ป่าและมุ่งหน้าต่อไปโดยไม่หยุดพักจนถึงช่วงสาย ขณะที่กำลังเดินทางผ่านผืนป่าอยู่นั้น พวกเขาก็ได้ยินเสียงหญิงสาวคนหนึ่งร้องไห้คร่ำครวญด้วยความทุกข์ระทมดังมาจากระยะไกล เมื่อเอเรคได้ยิน เขามั่นใจทันทีว่านั่นคือเสียงของคนที่กำลังตกที่นั่งลำบากและต้องการความช่วยเหลือ เขาจึงรีบบอกเอนิดว่า "ยอดรัก มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังร้องตะโกนอยู่ในป่า ข้าคิดว่านางคงต้องการความช่วยเหลือ ข้าจะรีบไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เจ้าลงจากม้ารอข้าอยู่ที่นี่นะ" เอนิดตอบตกลงอย่างเต็มใจ

เอเรคละจากนางและมุ่งหน้าไปจนพบหญิงสาวคนนั้น นางกำลังเดินร้องไห้เสียใจที่คนรักถูกยักษ์สองตนจับตัวไปและถูกทารุณอย่างโหดร้าย หญิงสาวเศร้าโศกจนถึงขั้นฉีกทึ้งเสื้อผ้าและทึ้งผมของตนเองด้วยความสิ้นหวัง เมื่อเอเรคเห็นดังนั้นจึงรู้สึกแปลกใจและเอ่ยถามถึงสาเหตุที่นางต้องร้องไห้อย่างหนักขนาดนี้ หญิงสาวสะอื้นไห้และตอบว่า "ท่านอัศวินผู้สง่างาม ไม่แปลกเลยที่ข้าจะโศกเศร้า เพราะตอนนี้ข้าอยากตายเสียให้พ้นๆ ข้าไม่ต้องการชีวิตนี้อีกแล้ว เมื่อคนรักของข้าถูกยักษ์ใจโฉดสองตนที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตจับตัวไปเป็นเชลย พระเจ้าช่วย! ข้าจะทำอย่างไรดี ข้าต้องสูญเสียอัศวินที่เก่งที่สุด สูงส่งที่สุด และสุภาพที่สุดในโลกไป และตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต พวกมันคงจะฆ่าเขาอย่างทารุณในวันนี้โดยไม่มีเหตุผลใดๆ เลย ท่านอัศวินผู้สูงศักดิ์ ข้าขอร้องท่านในนามของพระเจ้า โปรดช่วยคนรักของข้าด้วยหากท่านพอจะช่วยได้ ท่านไม่ต้องเดินทางไปไกลนัก เพราะพวกมันน่าจะยังอยู่แถวนี้"

เอเรคตอบว่า "แม่นาง ในเมื่อเจ้าขอมา ข้าจะตามพวกมันไป และขอให้เจ้ามั่นใจว่าข้าจะทำทุกวิถีทางเท่าที่ความสามารถของข้าจะทำได้ ไม่ว่าข้าจะต้องถูกจับเป็นเชลยไปพร้อมกับเขา หรือจะพาเขากลับมาหาเจ้าอย่างปลอดภัย หากยักษ์พวกนั้นยังไว้ชีวิตเขาจนกว่าข้าจะหาเจอ ข้าตั้งใจจะประลองกำลังกับพวกมันให้รู้ดำรู้แดง"

หญิงสาวกล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า "ท่านอัศวินผู้สูงศักดิ์ หากท่านช่วยคนรักของข้ากลับมาได้ ข้าจะยอมเป็นข้ารับใช้ของท่านตลอดไป ตอนนี้ขอให้ท่านรีบไปในนามของพระเจ้าเถิด ข้าขอวิงวอนท่าน"

"พวกมันไปทางไหน" เอเรคถาม

"ทางนี้ค่ะท่าน ตรงนี้มีรอยเท้าของพวกมันอยู่"

จากนั้นเอเรคก็ควบม้าออกไปอย่างรวดเร็ว โดยบอกให้หญิงสาวรอเขาอยู่ที่นั่น หญิงสาวฝากเขาไว้กับพระผู้เป็นเจ้า และสวดอ้อนวอนอย่างแรงกล้าขอให้พระองค์ประทานพละกำลังให้เขา เพื่อให้เขาสามารถปราบเหล่าผู้ที่คิดร้ายต่อคนรักของนางได้สำเร็จ