ตอนที่ 12

เอเรคลาจากเจ้าบ้านเพื่อมุ่งหน้าไปยังราชสำนักด้วยความกระตือรือร้น การผจญภัยครั้งนี้ทำให้เขาพึงพอใจอย่างยิ่ง เพราะตอนนี้เขามีหญิงสาวที่ทั้งงดงาม เฉลียวฉลาด สุภาพ และอ่อนโยนอยู่เคียงข้าง เขาไม่อาจละสายตาจากเธอได้เลย ยิ่งมองก็ยิ่งหลงใหลจนอดไม่ได้ที่จะจุมพิตเธอ การได้ควบม้าเคียงคู่และเฝ้ามองเธอทำให้เขามีความสุขเหลือเกิน เขาจ้องมองเส้นผมสีทอง ดวงตาที่เป็นประกาย หน้าผากที่ผุดผ่อง จมูก ใบหน้า และริมฝีปากของเธอด้วยหัวใจที่พองโต และยังลอบมองลงมาจนถึงเอว คาง ลำคอขาวราวหิมะ ทรวงอก และเรียวแขนเรียวขา

ทางด้านหญิงสาวเองก็มองเขากลับด้วยสายตาที่ใสซื่อและหัวใจที่ภักดี ราวกับว่าทั้งคู่กำลังแข่งขันกันจ้องมอง และต่อให้มีรางวัลล่อใจเพียงใด พวกเขาก็คงไม่ยอมละสายตาจากกัน ทั้งสองช่างเหมาะสมกันทุกประการ ทั้งในด้านกิริยามารยาท ความงาม และความอ่อนโยน ทั้งยังมีรสนิยมและนิสัยใจคอที่คล้ายคลึงกันจนไม่มีใครสามารถตัดสินได้ว่าใครเหนือกว่า ใครสวยกว่า หรือใครฉลาดกว่ากัน ความรู้สึกที่ตรงกันทำให้ทั้งคู่ตกหลุมรักกันอย่างลึกซึ้ง อาจกล่าวได้ว่าไม่มีกฎหมายหรือการคลุมถุงชนครั้งไหนที่จะนำพาคนสองคนที่แสนหวานมาพบกันได้ลงตัวเท่านี้

ทั้งคู่เดินทางจนถึงปราสาทคาร์ดิแกนในช่วงเที่ยงตรง ซึ่งเป็นที่ที่ทุกคนกำลังรอคอยการมาถึงของพวกเขา เหล่าขุนนางชั้นสูงบางส่วนขึ้นไปชะเง้อมองจากหน้าต่างชั้นบนเพื่อมองหา ราชินีกวินิเวียร์รีบวิ่งออกมาต้อนรับ แม้แต่พระราชาเองก็เสด็จมาพร้อมกับเคย์ และเพอร์ซิวัลแห่งเวลส์ รวมถึงท่านกาวาน และทอร์ โอรสของราชาอาเรส นอกจากนี้ยังมีลูแคน พนักงานรินสุรา และอัศวินผู้กล้าอีกมากมาย เมื่อพวกเขาเห็นเอเรคควบม้ามาพร้อมกับหญิงสาว ทุกคนจำเขาได้ทันทีตั้งแต่มองเห็นไกลๆ ราชินีทรงยินดีเป็นอย่างยิ่ง และทั้งราชสำนักต่างก็ดีใจที่เขามาถึงเพราะทุกคนต่างรักเอเรค

เมื่อเอเรคมาถึงหน้าโถงทางเข้า พระราชาและราชินีเสด็จลงมาต้อนรับและทักทายเขาในนามของพระเจ้า ทั้งสองทรงต้อนรับเอเรคและหญิงสาว พร้อมกับชื่นชมในความงามอันโดดเด่นของเธอ พระราชาทรงช่วยพยุงเธอลงจากม้าด้วยพระองค์เอง ในวันนั้นพระราชาทรงฉลองพระองค์อย่างงดงามและมีพระอารมณ์เบิกบาน ทรงให้เกียรติหญิงสาวด้วยการกุมมือเธอเดินนำเข้าไปในโถงหินอันโอ่อ่า โดยมีเอเรคและราชินีเดินกุมมือตามกันไป

เอเรคกราบทูลราชินีว่า "ฝ่าบาท ข้าพเจ้าขอนำตัวหญิงสาวผู้เป็นที่รักมาเข้าเฝ้า แม้ว่าเธอจะสวมชุดที่ดูซอมซ่อ ข้าพเจ้าพานางมาในสภาพเดียวกับที่นางได้รับมอบให้ข้าพเจ้า นางเป็นบุตรสาวของวาวาซอร์ผู้ยากไร้ ความจนมักทำให้คนที่มีเกียรติ ต้องตกต่ำลง เช่นเดียวกับบิดาของนางที่เป็นคนสุภาพและมีมารยาทแต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ ส่วนมารดาของนางก็เป็นสตรีผู้สูงศักดิ์และเป็นน้องสาวของเคานต์ผู้มั่งคั่ง นางไม่ได้ขาดทั้งความงามหรือชาติตระกูลที่ข้าพเจ้าจะแต่งงานด้วย แต่เพราะความยากจนจึงทำให้นางต้องสวมชุดลินินสีขาวที่แขนเสื้อขาดวิ่นเช่นนี้ หากข้าพเจ้าต้องการ นางย่อมมีชุดที่หรูหรากว่านี้ เพราะลูกพี่ลูกน้องของนางเคยเสนอจะมอบชุดผ้าไหมสีเทาลายจุดและขนเออร์มินให้ แต่ข้าพเจ้าอยากให้นางสวมชุดนี้จนกว่าฝ่าบาทจะได้ทอดพระเนตร ขอฝ่าบาทโปรดพิจารณาและมอบชุดที่เหมาะสมกับนางด้วยเถิด"

ราชินีทรงตอบทันทีว่า "ท่านทำถูกต้องแล้ว เป็นเรื่องสมควรที่นางควรจะได้สวมชุดของข้าพเจ้า ข้าจะมอบชุดที่หรูหราและงดงามชุดใหม่ให้แก่นางเดี๋ยวนี้" จากนั้นราชินีทรงพานางไปยังห้องส่วนพระองค์ และสั่งให้เตรียมชุดทูนิคตัวใหม่กับผ้าคลุมสีม่วงอมเขียวปักลายกางเขนเล็กๆ ซึ่งเป็นชุดที่ทรงสั่งตัดสำหรับพระองค์เอง ชุดทูนิคตัวนี้บุด้วยขนเออร์มินสีขาวตลอดจนถึงแขนเสื้อ ตรงข้อมือและคอเสื้อประดับด้วยทองคำแท้และอัญมณีหลากสี ทั้งสีคราม เขียว น้ำเงิน และน้ำตาลเข้ม ส่วนผ้าคลุมก็ล้ำค่าไม่แพ้กัน เป็นผ้าเนื้อดีที่ประดับขนเซเบิลรอบคอและมีพู่ทองคำ ประดับด้วยพลอยไฮอะซินธ์และทับทิมที่ส่องประกายยิ่งกว่าแสงเทียน ด้านในบุด้วยขนเออร์มินสีขาวบริสุทธิ์ และปักลายกางเขนหลากสีสันอย่างประณีต ราชินียังทรงสั่งให้นำริบบิ้นผ้าไหมผสมทองยาวสี่เอลมาผูกติดกับผ้าคลุมโดยช่างผู้ชำนาญ

เมื่อชุดเรียบร้อยแล้ว ราชินีผู้ใจดีทรงกอดหญิงสาวในชุดขาวแล้วตรัสอย่างร่าเริงว่า "แม่สาวน้อย เจ้าจงเปลี่ยนจากชุดเก่ามาเป็นชุดทูนิคตัวนี้ ซึ่งมีมูลค่ามากกว่าหนึ่งร้อยมาร์คเงิน ข้าตั้งใจมอบให้เจ้า และจงสวมผ้าคลุมผืนนี้ด้วย วันหน้าข้าจะมอบสิ่งอื่นให้เจ้าอีก" หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธน้ำใจจึงรับชุดไว้และกล่าวขอบคุณ จากนั้นนางสาวใช้สองคนพานางเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนชุด นางขอให้นำชุดเก่าไปมอบให้หญิงยากไร้เพื่อเป็นทานแก่พระเจ้า เมื่อนางสวมชุดทูนิค รัดเข็มขัดทองคำ และคลุมผ้าคลุมแล้ว นางก็ดูงดงามยิ่งกว่าครั้งใดๆ สาวใช้ยังช่วยถักเส้นด้ายทองคำเข้าไปในเส้นผมสีทองของนาง ซึ่งความจริงแล้วผมของนางนั้นเปล่งประกายยิ่งกว่าด้ายทองเสียอีก นอกจากนี้ยังประดับมงกุฎดอกไม้หลากสีบนศีรษะ และห้อยเข็มกลัดทองคำลงยาคู่หนึ่งไว้ที่คอ ความงามของนางในยามนี้ช่างไร้ที่ติจนยากจะหาใครในโลกมาเปรียบได้ ราวกับธรรมชาติได้บรรจงสร้างนางขึ้นมาอย่างวิจิตรที่สุด

เมื่อนางเดินออกจากห้องแต่งตัวมาพบราชินี พระองค์ทรงพอพระทัยมาก ทั้งในความงามและกิริยามารยาทที่อ่อนน้อม ทั้งสองกุมมือกันเดินเข้าไปหาพระราชา เมื่อพระราชาทอดพระเนตรเห็นก็ทรงลุกขึ้นต้อนรับทันที ในโถงใหญ่มีอัศวินจำนวนมากลุกขึ้นยืนให้เกียรติจนไม่อาจเอ่ยชื่อได้ครบทุกคน แต่ข้าพเจ้าจะขอกล่าวถึงชื่ออัศวินผู้เก่งกล้าที่สุดแห่งโต๊ะกลมซึ่งเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก

ในบรรดาอัศวินผู้เลิศเลอเหล่านั้น ลำดับแรกต้องยกให้กาวาน ตามด้วยเอเรคบุตรแห่งแลค และลานเซล็อตแห่งทะเลสาบ ลำดับที่สี่คือ กอร์เนมันต์แห่งโกฮอร์ต ลำดับที่ห้าคือ อัศวินรูปงามผู้ขลาดเขลา ลำดับที่หกคือ อัศวินอัปลักษณ์ผู้กล้าหาญ ลำดับที่เจ็ดคือ เมเลียนต์แห่งลิซ ลำดับที่แปดคือ มอดวิตผู้ปราชญ์ และลำดับที่เก้าคือ โดดิเนลผู้บ้าบิ่น ส่วนลำดับที่สิบคือ กานเดลู ผู้เป็นบุตรชายที่น่าชื่นชม

สำหรับอัศวินท่านอื่นๆ ข้าพเจ้าขอเอ่ยถึงโดยไม่เรียงลำดับเพราะจำนวนนั้นมีมากเกินไป มีทั้งเอสลิตที่มาพร้อมกับบรีเอน, อีแวนบุตรแห่งอูรีเอน, อีแวนแห่งโลเนล และอีแวนผู้คบชู้ นอกจากนี้ยังมีการราแวนแห่งเอสทรานกอตที่นั่งข้างอีแวนแห่งคาวาลิออต ตามด้วยอัศวินผู้ถือเขาสัตว์และชายหนุ่มผู้มีแหวนทองคำ ตริสตันผู้ไม่เคยหัวเราะนั่งข้างบลิโอเบลเฮริส ส่วนบรูนแห่งปิซีซนั่งข้างกรูผู้บึ้งตึง พี่ชายของเขา ถัดมาคืออัศวินช่างเกราะผู้รักสงครามมากกว่าสันติ ตามด้วยคาราดุเอสผู้แขนสั้น อัศวินผู้ร่าเริง, คาเวรอนแห่งโรเบนดิก, โอรสของราชาคูเนดิก, ชายหนุ่มแห่งควินทาเรอุส และอีเดอร์แห่งภูเขาโศกเศร้า

ยังมีกาเฮเรียต, เคย์แห่งเอสทราอุส, อาเมากวิน, เกเลสผู้ศีรษะล้าน, เกรน, กอร์เนแวน, คาราเบส, ทอร์โอรสของราชาอารัส, กีร์ฟเล็ตบุตรแห่งโด และทอลาสผู้ไม่เคยเหนื่อยหน่ายในการรบ รวมถึงโลโฮลต์โอรสของราชาอาเธอร์ผู้มีความสามารถสูง, ซาเกรมอร์ผู้มุทะลุ, เบดอยเยอร์นายกองม้าผู้เชี่ยวชาญหมากรุกและเกมทริกแทร็ก, บราแวน, ราชาล็อต, กาเลแกนตินแห่งเวลส์, โกรโนซิสผู้เชี่ยวชาญในทางชั่วร้ายซึ่งเป็นบุตรของเคย์ผู้ดูแลวัง, ลาบิโกเดสผู้สุภาพ, เคานต์คาดอร์คานิโออิส, เลตรอนแห่งเพรเพเลซันท์ผู้มีมารยาทเลิศเลอ, เบรอนบุตรแห่งคานอดัน และเคานต์แห่งโฮโนลันผู้มีเส้นผมสีทองสวยงาม ซึ่งเขาคนนี้เองที่ได้รับเขาสัตว์ของพระราชาในวันที่เลวร้าย และเป็นผู้ที่ไม่เคยใส่ใจในความสัตย์จริงเลย