ตอนที่ 40

{"14:17": "คนใจร้อนมักทำเรื่องโง่เขลา และคนเจ้าเล่ห์ก็เป็นที่น่ารังเกียจ", "14:18": "คนไร้เดียงสาจะจมอยู่กับความเขลา แต่คนรอบคอบจะแสวงหาความรู้", "14:19": "คนชั่วจะต้องพ่ายแพ้ต่อคนดี และคนอธรรมจะต้องสยบลงหน้าประตูบ้านของผู้เที่ยงธรรม", "14:20": "คนจนมักถูกแม้แต่เพื่อนบ้านรังเกียจ แต่คนรวยกลับมีมิตรสหายมากมาย", "14:21": "ใครที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านถือว่าทำบาป แต่คนที่เมตตาคนจนจะได้รับพระพร และผู้ที่เชื่อมั่นในพระเจ้าจะรักในความเมตตา", "14:22": "ผู้ที่ทำชั่วจะหลงทาง แต่ความเมตตาและความจริงจะนำพาสิ่งดีๆ มาให้", "14:23": "การทำงานหนักนำมาซึ่งความมั่งคั่ง แต่การพูดมากมักนำมาซึ่งความขาดแคลน", "14:24": "ความมั่งคั่งคือมงกุฎของผู้มีปัญญา ส่วนความเขลาของผู้โง่คือความไม่รอบคอบ", "14:25": "พยานที่ซื่อสัตย์ช่วยรักษาชีวิตคนได้ แต่คนกลับกลอกมักพูดคำมุสา", "14:26": "ความยำเกรงพระเจ้าคือที่มั่นแห่งกำลัง และลูกหลานของเขาจะมีความหวัง", "14:27": "ความยำเกรงพระเจ้าคือน้ำพุแห่งชีวิต ที่ช่วยให้รอดพ้นจากความพินาศของความตาย", "14:28": "จำนวนประชากรที่มากคือเกียรติของกษัตริย์ แต่หากประชากรน้อยย่อมเป็นความเสื่อมเสียของเจ้าเมือง", "14:29": "คนใจเย็นคือผู้ที่มีปัญญาควบคุมตน แต่คนใจร้อนมักส่งเสริมความโง่เขลาของตนเอง", "14:30": "ใจที่สงบสุขนำมาซึ่งสุขภาพกายที่ดี แต่ความริษยาทำให้กระดูกผุพัง", "14:31": "คนที่กดขี่คนจนคือการดูหมิ่นพระผู้สร้าง แต่คนที่เมตตาคนจนคือการให้เกียรติพระองค์", "14:32": "คนชั่วจะถูกขับไล่ด้วยความชั่วของตนเอง แต่คนเที่ยงธรรมจะมีความหวังแม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต", "14:33": "ปัญญาพำนักอยู่ในใจของผู้รอบคอบ และจะช่วยชี้แนะผู้ที่โง่เขลาทั้งปวง", "14:34": "ความยุติธรรมทำให้ชาติรุ่งเรือง แต่บาปทำให้ชาติต้องทุกข์ระทม", "14:35": "ข้ารับใช้ที่มีปัญญาเป็นที่โปรดปรานของกษัตริย์ ส่วนคนที่ไร้ประโยชน์จะได้รับพระพิโรธ"}

สุภาษิต บทที่ 15

{"15:1": "คำตอบที่อ่อนโยนช่วยระงับความโกรธ แต่คำพูดที่รุนแรงกลับกระพือไฟแห่งโทสะ", "15:2": "ลิ้นของผู้มีปัญญาทำให้ความรู้ดูสง่างาม แต่ปากของคนโง่กลับพ่นแต่ความเขลา", "15:3": "สายตาของพระเจ้าสอดส่องทุกแห่งหน ทรงเห็นทั้งความดีและความชั่ว", "15:4": "ลิ้นที่นำสันติคือต้นไม้แห่งชีวิต แต่ลิ้นที่ขาดการยับยั้งชั่งใจจะทำลายจิตวิญญาณ", "15:5": "คนโง่หัวเราะเยาะคำสอนของพ่อ แต่คนที่รับฟังคำตักเตือนจะกลายเป็นคนรอบคอบ ความยุติธรรมที่เปี่ยมล้นคือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่แผนการของคนชั่วจะถูกถอนรากถอนโคน", "15:6": "บ้านของผู้เที่ยงธรรมคือที่มั่นอันแข็งแกร่ง แต่ผลลัพธ์ของคนชั่วมีแต่ความวุ่นวาย", "15:7": "ริมฝีปากของผู้มีปัญญาจะเผยแพร่ความรู้ แต่ใจของคนโง่นั้นว่างเปล่า", "15:8": "เครื่องบูชาของคนชั่วเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพระเจ้า แต่คำปฏิญาณของผู้เที่ยงธรรมเป็นที่โปรดปราน", "15:9": "ทางของคนชั่วเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพระเจ้า แต่ผู้ที่ดำเนินตามความยุติธรรมย่อมเป็นที่รักของพระองค์", "15:10": "คำสอนเป็นเรื่องยากสำหรับผู้ที่ทิ้งทางแห่งชีวิต และผู้ที่เกลียดคำตักเตือนจะต้องตาย", "15:11": "หากนรกและความพินาศยังอยู่ต่อหน้าพระเจ้า แล้วใจของมนุษย์จะรอดพ้นสายตาพระองค์ได้อย่างไร", "15:12": "คนทุจริตไม่ชอบคนที่ตักเตือน และไม่ยอมไปหาผู้มีปัญญา", "15:13": "ใจที่ร่าเริงทำให้ใบหน้ายิ้มแย้ม แต่ความทุกข์ในใจทำให้จิตวิญญาณหดหู่", "15:14": "ใจของผู้มีปัญญาแสวงหาคำสอน แต่ปากของคนโง่กลับเสพแต่ความเขลา", "15:15": "วันเวลาของคนจนเต็มไปด้วยความทุกข์ แต่ใจที่มั่นคงเปรียบเสมือนงานเลี้ยงที่ไม่มีวันสิ้นสุด", "15:16": "มีเพียงเล็กน้อยแต่ยำเกรงพระเจ้า ดีกว่ามีทรัพย์สมบัติมากมายแต่ไม่มีความสุข", "15:17": "กินผักเพียงเล็กน้อยด้วยความรัก ดีกว่ากินลูกวัวที่ขุนไว้ด้วยความเกลียดชัง", "15:18": "คนใจร้อนมักก่อเรื่องทะเลาะวิวาท แต่คนใจเย็นช่วยระงับความขัดแย้ง", "15:19": "ทางของคนเกียจคร้านเหมือนรั้วหนาม แต่ทางของผู้เที่ยงธรรมนั้นราบรื่นไร้อุปสรรค", "15:20": "ลูกที่มีปัญญาทำให้พ่อมีความสุข แต่คนโง่กลับดูหมิ่นแม่ของตน", "15:21": "ความเขลาเป็นเรื่องน่าสนุกสำหรับคนโง่ แต่คนมีปัญญาจะดำเนินชีวิตอย่างรอบคอบ", "15:22": "แผนการจะล้มเหลวหากขาดการปรึกษา แต่หากมีที่ปรึกษามาก แผนการนั้นจะสำเร็จ", "15:23": "คนเราย่อมยินดีเมื่อได้พูดในสิ่งที่ตนต้องการ แต่คำพูดที่ถูกกาลเทศะคือสิ่งที่ดีที่สุด", "15:24": "ทางแห่งชีวิตอยู่เบื้องบนสำหรับผู้มีปัญญา เพื่อให้เขาพ้นจากนรกที่ลึกที่สุด", "15:25": "พระเจ้าจะทำลายบ้านของผู้จองหอง และจะทรงปกป้องดูแลหญิงม่าย", "15:26": "ความคิดชั่วร้ายเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพระเจ้า แต่คำพูดที่บริสุทธิ์และงดงามจะได้รับการรับรองจากพระองค์", "15:27": "คนที่โลภลาภยศนำความเดือดร้อนมาสู่บ้านตน แต่คนที่เกลียดสินบนจะมีความสุข ความเมตตาและความเชื่อช่วยล้างบาป และความยำเกรงพระเจ้าทำให้ทุกคนหันหลังให้ความชั่ว", "15:28": "ใจของผู้เที่ยงธรรมไตร่ตรองเรื่องการเชื่อฟัง แต่ปากของคนชั่วพ่นแต่สิ่งเลวร้าย", "15:29": "พระเจ้าทรงอยู่ห่างจากคนชั่ว แต่จะทรงฟังคำอธิษฐานของผู้เที่ยงธรรม", "15:30": "แววตาที่สดใสทำให้จิตวิญญาณร่าเริง ชื่อเสียงที่ดีทำให้ชีวิตมีความสุข", "15:31": "ใครที่รับฟังคำตักเตือนเพื่อชีวิต จะได้พำนักอยู่ท่ามกลางผู้มีปัญญา", "15:32": "คนที่ปฏิเสธคำสอนคือคนที่ดูหมิ่นวิญญาณตนเอง แต่คนที่ยอมรับคำตักเตือนจะได้รับความเข้าใจ", "15:33": "ความยำเกรงพระเจ้าคือบทเรียนแห่งปัญญา และความถ่อมตนนำไปสู่เกียรติยศ"}

สุภาษิต บทที่ 16

{"16:1": "มนุษย์มีหน้าที่เตรียมใจ แต่พระเจ้าทรงเป็นผู้ควบคุมคำพูด", "Note": "หมายความว่า มนุษย์ควรเตรียมสิ่งที่ต้องการจะพูดไว้ในใจและจิตวิญญาณ แต่ท้ายที่สุดแล้ว ต้องให้พระเจ้าเป็นผู้ควบคุมลิ้นเพื่อให้พูดได้ตรงประเด็น ไม่ใช่ว่าเราจะคิดสิ่งดีๆ ได้โดยปราศจากพระคุณของพระเจ้า แต่หลังจากที่เราได้คิดและเตรียมการด้วยพระคุณของพระองค์แล้ว หากพระเจ้าไม่ควบคุมลิ้นของเรา เราก็จะไม่ประสบความสำเร็จในสิ่งที่พูด", "16:2": "มนุษย์อาจมองเห็นว่าทางของตนถูกต้อง แต่พระเจ้าทรงเป็นผู้ชั่งน้ำหนักจิตวิญญาณ", "16:3": "จงมอบงานของเจ้าไว้กับพระเจ้า แล้วความคิดของเจ้าจะได้รับการนำทาง", "16:4": "พระเจ้าทรงสร้างทุกสิ่งเพื่อวัตถุประสงค์ของพระองค์ แม้แต่คนชั่วก็ถูกสร้างมาเพื่อวันแห่งการลงทัณฑ์", "16:5": "ทุกคนที่จองหองเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพระเจ้า แม้จะร่วมมือกันเพียงใดก็ไม่พ้นผิด การเริ่มต้นทางที่ดีคือการทำสิ่งที่ถูกต้อง ซึ่งพระเจ้าทรงโปรดมากกว่าการถวายเครื่องบูชา", "16:6": "ความเมตตาและความจริงช่วยไถ่ถอนความผิด และความยำเกรงพระเจ้าทำให้คนหันเหจากความชั่ว", "16:7": "เมื่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า พระองค์จะทรงทำให้แม้แต่ศัตรูก็หันมามีสันติด้วย", "16:8": "มีเพียงเล็กน้อยด้วยความยุติธรรม ดีกว่ามีรายได้มหาศาลด้วยความทุจริต", "16:9": "ใจมนุษย์อาจวางแผนทางของตน แต่พระเจ้าทรงเป็นผู้กำหนดก้าวเดิน", "16:10": "คำตัดสินของกษัตริย์เปรียบเสมือนคำพยากรณ์ ปากของพระองค์จะไม่ผิดพลาดในการพิพากษา", "16:11": "ตาชั่งและดุลคือคำตัดสินของพระเจ้า และทุกน้ำหนักในถุงล้วนเป็นงานของพระองค์", "16:12": "คนที่ทำชั่วเป็นที่น่ารังเกียจของกษัตริย์ เพราะบัลลังก์ถูกสถาปนาขึ้นด้วยความยุติธรรม", "16:13": "คำพูดที่เที่ยงธรรมเป็นที่โปรดปรานของกษัตริย์ และผู้ที่พูดสิ่งที่ถูกต้องจะเป็นที่รัก", "16:14": "พระพิโรธของกษัตริย์เปรียบเสมือนทูตแห่งความตาย แต่ผู้มีปัญญาจะรู้วิธีทำให้สงบลง", "16:15": "ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของกษัตริย์คือชีวิต และความเมตตาของพระองค์เปรียบเสมือนฝนหลากในปลายฤดู", "16:16": "จงแสวงหาปัญญาเพราะมีค่ากว่าทองคำ และจงซื้อความรอบคอบเพราะล้ำค่ากว่าเงิน", "16:17": "ทางของผู้เที่ยงธรรมห่างไกลจากความชั่ว ใครที่รักษาจิตวิญญาณของตนย่อมรักษาทางเดินของตนได้", "16:18": "ความจองหองนำไปสู่ความพินาศ และใจที่ผยองนำไปสู่การล้มลง", "16:19": "ยอมถ่อมตัวอยู่กับคนสุภาพ ดีกว่าแบ่งปันทรัพย์สงครามกับคนจองหอง", "16:20": "ผู้ที่ใส่ใจในคำพูดจะพบสิ่งดี และผู้ที่วางใจในพระเจ้าจะได้รับพระพร", "16:21": "ผู้ที่มีปัญญาในใจจะถูกเรียกว่าเป็นคนรอบคอบ และผู้ที่พูดจาไพเราะจะประสบความสำเร็จยิ่งขึ้น", "16:22": "ความรู้คือน้ำพุแห่งชีวิตสำหรับผู้ที่ครอบครอง แต่คำสอนของคนโง่คือความเขลา", "16:23": "ใจของผู้มีปัญญาจะสั่งสอนปากของตน และทำให้คำพูดดูสง่างาม", "16:24": "คำพูดที่เรียบเรียงมาอย่างดีเปรียบเสมือนรวงผึ้ง หวานชื่นต่อจิตวิญญาณและเป็นยาบำรุงกระดูก", "16:25": "มีทางที่มนุษย์มองว่าถูกต้อง แต่ปลายทางของมันนำไปสู่ความตาย", "16:26": "คนที่ทำงานหนักย่อมทำเพื่อตนเอง เพราะปากของเขาเป็นตัวผลักดันให้ต้องทำ", "16:27": "คนชั่วขุดหลุมพรางแห่งความเลวร้าย และในปากของเขามีไฟที่แผดเผา", "16:28": "คนวิปริตมักก่อเรื่องทะเลาะ และคนพูดมากมักทำให้ผู้ปกครองแตกแยกกัน", "16:29": "คนไม่เที่ยงธรรมล่อลวงเพื่อน และนำพาเขาไปในทางที่ไม่ดี", "16:30": "คนที่จ้องมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ วางแผนชั่วร้ายและเม้มริมฝีปาก ย่อมนำความเลวร้ายมาให้เกิดขึ้น", "16:31": "วัยชราคือมงกุฎแห่งเกียรติยศ เมื่อดำเนินชีวิตอยู่ในทางแห่งความยุติธรรม", "16:32": "คนใจเย็นดีกว่านักรบ และคนที่ควบคุมจิตใจตนเองได้ดีกว่าคนที่ตีเมืองได้", "16:33": "แม้จะทอดลูกเต๋าลงในตัก แต่ผลลัพธ์นั้นถูกกำหนดโดยพระเจ้า"}

สุภาษิต บทที่ 17

{"17:1": "มีเพียงอาหารแห้งๆ แต่มีความสุข ดีกว่ามีบ้านที่เต็มไปด้วยเครื่องบูชาแต่มีแต่การทะเลาะวิวาท"}