ว่าด้วยการทำลายกองเรือของเซร์เวรา

[ความเห็นเหล่านี้เกิดขึ้นในระหว่างการประท้วงหยุดงานของช่างเรียงพิมพ์ ซึ่งส่งผลให้หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษในชิคาโกต้องระงับการตีพิมพ์ชั่วคราว]

“ผมได้ยินมาว่า” คุณเฮนเนสซีกล่าว “พวกช่างเรียงพิมพ์ในโรงพิมพ์ประท้วงหยุดงานกันแล้ว”

“ผมว่าแล้วว่าต้องเป็นอย่างนั้น” คุณดูลีย์กล่าว “ครั้งล่าสุดที่ผมเข้าเมืองก็คืนวันเลือกตั้ง ตอนที่เจ้าคนใหญ่คนโตของชาร์เตอร์ เฮตช์ ได้รับเลือก และพวกช่างเรียงพิมพ์ก็ทำงานกันจนหน้าดำคร่ำเครียด แล้วข่าวว่ายังไงบ้างล่ะ?”

“ฉบับ ว็อท เชียร์, ไอโอเวย์ และ แลมป์ ออฟ ฟรีดอม ออกมาเดินสายพร้อมโทรเลขว่า ชาฟเตอร์ยึดซานติอาโก เด คิวบา ได้แล้ว และตอนนี้กำลังนั่งทับอกนายพลปันโดพร้อมกับขยำผมของเขาอยู่ แต่เรื่องนี้ถูกปฏิเสธโดย พาโล กาซูต, แมคคูปิน เคาน์ตี้ เรจิสเตอร์ และ เมอริเดียน สตรีท แอฟโร-อเมริกัน ผมยังเห็นใน เดลี สกอร์ การ์ด, ไวน์ ลิสต์, ดีฟ มิวท์ส สโปกส์แมน, มอร์ก ไลฟ์, บิล ออฟ แฟร์, สต็อก ยาร์ด สเตรท สตีร์ และ แจ็คส์ ทิปส์ ออน เดอะ เรซ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์รายวันฉบับเดียวที่พิมพ์ในชิคาโก ว่ากองเรือของแซมป์สันอยู่ในคลองสุเอซและกำลังระดมยิงใส่เมืองคาเดส

ส่วน นอร์ทเวสเทิร์น คริสเตียน แอดโวเคท บอกว่าเรื่องนี้ไม่จริง แต่บอกว่า จอร์จ ดิกสัน แพ้คะแนนนักมวยชาวอังกฤษในการชกยี่สิบยกที่นิวยอร์กแทน”

“คุณจำสับสนไปหมดแล้ว” มิสเตอร์ดูลีย์กล่าว “ผมได้รับข่าวสารมาอย่างถูกต้อง

เรื่องมันเป็นอย่างนี้ กองเรือสเปนถูกปิดล้อมอยู่ในท่าเรือซานดิเอโก แล้วพวกเขาก็เปิดจุกออก นั่นเป็นมุกตลก ผมเห็นในหนังสือพิมพ์ พวกเด็กหนุ่มผู้กล้าหาญของกองทัพเรือกำลังรวมตัวกันบนดาดฟ้า เพื่อปกป้องประเทศและจั่วไพ่กันคนละสามใบ ในขณะที่พลเรือเอกชาวสเปนสรุปว่า สำหรับเขาแล้ว การถูกทำลายกลางทะเลที่บ้าคลั่งในฐานะกะลาสี ย่อมดีกว่าการปล่อยให้กองเรือของตนถูกจับกุมโดยทหารม้า อย่างไรก็ตาม เขายอมเสี่ยงดวง และเขาก็บอกกับกะลาสีของเขาว่า

‘ชาวสเปน’ เขาว่า ‘ชาวคาสตีล’ เขาว่า ‘เรากินจนถึงไส้ที่นอนผืนสุดท้ายแล้ว’ เขาว่า ‘และถ้าเรายังอยู่ที่นี่นานกว่านี้’ เขาว่า ‘ฉันคงต้องเอาแผ่นเกราะมาทอดเป็นสเต็กให้พวกเจ้ากิน’ เขาว่า ‘ปล่อยให้เราออกไปในที่ที่เราจะได้ใช้เงินให้คุ้มค่ากับการวิ่งสู้ฟัดเถอะ’ เขาว่า แล้วพวกเขาก็จากไป ผมจะพูดถึงเขาเพียงเท่านี้ว่า เขาเป็นคนกล้า เป็นคนที่กล้าหาญชะมัด ผมไม่ได้ชอบชาวสเปนไปมากกว่าที่คุณชอบหรอก ฮินนิสซี ผมไม่เคยเห็นสักคน แต่ถ้าชายคนนี้เป็น—เป็นชาวซูลู ผมก็จะบอกว่าเขาเป็นคนกล้า ถ้าผมอยู่บนเรือยอชต์ดัดแปลงลำหนึ่ง ผมจะไปหาเซร์เวราคนนี้ แล้วบอกว่า ‘มานูเอล’

ผมจะบอก ‘นายมันยอดมาก พ่อหนุ่ม นายควรไปหาหมอเพื่อจัดระเบียบสายตาใหม่นะ แต่นายเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง ลงไปข้างล่างเถอะ’ ผมจะบอก ‘ลงไปในห้องใต้ท้องเรือ’ ผมจะบอก ‘แล้วเปิดตู้ที่อยู่ข้างหัวเตียง หาขวดที่เขียนว่า น้ำปรุงผิว แล้วชโลมตัวเจ้าให้สบายใจเถอะ’ นั่นคือสิ่งที่ผมจะบอกเซร์เวรา เขาเป็นคนใช้ได้เลย

“เอาละ พอพวกเด็กๆ ของเราเห็นกองเรือสเปนแล่นออกจากท่าเรือ พวกเขาก็รวมตัวกันบนดาดฟ้าแล้วร้องเพลงชาติ ‘คืนนี้ในเมืองเก่าคงจะร้อนแรงเป็นบ้า’ ร้อยโทคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพลเรือเอกแซมป์สันที่กำลังนั่งเล่นไพ่เซเว่นอัพกับพลเรือเอกชลีย์ ‘บิล’ เขาว่า ‘กองเรือสเปนกำลังออกมาแล้ว’ ‘ว่าไงล่ะ’ แซมป์สันถาม ‘ส่งเรือบดกับเรือยอชต์ออกไปทำลายพวกมันซะ ไพ่ดอกจิกชนะหมด’ เขาว่า แล้วเขาก็เล่นต่อไป กองเรือสเปนถูกโจมตีจากทุกด้านโดยเหล่าชายผู้กล้าของเรา โดยได้รับการสนับสนุนอย่างสง่างามจากเรือส่งข่าวของบรรดาหนังสือพิมพ์ พวกมันถูกทำลายไปทีละลำ เรือรบสามลำเข้าโจมตีเรือยอชต์ดัดแปลงกลอสเตอร์ ซึ่งเคยเป็นของเพียร์พอนต์ มอร์แกน

แต่ถูกดัดแปลงและตอนนี้กำลังใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติ เรือกลอสเตอร์จมพวกมันทั้งหมด ทั้งคริสโตเบลล์ คอมมา วิสเซรา และแอดมิรัลโอควิน จากนั้นมันก็พุ่งเข้าหาเรือตอร์ปิโดสเปนสองลำแล้วซัดหมัดเดียวจนพวกมันกระเด็นหายไป ถึงตอนนี้พวกทหารได้ยินข่าวชัยชนะ จึงมารวมตัวกันที่ชายฝั่ง ร้องเพลงชาติ ‘คืนนี้ในเมืองเก่าคงจะร้อนแรงเป็นบ้า ที่รัก’ บทเพลงเก่าอันรุ่งโรจน์ที่วอชิงตัน แกรนต์ และลินคอล์น เคยเดินทัพตามนั้น ถูกขับขานโดยเหล่ากะลาสีบนเรือ และพลเรือเอกเซร์เวราก็ขับเรือลำหนึ่งเกยตื้นแล้วกระโดดลงทะเล ตามรายงานล่าสุด มีโทรเลขส่งมาดังนี้: ‘ถึง วิลเลียม แมคคินลีย์: ขอแสดงความยินดีกับชัยชนะอันสง่างามของท่าน (ลงชื่อ) วิลเลียม แมคคินลีย์’

‘ถึง รัสเซล เอ. อัลเจอร์: ท่านทำได้อย่างยอดเยี่ยม (ลงชื่อ) รัสเซล เอ. อัลเจอร์’ ‘ถึง เจมส์ วิลสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร: นี่เป็นวันที่ยิ่งใหญ่สำหรับรัฐไอโอวา ท่านได้รับบาดเจ็บมากไหม? (ลงชื่อ) เจมส์ วิลสัน’”

“คุณไปได้ยินเรื่องทั้งหมดนี้มาจากไหน” มิสเตอร์เฮนนิสซีถามด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง

“ผมอ่านเอา” มิสเตอร์ดูลีย์กล่าวอย่างภูมิใจ “จากหนังสือพิมพ์ สตาทส์ ไซทุง”