บทนำ

ครั้งหนึ่ง ผู้พิพากษาศาลชานเซอรีท่านหนึ่งได้กรุณาแจ้งแก่ข้าพเจ้า ท่ามกลางกลุ่มคนราวร้อยห้าสิบชีวิตซึ่งไม่มีใครต้องทนทุกข์จากอาการวิกลจริต ว่าศาลชานเซอรีนั้น แม้จะเป็นหัวข้อที่ถูกอคติของมหาชนโจมตีอย่างรุนแรง (ซึ่งในจุดนี้ ข้าพเจ้าคิดว่าสายตาของผู้พิพากษาเหลือบมาทางข้าพเจ้า) แต่ตัวศาลเองนั้นแทบจะไร้ตำหนิ ท่านยอมรับว่าอาจมีจุดบกพร่องเล็กน้อยในเรื่องอัตราความคืบหน้าของคดี แต่เรื่องนี้ถูกกล่าวเกินจริง และเป็นผลมาจาก “ความตระหนี่ของสาธารณชน” ซึ่งดูเหมือนว่าสาธารณชนผู้มีความผิดนี้ได้มุ่งมั่นอย่างแน่วแน่จนถึงเมื่อเร็วๆ นี้ ว่าจะไม่ขยายจำนวนผู้พิพากษาศาลชานเซอรีที่ได้รับการแต่งตั้ง—ข้าพเจ้าเชื่อว่าแต่งตั้งโดยพระเจ้าริชาร์ดที่สอง แต่จะเป็นกษัตริย์องค์ใดก็ได้ผลไม่ต่างกัน

เรื่องนี้ดูจะเป็นมุกตลกที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะนำไปใส่ไว้ในเนื้อหาของหนังสือเล่มนี้ มิเช่นนั้นข้าพเจ้าคงจะยกคำพูดนี้ให้แก่คอนเวอร์เซชัน เคนจ์ หรือไม่ก็คุณโวล์ส ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่าคำพูดนี้ต้องมีต้นกำเนิดมาจากคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ หากเป็นปากของคนเหล่านี้ ข้าพเจ้าอาจนำมันไปจับคู่กับบทกวีที่เหมาะสมจากหนึ่งในโซเน็ตของเชกสเปียร์ว่า:

“ธรรมชาติของข้าถูกสยบ

ให้กลมกลืนกับสิ่งที่มันสรรค์สร้าง ดังเช่นมือของช่างย้อมสี:

จงเมตตาข้าเถิด และปรารถนาให้ข้าได้เกิดใหม่!”

แต่เนื่องด้วยเป็นเรื่องสมควรที่สาธารณชนผู้ตระหนี่ถี่เหนียวจะได้ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น และกำลังเกิดอะไรขึ้นในเรื่องนี้ ข้าพเจ้าจึงขอระบุไว้ ณ ที่นี้ว่า ทุกสิ่งที่นำเสนอในหน้ากระดาษเหล่านี้เกี่ยวกับศาลชานเซอรีล้วนเป็นความจริงโดยเนื้อหาและอยู่ภายใต้ความสัตย์จริง กรณีของกริดลีย์นั้นไม่มีส่วนสำคัญใดที่ถูกดัดแปลงไปจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งถูกเปิดเผยสู่สาธารณะโดยบุคคลผู้ไม่มีส่วนได้ส่วนเสีย และเป็นผู้มีความรู้ทางวิชาชีพเกี่ยวกับความอยุติธรรมอันอัปยศทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ ในขณะนี้ (สิงหาคม ค.ศ. 1853) มีคดีหนึ่งที่ค้างอยู่ในศาลซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน โดยมีทนายความปรากฏตัวพร้อมกันในคราวเดียวถึงสามสิบถึงสี่สิบคน และมีค่าใช้จ่ายเกิดขึ้นเป็นจำนวนเงินถึงเจ็ดหมื่นปอนด์ ซึ่งนี่คือ “คดีที่เป็นมิตร”

และ (ข้าพเจ้าได้รับคำยืนยันว่า) ในตอนนี้คดีดังกล่าวยังไม่ใกล้เคียงกับจุดสิ้นสุดไปกว่าตอนที่เริ่มคดีเลย นอกจากนี้ยังมีคดีดังอีกคดีหนึ่งในศาลชานเซอรีที่ยังไม่ตัดสิน ซึ่งเริ่มขึ้นก่อนสิ้นศตวรรษที่แล้ว และมีค่าใช้จ่ายถูกกลืนกินไปมากกว่าสองเท่าของจำนวนเจ็ดหมื่นปอนด์ หากข้าพเจ้าต้องการหลักฐานอื่นใดสำหรับคดีจาร์นไดซ์และจาร์นไดซ์ ข้าพเจ้าสามารถประโคมมันลงบนหน้ากระดาษเหล่านี้ เพื่อให้เป็นที่อับอายของ—สาธารณชนผู้ตระหนี่ถี่เหนียว

มีเพียงประเด็นเดียวเท่านั้นที่ข้าพเจ้าขอให้ข้อสังเกต ความเป็นไปได้ของสิ่งที่เรียกว่า การลุกไหม้ได้เอง ถูกปฏิเสธนับตั้งแต่การเสียชีวิตของนายครูก และคุณลูวิส เพื่อนที่ดีของข้าพเจ้า (ผู้ซึ่งเข้าใจผิดอย่างยิ่ง ดังที่เขาพบในเวลาต่อมาว่าคิดว่าเรื่องนี้ถูกละทิ้งโดยผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดแล้ว) ได้ตีพิมพ์จดหมายอันชาญฉลาดบางฉบับถึงข้าพเจ้าในช่วงเวลาที่เหตุการณ์นั้นถูกบันทึกไว้ โดยโต้แย้งว่าการลุกไหม้ได้เองไม่มีทางเป็นไปได้ ข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องกล่าวว่าข้าพเจ้ามิได้จงใจหรือละเลยที่จะทำให้ผู้อ่านเข้าใจผิด และก่อนที่ข้าพเจ้าจะเขียนคำบรรยายนั้น ข้าพเจ้าได้พยายามสืบค้นเรื่องนี้อย่างละเอียด มีกรณีที่ถูกบันทึกไว้ประมาณสามสิบกรณี ซึ่งกรณีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือกรณีของเคาน์เตส คอร์เนเลีย เด บาอูดี เซเซนาเต ซึ่งได้รับการสืบสวนและบรรยายอย่างละเอียดโดย จูเซปเป บิอันคินี นักบวชแห่งเวโรนา ผู้มีชื่อเสียงทางด้านอักษรศาสตร์ ซึ่งได้ตีพิมพ์รายงานเรื่องนี้ที่เวโรนาในปี ค.ศ. 1731 และต่อมาได้ตีพิมพ์ซ้ำที่กรุงโรม ร่องรอยที่ปรากฏในกรณีนั้น ซึ่งปราศจากข้อสงสัยอันสมเหตุสมผลใดๆ คือร่องรอยเดียวกับที่ปรากฏในกรณีของนายครูก กรณีที่มีชื่อเสียงรองลงมาเกิดขึ้นที่เมืองแร็งส์หกปีก่อนหน้านั้น

และนักประวัติศาสตร์ในกรณีนั้นคือ เลอ แคต หนึ่งในศัลยแพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของฝรั่งเศส ผู้ตายเป็นหญิงซึ่งสามีของเธอถูกตัดสินว่าฆาตกรรมเธอโดยความไม่รู้ แต่เมื่อมีการอุทธรณ์ต่อศาลที่สูงกว่าอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการปล่อยตัว เนื่องจากมีหลักฐานแสดงให้เห็นว่าเธอเสียชีวิตด้วยอาการที่เรียกกันว่าการลุกไหม้ได้เอง ข้าพเจ้าคิดว่าไม่จำเป็นต้องเพิ่มข้อเท็จจริงที่โดดเด่นเหล่านี้ และการอ้างอิงทั่วไปถึงแหล่งข้อมูลซึ่งพบได้ในหน้า 30 เล่ม 2 อันได้แก่ ความเห็นและประสบการณ์ที่บันทึกไว้ของศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ผู้ทรงคุณวุฒิ ทั้งชาวฝรั่งเศส อังกฤษ และสก็อตแลนด์ ในยุคสมัยที่ใหม่กว่า โดยข้าพเจ้าพอใจที่จะสังเกตว่า ข้าพเจ้าจะไม่ละทิ้งข้อเท็จจริงเหล่านี้ จนกว่าจะมีพยานหลักฐานที่ใช้รับรองเหตุการณ์ของมนุษย์โดยทั่วไป เกิดการลุกไหม้ได้เองจนหมดสิ้นไปอย่างมีนัยสำคัญ

ในเรื่อง บลีคเฮาส์ ข้าพเจ้าตั้งใจที่จะเน้นย้ำถึงด้านที่โรแมนติกของสิ่งคุ้นตา

1853

หมายเหตุของผู้ถอดความ: ส่วนนี้อ้างถึงหน้าเฉพาะในหนังสือฉบับพิมพ์ ในฉบับโปรเจกต์กูเทนเบิร์กนี้ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องอยู่ในบทที่ 30 ย่อหน้าที่ 90

อีกกรณีหนึ่งซึ่งทันตแพทย์ท่านหนึ่งได้บรรยายไว้อย่างชัดเจนยิ่ง เกิดขึ้นที่เมืองโคลัมบัส ในสหรัฐอเมริกาเมื่อไม่นานมานี้ ผู้ป่วยเป็นชาวเยอรมันผู้เปิดร้านขายสุราและเป็นคนขี้เมาเข้าขั้นเรื้อรัง