งานแต่งงานของนางจิ้งจอก

เรื่องแรก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีสุนัขจิ้งจอกแก่ตัวหนึ่งที่มีหางเก้าหาง เขาเชื่อว่าภรรยาของตนไม่ซื่อสัตย์และปรารถนาจะทดสอบเธอ เขาจึงทอดกายลงใต้เก้าอี้ม้านั่ง ไม่ขยับเขยื้อนร่างกายแม้แต่น้อย และทำตัวราวกับว่าตายสนิท นางจิ้งจอกขึ้นไปยังห้องของเธอและปิดประตูขังตัวเองไว้ ส่วนสาวใช้ซึ่งเป็นคุณแมว นั่งอยู่ข้างกองไฟและทำหน้าที่ทำอาหาร เมื่อข่าวแพร่สะพัดออกไปว่าจิ้งจอกแก่ตายแล้ว บรรดาผู้มาจีบก็ปรากฏตัวขึ้น สาวใช้ได้ยินเสียงใครบางคนยืนอยู่ที่ประตูบ้านและเคาะประตู เธอจึงเดินไปเปิดประตู และพบว่าเป็นจิ้งจอกหนุ่มตัวหนึ่งซึ่งกล่าวว่า

“คุณแมวน้อยกำลังทำอะไรอยู่หรือ?

หลับใหลหรือตื่นอยู่กันแน่?”

นางแมวตอบว่า:

“ดิฉันมิได้หลับ แต่ตื่นอยู่

อยากรู้หรือว่าดิฉันกำลังทำสิ่งใด?

กำลังต้มเบียร์อุ่นใส่เนย

จะมาร่วมโต๊ะอาหารค่ำกับดิฉันไหมเล่า?”

“ไม่ล่ะ ขอบคุณคุณแมว” สุนัขจิ้งจอกกล่าว “แล้วคุณนายจิ้งจอกล่ะทำอะไรอยู่?” สาวใช้ตอบว่า:

“นางนั่งอยู่ในห้องของตน

คร่ำครวญโศกศัลย์เพียงลำพัง

ร้องไห้จนดวงตาแดงก่ำ

เพราะคุณจิ้งจอกผู้เฒ่าได้ตายจากไปแล้ว”

“ช่วยบอกนางทีเถิดว่ามีจิ้งจอกหนุ่มตัวหนึ่งมาอยู่ที่นี่ และปรารถนาจะมาขอความรักจากนาง” “ได้เลยค่ะ คุณชาย”

แม่แมวเดินขึ้นบันไดไป ตึก ตึก ตึก

เคาะประตูเรียก ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“คุณนายจิ้งจอกคะ อยู่ข้างในหรือเปล่า?”

“โอ้ ใช่แล้ว แม่แมวน้อยของฉัน” นางร้องตอบ

“มีผู้มาขอความรักยืนรออยู่ที่ประตูข้างนอกนั่นค่ะ”

“เขามีลักษณะอย่างไรหรือ ยอดรัก?”

“เขามีหางที่สวยงามถึงเก้าหางเหมือนคุณจิ้งจอกผู้ล่วงลับไหม?” “โอ้ ไม่เลย” แมวตอบ “เขามีหางเพียงหางเดียวเท่านั้น” “ถ้าอย่างนั้น ฉันไม่รับเขา”

แม่แมวเดินลงบันไดไปและไล่ผู้มาขอความรักคนนั้นกลับไป ไม่นานนักก็มีเสียงเคาะประตูอีกครั้ง และมีจิ้งจอกอีกตัวมาที่ประตูเพื่อขอความรักจากคุณนายจิ้งจอก เขามีหางสองหาง แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ต่างจากตัวแรก หลังจากนั้นก็มีผู้มาขอความรักอีกหลายตัว แต่ละตัวมีหางเพิ่มขึ้นจากตัวก่อนหน้าหนึ่งหาง ทว่าทั้งหมดกลับถูกปฏิเสธ จนกระทั่งในที่สุด มีตัวหนึ่งมาถึงซึ่งมีหางเก้าหางเหมือนคุณจิ้งจอกผู้เฒ่า เมื่อหญิงหม้ายได้ยินเช่นนั้น นางก็กล่าวกับแมวด้วยความปิติว่า:

“บัดนี้จงเปิดประตูและรั้วให้กว้าง

แล้วหามร่างคุณจิ้งจอกผู้เฒ่าออกไปข้างนอกเสีย”

ทว่าในขณะที่พิธีแต่งงานกำลังจะเริ่มขึ้น คุณจิ้งจอกผู้เฒ่าก็ขยับตัวใต้เก้าวม้านั่ง แล้วใช้ไม้กระบองฟาดใส่พวกสวะเหล่านั้นจนระเนระนาด และขับไล่พวกมันรวมถึงคุณนายจิ้งจอกให้ออกไปจากบ้าน

เรื่องที่สอง

เมื่อคุณจิ้งจอกผู้เฒ่าตายไป หมาป่าตัวหนึ่งได้มาเป็นผู้ขอความรักและเคาะประตูบ้าน และแมวซึ่งเป็นคนรับใช้ของคุณนายจิ้งจอกก็ได้เปิดประตูให้เขา หมาป่าทักทายเธอและกล่าวว่า:

“สวัสดี คุณแมวแห่งเคห์เรวิท

เหตุใดคุณจึงนั่งอยู่เพียงลำพัง?

กำลังทำสิ่งดีๆ อะไรอยู่หรือ?”

แมวตอบว่า:

“ดิฉันกำลังบิขนมปังแสนหวานในนม

คุณจะมาร่วมโต๊ะและรับประทานด้วยกันไหมเล่า?”

“ไม่ล่ะ ขอบคุณคุณแมว” หมาป่าตอบ “คุณนายจิ้งจอกไม่อยู่บ้านหรือ?”

แมวกล่าวว่า:

“นางนั่งอยู่ในห้องชั้นบน

คร่ำครวญถึงชะตาอันโศกเศร้า

ร่ำไห้ถึงความทุกข์ระทมแสนสาหัส

เพราะคุณจิ้งจอกผู้เฒ่าไม่อยู่แล้ว”

หมาป่าตอบว่า:

“หากตอนนี้นางกำลังต้องการสามี

จะกรุณาลงมาข้างล่างนี้ได้หรือไม่?”

แม่แมวรีบวิ่งขึ้นบันไดไป

สะบัดหางไปมาอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งมาถึงประตูห้องรับแขก

นางใช้แหวนทองห้าวงเคาะประตู:

“คุณนายจิ้งจอกคะ อยู่ข้างในหรือเปล่า?

หากตอนนี้คุณกำลังต้องการสามี

จะกรุณาลงมาข้างล่างนี้ได้หรือไม่?”

คุณนายจิ้งจอกถามว่า: “สุภาพบุรุษผู้นั้นสวมถุงเท้าสีแดง และมีปากแหลมหรือไม่?” “ไม่ค่ะ” แมวตอบ “ถ้าอย่างนั้น เขาก็ไม่เหมาะกับฉัน”

เมื่อหมาป่าจากไป ก็มีสุนัข กวางป่า กระต่าย หมี สิงโต และสัตว์ป่าทั้งหลายทยอยกันมาทีละตัว แต่คุณสมบัติที่ดีอย่างหนึ่งที่คุณจิ้งจอกผู้เฒ่าเคยมีนั้นกลับขาดหายไปเสมอ และแมวก็ต้องคอยส่งผู้มาขอความรักกลับไปครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งมีจิ้งจอกหนุ่มตัวหนึ่งมาถึง เมื่อนั้นคุณนายจิ้งจอกจึงถามว่า: “สุภาพบุรุษผู้นี้สวมถุงเท้าสีแดง และมีปากแหลมเล็กน้อยหรือไม่?” “ใช่ค่ะ” แมวตอบ “เขามีเช่นนั้น” “ถ้าอย่างนั้น ให้เขาขึ้นมาข้างบนเถิด” คุณนายจิ้งจอกกล่าว และสั่งให้คนรับใช้เตรียมงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรส

“จงกวาดห้องให้สะอาดที่สุดเท่าที่จะทำได้

เปิดหน้าต่างออก แล้วโยนร่างตาแก่ของฉันทิ้งไปเสีย!

เพราะเขานำหนูอ้วนท้วนมาให้ตั้งมากมาย

แต่กลับไม่เคยนึกถึงภรรยาของตนเลย

เอาแต่กินหนูทุกตัวที่เขาจับได้จนหมดสิ้น”

แล้วงานมงคลสมรสกับคุณสุนัขจิ้งจอกหนุ่มก็ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ มีการเฉลิมฉลองและเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน และหากพวกเขายังไม่เลิกรากันจนถึงตอนนี้ ก็คงกำลังเต้นรำกันอยู่