ตอนที่ 73: CHAPTER LXI
byบทที่ 61
สายน้ำ เนินเขาอันแห้งแล้ง และทัศนียภาพ
หลังจากลาจากคนเลี้ยงแกะ ผมก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เขาบอกว่ามีซากโบราณสถานแปลกตาและน่าสนใจที่สุดตั้งอยู่ ผมรีบเดินลัดเลาะไปตามเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหญ้าหยาบและเฟิร์น ส่วนเรื่องแม่น้ำที่เขาพูดถึง ผมคิดว่าไม่ว่าจะลุยน้ำหรือว่ายข้าม ผมก็น่าจะพาตัวเองและสัมภาระเล็กน้อยข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามได้อย่างไม่ยากเย็น เมื่อไปถึงริมฝั่ง ผมพบว่ามันเป็นลำธารที่สวยงาม แม้จะตื้นแต่ก็มีบางจุดที่ลึกจนน้ำดูนิ่งและเป็นสีเข้ม
ด้วยความที่ผมชอบน้ำใสสะอาดเป็นทุนเดิม จึงถอดเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงไปในแอ่งน้ำลึกแห่งหนึ่ง เมื่อขึ้นจากน้ำ ร่างกายของผมรู้สึกร้อนผ่าวและซ่านไปด้วยความสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก หลังจากส่งเสื้อผ้าและสัมภาระน้อยชิ้นข้ามไปยังอีกฝั่งแล้ว ผมก็แต่งตัวและรีบมุ่งหน้าไปยังพื้นที่สูงชัน ในที่สุดผมก็พบถนนสายหลักที่ทอดผ่านเนินเขาอันกว้างใหญ่และแห้งแล้ง ผมเดินตามถนนไปหลายไมล์โดยไม่พบสิ่งผิดปกติ จนเริ่มระแวงว่าตัวเองอาจจะมาผิดทาง จึงเดินต่อไปอย่างช้าๆ ด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยว จนกระทั่งเกือบจะถึงยอดเขาที่สูงชัน ผมก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ทำให้รู้ทันทีว่าใกล้ถึงจุดหมายที่ตามหาแล้ว ผมเลี้ยวขวาตรงใกล้สันเขา เดินตามทางจนมาถึงสะพานที่ทอดข้ามหุบเหวลึก ซึ่งเชื่อมเนินเขาแห่งนี้เข้ากับอีกเนินหนึ่งที่เคยเป็นส่วนเดียวกันมาก่อน ดูจากลักษณะแล้วหุบเหวนี้คงถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์ เมื่อข้ามสะพานมา ผมก็พบกับทางเข้าที่นำไปสู่พื้นที่สี่เหลี่ยมขนาดหลายเอเคอร์ ซึ่งล้อมรอบด้วยเนินดินหรือคันดินสูง แม้จะไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อน แต่ผมก็รู้ได้ทันทีว่าที่นี่คือค่ายทหารโรมันโบราณ และน่าจะเป็นค่ายที่มีขนาดใหญ่มาก เพราะพื้นที่กว้างขวางขนาดนี้สามารถรองรับนักรบได้หลายพันนายให้ฝึกซ้อมรบได้อย่างสบาย แต่ในตอนนี้ พื้นที่ดังกล่าวกลับกลายเป็นทุ่งข้าวโพดที่มีรวงสีเขียวพริ้วไหวไปตามลมยามเช้า
ผมยืนมองไปรอบๆ พื้นที่นั้นครู่หนึ่งจากตรงทางเข้า แล้วจึงปีนขึ้นไปบนเนินดินทางซ้ายมือ เมื่อขึ้นไปถึงยอดเนิน ผมก็พบว่าตัวเองอยู่ในจุดที่สูงมาก มองลงไปเบื้องล่างห่างออกไปประมาณหนึ่งไมล์ เห็นเมืองเก่าที่สวยงามตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าเขียวขจีและมีลำธารไหลผ่าน และจากใจกลางเมืองเก่า ท่ามกลางหมู่ไม้ใหญ่ ผมเห็นยอดสไปร์ที่สูงเสียดฟ้าและงดงามที่สุดในโลก
หลังจากทอดสายตามองจากคันดินโรมันอยู่นาน ผมก็รีบเดินกลับทางเดิม ข้ามสะพานกลับไปที่ถนน แล้วเดินผ่านสันเขาลงไปยังเมืองที่มียอดสไปร์แห่งนั้น