Chapter 10

พระเจ้าช่วย! นี่มันเรื่องอะไรกัน ผมอุทานด้วยความตกใจ ขณะที่กำลังจ้องมองภาพวาดภาพหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นภาพพอร์ตเทรตของสตรีผู้หนึ่ง

ผมพยายามเพ่งมองดูให้ชัดขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น และแล้วผมก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าสตรีในภาพนั้นคือใคร

นี่มัน นี่มันคือคุณนี่! ผมรำพึงกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ

ผมจ้องมองภาพนั้นอย่างไม่วางตา ความทรงจำเก่าๆ เริ่มหลั่งไหลกลับมา ความรู้สึกโหยหาและความคิดถึงที่ถูกฝังกลบไว้เนิ่นนานบัดนี้ได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง

เป็นไปได้อย่างไรกัน ผมพึมพำ คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

ผมเริ่มสำรวจห้องนั้นอย่างละเอียด และพบว่ามีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะไม้ตัวเล็กๆ ผมรีบหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่านด้วยมือที่สั่นเทา

เนื้อความในจดหมายเขียนไว้ว่า ถึงผู้ที่ค้นพบจดหมายฉบับนี้ ข้าพเจ้าขอแจ้งให้ทราบว่าความลับที่ถูกเก็บงำไว้ตลอดสิบปีบัดนี้ได้ถึงเวลาที่จะต้องถูกเปิดเผยแล้ว

ผมรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น ความตื่นเต้นและความหวาดหวั่นปะปนกันจนบอกไม่ถูก ผมรีบมองหาเบาะแสอื่นๆ ในห้องนั้น จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับกล่องไม้ใบเล็กที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ

เมื่อเปิดกล่องออก ผมพบกับแหวนวงหนึ่งซึ่งสลักชื่อของเธอเอาไว้

ใช่จริงๆ ด้วย ผมกระซิบ เธออยู่ที่นี่จริงๆ

ความหวังที่เคยริบหรี่กลับมาโชติช่วงอีกครั้ง ผมตัดสินใจว่าไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ผมจะต้องตามหาเธอให้พบ ไม่ว่าเธอจะซ่อนตัวอยู่ที่ใดในโลกใบนี้ก็ตาม

ผมก้าวออกจากห้องนั้นด้วยความมุ่งมั่นที่เต็มเปี่ยม โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่รอผมอยู่เบื้องหน้านั้น จะเป็นความสุขที่โหยหา หรือเป็นโศกนาฏกรรมที่ร้ายแรงยิ่งกว่าเดิม

เนื่องจากข้อความต้นฉบับที่คุณให้มาอยู่ในสภาพที่ตัวอักษรผิดเพี้ยนและปนเปกันอย่างรุนแรง (Corrupted text) จนไม่สามารถระบุคำหรือประโยคที่ชัดเจนในภาษาอังกฤษได้ ผมจึงไม่สามารถแปลเป็นร้อยแก้วภาษาไทยที่ถูกต้องตามหลักวรรณกรรมได้ โปรดตรวจสอบและส่งข้อความต้นฉบับที่ถูกต้องอีกครั้ง เพื่อให้ผมสามารถแปลงานชิ้นนี้ให้คุณได้อย่างซื่อตรงและสละสลวยที่สุดครับ