ตอนที่ 11: LETTER III

จดหมายฉบับที่ 3

เช้าวันพุธ [ปารีส, สิงหาคม 1793]

ที่รัก เธอชอบว่าฉันบ่อยๆ แต่ถ้าเธอรู้ว่าตั้งแต่ฉันมาถึงปารีส ฉันดูแลเอาใจใส่ — มากแค่ไหน เธอคงจะเปลี่ยนมาชมฉันแทน แต่ฉันจะไม่รบกวนเธอด้วยการเล่ารายละเอียดหรอกนะ เพราะฉันอยากเห็นสายตาของเธอที่ชื่นชมฉันมากกว่า อีกอย่าง มิลตันเคยเปรยไว้ว่า เวลาเล่าเรื่องพวกนี้ มักจะมีอะไรบางอย่างมาขัดจังหวะ ซึ่งเป็นเรื่องที่หัวใจโหยหา โดยเฉพาะเมื่อสิ่งที่หลั่งไหลออกมาจากริมฝีปากนั้นไม่ใช่เพียงแค่คำพูด

แต่ฉันจะไม่ยอมหยุดอยู่แค่จูบตามหน้าที่นะ (ขอรีบบอกก่อนที่คนพวกนี้จะเข้ามา แล้วทำให้ฉันต้องรีบเขียนจดหมายให้จบๆ ไป) เธอ ต้อง ดีใจที่ได้เจอฉัน เพราะเธอคิดถึงฉันจริงๆ ไม่อย่างนั้นฉันจะหันไปส่งรักให้ วิญญาณ ของมิราโบแทน เพราะในขณะที่ฉันคุยกับมาดาม — ใจของฉันก็เผลอคิดถึงเขาตลอดเวลา มันย้ำเตือนฉันว่าหัวใจดวงนี้ยังคงมีความรักที่เร่าร้อนเสมอ ไม่ว่าฉันจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม แม้ว่าฉันจะให้ความสำคัญกับหลักการดำเนินชีวิตมากเพียงใด แต่เรื่องของความรู้สึกก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ไม่ใช่ว่าฉันคิดว่ามิราโบไม่มีหลักการอะไรเลยนะ ตรงกันข้ามเลยล่ะ และถ้าฉันไม่ได้เริ่มสร้างทฤษฎีใหม่ๆ เกี่ยวกับผู้ชายขึ้นมา ด้วยความทะนงตัว ฉันคง จินตนาการ ไปแล้วว่า ฉัน สามารถขัดเกลาหลักการของเขาให้ดีขึ้นได้ เพราะเขามีพื้นฐานที่เอื้อให้ทำแบบนั้นได้… ชู่ว! พวกเขามากันแล้ว ความรักโบยบินหายไปในชั่วพริบตา ทิ้งไว้เพียงสัมผัสแผ่วเบาที่ข้างแก้มซีดๆ ของฉัน

หวังว่าเช้านี้จะได้พบกับ ดร. — ฉันกำลังจะไปหาเขาที่บ้านของคุณ — ส่วนวันนี้ฉันเชิญ — และคนอื่นๆ มาทานมื้อค่ำด้วยกัน และพรุ่งนี้ฉันมีนัดใช้เวลาทั้งวันกับ —

พรุ่งนี้ฉันอาจจะกลับไปที่ — ไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะยังไงฉันก็ต้องใช้รถม้าอยู่ดี เนื่องจากมีหนังสือหลายเล่มที่ฉันต้องการนำติดตัวไปด้วย ถ้าอย่างนั้น วันศุกร์นี้ฉันรอทานมื้อค่ำกับเธอนะ และถ้าเธอมาถึงก่อนเวลาอาหารสักนิด เพราะเราไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว ฉันสัญญาว่าจะไม่ดุเธอเลย

รักเสมอ