ภาคผนวก G

มาร์ก ทเวน ที่สโมสรผู้สื่อข่าว วอชิงตัน

(ดูบทที่ 63)

สตรี: บทสดุดีแด่เพศที่งดงาม

สโมสรผู้สื่อข่าววอชิงตันจัดงานฉลองครบรอบในคืนวันเสาร์ คุณคลีเมนส์ หรือที่รู้จักกันดีในนาม มาร์ก ทเวน ได้กล่าวตอบรับคำดื่มอวยพรที่ว่า “สตรี ความภาคภูมิใจแห่งวิชาชีพทั้งปวง และอัญมณีล้ำค่าแห่งวิชาชีพของเรา” เขากล่าวว่า:

ท่านประธานครับ ผมไม่ทราบว่าเหตุใดผมจึงถูกเลือกให้ได้รับเกียรติสูงสุดในค่ำคืนนี้ เพราะหน้าที่ในการกล่าวตอบรับคำดื่มอวยพรแด่สตรีนั้นถูกมองเช่นนี้มาทุกยุคทุกสมัย [เสียงปรบมือ] ผมไม่ทราบว่าเหตุใดผมจึงได้รับเกียรตินี้ เว้นเสียแต่ว่าผมจะดูดีกว่าสมาชิกคนอื่นๆ ในสโมสรเพียงเล็กน้อย แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม ท่านประธานครับ ผมภูมิใจในตำแหน่งนี้ และท่านคงไม่สามารถเลือกใครที่จะตอบรับด้วยความยินดีไปกว่านี้ หรือมุ่งมั่นด้วยความปรารถนาดีอย่างเต็มเปี่ยมที่จะถ่ายทอดเรื่องนี้ให้สมบูรณ์ได้เท่ากับผม เพราะท่านครับ ผมรักเพศนี้ [เสียงหัวเราะ] ผมรักผู้หญิงทุกคนครับ ไม่ว่าจะมีอายุหรือสีผิวใดก็ตาม [เสียงหัวเราะ]

สติปัญญาของมนุษย์ไม่อาจประเมินได้ว่าเราเป็นหนี้บุญคุณสตรีเพียงใด ท่านครับ เธอเย็บกระดุมให้เรา [เสียงหัวเราะ] เธอซ่อมแซมเสื้อผ้าให้เรา [เสียงหัวเราะ] เธอล่อลวงเราในงานวัดของโบสถ์ เธอไว้วางใจเรา เธอเล่าทุกสิ่งที่เธอสืบทราบมาเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเพื่อนบ้าน เธอให้คำแนะนำที่ดีและให้ในปริมาณที่มาก บางครั้งเธอก็ระบายความในใจให้เราฟัง หรือบางครั้งก็ระบายออกมาทั้งหมด เธอปลอบประโลมหน้าผากที่ปวดร้าวของเรา เธออุ้มท้องลูกๆ ของเรา (ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นลูกของเรา) [ประโยคสุดท้ายนี้ปรากฏในสุนทรพจน์ฉบับตีพิมพ์ของทเวน และอาจถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลัง โดย ดี.ดับเบิลยู.]

ในทุกความสัมพันธ์ของชีวิต ท่านครับ มันเป็นเรื่องที่ยุติธรรมและเป็นการยกย่องที่งดงามต่อสตรี หากจะกล่าวว่าเธอคือผู้ที่พึ่งพาได้เสมอ [เสียงหัวเราะดังมาก]

ไม่ว่าท่านจะวางสตรีไว้ที่ใด ท่านครับ ไม่ว่าจะในตำแหน่งหรือสถานะใด เธอคือเครื่องประดับของสถานที่ที่เธออยู่ และเป็นขุมทรัพย์ของโลก [ณ จุดนี้ คุณทเวนหยุดชะงัก มองผู้ฟังด้วยสายตาสงสัย และตั้งข้อสังเกตว่าเสียงปรบมือควรจะดังขึ้นในตอนนี้ และเสียงปรบมือก็ดังขึ้น คุณทเวนจึงกล่าวคำสรรเสริญต่อไป] ดูนามอันสูงส่งในประวัติศาสตร์สิ! ดูคลีโอพัตรา! ดูเดสเดโมนา! ดูฟลอเรนซ์ ไนติงเกล! ดูโจน ออฟ อาร์ก! ดูลูเครเทีย บอร์เจีย! [มีเสียงแสดงความไม่เห็นด้วย “เอาเถอะ” คุณทเวนกล่าวพลางเกาหัวอย่างลังเล “งั้นเราข้ามลูเครเทียไปแล้วกัน”] ดูจอยซ์ เฮธ!

ดูแม่อีฟ! ผมขอย้ำครับท่าน ดูนามอันรุ่งโรจน์ในประวัติศาสตร์สิ! ดูแม่ม่ายแมคกรี! ดูลูซี่ สโตน! ดูเอลิซาเบธ เคดี สแตนตัน! ดูจอร์จ ฟรานซิส เทรน! [เสียงหัวเราะดังมาก] และท่านครับ ผมขอกล่าวด้วยความนอบน้อมและความเคารพอย่างสูงสุด โปรดดูมารดาของวอชิงตัน! ท่านเลี้ยงดูลูกชายที่ไม่สามารถโกหกได้ ไม่สามารถโกหกได้เลย [เสียงปรบมือ] แต่เขาก็ไม่มีโอกาสได้โกหกเลยต่างหาก เรื่องของเขาอาจจะแตกต่างออกไปหากเขาเป็นสมาชิกสโมสรผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ [เสียงหัวเราะ เสียงคราง เสียงโห่ และเสียงตะโกนว่า “ไล่เขาออกไป” มาร์กมองดูผู้ฟังที่กำลังตื่นเต้นด้วยท่าทางสงบนิ่ง แล้วกล่าวต่อ]

ผมขอย้ำครับท่านว่า ไม่ว่าท่านจะวางสตรีไว้ในตำแหน่งใด เธอคือเครื่องประดับของสังคมและเป็นขุมทรัพย์ของโลก ในฐานะคนรัก เธอมีผู้ทัดเทียมเพียงไม่กี่คนและไม่มีใครเหนือกว่า [เสียงหัวเราะ] ในฐานะลูกพี่ลูกน้อง เธอช่างสะดวกสบาย ในฐานะคุณย่าคุณยายผู้มั่งคั่งที่ป่วยด้วยโรคที่รักษาไม่หาย เธอช่างล้ำค่า และในฐานะแม่นม เธอไม่มีใครเทียบได้ในหมู่บุรุษ! [เสียงหัวเราะ]

ท่านครับ ผู้คนบนโลกนี้จะเป็นอย่างไรหากปราศจากสตรี? พวกเขาคงจะหายากกันเหลือเกินครับ (หายากอย่างยิ่ง) [อีกประโยคหนึ่งที่ถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลังในฉบับตีพิมพ์ ‘Speeches’ โดย ดี.ดับเบิลยู.] ดังนั้น ขอให้เราถนอมเธอ ปกป้องเธอ มอบการสนับสนุน การส่งเสริม และความเห็นอกเห็นใจแก่เธอ และมอบตัวเราเองให้เธอด้วย หากมีโอกาส [เสียงหัวเราะ]

แต่หากจะกล่าวกันอย่างจริงจัง ท่านประธานครับ สตรีนั้นเป็นผู้ที่น่ารัก สง่างาม มีจิตใจโอบอ้อมอารี และงดงาม เป็นผู้ที่ควรค่าแก่ความเคารพ ความยกย่อง และความนอบน้อมทั้งปวง ไม่มีผู้ใดในที่นี้จะปฏิเสธที่จะดื่มอวยพรให้แก่เธอด้วยความจริงใจ เพราะเราทุกคนต่างเคยรู้จัก รัก และเทิดทูนสตรีผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาสตรีทั้งมวล นั่นคือ มารดาของตนเอง! [เสียงปรบมือ]