บทที่ 14: ว่าด้วยไลโอเนล เทรวาลยอน

ในขณะเดียวกัน เหล่าสหายของเราก็ใกล้จะถึงปารีสอย่างรวดเร็ว และในขณะที่เรากำลังพูดอยู่นี้ รถไฟของพวกเขาก็เข้าสู่สถานีแล้ว

“อา ถึงเสียที และการเดินทางอันรื่นรมย์ของเราในตอนนี้ ก็ได้กลายเป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว” เลดี้เอสมอนเดตกล่าว

คุณจะพำนักอยู่ที่นี่นานเท่าใดหรือ เบอร์ทรัมเอ่ยถาม พลางยื่นแขนให้เธอเกาะเพื่อเดินไปยังรถม้าคาร์รอส

มีเพียงโชคชะตาเท่านั้นที่รู้ ปารีสอันแสนงามมีสิ่งดึงดูดใจมากมายเสียจนฉันตัดสินใจไม่ได้ เพราะฉันมักจะถูกล่อลวงให้พำนักอยู่นานกว่าที่ตั้งใจไว้เสมอ มีเรื่องให้เพลิดเพลินอยู่ตลอดเวลา

และมีผู้คนมากมายเหลือเกินที่ต้องไปพบ วอรากล่าว ไม่มีที่ใดเหมือนปารีสในการพันธนาการผู้คน และทำให้ผู้คนหลงรักโซ่ตรวนของตนเอง

ดูนั่น เร็วเข้า เลดี้เอสมอนเดตอุทานอย่างรีบร้อน ใครบางคน ตรงนั้นใช่กัปตันเทรเวเลียนหรือเปล่า ดูเหมือนเขากำลังตามหาใครบางคนอยู่ หรือว่าเป็นเพียงวิญญาณของเขากันนะ

ตัวจริงเสียงจริงเลยค่ะ และดูไม่เห็นจะมีความเป็นวิญญาณตรงไหนเลย วอราตอบ พร้อมกับคิดในใจว่า ใช่ เธอจำเขาได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด อัศวินของเธอ ช่างแตกต่างจากชายทุกคนที่เธอเคยพบ

ใช่แล้ว วอรา เราทุกคนต่างคิดเช่นนั้นเมื่อราชาของเราปรากฏตัว จงระวังเถิด จงปกป้องหัวใจของเจ้า หากเจ้าไม่อยากยอมสยบต่อชายผู้ทรงเสน่ห์ที่สังหารหัวใจคนได้ตามใจปรารถนาผู้นี้

หยุดเถิด หัวใจโง่เขลา วอราคิดต่อ ตอนนี้เจ้าเริ่มรู้สึกสนใจในตัวโรแลนด์น้อยลง ทั้งที่เขาพร้อมจะตายเพื่อเจ้า จงเติมเต็มตัวตนของเจ้าด้วยความร่าเริงที่ไร้กังวล และอย่าเหลือที่ว่างให้ความรู้สึกที่อ่อนไหวเข้ามาครอบงำ จงจำเรื่อง ภรรยาที่ถูกซ่อนไว้ และต่อให้เธอไม่มีตัวตนอยู่จริง ก็จงจำไว้ว่าหัวใจคนคือเกมของเขา

อา พ่อคนดีเห็นพวกเราแล้ว และกำลังฝ่าฝูงชนมาทางนี้ เลดี้เอสมอนเดตกล่าว

พ่อคนดีงั้นหรือ ดักลาสว่า พวกคุณผู้หญิงทุกคนพูดถึงเทรเวเลียนแบบนี้หมดเลยนะ พ่อคนโชคดี

และจากที่ผมได้ยินมา เขาก็รับการยอมสยบเหล่านั้นราวกับเป็นสิทธิอันชอบธรรมของเขาด้วย เบอร์ทรัมกล่าว

โอ้ ใช่ค่ะ รับไว้อย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ วอราตอบอย่างร่าเริง เขามีความเป็นนักปรัชญาอยู่บ้าง คุณก็รู้ ฉันจำได้ว่าฉันเคยสงสัยว่าเขามีความรู้สึกเหมือนปุถุชนทั่วไปหรือไม่ และความรักทั้งหมดของเขาเป็นเพียงความรักแบบเพลโตหรือเปล่า ฉันสาบานเลยว่าฉันมีความคิดอยากจะเป็นศิษย์ของเพลโตเสียเอง มันคงช่วยให้รอดพ้นจากความปวดใจได้มหาศาล

ทรยศ ทรยศ ดักลาสหัวเราะ เป็นสาวกของเอพิคิวรัสดีกว่า

พวกคุณพูดจาไร้สาระอะไรกัน เบอร์ทรัมกล่าวเชิงตำหนิแบบล้อเลียน และพวกคุณทั้งคู่ก็ไม่ได้หมายความตามที่พูดเลยสักคำ ตอนนี้ผมขอทำนายว่า ด้วยความแค้น คิวปิดจะแผลงศรใส่หัวใจดวงโตของคุณ มิสเวอร์นอน และคุณจะยอมสยบให้แก่ชายผู้โชคดีเหลือคณาคนหนึ่ง ส่วนคุณ ดักลาส ผมขอทำนายว่าคุณจะต้องพบกับความปวดใจอย่างหนักหน่วงหลายต่อหลายครั้ง

แล้วท่านผู้พยากรณ์ ท่านให้เวลาอิสระแก่พวกเรานานเท่าใด อีกนานไหมกว่าโซ่ตรวนของพวกเราจะถูกตีขึ้น วอราถามอย่างหยอกล้อ

ก่อนที่ความหนาวเหน็บของฤดูหนาวจะมาเยือนดินแดนของเรา เบอร์ทรัมตอบด้วยท่าทางจริงจังแบบล้อเลียน

และก่อนที่จะได้ยินเสียงคร่ำครวญของเกษตรกร เมื่อเขาเห็นน้ำค้างแข็งสีดำเกาะบนข้าวสาลีฤดูใบไม้ผลิ ดักลาสหัวเราะ

ยินดีที่ได้พบคุณ เลดี้เอสมอนเดต เทรเวเลียนกล่าว พลางถอดหมวกและจับมือ และคุณด้วย มิสเวอร์นอน นานแสนนานแล้วที่ผมได้เห็นคุณเพียงผ่านตา ขอให้ผมได้ต้อนรับทุกท่านสู่ปารีสอันงดงาม พันเอกฮอว์ตันมอบหมายบทบาทอันน่ารื่นรมย์ให้ผมเป็นอัศวินผู้ติดตามในระหว่างที่พวกคุณพำนักอยู่ที่นี่ รวมถึงเป็นองครักษ์ให้แก่พระองค์ท่านในการเดินทางสู่เมืองอมตะ ซึ่งผมเองก็ต้องเดินทางไปเช่นกัน อ้าว ดักลาส คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน ผมนึกว่าคุณยังไม่ทิ้งเหล่ารักมีปีกที่แอธโฮลเดลเสียอีก ฤดูกาลนี้ล่าสัตว์ได้ดีหรือไม่

ใช่ พอควรเลย ดักลาสตอบด้วยความผิดหวังต่อสถานการณ์ที่กำลังดำเนินไป และปรารถนาให้เทรเวเลียนไปอยู่ที่แอฟริกาใต้หรือที่ใดก็ได้ เพื่อจะได้ไม่ต้องมาอยู่เคียงข้างวอรา เขารู้ดีว่าเทรเวเลียนเป็นบุรุษผู้มีสติปัญญาที่ได้รับการขัดเกลา มีท่วงท่าที่เปี่ยมเสน่ห์จนสตรีทุกนางต้องสยบ มีประสบการณ์ชีวิตมากกว่าเขาถึงสิบปีเต็ม และมีความรอบรู้ในสตรีทุกรูปแบบ เขารู้ว่าชายผู้นี้คือความหวาดหวั่นของเหล่ามารดาที่มีบุตรสาววัยออกเรือน ทั้งในแง่ที่เขาเข้ามาสั่นคลอนความจำนนอย่างสงบต่อสามีที่โชคชะตากำหนดให้ และในแง่ของความโกลาหลอันน่าเศร้าที่เขาก่อไว้ในหมู่ลูกสาวของพวกนาง เหล่าหญิงสาวต่างชูคอระรื่นเมื่อเขามาเยือน และหงอยเหงาเมื่อเขาจากไป ส่งผลให้ผู้สมัครเป็นคู่ครองที่เหมาะสมหลายรายต้องถอนตัวออกจากสนามรบ สังคมต่างสงสัยว่าเหตุใดเทรเวเลียนจึงไม่ยอมลงหลักปักฐาน ทั้งที่มีสตรีผู้งดงามมากมายตกเป็นผู้ถูกพิชิต เขามักจะยักไหล่เมื่อถูกเพื่อนฝูงล้อเลียนเรื่องการหว่านเสน่ห์และความใจร้าย และจะกล่าวว่า

การเป็นทาสของแหวนแต่งงานไม่ใช่บทบาทที่ข้าพเจ้าปรารถนาจะเล่น อย่างน้อยที่สุด สตรีผู้งดงามที่ข้าพเจ้าเคยเกี้ยวพาราสีมาจนถึงตอนนี้ ก็ไม่มีผู้ใดมีอำนาจพอจะเหนี่ยวรั้งข้าพเจ้าไว้เป็นของตนได้ และจนกว่าข้าพเจ้าจะได้พบสตรีที่สามารถยึดเหนี่ยวข้าพเจ้าไว้ และทำให้ข้าพเจ้าหมดความปรารถนาที่จะร่อนเร่ ข้าพเจ้าจะขอรักษาเสรีภาพนี้ไว้

จากนั้นเขาจะหัวเราะแล้วพูดว่า ท้ายที่สุดแล้ว เพื่อนรัก ข้าพเจ้าไม่ได้ใจร้าย เย็นชา หรือเจ้าชู้เท่ากับท่านหรอก คติพจน์ของท่านทั้งก่อนและหลังแต่งงานคือ หากความรักมีปีก ก็เพื่อให้มันโบยบินไปมามิใช่หรือ การปฏิบัติตามหลักการนั้นก่อนแต่งงาน (อย่างที่ท่านว่าข้าพเจ้าทำ) ย่อมดีกว่าทำหลังแต่งงานอย่างที่พวกท่านทุกคนทำ จะดีกว่าหากไม่สวมตรวนจนกว่าจะได้พบสตรีที่ทำให้เราไม่รู้สึกถึงตรวนนั้น ส่วนข้อกล่าวหาว่าข้าพเจ้าไร้หัวใจ เชื่อข้าพเจ้าเถิด ท่านบอกว่าข้าพเจ้ารู้จักพวกนางดี ภายใต้รูปลักษณ์อันสุภาพของสตรีที่น้ำเสียงอ่อนหวานและงดงามที่สุดบางคน กลับมีหัวใจที่ไร้ความรู้สึกอย่างโหดร้ายเต้นอยู่ข้างใน

ท้ายที่สุดแล้ว สตรีมีความเป็นแมวอยู่ในตัวไม่น้อย ลองดูการแต่งงานมากมายสิ ร้อยครั้งมีเก้าสิบเก้าครั้งที่สตรีชั้นสูงของพวกเราแต่งงานเพื่อเงินหรือตำแหน่ง ใช่ พวกนางชอบมุมที่อบอุ่น โดยไม่สนใจว่าใครจะเป็นผู้มอบให้ และชายผู้ที่รักพวกนาง และผู้ที่พวกนางรัก—ในระดับหนึ่ง—อาจต้องทนทุกข์ทรมานอยู่เพียงลำพัง เพราะไม่เลย พวกนางจะไม่รับฟังคำอ้อนวอนของเขา หากเขาไม่มีทองคำ และพวกนางจะแต่งงานกับชายที่พวกนางไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายด้วยเลย แต่กลับรักในทรัพย์สมบัติของเขา รักด้วยความรักทั้งหมดที่มีในหัวใจแบบแมวๆ ของพวกนาง ไม่หรอก ข้าพเจ้าไม่ได้ใจร้าย ข้าพเจ้าเพียงแต่หาความสำราญให้ตนเองเหมือนที่ท่านทำ และในแบบที่แต่ละคนพึงใจที่สุด

เขายอมรับว่าต้องมีสตรีที่เป็นดั่งวีรสตรี และบางทีเขาอาจจะได้พบพวกนางในวันหน้า แต่จนถึงตอนนี้ เขา เพียงแต่รู้ว่าในโลกของพระเจ้า ต้องมีสตรีที่บุรุษอาจยอมกราบไหว้บูชา

แน่นอน เขากล่าว เมื่อกระโปรงสุ่มยังคงอ่อนโยนและซื่อสัตย์ มันย่อมเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สามีของนางกลับพิสูจน์ตนว่าไม่ซื่อและโลเล เมื่อพิจารณาถึงมุมที่อบอุ่นที่เหล่า พี่สาว ลูกพี่ลูกน้อง และคุณป้า ผู้เลอโฉมของเราพอใจจะส่งเสียงครางเบาๆ พวกนางเปล่งประกายในสังคม และได้รับสิ่งที่เปรียบได้กับจุดหมายและเป้าหมายสูงสุดของชีวิต นั่นคือการแต่งงานกับคนร่ำรวย

ไม่แปลกเลยที่ดักลาสผู้น่าสงสาร เมื่อรู้ซึ้งถึงสันดานของชายอย่างเทรวาลยอนแล้ว จะต้องหวั่นเกรงในการที่วอราต้องร่วมทางกับเขา เพราะหากนางเกิดต้องมนต์เสน่ห์ ซึ่งนางย่อมทำได้แน่หากปรารถนา ทุกอย่างคงจบสิ้นสำหรับเขา และต่อให้วอราจะระแวดระวังเพราะรู้กิตติศัพท์ของเทรวาลยอนในฐานะนักรักผู้ประสบความสำเร็จเพียงใด แต่หากเทรวาลยอนตัดสินใจจะพิชิตใจนาง ดักลาสก็เกรงว่าเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวที่เขาเชี่ยวชาญจากการศึกษาเรื่องสตรีจะทำให้นางพ่ายแพ้ในที่สุด เขาเกิดความรู้สึกท้อแท้และตัดสินใจจะทิ้งพวกเขาไว้ แล้วรีบไปรับอิซาเบลเพื่อเดินทางกลับอังกฤษทันที เพราะมีสิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจ

นั่นคือเทรวาลยอนจะต้องถูกดึงดูดโดยวอรา ไม่ว่าจะเป็นเพราะความโดดเด่นไม่ซ้ำใคร ความสดใหม่ในความคิด หรือการเสียดสีอย่างร่าเริงที่ปราศจากความมุ่งร้าย ซึ่งเพียงแต่แสดงให้เห็นว่านางดำเนินชีวิตด้วยดวงตาที่เปิดกว้าง ตลอดจนอุปนิสัยที่สดใสและการสนทนาที่รื่นรมย์ ยังไม่ต้องกล่าวถึงตัวตนอันน่ารักน่าเอ็นดูของนาง และเมื่อเขาหันกลับไปมองนาง ดวงตาสีเทาที่กำลังหัวเราะคู่นั้นดูราวกับดวงดาว พร้อมรอยยิ้มบนริมฝีปากอันสมบูรณ์แบบขณะที่นางชวนคุยอย่างสนุกสนาน เขาก็ได้แต่คร่ำครวญในใจถึงสิ่งที่เขาอาจไม่มีวันได้ครอบครอง

มาสิ โรแลนด์ วอราตะโกน ยังมีที่ว่างสำหรับท่านนะ ท่านเซญอร์ผู้เคร่งขรึมและน่าเลื่อมใสที่สุด เพราะยามนี้ท่านดูเคร่งขรึมราวกับนกเค้าแมวไม่มีผิด กล้องยาสูบชิ้นโปรดหายไป หรือว่าท่านทำยาสูบยี่ห้อประจำที่เป็นยาสารพัดนึกแก้ทุกข์ของท่านสูญหายไปกันล่ะ

เปล่าหรอก ข้าไม่ได้สูญเสียเพื่อนเก่าอย่างกล้องยาสูบมีร์ชาอุมไป เขาตอบพร้อมเสียงหัวเราะที่ฝืนธรรมชาติ แต่ในเมื่อมันเป็นเพียงของปลอม ข้าจึงไม่คาดหวังว่ามันจะช่วยปลอบประโลมข้าในยามที่ต้องจากเจ้าและเลดี้เอสมอนเดต ซึ่งข้าหวังว่าความทรงจำที่พวกเจ้ามีต่อข้านั้นจะเป็นเรื่องจริงมากกว่าเรื่องหลอกลวง

ช่างเป็นคำพูดที่ไพเราะนะ โรแลนด์ วอรากล่าวพลางก้าวลงจากรถม้าเพื่อมาพูดกับเขา แต่ข้าขอคัดค้านการจากลาครั้งนี้

เจ้าลืมไปแล้วหรือ วอรา ว่าภารกิจของข้า หรืออย่างน้อยก็ภารกิจที่ข้าอ้างเมื่อมาถึงปารีสคืออะไร เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ตอนนี้ข้าจะไปรับอิซาเบลแล้ว และจากนี้ไป เจ้ามีชายผู้ที่ไม่เคยนึกถึงหรือใส่ใจความหิวโหยของคนรอบข้างอยู่ด้วย เขาเป็นผู้ดื่มด่ำกับจอกน้ำผึ้งจนหยดสุดท้ายด้วยตัวคนเดียว ลาก่อน นึกถึงข้าบ้างเป็นครั้งคราว เพราะเจ้าคงรู้ดีว่าเจ้าอยู่ในความคิดของข้าเสมอ

แล้วเขาก็ก้าวเข้าไปส่งวอราขึ้นรถม้า พร้อมกล่าวลาและอวยพรให้ทุกคนมีความสุข โดยบอกกับวอราและเลดี้เอสมอนเดตว่า อย่าลืมทำให้คฤหาสน์รื่นเริงและสดใสด้วยการปรากฏตัวของพวกเจ้าในวันคริสต์มาสด้วยนะ จากนั้นเขาก็ยกหมวกขึ้นแล้วจากไป เทรวาลยอนไม่ได้นิ่งนอนใจต่อการแสดงบทเล็กๆ นี้ และเขาสรุปในใจว่า

ไปอีกรายแล้ว ถูกพิชิตด้วยใบหน้าของหญิงงาม พับผ่าสิ ข้าไม่แปลกใจเลย เพราะเด็กหญิงผู้น่ารักคนนั้นได้เติบโตเป็นสตรีที่งดงามยิ่งกว่าเดิม ผู้ชายไม่จำเป็นต้องละอายที่พ่ายแพ้ต่อรูปโฉม โดยเฉพาะรูปโฉมอย่างที่วอรา เวอร์นอน มี ขอบคุณสวรรค์ที่ดักลาสถอยทัพไปเสีย แม้ว่าหากดักลาสฉลาดพอ เขาคงจะยืนหยัดสู้หรือพยายามสู้ต่อ แต่ตอนนี้ ข้าจะคุยกับนางโดยที่ยังระวังหัวใจของตนเองไว้ มันคงเป็นวิธีฆ่าเวลาที่เพลิดเพลิน และความมีชีวิตชีวา การหยอกล้อที่ร่าเริง การชวนคุย หรืออารมณ์ที่เปลี่ยนจากเคร่งขรึมเป็นร่าเริง หรือใครจะรู้ อาจเป็นความอ่อนหวาน ซึ่งจะเป็นบทเรียนที่น่ารื่นรมย์ในโรมตลอดหนึ่งหรือสองเดือนต่อจากนี้

เอาละ ในที่สุดเราก็อยู่กันอย่างสบายเสียที เลดี้เอสมอนเดตกล่าว ขณะที่รถม้าอันสะดวกสบายเคลื่อนตัวมุ่งหน้าไปยังโรงแรม และข้าก็ไม่เสียใจเลย เพราะข้าเหนื่อยเหลือเกิน แต่ข้าเสียใจจริงๆ ที่โรแลนด์จากไป ไลโอเนล เจ้าคงต้องพยายามเข้าหน่อยนะ หากไม่อยากให้พวกเราคิดถึงเขา เพราะตอนนี้พวกเราตกอยู่ในความเมตตาของเจ้าแต่เพียงผู้เดียวแล้ว

ความสุขที่ได้รู้ว่าพวกคุณพึ่งพิงฉันอยู่นั้นช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน จนฉัน—เทรวาลยอน—ขอเตือนพวกคุณทั้งสองไว้เลยว่า ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้คุณไม่รู้สึกเสียใจที่ได้รู้จักกับตระกูลดักลาส

คุณลืมไปแล้วหรือคะ คุณแม่ทูนหัวที่รัก วอรากล่าว ว่าเรายังมีคุณเบอร์ทรามด้วย เขาเป็นคนที่มีน้ำหนัก เธอเสริมพลางหัวเราะ และคงจะสามารถร่วมแบ่งเบาเรื่องหนักอึ้งในความรื่นรมย์ของเรากับกัปตันเทรวาลยอนได้อย่างแน่นอน

คุณเบอร์ทรามเขามีเรื่องหนักใจเกี่ยวกับงานตัวแทนของเขาอยู่ คุณก็รู้ เขาเป็นหนึ่งในตัวแทนที่รัฐบาลส่งมาดูแลผลประโยชน์ของเราในงานนิทรรศการที่กำลังจะมาถึง และในเมื่อเจ้าชายแห่งเวลส์—ขอพระเจ้าทรงอวยพร—ทรงสนพระทัยเป็นการส่วนตัวที่จะทำให้งานแสดงอันยิ่งใหญ่นี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง ทุกคนในแต่ละแผนกต่างก็ต้องแข่งขันกันเอง แน่นอนว่าฉันคาดว่าคุณเบอร์ทรามคงจะมีเวลาเพียงแค่แวะมาดูพวกเราเป็นครั้งคราวเท่านั้น แล้วชีวิตในคลับอันแสนเกียจคร้านของคุณเป็นอย่างไรบ้างล่ะ คุณเบอร์ทราม?

ใช่แล้ว เบอร์ทราม ชีวิตอันหรูหราตามใจชอบของคุณอยู่ที่ลอนดอน ส่วนคุณกลับมาอยู่ที่ปารีส เทรวาลยอนกล่าวอย่างร่าเริง

ฉันคาดไว้เลยว่าพวกเพื่อนฝูงที่คลับคงจำฉันไม่ได้เมื่อฉันกลับไป ฉันคงจะเหลือแต่โครงกระดูก ผอมแห้งแรงน้อย และความอวบอัดแบบท่านสมาชิกสภาเมืองของฉันคงจะถูกทิ้งไว้ตามท้องถนนและห้องโถงรับรองของปารีสหมดแล้ว

คนตัวใหญ่ระดับคุณ เบอร์ทราม คงไม่เสียดายเนื้อไม่กี่ปอนด์ที่ต้องสละไปเพื่อแลกกับความสำเร็จของสิ่งของที่นำมาจัดแสดงของเราหรอก เทรวาลยอนกล่าว

ตราบเท่าที่ฉันยังจำคำวิจารณ์ของแกลดสโตนในวารสาร ฟอร์ทไนท์ลี รีวิว ได้ เบอร์ทรามตอบ คำทำนายของเขาที่ว่า (หากเราไม่รีบขยับตัว) ลูกสาวของอังกฤษอย่างสหรัฐอเมริกาผู้ยิ่งใหญ่ อาจจะแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าคนรับใช้ของโลกในด้านการผลิตไปจากเราในอนาคตอันใกล้นี้ ชาวอังกฤษอย่างเราหลายคนต้องการคำเตือนที่รุนแรงแบบนั้นแหละ

ใช่ค่ะ วอรากล่าว ผู้ผลิตบางรายของเราลืมไปว่าประเทศที่เกิดใหม่นั้นตื่นตัวและกระตือรือร้นที่จะแซงหน้าเราไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่พวกเรายังคงเดินงัวเงียผ่านกาลเวลาโดยสวมหมวกนอนอยู่

เราคืออังกฤษ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว และเราไม่สามารถยอมรับได้ว่าโลกกำลังเคลื่อนที่ เราภาคภูมิใจกับยุคสมัยที่เราส่งมอบทุกสิ่งจากท่าเรือของเราให้แก่ยุโรปผู้เฉื่อยชา หรือส่งให้เพียงอาณานิคมที่โง่เขลา เลดี้เอสมอนเดตกล่าวอย่างประชดประชัน

ไม่เป็นไรหรอก เลดี้เอสมอนเดตที่รัก เทรวาลยอนตอบอย่างร่าเริง ผู้ผลิตของเราจะสะดุ้งตื่นในปี 1878 และจะเลิกสวมหมวกนอนทั้งสองแบบ พวกเขาจะไม่มีเวลาแม้แต่จะชงเครื่องดื่มหรือสวมหมวกด้วยความตกใจ เมื่อได้เห็นสิ่งของจัดแสดงจากอาณานิคมที่น่าสงสารและชาวอเมริกันผู้ชาญฉลาด

ฉันไม่สงสัยเลยว่าผู้ผลิตของเรา รวมถึงตัวฉันเอง จะไม่ทอดทิ้งความรักครั้งเก่าตราบเท่าที่เรายังรักษาไว้ได้ ความสะดวกสบายของฉันนั้นปลอดภัยดี เพราะฉันล่อลวงให้พ่อครัวคนหนึ่งจากคลับตามมาที่นี่ด้วย ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นหมวกนอนหรือหมวกกลางวันก็พร้อมใช้งานเสมอ เบอร์ทรามกล่าว

ฉันคิดไว้แล้ว เทรวาลยอนตอบ สำหรับคนที่มีรสนิยมอย่างคุณ คุณดูมีความสุขสำราญใจอย่างยิ่ง ไม่แปลกเลย ในเมื่อเรารู้ว่าหนทางสู่หัวใจของท่านสมาชิกสภาเมืองนั้นต้องผ่านทางกระเพาะของท่านสมาชิกสภาเมือง

กัปตันเทรวาลยอนคะ วอรากล่าวพลางหัวเราะ นอกจากอาหารค่ำมื้อเล็กๆ อันประณีตที่คุณเบอร์ทรามเชิญเราแล้ว ฉันอยากให้คุณช่วยตอบสนองต่อ ประสาทสัมผัสอีกด้านหนึ่ง และพาเราไปดูโรงแรมคอนติเนนตัลอันโอ่อ่าด้วยค่ะ!

บรรจุโรงแรมคอนติเนนตัลไว้ในกำหนดการได้เลยครับ คุณเวอร์นอนที่รัก ส่วนเชฟเดอควิซีนของคุณเบอร์ทรามจะคอยดูแลเรื่องความอิ่มหนำของร่างกายเอง เทรวาลยอนตอบ

ผู้หญิงก็กินอาหารเป็นเหมือนกันนะคะ วอรากล่าวอย่างเรียบร้อย

ถนนหนทางดูรื่นเริงเหลือเกิน เลดี้เอสมอนเดตตั้งข้อสังเกต ที่ปารีสดูเหมือนวันเทศกาลอยู่เสมอ

เมื่อเดือนสองเดือนก่อน วงดนตรีในสวนสาธารณะทำให้บรรยากาศอบอวลไปด้วยเสียงเพลง วอรากล่าว แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงพึมพำของผู้คน ดูคนขายเกาลัดตัวน้อยคนนั้นสิ เขากำลังทำหน้าที่ของเขาอย่างเต็มที่

ถึงแล้ว โรงแรม ลิเบอร์เต เลอ โซเลย เทรเวเลียนกล่าวขณะที่รถม้าหยุดลง

และที่นี่คือจุดที่เราต้องแยกย้าย เบอร์แทรมเอ่ย ไม่ใช่ในภาษาของกวีที่ว่า จะไม่พบกันอีก แต่เพื่อที่จะพบกันใหม่ในเย็นวันพรุ่งนี้ที่ห้องพักของผม และผมจะแจ้งให้พ่อครัวทราบว่ามีนักชิมผู้ทรงเกียรติสามท่านจากอังกฤษมาเยือน เพื่อที่เขาจะได้จัดเตรียมอะไรที่เลิศล้ำกว่าขา กบ

เราจะรอชิมอาหารทิพย์เลยละกัน เลดี้ เอสมอนเดต หัวเราะ

เทร เบียง ผมจะไม่ลืมเด็ดขาด เบอร์แทรมกล่าวขณะกล่าวคำอำลา

โอ เรวัวร์ เบอร์แทรม เทรเวเลียนร้องเรียก และขอร้องล่ะ อย่าลืมตับเต่าจากร้านวัวแซ็งเด็ดขาด

อย่างไรเสีย เราก็หยอกเขาจนพอใจแล้ว เลดี้ เอสมอนเดต กล่าว แต่สำหรับตับเต่านั้น ฉันยังไม่ค่อยอยากลองเท่าไหร่นัก แต่ตาฉันฝาดไปหรือเปล่า หรือว่าที่นี่ปกครองโดยสตรีกันนะ

ใช่แล้ว การปกครองโดยสตรีคือระเบียบปฏิบัติของที่นี่ เทรเวเลียนตอบ

ดูเราช่างสำคัญเหลือเกินเมื่อมีทั้งตำแหน่ง โต๊ะ และเก้าอี้ ฉันไม่ยักรู้ว่าเราได้ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงส่งเช่นนี้ในที่ใดนอกสหรัฐอเมริกา เลดี้ เอสมอนเดต กล่าว

ขณะนั้น ชายในชุดเครื่องแบบเรียบร้อยก้าวออกมาเพื่อนำทางพวกเขาไปยังชุดห้องพัก ซึ่งเทรเวเลียนได้จองไว้ตามคำขอเป็นลายลักษณ์อักษรของเพื่อนเขา และเมื่อเห็นเพื่อนร่วมทางกำลังมุ่งหน้าไปยังห้องพัก เขาก็หันเดินไปยังสำนักงานเพื่อจัดการธุระที่จำเป็นให้เสร็จสิ้น