ตอนที่ 20

“ไหนดูซิว่าใครกล้าขวางเขา” เจ้าชายตรัสพลางจ้องเขม็งไปที่เซดริก ซึ่งท่าทางของเขากำลังบอกชัดว่าตั้งใจจะผลักเจ้าชาวยิวให้กลิ้งตกบันไดลงไป

แต่ก่อนที่เรื่องจะบานปลาย วัมบาตัวตลกประจำราชสำนักก็กระโดดเข้ามาแทรกกลางระหว่างเจ้านายกับไอแซค พร้อมตะโกนตอบรับคำท้าของเจ้าชายว่า “ข้านี่แหละจะขวางเอง!” จากนั้นเขาก็ควักเอาชิ้นเนื้อรมควันออกมาจากใต้เสื้อคลุม แล้วชูขึ้นเป็นโล่กำบังหน้าเคราของไอแซค ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาเตรียมเสบียงนี้ไว้เผื่อว่าการประลองจะลากยาวจนความหิวโหยเกินจะทนไหว เมื่อไอแซคเห็นของที่ตนรังเกียจมาจ่ออยู่ตรงจมูก ในขณะที่ตัวตลกกวัดแกว่งดาบไม้เหนือหัว เขาจึงถอยกรูดจนเสียหลักและกลิ้งตกบันไดลงไป กลายเป็นเรื่องตลกขบขันที่เรียกเสียงหัวเราะลั่นจากผู้ชม ซึ่งเจ้าชายจอห์นและเหล่าผู้ติดตามก็ทรงหัวเราะร่าอย่างชอบใจ

“มอบรางวัลให้ข้าด้วยเถิดพะยะค่ะเจ้าชาย” วัมบากล่าว “ข้าพิชิตศัตรูได้ในการต่อสู้ที่ยุติธรรมด้วยดาบและโล่” เขาพูดพลางชูเนื้อรมควันในมือข้างหนึ่งและดาบไม้ในมืออีกข้าง

“เจ้าเป็นใครกันล่ะ ยอดนักรบผู้กล้า” เจ้าชายจอห์นตรัสทั้งยังหัวเราะไม่หยุด

“ข้าคือคนโง่โดยกำเนิดพะยะค่ะ” ตัวตลกตอบ “ข้าชื่อวัมบา ลูกของนายโง่ หลานของนายเบลอ และเหลนของท่านสมาชิกสภาเมือง”

“ถอยไปให้เจ้าชาวยิวอยู่หน้าวงล้อมชั้นล่างโน่น” เจ้าชายจอห์นสั่ง ซึ่งดูเหมือนพระองค์จะใช้โอกาสนี้เพื่อเลิกราจากความตั้งใจเดิม “การให้ผู้แพ้อยู่ข้างผู้ชนะมันผิดหลักการประกาศเกียรติคุณ”

“คนเจ้าเล่ห์อยู่กับคนโง่น่ะแย่กว่านี้อีกพะยะค่ะ” ตัวตลกตอบ “แต่ถ้าให้ชาวยิวอยู่กับเนื้อรมควันนี่แหละ แย่ที่สุดเลย”

“ขอบใจมาก เจ้าเพื่อนยาก เจ้าทำให้ข้าสำราญใจยิ่งนัก” เจ้าชายจอห์นอุทาน “เอาละ ไอแซค ส่งเหรียญทองให้ข้าสักกำมือซิ”

ไอแซคตกตะลึงกับคำขอ เขาไม่กล้าปฏิเสธแต่ก็ไม่อยากให้ จึงค่อยๆ ล้วงเข้าไปในถุงขนสัตว์ที่ห้อยอยู่ที่เอว และอาจจะกำลังพยายามคำนวณว่าต้องใช้เหรียญน้อยที่สุดเท่าไหร่ถึงจะเรียกว่าหนึ่งกำมือ แต่เจ้าชายไม่รอช้า ทรงโน้มตัวลงจากหลังม้าแล้วขจัดข้อสงสัยของไอแซคด้วยการกระชากถุงเงินออกจากเอวของเขาโดยตรง จากนั้นทรงโยนเหรียญทองสองสามเหรียญให้วัมบา แล้วควบม้าต่อไปรอบสนามประลอง ทิ้งให้ไอแซคกลายเป็นตัวตลกให้ผู้คนรอบข้างเยาะเย้ย ในขณะที่พระองค์เองได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชมราวกับว่าได้กระทำสิ่งที่ซื่อสัตย์และมีเกียรติอย่างยิ่ง