ร่างในชุดสีขาวเดินเข้ามาหาจอร์จขณะที่เขากลับเข้ามาในระเบียง

    “มิสเตอร์แคลเลนเดอร์!”

    เขาชะงัก

    “ฉันเสียใจจริงๆ ที่พูดจาร้ายๆ กับคุณเมื่อกี้ ฉันได้คุยกับมิสเตอร์มิฟฟินแล้ว และฉันอยากจะบอกว่าคุณช่างน่ารักและมีน้ำใจเหลือเกิน ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้วค่ะ”

    จอร์จไม่ได้เข้าใจเลยแม้แต่น้อย แต่เขาก็เข้าใจเพียงพอสำหรับความต้องการของตน เขาพุ่งตัวไปข้างหน้า ราวกับมีมือที่แข็งแรงใช้เข็มทิ่มหลังเขาอยู่

    “มิสวอห์น—แมรี่—ผม—”

    “ฉันคิดว่าได้ยินเสียงคุณป้าเรียกค่ะ” เธอเอ่ย

    * * * * *

    0 Comments

    Heads up! Your comment will be invisible to other guests and subscribers (except for replies), including you after a grace period.
    Note