สตรีผู้ใจเด็ด ของท่านผู้พิพากษา

“ผมเคยนั่งอยู่ตรงนี้” ผู้พิพากษากล่าว “บนธรรมาสน์เก่าๆ แห่งนี้เพื่อพิจารณาคดี เรากำลังไต่สวนคดีของอาชญากรชาวสเปนท่าทางดุร้ายคนหนึ่งที่ฆ่าสามีของหญิงชาวเม็กซิกันผู้เฉลียวฉลาดและงดงาม มันเป็นวันในฤดูร้อนที่แสนเกียจคร้านและยาวนานเหลือเกิน อีกทั้งพวกพยานก็ช่างน่าเบื่อหน่าย ไม่มีใครในพวกเราสนใจการพิจารณาคดีเลย ยกเว้นแม่หญิงชาวเม็กซิกันผู้กระวนกระวายและไม่อยู่กับร่องกับรอยคนนั้น เพราะคุณก็รู้ว่าคนพวกนี้รักแรงและเกลียดแรงเพียงใด และผู้หญิงคนนี้ก็รักสามีของเธอสุดหัวใจ จนบัดนี้ความรักนั้นได้ถูกเคี่ยวกรำจนกลายเป็นความเกลียดชัง และเธอก็มายืนอยู่ตรงนี้ พ่นความแค้นนั้นใส่เจ้าชาวสเปนด้วยสายตา และผมบอกคุณได้เลยว่า บางครั้งเธอก็ส่งสายฟ้าแลบในฤดูร้อนนั้นมาทำให้ผมหงุดหงิดไปด้วย

ส่วนผมก็นั่งถอดเสื้อนอก พาดส้นเท้า พิงหลังเหงื่อโชก พร้อมกับสูบซิการ์กะหล่ำปลีแบบที่พวกคนซานฟรานซิสโกในสมัยนั้นคิดว่าดีพอสำหรับเรา ส่วนพวกทนายความก็ถอดเสื้อนอกออกเช่นกัน ทั้งสูบยาและเหลากิ่งไม้ พยานก็ทำอย่างนั้น และนักโทษก็เช่นกัน ความจริงก็คือ ในสมัยนั้นไม่มีใครสนใจคดีฆาตกรรมหรอก เพราะท้ายที่สุดจำเลยก็มักจะถูกตัดสินว่า ‘ไม่ผิด’ เสมอ เนื่องจากคณะลูกขุนหวังว่าสักวันหนึ่งเขาจะทำแบบเดียวกันนั้นให้ตนบ้าง และแม้ว่าหลักฐานจะมัดตัวเจ้าชาวสเปนคนนี้อย่างแน่นหนา

แต่เรารู้ดีว่าไม่สามารถตัดสินให้เขาผิดได้โดยไม่ดูเป็นการใช้อำนาจเกินขอบเขตและเป็นการสะท้อนถึงเกียรติของสุภาพบุรุษทุกคนในชุมชน เพราะสมัยนั้นไม่มีรถม้าหรือคนขับรถชุดเครื่องแบบ ดังนั้น ‘ความหรูหรา’ เพียงอย่างเดียวที่มีคือการมีสุสานส่วนตัว แต่ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะตั้งใจแน่วแน่ที่จะให้เจ้าชาวสเปนถูกแขวนคอ คุณควรจะได้เห็นตอนที่เธอจ้องเขม็งไปที่เขาครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองผมด้วยสายตาวิงวอน จากนั้นก็หันไปกวาดสายตามองใบหน้าของคณะลูกขุนอยู่ห้านาที และในที่สุดก็ซบหน้าลงกับฝ่ามือชั่วขณะราวกับว่าเธอพร้อมจะยอมแพ้แล้ว

แต่ครู่เดียวเธอก็กลับมามีท่าทีมีชีวิตชีวาและกระวนกระวายดังเดิม ทว่าเมื่อคณะลูกขุนประกาศคำตัดสินว่า—ไม่ผิด—และผมบอกนักโทษว่าเขาพ้นผิดและเป็นอิสระที่จะไปได้ ผู้หญิงคนนั้นก็ลุกขึ้นยืนจนดูสูงสง่าราวกับเรือรบขนาด 74 ปืน แล้วเธอก็พูดว่า

‘ท่านผู้พิพากษา ฉันเข้าใจถูกใช่ไหมว่าท่านบอกว่าชายคนที่ฆ่าสามีของฉันโดยไม่มีเหตุผลต่อหน้าต่อตาฉันและลูกเล็กๆ ของฉันนั้นไม่มีความผิด และทุกสิ่งที่ความยุติธรรมและกฎหมายจะพึงกระทำต่อเขาได้นั้นได้กระทำไปหมดสิ้นแล้ว?’

‘ถูกต้องแล้ว’ ผมตอบ

แล้วคุณลองทายดูซิว่าเธอทำอย่างไร? เธอหันไปหาเจ้าคนสเปนหน้าโง่ที่กำลังยิ้มกริ่มนั่นราวกับแมวป่า แล้วชักปืน ‘เนวี’ ออกมา ยิงเขาตายคาศาลเลย!’

“นั่นช่างเด็ดเดี่ยวจริงๆ ผมยอมรับ”

“ใช่ไหมล่ะ?” ผู้พิพากษากล่าวอย่างชื่นชม

“ผมคงไม่ยอมพลาดชมฉากนั้นเด็ดขาด ผมสั่งปิดศาลทันทีตรงนั้น แล้วพวกเราก็สวมเสื้อนอก เดินออกไปรวบรวมเงินบริจาคให้เธอและลูกๆ ของเธอ แล้วส่งพวกเขาข้ามภูเขาไปหาเพื่อนฝูง อ่า เธอเป็นหญิงสาวที่ใจเด็ดจริงๆ!”