ตอนที่ 39: CHAPTER XIX. (part 2)
by“อลิซ” เจ้าของคฤหาสน์เอ่ยขึ้น เขาเริ่มสงสัยว่าความจริงจังของหญิงตาบอดคนนี้อาจมีสาเหตุบางอย่างซ่อนอยู่ มากกว่าแค่สิ่งที่เธอสังเกตเห็นจากการมาเยือนเพียงชั่วครู่ “ผมเคยได้ยินแม่ชมว่าคุณเป็นคนมีเหตุผล ฉลาด และซื่อสัตย์ คุณไม่ใช่คนโง่ที่จะตื่นตระหนกกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน หรือหวาดกลัวเรื่องงมงายเหมือนอย่างเคเลบ บัลเดอร์สโตน เพราะฉะนั้น บอกผมมาตรงๆ ว่าอันตรายที่ว่านั้นคืออะไร หากคุณรู้ว่ามีอะไรกำลังคุกคามผมอยู่ ถ้าพูดถึงเรื่องคุณหนูแอชตัน ผมมั่นใจว่าผมไม่ได้คิดอะไรแบบที่คุณกล่าวหา ผมมีธุระจำเป็นที่ต้องจัดการกับเซอร์วิลเลียม และเมื่อเสร็จสิ้น ผมก็จะจากที่นี่ไป และเชื่อเถอะว่าผมไม่มีความปรารถนาจะกลับมายังสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันหดหู่แห่งนี้อีกเลย เช่นเดียวกับที่คุณไม่อยากเห็นผมอยู่ที่นี่”
อลิซก้มหน้าลงมองพื้นด้วยดวงตาที่มองไม่เห็น เธอจมอยู่ในความคิดครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “ฉันจะพูดความจริง แม้ว่าความตรงไปตรงมาของฉันจะนำไปสู่เรื่องดีหรือร้ายก็ตาม… ลูซี่ แอชตัน รักคุณค่ะ ท่านลอร์ดแห่งราเวนส์วูด!”
“เป็นไปไม่ได้” เขาตอบทันควัน
“มีหลักฐานนับพันที่พิสูจน์เรื่องนี้ให้ฉันเห็น” หญิงตาบอดตอบกลับ “ตั้งแต่ที่คุณช่วยชีวิตเธอไว้ ใจของเธอก็ไม่เคยมีใครอื่นอีกเลย ซึ่งฉันมั่นใจในสัญชาตญาณและประสบการณ์จากการที่ได้พูดคุยกับเธอ เมื่อฉันบอกคุณแล้ว หากคุณเป็นสุภาพบุรุษและเป็นลูกชายของพ่อคุณจริงๆ คุณควรใช้เรื่องนี้เป็นเหตุผลในการรีบหนีไปจากเธอให้ไกลที่สุด ความรักของเธอจะมอดดับไปเองเหมือนตะเกียงที่ขาดน้ำมัน แต่ถ้าคุณยังดึงดันจะอยู่ที่นี่ ความรักที่ผิดที่ผิดทางนี้จะนำไปสู่ความพินาศ ไม่ว่าจะเป็นของเธอ ของคุณ หรือของทั้งคู่ก็ตาม ฉันไม่อยากบอกความลับนี้เลย แต่ในไม่ช้าคุณก็คงจะสังเกตเห็นมันด้วยตัวเอง สู้ให้คุณรู้จากปากฉันตอนนี้จะดีกว่า จากไปเถอะ ท่านราเวนส์วูด คุณรู้ความลับของฉันแล้ว หากคุณยังรั้งอยู่ใต้ชายคาของเซอร์วิลเลียม แอชตัน แม้เพียงชั่วโมงเดียวโดยไม่มีเจตนาจะแต่งงานกับลูกสาวของเขา คุณก็คือคนใจร้าย แต่ถ้าคุณอยู่เพื่อหวังจะดองกับตระกูลนี้ คุณก็คือคนโง่ที่ถูกความหลงใหลครอบงำและเดินไปสู่ชะตากรรมที่เลวร้าย”
พูดจบ หญิงชราตาบอดก็ลุกขึ้นคว้าไม้เท้า แล้วเดินโโซเซกลับเข้ากระท่อมของตนพร้อมปิดประตูลง ทิ้งให้ราเวนส์วูดจมอยู่กับความคิดของตัวเองเพียงลำพัง