ตอนที่ 7

ไดอะโบลัสจึงเรียกตัวเขามาเพื่อบอกเล่าแผนการลับที่เก็บไว้ในใจ ซึ่งงานนี้ไม่ต้องโน้มน้าวอะไรให้มากความ เพราะในเมื่อตอนแรกเขายินดีเปิดประตูเมืองให้ไดอะโบลัสเข้ามา ตอนนี้เขาก็ยินดีที่จะรับใช้เจ้าเมืองคนใหม่เช่นกัน เมื่อจอมเผด็จการเห็นว่าท่านลอร์ดวิลบีวิลเต็มใจรับใช้และมีใจเอนเอียงไปทางนั้น จึงแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้บัญชาการปราสาท ผู้ดูแลกำแพง และผู้รักษาประตูเมืองแมนโซลทันที แถมในคำสั่งแต่งตั้งยังระบุชัดเจนว่า ห้ามดำเนินการใดๆ ในเมืองแมนโซลโดยปราศจากความเห็นชอบของเขา ดังนั้นในเวลานี้ หากไม่นับตัวไดอะโบลัสเองแล้ว ก็ไม่มีใครในเมืองแมนโซลจะมีอำนาจไปมากกว่าลอร์ดวิลบีวิลอีกแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างในเมืองล้วนขึ้นอยู่กับความพอใจและความต้องการของเขาทั้งสิ้น นอกจากนี้เขายังมีคุณมายด์เป็นเสมียน ซึ่งเป็นคนที่นิสัยและแนวคิดถอดแบบมาจากเจ้านายไม่มีผิดเพี้ยน ทั้งคู่มีความเชื่อแบบเดียวกันและปฏิบัติในทางเดียวกัน จนในที่สุดเมืองแมนโซลก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุม เพื่อตอบสนองตัณหาของทั้งความอยากและจิตใจ

ผมยังจำได้ไม่ลืมว่าลอร์ดวิลบีวิลกลายเป็นคนที่ร้ายกาจเพียงใดเมื่อมีอำนาจอยู่ในมือ สิ่งแรกที่เขาทำคือประกาศตัดขาดและปฏิเสธว่าตนไม่มีพันธะหรือหน้าที่ต้องรับใช้กษัตริย์และเจ้านายองค์เดิมอีกต่อไป จากนั้นเขาก็สาบานตนว่าจะจงรักภักดีต่อไดอะโบลัสผู้เป็นนายใหญ่ และเมื่อเขาได้ครอบครองตำแหน่งและอำนาจวาสนาอย่างมั่นคงแล้ว โอ… คุณไม่มีทางจินตนาการออกเลยว่าเขาได้สร้างความวิปริตอะไรไว้ในเมืองแมนโซลบ้าง หากคุณไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง

เริ่มจากเขาจงเกลียดจงชังคุณเรคคอร์เดอร์เข้าไส้ ถึงขั้นทนเห็นหน้าหรือได้ยินเสียงไม่ได้ เวลาเจอหน้าเขาก็จะหลับตา และเวลาอีกฝ่ายพูดเขาก็จะปิดหู นอกจากนี้เขายังทนไม่ได้หากจะเห็นกฎหมายของพระเจ้าแชดดายหลงเหลืออยู่ในเมืองแม้เพียงเศษเสี้ยวเดียว อย่างเช่นคุณมายด์เสมียนของเขาที่มีแผ่นหนังเก่าๆ ขาดๆ ซึ่งบันทึกกฎหมายของแชดดายเก็บไว้ในบ้าน พอวิลบีวิลเห็นเข้าก็เหวี่ยงทิ้งไปข้างหลังอย่างไม่ใยดี แม้ว่าคุณเรคคอร์เดอร์จะมีกฎหมายบางส่วนเก็บไว้ในห้องทำงาน แต่ลอร์ดวิลบีวิลก็ไม่สามารถเข้าถึงได้ เขายังคิดและบอกว่าหน้าต่างบ้านของอดีตนายกเทศมนตรีนั้นสว่างเกินไป ไม่เป็นผลดีต่อเมืองแมนโซล แม้แต่แสงเทียนเล่มเดียวเขาก็ทนไม่ได้ เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรที่ทำให้วิลบีวิลพอใจได้ นอกจากสิ่งที่ทำให้ไดอะโบลัสเจ้านายของเขาพอใจเท่านั้น

ไม่มีใครจะป่าวประกาศไปตามท้องถนนถึงความกล้าหาญ ความฉลาด และเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ของกษัตริย์ไดอะโบลัสได้ดีเท่าเขาอีกแล้ว เขาจะเดินเตร่ไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมืองเพื่อสรรเสริญเจ้านายผู้สูงส่ง ถึงขนาดลดตัวลงไปคลุกคลีกับพวกสถุลและคนชั้นต่ำเพื่อยกย่องกษัตริย์ผู้ห้าวหาญของตน และผมขอบอกเลยว่า ไม่ว่าเขาจะเจอพวกขี้ข้าเหล่านี้ที่ไหน เขาก็จะทำตัวให้กลมกลืนเป็นพวกเดียวกัน พร้อมที่จะทำเรื่องชั่วร้ายทุกอย่างโดยไม่ต้องมีใครสั่ง และสร้างความเดือดร้อนโดยไม่ต้องรอคำบัญชา

ลอร์ดวิลบีวิลยังมีรองผู้ช่วยชื่อคุณแอฟเฟกชัน ซึ่งเป็นคนที่มีหลักการเน่าเฟะและใช้ชีวิตเสเพลไม่ต่างกัน เขาลุ่มหลงในกามารมณ์อย่างหนักจนผู้คนเรียกเขาว่า "แอฟเฟกชันผู้โสมม" ต่อมาเขาได้ตกหลุมรักกับคุณคาร์นัล-ลัสต์ ลูกสาวของคุณมายด์ ซึ่งถือว่าศีลเสมอกัน ทั้งคู่จึงแต่งงานกัน และเท่าที่ผมทราบ พวกเขามีลูกด้วยกันหลายคน เช่น อิมพิวเดนท์, แบล็กเมาธ์ และเฮท-รีพรูฟ ซึ่งทั้งสามเป็นลูกชายที่นิสัยดำมืด และยังมีลูกสาวอีกสามคนคือ สกอร์น-ทรูธ, สไลท์-ก็อด และคนสุดท้องชื่อ รีเวนจ์ ลูกๆ เหล่านี้ต่างแต่งงานในเมืองและให้กำเนิดลูกหลานที่เลวร้ายตามกันมาอีกมากมายจนเกินกว่าจะไล่เรียงได้หมด แต่เอาเป็นว่าขอข้ามเรื่องนี้ไปก่อน

เมื่อยักษ์ร้ายเข้ายึดครองเมืองแมนโซลและกำจัดหรือแต่งตั้งใครก็ได้ตามใจชอบแล้ว เขาก็เริ่มทำลายสิ่งต่างๆ ในตลาดและบนประตูเมืองแมนโซลเคยมีรูปปั้นของกษัตริย์แชดดายผู้เปี่ยมเมตตา ซึ่งสลักจากทองคำอย่างประณีตและงดงามจนดูเหมือนองค์จริงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในโลก ไดอะโบลัสสั่งให้ทำลายรูปปั้นนั้นอย่างต่ำช้า โดยให้คุณโน-ทรูธเป็นผู้ลงมือ และเมื่อรูปปั้นของแชดดายถูกทำลายลง ไดอะโบลัสก็สั่งให้คุณโน-ทรูธติดตั้งรูปปั้นที่น่าสยดสยองและน่าเกรงขามของตนเองลงไปแทน เพื่อเป็นการเหยียดหยามอดีตกษัตริย์และลดทอนเกียรติของเมืองแมนโซล

ยิ่งไปกว่านั้น ไดอะโบลัสยังกวาดล้างกฎหมายและข้อบังคับของแชดดายที่หลงเหลืออยู่ในเมืองจนหมดสิ้น ไม่ว่าจะเป็นหลักจริยธรรม กฎหมายแพ่ง หรือกฎธรรมชาติ รวมถึงพยายามกำจัดความเข้มงวดในเรื่องความถูกต้องทิ้งไป พูดง่ายๆ คือไม่มีความดีใดหลงเหลืออยู่ในแมนโซลที่เขาและวิลบีวิลไม่คิดจะทำลาย เพราะเป้าหมายของพวกเขาคือการเปลี่ยนเมืองแมนโซลให้กลายเป็นสัตว์ป่าที่ไร้สติปัญญา และทำให้เหมือนกับแม่สุกรที่ลุ่มหลงในกาม โดยใช้มือของคุณโน-ทรูธเป็นผู้ดำเนินการ

หลังจากทำลายกฎหมายและความระเบียบเรียบร้อยไปจนหมด เพื่อให้แผนการแยกเมืองแมนโซลออกจากกษัตริย์แชดดายสัมฤทธิ์ผล เขาจึงสั่งให้ติดตั้งประกาศและกฎเกณฑ์ที่ไร้สาระของตนเองไว้ตามที่สาธารณะทั่วเมือง ซึ่งเป็นกฎที่เปิดทางให้ตัณหาทางกาย ความโลภในสิ่งที่เห็น และความทะเยอทะยานในชีวิต ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่มาจากแชดดาย แต่มาจากโลกีย์ เขาให้การสนับสนุนและส่งเสริมความลามกและความไร้ศีลธรรมทุกรูปแบบ ยิ่งไปกว่านั้น ไดอะโบลัสยังล่อลวงให้ชาวเมืองทำชั่วด้วยการสัญญาว่า หากทำตามคำสั่งของเขาจะได้รับความสงบ ความพึงพอใจ ความสุข และความเบิกบานใจ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกลงโทษหากไม่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง เรื่องนี้ขอให้เป็นอุทาหรณ์สำหรับคนที่ชอบฟังเรื่องราวแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในดินแดนห่างไกล

เมื่อเมืองแมนโซลตกอยู่ภายใต้อำนาจเบ็ดเสร็จของเขา ทุกสิ่งที่ผู้คนได้ยินและเห็นจึงมีแต่สิ่งที่ส่งเสริมตัวเขาเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาปลดนายกเทศมนตรีและคุณเรคคอร์เดอร์ออกจากตำแหน่ง และเห็นว่าเมืองนี้เคยเป็นองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เขาจึงเกรงว่าหากไม่รักษาความยิ่งใหญ่ไว้ ชาวเมืองอาจจะโต้แย้งว่าเขาทำให้เมืองเสื่อมเสีย ดังนั้น เพื่อให้ชาวเมืองเห็นว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะลดทอนเกียรติหรือพรากสิทธิประโยชน์ใดๆ ไป เขาจึงเลือกนายกเทศมนตรีและเรคคอร์เดอร์คนใหม่ด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นคนที่ชาวเมืองพึงพอใจและเป็นคนที่เขาถูกใจเป็นอย่างยิ่ง

นายกเทศมนตรีที่ไดอะโบลัสแต่งตั้งชื่อว่า ลอร์ดลัสติงส์ เขาเป็นคนที่ไม่มีทั้งหูและตา ทุกสิ่งที่เขาทำ ไม่ว่าจะในฐานะคนธรรมดาหรือเจ้าหน้าที่ ล้วนทำไปตามสัญชาตญาณดิบเหมือนสัตว์ และสิ่งที่ทำให้เขายิ่งดูต่ำต้อยในสายตาของผู้ที่เฝ้ามองความล่มสลายของเมืองด้วยความโศกเศร้าก็คือ เขาไม่เคยสนับสนุนความดีเลย แต่จะส่งเสริมแต่ความชั่วร้ายเท่านั้น

ส่วนเรคคอร์เดอร์ชื่อว่า ฟอร์เก็ต-กู๊ด ซึ่งเป็นคนที่น่าเวทนามาก เขาจำอะไรไม่ได้เลยนอกจากเรื่องเลวร้าย และมีความสุขกับการทำเรื่องชั่วๆ เขาโน้มเอียงที่จะทำสิ่งที่สร้างความเดือดร้อน โดยเฉพาะสิ่งที่ทำลายเมืองแมนโซลและผู้อยู่อาศัยทุกคน ดังนั้น ด้วยอำนาจและการกระทำของทั้งคู่ที่คอยเป็นตัวอย่างและยิ้มเยาะให้กับความชั่วร้าย จึงทำให้ชาวบ้านทั่วไปถูกชักจูงให้เดินในทางที่ผิดได้ง่ายขึ้น เพราะใครๆ ก็รู้ว่าเมื่อผู้มีอำนาจสูงสุดโสมมและคอรัปชัน พวกเขาก็จะทำให้ทั้งภูมิภาคและประเทศที่พวกเขาปกครองเน่าเฟะตามไปด้วย

นอกจากนี้ ไดอะโบลัสยังแต่งตั้งสมาชิกสภาและข้าราชการระดับสูงในแมนโซล เพื่อให้เมืองสามารถเลือกเจ้าหน้าที่ ผู้ว่าการ และผู้พิพากษาได้เมื่อจำเป็น โดยรายชื่อผู้นำหลักๆ มีดังนี้: คุณอินเครดูลิตี้, คุณฮอทตี้, คุณสแวริ่ง, คุณวอร์ริ่ง, คุณฮาร์ด-ฮาร์ท, คุณพิตี้เลส, คุณฟิวรี่, คุณโน-ทรูธ, คุณสแตนด์-ทู-ไลส์, คุณฟอลส์-พีซ, คุณดรังเคนเนส, คุณชีตติ้ง และคุณเอธีอิซึม รวมทั้งหมดสิบสามคน โดยคุณอินเครดูลิตี้เป็นพี่ใหญ่ที่สุด และคุณเอธีอิซึมเป็นน้องเล็กที่สุดในกลุ่ม

นอกจากนี้ยังมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาทั่วไปและเจ้าหน้าที่อื่นๆ เช่น พนักงานบังคับคดี สารวัตร และตำรวจ ซึ่งทุกคนล้วนมีลักษณะเหมือนกับกลุ่มข้างต้น ไม่ว่าจะเป็นพ่อ พี่น้อง ลูกพี่ลูกน้อง หรือหลานชาย ซึ่งเพื่อความกระชับ ผมขอละการระบุชื่อของคนเหล่านี้ไว้เพียงเท่านี้