เจ้าหญิงตัวจริง

กาลครั้งหนึ่งมีเจ้าชายผู้หนึ่งปรารถนาจะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิง แต่เธอต้องเป็นเจ้าหญิงตัวจริง พระองค์เสด็จเดินทางไปทั่วโลกด้วยความหวังว่าจะพบสตรีเช่นนั้น แต่ทว่ามักจะมีบางอย่างผิดพลาดเสมอ พระองค์ทรงพบเจ้าหญิงมากมาย แต่การจะตัดสินว่าใครเป็นเจ้าหญิงตัวจริงนั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพระองค์ เพราะครั้งหนึ่งสิ่งนี้ ครั้งหนึ่งสิ่งนั้น ดูเหมือนจะไม่ถูกต้องสำหรับสตรีเหล่านั้น ในที่สุดพระองค์ก็เสด็จกลับมายังพระราชวังด้วยความหดหู่ใจยิ่ง เพราะทรงปรารถนาจะได้เจ้าหญิงตัวจริงมาเป็นพระมเหสีเหลือเกิน

เย็นวันหนึ่งเกิดพายุรุนแรง มีเสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบ และสายฝนก็เทกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้าเป็นสาย อีกทั้งบรรยากาศยังมืดมิดราวกับน้ำหมึก ทันใดนั้นมีเสียงเคาะประตูอย่างรุนแรง และพระราชาผู้ชราซึ่งเป็นพระบิดาของเจ้าชาย ได้เสด็จออกไปเปิดประตูด้วยพระองค์เอง

มีเจ้าหญิงองค์หนึ่งยืนอยู่หน้าประตู ด้วยแรงลมและสายฝนทำให้พระนางอยู่ในสภาพที่น่าเวทนา น้ำไหลหยดลงมาจากเส้นผม และฉลองพระองค์แนบติดกับร่างกาย พระนางตรัสว่าพระนางคือเจ้าหญิงตัวจริง

“อา! อีกประเดี๋ยวเราก็จะได้เห็นกัน!” พระพันปีหลวงทรงดำริ ทว่าพระองค์มิได้ตรัสบอกใครถึงสิ่งที่ทรงตั้งใจจะทำ แต่ทรงเสด็จเข้าไปในห้องบรรทมอย่างเงียบเชียบ ทรงรื้อเครื่องนอนทั้งหมดออกจากเตียง แล้ววางถั่วสามเม็ดเล็กๆ ลงบนพื้นเตียง จากนั้นทรงวางฟูกยี่สิบชั้นซ้อนทับลงบนถั่วสามเม็ดนั้น และปูที่นอนขนเป็ดอีกยี่สิบชั้นทับลงบนฟูกอีกที

เจ้าหญิงจะต้องประทับค้างคืนบนเตียงหลังนี้

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อถูกถามว่าบรรทมเป็นอย่างไรบ้าง เธอตอบว่า “โอ้ แย่มากทีเดียวค่ะ! ข้าพเจ้าแทบไม่ได้หลับตาเลยตลอดทั้งคืน ไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในเตียง แต่ข้าพเจ้ารู้สึกว่ามีบางอย่างแข็งๆ อยู่ข้างใต้ จนตอนนี้ตัวเขียวช้ำไปหมด มันทำให้ข้าพเจ้าเจ็บปวดเหลือเกิน!”

บัดนี้เป็นที่ประจักษ์ชัดแล้วว่าสุภาพสตรีท่านนี้ต้องเป็นเจ้าหญิงตัวจริง เพราะเธอสามารถรู้สึกถึงถั่วสามเม็ดเล็กๆ ผ่านฟูกยี่สิบชั้นและที่นอนขนเป็ดอีกยี่สิบชั้นได้ มีเพียงเจ้าหญิงตัวจริงเท่านั้นที่จะมีความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้

เจ้าชายจึงทรงรับเธอมาเป็นพระชายา ด้วยทรงมั่นใจแล้วว่าได้พบเจ้าหญิงตัวจริง ส่วนถั่วสามเม็ดนั้นถูกนำไปเก็บไว้ในตู้จัดแสดงของแปลก ซึ่งยังคงมีให้เห็นจนถึงปัจจุบัน หากว่ามันยังไม่สูญหายไปเสียก่อน

ช่างเป็นสุภาพสตรีที่มีความละเอียดอ่อนอย่างแท้จริงมิใช่หรือ?