Chapter Index

    ด้วยเหตุผลที่คล้ายกัน แฮกเกอร์ที่พูดภาษาอังกฤษจึงแทบจะไม่ใช้การปฏิเสธซ้อนปฏิเสธเลย แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในพื้นที่ที่ภาษาพูดทั่วไปอนุญาตให้ใช้ได้ก็ตาม เพราะการพูดสิ่งที่ตามตรรกะแล้วควรจะเป็นการตอบรับ แต่รู้ดีว่าผู้ฟังจะตีความผิดว่าเป็นปฏิเสธนั้น เป็นเรื่องที่ทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง

    นอกจากนี้ยังมีพฤติกรรมแปลกๆ ที่เกี่ยวข้องกันอีก อย่างเช่น หากคนที่ไม่ใช่แฮกเกอร์ถามคำถามที่ดูไม่ค่อยระวังอย่าง "สรุปว่าตอนนี้คุณกำลังไล่หาบั๊กตัวนั้นอยู่ หรือว่าจะเก็บไว้ทำทีหลัง?" คำตอบที่ถูกต้องที่สุดที่พวกเขาจะได้รับคือ "ใช่!" (ซึ่งหมายความว่า "ใช่ ฉันจะทำ ไม่ว่าจะตอนนี้หรือทีหลัง และคุณก็ไม่ได้ถามว่าอันไหนกันแน่!")

    สไตล์ระดับสากล

    แม้ว่า Jargon File จะเป็นพจนานุกรมคำศัพท์ที่แฮกเกอร์ใช้ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันเป็นหลัก แต่เราก็ได้พยายามรวบรวมข้อมูลจากต่างประเทศด้วย แม้ว่าภาษาแฮกเกอร์ในภาษาอื่นๆ มักจะเป็นการแปลคำศัพท์มาจากภาษาอังกฤษ (ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลมาจาก Jargon File เวอร์ชันก่อนๆ) แต่ความแตกต่างในแต่ละท้องถิ่นก็น่าสนใจ และอาจเป็นประโยชน์สำหรับแฮกเกอร์ที่ต้องเดินทางไปต่างแดน

    ในเล่มนี้มีการอ้างถึง 'ภาษาอังกฤษแบบเครือจักรภพ' (Commonwealth English) เพื่ออธิบายความแตกต่างในการใช้คำของแฮกเกอร์ในสหราชอาณาจักรและกลุ่มประเทศเครือจักรภพ (เช่น แคนาดา ออสเตรเลีย อินเดีย เป็นต้น แม้ว่าแคนาดาจะได้รับอิทธิพลจากแบบอเมริกันอย่างมากก็ตาม) นอกจากนี้ยังมีหัวข้อเกี่ยวกับ { {Commonwealth Hackish} } ที่รายงานความแตกต่างด้านสัทศาสตร์และคำศัพท์ทั่วไปเมื่อเทียบกับแบบสหรัฐฯ

    สำหรับแฮกเกอร์ในยุโรปตะวันตกและโดยเฉพาะในแถบสแกนดิเนเวีย มีรายงานว่าพวกเขามักใช้ภาษาอังกฤษผสมกับภาษาท้องถิ่นในการสนทนาเรื่องเทคนิค และบางครั้งก็สร้างสำนวนภาษาอังกฤษในแบบที่ได้รับอิทธิพลจากโครงสร้างภาษาแม่ของตนเอง ซึ่งเราได้รวบรวมบางส่วนไว้ที่นี่

    นอกจากนี้ เรายังได้เพิ่มบันทึกเกี่ยวกับการใช้ภาษาแฮกเกอร์ในภาษารัสเซีย ในส่วนที่มีความหมายขนานกับสำนวนภาษาอังกฤษ เพื่อให้ผู้ที่พูดภาษาอังกฤษสามารถเข้าใจได้

    วิธีใช้พจนานุกรม

    คู่มือการออกเสียง

    เราได้ระบุวิธีการออกเสียงไว้ในรายการคำศัพท์ สำหรับคำที่ไม่ใช่คำศัพท์ทั่วไปในพจนานุกรมภาษาอังกฤษมาตรฐาน หรือคำที่ไม่ได้เกิดจากการผสมคำที่เห็นได้ชัด โดยจะใช้เครื่องหมายสแลช (/) คร่อมคำอ่านสัทศาสตร์ ซึ่งมีหลักการดังนี้:

    1. พยางค์จะถูกแยกด้วยเครื่องหมายยัติภังค์ (-) โดยจะมีเครื่องหมายเน้นเสียง (accent) หรือเน้นเสียงรอง (back-accent) ตามหลังพยางค์ที่เน้น (เครื่องหมายเน้นเสียงรองจะใช้กับคำที่มีสี่พยางค์ขึ้นไป)

    2. พยัญชนะออกเสียงตามแบบภาษาอังกฤษอเมริกัน ตัว 'g' จะออกเสียงกัก (hard g) เสมอ (เช่น got ไม่ใช่ giant), 'ch' จะออกเสียงนุ่ม (เช่น church ไม่ใช่ chemist), 'j' ออกเสียงเหมือนในคำว่า judge, 's' จะออกเสียงเหมือนในคำว่า pass เสมอ (ไม่มีเสียง z) และ 'kh' จะเป็นเสียงขากในลำคอเหมือนคำว่า loch หรือ l'chaim

    3. ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ให้ออกเสียงตามชื่อตัวอักษรภาษาอังกฤษ เช่น /H-L-L/ จะอ่านว่า /aitch el el/ ส่วน /Z/ อาจออกเสียงว่า /zee/ หรือ /zed/ ตามสำเนียงท้องถิ่นของคุณ

    4. สระแทนด้วยเสียงดังนี้:
    a – back, that
    ar – far, mark
    aw – flaw, caught
    ay – bake, rain
    e – less, men
    ee – easy, ski
    eir – their, software
    i – trip, hit
    i: – life, sky
    o – father, palm
    oh – flow, sew
    oo – loot, through
    or – more, door
    ow – out, how
    oy – boy, coin
    uh – but, some
    u – put, foot
    y – yet, young
    yoo – few, chew
    oo – /oo/ อาจมีการเลื่อนลิ้นไปข้างหน้าเหมือนในคำว่า news (/nooz/ หรือ /nyooz/)

    เครื่องหมาย /*/ ใช้แทนเสียง 'ชวา' (schwa) ซึ่งเป็นเสียงสระที่ไม่เน้นหรือเสียงกัก (มักเขียนด้วยตัว e กลับหัว) โดยเสียงชวาจะถูกละไว้ในพยางค์ที่มีเสียง r, l, m หรือ n เป็นตัวสะกด เช่นคำว่า kitten และ color จะเขียนเป็น /kit'n/ และ /kuhl'r/ แทนที่จะเป็น /kit'*n/ และ /kuhl'*r/

    คำที่มีการออกเสียงเป็น '//' หมายถึงคำที่ใช้ในการเขียนเท่านั้น (และสำหรับพวกบ้า UNIX ทั้งหลาย สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่า 'ให้ออกเสียงตามคำก่อนหน้า'!)

    ข้อกำหนดอื่นๆ ของพจนานุกรม

    คำศัพท์ถูกเรียงลำดับตามรหัส ASCII โดยไม่สนใจตัวพิมพ์เล็กหรือใหญ่ (ไม่ใช่การเรียงตามตัวอักษรโดยไม่สนใจช่องว่างระหว่างคำแบบพจนานุกรมทั่วไป) ยกเว้นคำที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษซึ่งจะถูกเรียงไว้หลังตัว Z การไม่สนใจตัวพิมพ์เล็กใหญ่นี้ถือเป็น 'ฟีเจอร์' ไม่ใช่ 'บั๊ก'

    จุดเริ่มต้นของแต่ละคำศัพท์จะทำเครื่องหมายด้วยโคลอน (:) ที่ขอบซ้าย ซึ่งช่วยให้เครื่องมืออย่างเว็บเบราว์เซอร์ระบุขอบเขตของคำศัพท์ได้ง่ายขึ้น แม้ว่าเครื่องมือเหล่านี้จะไม่ได้เข้าใจบริบทได้ดีเท่ามนุษย์ก็ตาม

    ในเวอร์ชัน ASCII ล้วน คุณจะเห็นเครื่องหมาย { } คร่อมคำที่มีคำอธิบายอยู่ในพจนานุกรมเล่มนี้ เราไม่ได้ทำแบบนี้กับทุกคำ แต่จะทำในจุดที่เห็นว่าการเตือนว่าคำนี้มีความหมายเฉพาะในภาษาแฮกเกอร์จะเป็นประโยชน์ และผู้อ่านอาจต้องการไปดูคำอธิบายของคำนั้น

    ในเวอร์ชัน ASCII นี้ หัวข้อหลักจะใช้เครื่องหมาย "::" แทน ":" และการอ้างอิงจะใช้ "{{" และ "}}" แทน "{" และ "}"

    ตัวอย่างการใช้คำหรือวลีจะใช้ 'ตัวเอียง' ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ปรากฏอยู่ใกล้หรือเป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายความหมาย

    เครื่องหมาย * นำหน้า จะใช้ตามหลักภาษาศาสตร์เพื่อระบุตัวอย่างการใช้งานที่ 'ไม่ถูกต้อง'

    เราใช้หลักการใส่เครื่องหมายคำพูดแบบ 'ตรรกะ' ตามที่อธิบายไว้ในส่วนรูปแบบการเขียน นอกจากนี้ เราจะใช้เครื่องหมายคำพูดคู่ (" ") สำหรับข้อความที่คัดลอกมาจริงหรือบทสนทนา (ที่อาจสมมติขึ้น) ส่วนเครื่องหมายคำพูดเดี่ยว (' ') จะใช้สำหรับคำที่ใช้ในความหมายไม่ปกติ (scare quotes) และการอ้างถึงคำพูดในเชิงปรัชญา (philosopher's quotes)

    การอ้างอิง เช่น `malloc(3)` และ `patch(1)` หมายถึงฟังก์ชันของ UNIX (บางตัว เช่น `patch(1)` เป็นฟรีแวร์ที่แจกจ่ายผ่าน USENET) โดยคู่มือ UNIX จะใช้ `foo(n)` เพื่ออ้างถึงรายการ foo ในส่วนที่ (n) ของคู่มือ ซึ่ง n=1 คือยูทิลิตี้, n=2 คือ system calls, n=3 คือ C library routines, n=6 คือเกม และ n=8 (ถ้ามี) คือยูทิลิตี้สำหรับการบริหารจัดการระบบ ส่วนหน้าที่ 4, 5 และ 7 ของคู่มือมีการเปลี่ยนบทบาทบ่อยครั้ง และไม่มีการอ้างถึงในพจนานุกรมเล่มนี้

    คำย่อต่างๆ ที่ใช้บ่อยในพจนานุกรมมีดังนี้:
    abbrev. – คำย่อ
    adj. – คำคุณศัพท์
    adv. – คำกริยาวิเศษณ์
    alt. – ทางเลือก
    cav. – ข้อควรระวัง
    esp. – โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
    excl. – คำอุทาน
    imp. – ภาคคำสั่ง
    interj. – คำอุทาน
    n. – คำนาม
    obs. – เลิกใช้แล้ว
    pl. – พหูพจน์
    poss. – อาจจะ
    pref. – คำนำหน้า
    prob. – น่าจะ
    prov. – คำพังเพย
    quant. – คำบอกปริมาณ
    suff. – คำปัจจัย
    syn. – คำไวพจน์ (หรือมีความหมายเหมือนกับ)
    v. – คำกริยา (อาจเป็นสกรรมกริยาหรืออกรรมกริยา)
    var. – รูปแบบที่แปรผัน
    vi. – อกรรมกริยา
    vt. – สกรรมกริยา

    ในกรณีที่มีการสะกดหรือการออกเสียงทางเลือก คำว่า alt. จะใช้แยกสองทางเลือกที่มีความนิยมใกล้เคียงกัน ส่วน var. จะใช้กับรูปแบบที่พบน้อยกว่ารูปแบบหลักอย่างเห็นได้ชัด

    หากคำศัพท์นั้นสามารถระบุได้ว่ามาจากวัฒนธรรมย่อยกลุ่มใด หรือมีต้นกำเนิดมาจากที่ใด เราได้พยายามระบุไว้แล้ว และนี่คือรายการคำย่อที่ใช้ในส่วนของที่มาของคำ:

    0 Comments

    Heads up! Your comment will be invisible to other guests and subscribers (except for replies), including you after a grace period.
    Note