ตอนที่: 1/226

จัดทำโดย ออเดรย์ ลองเฮิร์สต์, คริสตินา และทีมพิสูจน์อักษรออนไลน์ที่ https://www.pgdp.net

เดอะ มาร์เชียน

นวนิยาย

โดย

จอร์จ ดู มอริเออร์

ผู้เขียน “ทริลบี” “ปีเตอร์ อิบบ์ตสัน”

ภาพประกอบโดยผู้เขียน

“ภายหลังความสำราญคือความทุกข์

ภายหลังความทุกข์คือคุณธรรม” — นิรนาม

นิวยอร์ก

สำนักพิมพ์ ฮาร์เปอร์ แอนด์ บราเธอร์ส

ค.ศ. 1897

โดย จอร์จ ดู มอริเออร์

ทริลบี ภาพประกอบโดยผู้เขียน ขนาด Post 8vo ปกผ้าลวดลาย ราคา 1.75 ดอลลาร์ ปกหนังลูกวัวสามส่วน ราคา 3.50 ดอลลาร์ ปกหนังเลแวนต์บดสามส่วน ราคา 4.50 ดอลลาร์

ปีเตอร์ อิบบ์ตสัน พร้อมบทนำโดยเลดี้

*****

(“แมดจ์ พลันเค็ต”) ลูกพี่ลูกน้องของผู้เขียน เรียบเรียงและภาพประกอบโดย จอร์จ ดู มอริเออร์ ขนาด Post 8vo ปกผ้าลวดลาย ราคา 1.50 ดอลลาร์ ปกหนังลูกวัวสามส่วน ราคา 3.25 ดอลลาร์ ปกหนังเลแวนต์สามส่วน ราคา 4.25 ดอลลาร์

สังคมอังกฤษ ภาพร่างโดย จอร์จ ดู มอริเออร์ พร้อมบทนำโดย วิลเลียม ดีน ฮาวเวลส์ ขนาด Oblong 4to ปกผ้าลวดลาย ราคา 2.50 ดอลลาร์

จัดพิมพ์โดย ฮาร์เปอร์ แอนด์ บราเธอร์ส นิวยอร์ก

ลิขสิทธิ์ ค.ศ. 1896, 1897 โดย ฮาร์เปอร์ แอนด์ บราเธอร์ส

สงวนลิขสิทธิ์

รายการภาพประกอบ

ภาพเหมือนของจอร์จ ดู มอริเยร์ หน้าแรก

สถาบัน เอฟ. บรอสซาร์ 7

เด็กใหม่ 11

ผู้สร้างสันติตัวน้อย 17

ลูด รันสวิก และ อองตัวเนต โฌสแลง 29

“‘ช่างเป็นความรักแบบเด็กๆ เสียจริง!'” 33

“เพื่อนเอ๋ย ยามเช้านี้ช่างงดงาม” 51

“เกรงว่า จะอ่าน ‘มอนเต คริสโต’ มากเกินไป” 55

เล แปร์ โพลีฟีม 71

การคุยโว 79

เมโรวีสั่นกระดิ่ง 85

“ขอให้ท้องเรือพายไปได้โดยสวัสดิภาพ” 107

แตร์เทร-ฌูออง มาช่วยแล้ว! 113

มาดมัวแซล มาร์เซอรีน 115

“‘หากเขารู้เข้า!'” 117

“‘มอริซ ไปเล่นปิเกต์!'” 121

“เมื่อเราพ่ายแพ้ ด้วยเหตุการณ์อันน่าสลด,” ฯลฯ 127

สามดรุณีจากโรงเรียน (1853) 139

ความโดดเดี่ยว 149

“‘หัวหรือก้อย–HEADS OR TAILS?'” 153

“เครื่องหมายคำถามสีขาวเล็กๆ” 159

“‘บงฌูร์ มองซิเออร์ บงซิก'” 171

“‘เดมี-ตาส โวลา มซิเออร์'” 179

ปีเตอร์ผู้ฤาษี กับเกมปิเกต์ 187

“คาร์นิวัลแห่งเวนิส” 197

“‘ตาคุณแล้ว มองซิเออร์ เดอ ลา การ์ด!'” 207

“‘ฉันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยล่ะ!'” 213

“มูนไลท์ โซนาตา” 227

คุณสแคทเชิร์ด ปรากฏตัว 237

บาร์ตีเผยความลับ 243

ใกล้เพียงเอื้อมแต่ไกลแสนไกล 245

“‘เฮลาส! เพื่อนหนุ่มของฉัน…'” 251

“‘คุณถามฉันว่าทำไมฉันถึงดูซีดเซียวเช่นนี้หรือ?'” 277

“‘คุณคงไม่ได้หมายความว่า คุณจะรับจ้างวาดรูปหรอกนะ!'” 281

“‘เขาจะโยนผ้าเช็ดหน้าอย่างไรก็ได้ตามใจชอบ'” 287

ดร. ฮาเซนเคลเวอร์ และ คุณนายเบลตชลีย์ 305

“‘มาร์เทีย ฉันทำดีที่สุดแล้ว'” 311

ริมฝั่งแม่น้ำไรน์ 315

“‘เธอรู้ไหมว่าคุณชอบเธอมาก?'” 319

“เลอาถูกเรียกตัวจากด้านล่าง” 333

“ระหว่างเอิร์ลผู้มีชื่อเสียงสองท่าน” 341

“เล แดร์นีเย เดส์ อาเบนเซอราเฌส” 345

“ซาร์โดนิกซ์” 355

“‘ราตาปลอง ราตาปลอง'” 359

“‘เขาแนะนำฉันให้มาดามโฌสแลงรู้จักก่อน'” 387

“‘ฉันไม่คิดว่าเคยได้ยินเขาเอ่ยชื่อคุณเลย'” 401

“‘ฉันมันพวกไร้รสนิยม และไม่รู้สึกละอายด้วย'” 411

“‘เจ้าหญิงคงจะทรงปลาบปลื้มยิ่ง'” 431

มาร์ตี 453

เดอะ มาร์เชียน

“บาร์ตี โฌสแลง ไม่อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว….”

เมื่อบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ถึงแก่กรรม มักพบว่ามีงานเขียนที่โต้เถียงกันไปมาอย่างสับสนวุ่นวายก่อตัวขึ้นรอบนามของเขาตั้งแต่เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ เขาถูกเขียนถึง ถูกกล่าวขวัญถึง ถูกประโคมด้วยคำสรรเสริญหรือคำตำหนิเสียจนสำหรับผู้ที่ไม่เคยเห็นตัวจริงของเขาแล้ว เขากลายเป็นเพียงตำนาน เป็นเรื่องเล่าขาน และนั่นทำให้คนเราเสี่ยงที่จะสูญเสียเบาะแสทั้งหมดที่นำไปสู่ตัวตนที่แท้จริงของเขา

กรณีนี้เกิดขึ้นอย่างยิ่งกับบุคคลผู้เป็นหัวใจหลักของชีวประวัติเล่มนี้ เราตกอยู่ในอันตรายที่จะลืมเลือนว่าบุรุษผู้ซึ่งสั่งสอน สัมผัสใจ สร้างความหลงใหล และสร้างความสำราญให้แก่เรา และผู้ที่เปลี่ยนกระแสชีวิตของเราให้มีความสุขยิ่งขึ้นนั้น เป็นคนเช่นไรกันแน่

เขาถูกทำให้กลายเป็นภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบราวกับเทวดา นักบุญ และกึ่งเทพ หรือถูกวาดภาพล้อเลียนให้เป็นพวกกามารมณ์ผู้ลุ่มหลงในกิเลส เป็นคาสโนว่าผู้หยาบช้า เป็นตัวตลก หรือเป็นคนชอบเล่นตลกแผลงๆ

แต่ในความเป็นจริง เขาคือบุรุษที่เรียบง่ายที่สุด อ่อนโยนที่สุด และมีน้ำใจที่สุด เป็นจิตวิญญาณแห่งเกียรติยศ เป็นสามี พ่อ และมิตรสหายที่ดีที่สุด เป็นเพื่อนร่วมทางที่น่าหลงใหลที่สุดเท่าที่เคยมีมา และเป็นผู้ที่รักษาความสดใสและจิตวิญญาณอันร่าเริงของเด็กนักเรียนรวมถึงหัวใจของเด็กน้อยไว้จนวาระสุดท้าย เป็นผู้ที่ไม่เคยพูดหรือทำสิ่งใดที่ใจร้าย และอาจไม่เคยแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ ด้วยความใจกว้างและเอื้อเฟื้อจนเกินพอดี ไม่รีบตัดสินใคร ให้อภัยอย่างรวดเร็ว และมีพลังพิเศษในการสร้างความรักใคร่ให้เกิดขึ้นในทันทีและรักษาความรักนั้นไว้ตลอดกาลอย่างที่ข้าพเจ้าไม่เคยพบในตัวใครอื่น เขาจึงเติบโตขึ้นเป็นหนึ่งในบุรุษที่อ่อนโยน สุภาพ และถ่อมตัวที่สุด แม้ว่าเขาจะมีนิสัยมุทะลุและใจร้อนอยู่บ้างก็ตาม

หน้าที่อันละเอียดอ่อนและมีความรับผิดชอบสูงในการเป็นคนแรกที่เขียนชีวประวัติของอัจฉริยะทางวรรณกรรมผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ศตวรรษนี้เคยสร้างมา และการเปิดเผยความลับอันแปลกประหลาดของอัจฉริยภาพนั้น ซึ่งได้ส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิดของยุคหลังนี้ราวกับเสาไฟในยามค่ำคืน ได้ตกมาอยู่ที่ข้าพเจ้า ผู้เป็นเพียงพ่อค้าผู้มั่งคั่ง นักการเมืองผู้ยุ่งเหยิง และผู้เจนโลกคนหนึ่ง

ความลับอันน่าอัศจรรย์นี้ไม่เคยถูกเปิดเผยต่อผู้ใดที่มีชีวิตอยู่เลยนอกจากภรรยาของเขาและตัวข้าพเจ้า และนั่นคือคุณสมบัติประการหนึ่งของข้าพเจ้าสำหรับงานที่ทำด้วยความรักอันยิ่งใหญ่นี้

อีกประการหนึ่งคือ ตลอดห้าสิบปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้ารู้จักเขาในแบบที่ไม่มีบุรุษใดจะรู้จักเพื่อนมนุษย์ด้วยกันได้มากเท่านี้มาก่อน และตลอดเวลานั้น เขาได้รับความรักจากข้าพเจ้าอย่างสม่ำเสมอและทุ่มเทยิ่งกว่าที่บุรุษใดจะได้รับความรักจากบิดา บุตร พี่น้อง หรือมิตรสหายสนิท

พับผ่าสิ! บาร์ตี้ ทั้งในยามที่เป็นผู้ใหญ่และยามที่เป็นเด็ก ภรรยาของบาร์ตี้ ลูกๆ หลานๆ ของพวกเขา และทุกสิ่งที่เคยเกี่ยวข้องหรือยังคงเกี่ยวข้องกับพวกเขา สิ่งเหล่านี้คือโลกทั้งใบของข้าพเจ้า และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

เขาปรารถนาให้ข้าพเจ้าบอกเล่าความจริงอันสมบูรณ์เกี่ยวกับตัวเขา ตามที่ข้าพเจ้ารู้ และข้าพเจ้าถือว่าการทำตามความปรารถนานี้ของเขาเป็นพันธสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้ายอมตายอย่างน่าอับอายหรือเผชิญกับความเสื่อมเสียใดๆ ดีกว่าที่จะล้มเหลวในการทำตามความปรารถนานี้อย่างเคร่งครัดทุกตัวอักษร

ความรับผิดชอบต่อโลกนั้นช่างน่าหวั่นใจ และความยากลำบากก็มีมากสำหรับคนที่มีการฝึกฝนมาอย่างข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้สึกตัวแล้วว่าข้าพเจ้ากำลังพยายามเขียนให้ดูเป็นวรรณกรรม พยายามเสาะหาถ้อยคำที่ข้าพเจ้าไม่เคยกล้าใช้ในการพูดกับบาร์ตี้ หรือแม้แต่ในการเขียนจดหมายถึงเขา กล่าวโดยย่อคือ ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง แต่กำลังเค้นทุกประสาทสัมผัสเพื่อให้มีกิริยามารยาทที่ดีที่สุด และนั่นแหละคือสิ่งที่แย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

โอ้! ขอให้แสงสว่างอันเปี่ยมเมตตา ซึ่งถือกำเนิดจากความทุ่มเทชั่วชีวิตและความทรงจำอันแสนสุขตลอดครึ่งศตวรรษ จงนำพาข้าพเจ้าไปสู่ความเรียบง่ายเป็นธรรมชาติ และการใช้ถ้อยคำพื้นๆ ที่คุ้นเคย แม้กระทั่งภาษาโทรเลขในแบบฉบับของข้าพเจ้าเอง! เพื่อที่ข้าพเจ้าอาจจะตะลุ่มตะลุ่ยไปจนพบรูปแบบการแสดงออกที่เหมาะสม ซึ่งตัวบาร์ตี้เองก็น่าจะยอมรับได้

ใครต่อใครคงคิดว่า คนที่จริงใจและรู้วิธีสะกดภาษาของตนเอง ย่อมสามารถบรรลุความสำเร็จอันถ่อมตัวเช่นนี้ได้อย่างง่ายดาย ทว่ามันกลับเป็นหนึ่งในสิ่งที่ยากที่สุดในโลก!

ชีวิตของข้าพเจ้าเต็มไปด้วยบาร์ตี้ จอสเซลิน จนแทบจะกล่าวไม่ได้เลยว่าข้าพเจ้าเคยมีตัวตนแยกจากเขา และข้าพเจ้าคิดไม่ออกว่าจะมีวิธีใดที่จะเล่าประวัติของบาร์ตี้ได้ง่ายหรือดีไปกว่าการเล่าเรื่องของข้าพเจ้าเอง ตั้งแต่วันแรกที่ข้าพเจ้ารู้จักเขา และเล่าในแบบของข้าพเจ้า นั่นคือในรูปแบบภาษาโทรเลขที่ดีที่สุดเท่าที่ข้าพเจ้าจะทำได้ โดยคัดสรรถ้อยคำอันล้ำค่าแต่ละคำอย่างระมัดระวัง ราวกับว่าข้าพเจ้ากำลังจะส่งโทรเลขคำนั้นไปยังบอสตันหรือนิวยอร์กทันทีที่เขียนเสร็จ ซึ่งที่นั่น ความรักที่มีต่อบาร์ตี้ จอสเซลิน ส่องประกายเจิดจ้าและอบอุ่นยิ่งกว่าที่นี่ หรือแม้แต่ในฝรั่งเศส และที่นั่น ความเกลียดชังที่มีต่อเขา ความรังเกียจอันน่าสะอิดสะเอียนทางศาสนา—ความโกรธแค้นอันรุนแรงของศาสนจักร—ที่ครั้งหนึ่งเคยแผดเผาด้วยความร้อนแรงถึงขีดสุด ในที่สุดก็ได้มอดดับลง และตอนนี้เป็นราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น และไม่มีวันจะเกิดขึ้นได้อีก

ป.ล. (สิ่งที่คิดได้ภายหลัง):

และ ณ ตรงนี้ ในกรณีที่โชคร้ายเกิดขึ้นกับข้าพเจ้าก่อนที่หนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์เป็นเล่ม ข้าพเจ้าขอจารึกคำขอบคุณถึงเพื่อนเก่าของข้าพเจ้า คุณดู มอริเยร์ สำหรับความเต็มใจที่เขาได้สัญญาว่าจะรับหน้าที่ และความพิถีพิถันที่เขาจะได้ปฏิบัติในส่วนของงานในฐานะบรรณาธิการและผู้วาดภาพประกอบ

ข้าพเจ้ายังขอแจ้งว่า ข้าพเจ้าขอมอบความพยายามในการเขียนโครงร่างชีวประวัติของบิดาผู้โด่งดังท่านนี้ ให้แก่ลูกทูนหัวอันเป็นที่รักของข้าพเจ้า โรเบอร์ตา เบียทริกซ์ เฮย์ (นามสกุลเดิม จอสเซลิน)

โรเบิร์ต มอริซ