ตอนที่ 41

เมื่อนั้น เราจะประทานฝนให้ตกต้องตามฤดูกาล ผืนดินจะให้ผลผลิตอุดมสมบูรณ์ และต้นไม้ในทุ่งนาจะออกผลดกดื่น

พวกเจ้าจะเก็บเกี่ยวข้าวสาลีจนถึงฤดูเก็บองุ่น และเก็บองุ่นจนถึงฤดูหว่านพืช พวกเจ้าจะได้กินอาหารอย่างเต็มอิ่มและอาศัยอยู่ในดินแดนของตนอย่างปลอดภัย

เราจะประทานสันติสุขให้แก่แผ่นดิน พวกเจ้าจะได้นอนหลับโดยไม่ต้องหวาดกลัว เราจะกำจัดสัตว์ร้ายให้หมดไปจากดินแดน และจะไม่มีสงครามใดๆ มากล้ำกราย

พวกเจ้าจะขับไล่ศัตรู และศัตรูจะพ่ายแพ้ต่อคมดาบของพวกเจ้า

คนเพียงห้าคนในหมู่พวกเจ้าจะไล่ตามศัตรูได้เป็นร้อย และคนร้อยคนจะทำให้ศัตรูหนึ่งหมื่นคนต้องหนีกระเจิง ศัตรูของพวกเจ้าจะล้มตายด้วยคมดาบ

เพราะเราจะเมตตาพวกเจ้า จะทำให้พวกเจ้ามีความเจริญรุ่งเรือง มีลูกหลานมากมาย และจะสถาปนาพันธสัญญาของเรากับพวกเจ้าให้มั่นคง

พวกเจ้าจะได้กินผลผลิตเก่าจนกระทั่งผลผลิตใหม่เริ่มออกผล

เราจะตั้งที่ประทับของเราอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า และเราจะไม่รังเกียจพวกเจ้า

เราจะเดินอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า จะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นประชากรของเรา

เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ที่นำพวกเจ้าออกจากดินแดนอียิปต์ เพื่อไม่ให้พวกเจ้าต้องเป็นทาสของพวกเขา เราได้ปลดแอกที่กดขี่และทำให้พวกเจ้าเดินได้อย่างสง่าผ่าเผย

แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ยอมฟังเรา และไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเหล่านี้

หากพวกเจ้าดูหมิ่นกฎเกณฑ์ของเรา หรือใจของพวกเจ้าชิงชังคำตัดสินของเรา จนไม่ยอมทำตามคำสั่งทั้งหมด และละเมิดพันธสัญญาของเรา

เราจะทำสิ่งนี้กับพวกเจ้า คือจะส่งความสยดสยอง โรคภัยที่กัดกินร่างกาย และไข้รุมเร้าที่ทำให้ตาบอดและสร้างความทุกข์ระทมให้แก่หัวใจ พวกเจ้าจะหว่านเมล็ดพืชไปอย่างเปล่าประโยชน์ เพราะศัตรูจะมาแย่งกินจนหมด

เราจะหันหลังให้พวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกสังหารต่อหน้าศัตรู ผู้ที่เกลียดชังพวกเจ้าจะขึ้นมาปกครอง และพวกเจ้าจะวิ่งหนีทั้งที่ไม่มีใครไล่ตาม

หากถึงขนาดนี้แล้วพวกเจ้ายังไม่ยอมฟังเรา เราจะลงโทษพวกเจ้าให้หนักขึ้นอีกเจ็ดเท่าตามความบาปของพวกเจ้า

เราจะทำลายความจองหองในอำนาจของพวกเจ้า จะทำให้ท้องฟ้าเป็นดั่งเหล็กและแผ่นดินเป็นดั่งทองแดง

กำลังของพวกเจ้าจะสูญสิ้นไปโดยเปล่าประโยชน์ เพราะดินแดนจะไม่ให้ผลผลิต และต้นไม้ในแผ่นดินก็จะไม่ไม่ออกผล

หากพวกเจ้ายังดื้อรั้นและไม่ยอมฟังเรา เราจะส่งภัยพิบัติมาลงโทษพวกเจ้าให้หนักขึ้นอีกเจ็ดเท่าตามความบาปของพวกเจ้า

เราจะส่งสัตว์ร้ายมาท่ามกลางพวกเจ้า เพื่อพรากลูกหลานและทำลายฝูงสัตว์ ทำให้จำนวนประชากรลดน้อยลง และถนนหนทางของพวกเจ้าจะรกร้างว่างเปล่า

หากสิ่งเหล่านี้ยังไม่ทำให้พวกเจ้ากลับตัว แต่ยังคงดื้อรั้นต่อเรา

เราก็จะดื้อรั้นต่อพวกเจ้าเช่นกัน และจะลงโทษพวกเจ้าอีกเจ็ดเท่าตามความบาปของพวกเจ้า

เราจะส่งคมดาบมาล้างแค้นตามพันธสัญญา และเมื่อพวกเจ้ามารวมตัวกันในเมือง เราจะส่งโรคระบาดมาท่ามกลางพวกเจ้า จนพวกเจ้าต้องตกเป็นเชลยในมือศัตรู

เมื่อเราทำลายแหล่งอาหารของพวกเจ้า ผู้หญิงสิบคนจะต้องช่วยกันอบขนมปังในเตาเดียว และจะแบ่งขนมปังให้พวกเจ้าตามน้ำหนัก พวกเจ้าจะได้กินแต่ก็ไม่อิ่ม

หากถึงเพียงนี้แล้วพวกเจ้ายังไม่ยอมฟังเรา แต่ยังคงดื้อรั้นต่อเรา

เราจะตอบโต้พวกเจ้าด้วยความกริ้ว และเราจะลงโทษพวกเจ้าให้หนักขึ้นอีกเจ็ดเท่าตามความบาปของพวกเจ้า

พวกเจ้าจะต้องกินเนื้อลูกชายและลูกสาวของตนเอง

เราจะทำลายสถานบูชาสูง ตัดรูปเคารพของพวกเจ้าทิ้ง และโยนซากศพของพวกเจ้าไปกองรวมกับซากรูปเคารพ เพราะเราจะรังเกียจพวกเจ้า

เราจะทำให้เมืองของพวกเจ้ารกร้าง ทำให้สถานศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นที่ว่างเปล่า และเราจะไม่รับกลิ่นหอมจากเครื่องหอมของพวกเจ้า

เราจะทำให้แผ่นดินนี้กลายเป็นที่รกร้าง จนศัตรูที่อาศัยอยู่ที่นั่นต้องตกตะลึง

เราจะทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปท่ามกลางนานาชาติ และจะส่งคมดาบไล่ตามพวกเจ้า ดินแดนของพวกเจ้าจะรกร้างและเมืองต่างๆ จะถูกทำลาย

เมื่อนั้น แผ่นดินจะได้พักผ่อนในวันสะบาโต ตลอดระยะเวลาที่มันรกร้างและพวกเจ้าต้องไปอยู่ในดินแดนของศัตรู แผ่นดินจะได้พักและได้รับวันสะบาโตของมัน

มันจะพักผ่อนตราบเท่าที่ยังรกร้าง เพราะในวันที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ พวกเจ้าไม่ได้ให้แผ่นดินได้พักในวันสะบาโต

ส่วนคนที่เหลือรอดชีวิต เราจะทำให้ใจของเขาขลาดกลัวในดินแดนของศัตรู เพียงแค่เสียงใบไม้ไหวก็ทำให้เขาตกใจกลัว ต้องวิ่งหนีราวกับหนีคมดาบ และจะล้มลงทั้งที่ไม่มีใครไล่ตาม

พวกเขาจะล้มระเนระนาดราวกับถูกดาบฟัน ทั้งที่ไม่มีใครไล่ตาม และพวกเจ้าจะไม่มีกำลังพอที่จะยืนหยัดต่อหน้าศัตรูได้เลย

พวกเจ้าจะพินาศท่ามกลางนานาชาติ และดินแดนของศัตรูจะกลืนกินพวกเจ้า

คนที่เหลืออยู่จะตรอมใจเพราะความบาปของตนในดินแดนของศัตรู และจะตรอมใจไปพร้อมกับความบาปของบรรพบุรุษ

หากพวกเขายอมสารภาพความผิดของตนและความผิดของบรรพบุรุษ รวมถึงการล่วงละเมิดที่ทำต่อเรา และยอมรับว่าได้ดื้อรั้นต่อเรา

และยอมรับว่าเราได้ตอบโต้พวกเขาด้วยการส่งพวกเขาไปยังดินแดนของศัตรู หากหัวใจที่แข็งกระด้างของเขายอมถ่อมลงและยอมรับโทษทัณฑ์แห่งความบาปนั้น

เมื่อนั้น เราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราที่มีต่อยาโคบ อิสอัค และอับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดินนี้

แผ่นดินจะถูกปล่อยทิ้งไว้ให้ได้พักในวันสะบาโตในขณะที่รกร้างไร้ผู้คน และพวกเขาจะยอมรับโทษทัณฑ์แห่งความบาป เพราะพวกเขาเคยดูหมิ่นคำตัดสินของเราและชิงชังกฎเกณฑ์ของเรา

ถึงกระนั้น แม้พวกเขาจะอยู่ในดินแดนของศัตรู เราจะไม่ทอดทิ้งหรือรังเกียจจนทำลายให้สิ้นซาก และจะไม่ยกเลิกพันธสัญญาที่มีต่อพวกเขา เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา

เราจะระลึกถึงพันธสัญญาที่มีต่อบรรพบุรุษของพวกเขา ผู้ที่เรานำออกจากอียิปต์ต่อหน้าต่อตานานาชาติ เพื่อที่เราจะได้เป็นพระเจ้าของพวกเขา เราคือพระยาห์เวห์

นี่คือข้อกำหนด คำตัดสิน และกฎหมายที่พระยาห์เวห์ทรงตราไว้กับลูกหลานอิสราเอล ณ ภูเขาซีนาย โดยผ่านทางโมเสส

พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า

จงบอกลูกหลานอิสราเอลว่า เมื่อมีใครบนบานสิ่งใดเป็นพิเศษ ให้ประเมินมูลค่าของสิ่งนั้นเพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์

สำหรับการประเมินมูลค่าผู้ชาย อายุตั้งแต่ยี่สิบปีถึงหกสิบปี ให้ประเมินที่ห้าสิบเซเคิลเงิน ตามมาตรฐานเซเคิลของสถานศักดิ์สิทธิ์

หากเป็นผู้หญิง ให้ประเมินที่สามสิบเซเคิล

หากอายุตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี ผู้ชายให้ประเมินที่ยี่สิบเซเคิล และผู้หญิงสิบเซเคิล

หากอายุตั้งแต่หนึ่งเดือนถึงห้าปี ผู้ชายให้ประเมินที่ห้าเซเคิลเงิน และผู้หญิงสามเซเคิลเงิน

หากอายุหกสิบปีขึ้นไป ผู้ชายให้ประเมินที่สิบห้าเซเคิล และผู้หญิงสิบเซเคิล

แต่ถ้าผู้ที่บนบานมีทรัพย์สินน้อยกว่ามูลค่าที่ประเมิน ให้เขามาพบปุโรหิต และปุโรหิตจะประเมินมูลค่าตามกำลังความสามารถของผู้ที่บนบานนั้น

หากเป็นสัตว์ที่นำมาถวายแด่พระยาห์เวห์ ทุกสิ่งที่ถวายแด่พระองค์จะต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ห้ามเปลี่ยนตัวสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นการเอาตัวที่ดีมาเปลี่ยนเป็นตัวที่เลว หรือเอาตัวที่เลวมาเปลี่ยนเป็นตัวที่ดี หากมีการเปลี่ยนสัตว์ตัวหนึ่งเป็นอีกตัวหนึ่ง ทั้งตัวเดิมและตัวที่นำมาเปลี่ยนจะต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์

หากเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาดซึ่งไม่ได้ใช้ถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ ให้นำสัตว์นั้นมาพบปุโรหิต

ปุโรหิตจะประเมินมูลค่าว่าดีหรือเลว และให้ยึดตามที่ปุโรหิตประเมิน

หากผู้ถวายต้องการไถ่สัตว์นั้นคืน ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าที่ประเมิน

เมื่อมีคนถวายบ้านของตนให้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ปุโรหิตจะประเมินมูลค่าว่าบ้านนั้นดีหรือเลว และให้ยึดตามการประเมินของปุโรหิต

หากผู้ถวายต้องการไถ่บ้านคืน ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าที่ประเมิน บ้านนั้นจึงจะกลับมาเป็นของเขา

หากมีคนถวายที่ดินบางส่วนในครอบครองให้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ให้ประเมินมูลค่าตามปริมาณเมล็ดพืช โดยเมล็ดข้าวบาร์เลย์หนึ่งโฮเมอร์มีมูลค่าห้าสิบเซเคิลเงิน

หากถวายที่ดินก่อนถึงปีปีติเกษม ให้ยึดตามมูลค่าที่ประเมินไว้

แต่หากถวายที่ดินหลังปีปีติเกษม ปุโรหิตจะคำนวณเงินตามจำนวนปีที่เหลือจนถึงปีปีติเกษม และหักลบออกจากมูลค่าที่ประเมิน

หากผู้ถวายต้องการไถ่ที่ดินคืน ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าที่ประเมิน ที่ดินนั้นจึงจะกลับมาเป็นของเขาอย่างแน่นอน

แต่หากไม่ไถ่คืน หรือขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่นไปแล้ว จะไม่สามารถไถ่คืนได้อีก

ทว่าเมื่อถึงปีปีติเกษม ที่ดินนั้นจะกลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ เช่นเดียวกับที่ดินที่ถูกถวายโดยเด็ดขาด และจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของปุโรหิต

หากมีคนถวายที่ดินที่ซื้อมา (ซึ่งไม่ใช่ที่ดินมรดกของครอบครัว) ให้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์

ปุโรหิตจะคำนวณมูลค่าตามการประเมินจนถึงปีปีติเกษม และเขาต้องจ่ายเงินตามมูลค่าที่ประเมินในวันนั้นเพื่อถวายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์

เมื่อถึงปีปีติเกษม ที่ดินนั้นจะกลับคืนสู่ผู้ที่ถูกซื้อไป หรือกลับคืนสู่ผู้ที่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้น

การประเมินมูลค่าทั้งหมดให้ใช้มาตรฐานเซเคิลของสถานศักดิ์สิทธิ์ โดยหนึ่งเซเคิลเท่ากับยี่สิบเกราห์

ส่วนสัตว์แรกเกิดที่ต้องเป็นของพระยาห์เวห์ ไม่ว่าจะเป็นวัวหรือแกะ ห้ามนำมาประเมินมูลค่าเพื่อถวาย เพราะสัตว์เหล่านั้นเป็นของพระยาห์เวห์อยู่แล้ว

หากเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาด ให้ไถ่คืนตามมูลค่าที่ประเมินและจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งในห้า หรือหากไม่ไถ่คืน ให้ขายตามมูลค่าที่ประเมิน

อย่างไรก็ตาม สิ่งใดก็ตามที่ถวายโดยเด็ดขาดแด่พระยาห์เวห์ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือที่ดินในครอบครอง ห้ามนำมาขายหรือไถ่คืน เพราะสิ่งที่ถวายโดยเด็ดขาดนั้นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแด่พระยาห์เวห์

มนุษย์ที่ถูกถวายโดยเด็ดขาดจะไม่สามารถไถ่คืนได้ แต่จะต้องถูกประหารชีวิต

ส่วนสิบลดของแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นเมล็ดพืชหรือผลไม้จากต้น ล้วนเป็นของพระยาห์เวห์และเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระองค์

หากใครต้องการไถ่สิบลดของตนคืน ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าสิ่งนั้น

สำหรับสิบลดของฝูงวัวหรือฝูงแกะ ทุกๆ ตัวที่สิบที่นับผ่านไม้เท้า จะต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์

ห้ามคัดเลือกตัวที่ดีหรือเลว และห้ามเปลี่ยนตัวสัตว์ หากมีการเปลี่ยนตัว ทั้งตัวเดิมและตัวที่นำมาเปลี่ยนจะต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และไม่สามารถไถ่คืนได้

นี่คือคำสั่งที่พระยาห์เวห์ทรงมอบให้โมเสสเพื่อแจ้งแก่ลูกหลานอิสราเอล ณ ภูเขาซีนาย