ตอนที่ 1: FRONT MATTER
byพริ้นซ์กับโรเวอร์ แห่งฟาร์มโคลเวอร์ฟิลด์ (Prince and Rover of Cloverfield Farm)
เขียนโดย เฮเลน ฟูลเลอร์ ออร์ตัน
ภาพประกอบโดย ฮิวจ์ สเปนเซอร์
ลิขสิทธิ์ปี 1921 โดย เฮเลน ฟูลเลอร์ ออร์ตัน
สงวนลิขสิทธิ์
พิมพ์ในสหรัฐอเมริกา
สารบัญ
บทที่ 1 ม้าตัวใหม่
บทที่ 2 พริ้นซ์ได้เห็นบ้านหลังเก่า
บทที่ 3 เมื่อโรเวอร์ไล่ฝูงวัวออกจากไร่ข้าวโพด
บทที่ 4 พริ้นซ์ช่วยทำขนมปัง
บทที่ 5 โรเวอร์ต้อนวัวกลับจากทุ่งหญ้า
บทที่ 6 โรเวอร์ช่วยชีวิตลูกเจี๊ยบตัวน้อย
บทที่ 7 พริ้นซ์ช่วยขนของชำกลับบ้าน
บทที่ 8 ทำไมโรเวอร์ถึงไปโบสถ์
บทที่ 9 พริ้นซ์ช่วยทำไอศกรีม
บทที่ 10 พริ้นซ์เล่นไล่จับ
บทที่ 11 ความซนของโรเวอร์
บทที่ 12 โรเวอร์ตามหาหนูน้อยเบ็ตตี้จนเจอ
บทที่ 13 พริ้นซ์เห็นมังกร
บทที่ 14 โรเวอร์ช่วยบ้านไว้ได้ทันเวลา
บทที่ 15 พริ้นซ์ใช้สายตาช่างสังเกต
คำนำ
เรื่องราวเหล่านี้กลั่นกรองมาจากความทรงจำในวัยเด็กของฉันที่เติบโตมาในฟาร์ม ซึ่งเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นเพราะคำรบเร้าของลูกชายตัวน้อยที่มักจะบอกว่า "แม่ครับ เล่าเรื่องตอนแม่ยังเด็กให้ฟังหน่อย" บางเรื่องลูกๆ ขอให้เล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งบ็อบบี้ ลูกชายคนเล็ก ยืนกรานว่าเรื่องเหล่านี้ควรจะ "เขียนเป็นหนังสือ"
หลายครั้งหลังจากฟังจบ บ็อบบี้จะพูดว่า "ผมอยากให้แม่เขียนเรื่องพวกนี้จังเลยครับ เด็กคนอื่นๆ จะได้มีโอกาสได้ฟังด้วย"
ฉันมักจะตอบกลับไปเสมอว่า "ไว้แม่จะลองหาเวลาเขียนนะจ๊ะ"
แต่ก็นั่นแหละค่ะ ชีวิตคนเรามักจะมีเรื่องอื่นให้ต้องทำอยู่เสมอจนไม่มีเวลาว่างจริงๆ เสียที
จนกระทั่งคืนหนึ่ง หลังจากที่ฉันเล่าเรื่อง "เมื่อโรเวอร์ไล่ฝูงวัวออกจากไร่ข้าวโพด" จบลง เขาก็พูดขึ้นว่า "แม่ครับ แม่บอกว่าจะเขียนเรื่องพวกนี้ตลอดแต่ก็ไม่เคยทำเลย ผมกลัวว่าเด็กคนอื่นจะไม่มีวันได้รู้เรื่องราวเหล่านี้จริงๆ"
ฉันเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นน้ำตาคลออยู่ในดวงตาของบ็อบบี้
เรื่องนี้มีความหมายต่อเขามากขนาดนี้เลยหรือ? แล้วเด็กคนอื่นๆ จะชอบเรื่องพวกนี้ไหมนะ?
"บ็อบบี้จ๊ะ" ฉันบอกเขา "แม่สัญญาว่าจะพยายามเขียนให้ได้ หลังคริสต์มาสนี้แม่จะเริ่มลงมือทำนะ"
และเมื่อวันหยุดผ่านพ้นไป ลูกชายคนโตกลับเข้าวิทยาลัย ฉันจึงเริ่มเขียนเรื่องราวเหล่านี้ขึ้นมา
"แบบนี้ใช้ได้ไหมลูก?" ฉันถามบ็อบบี้หลังจากอ่านเรื่องสุดท้ายให้เขาฟัง "ลูกคิดว่าสำนักพิมพ์จะชอบไหมจ๊ะ?"
"เด็กๆ ต้องชอบแน่นอนครับ" เขาตอบ
และนั่นคือที่มาของเรื่องราวของพริ้นซ์และโรเวอร์
เอช. เอฟ. โอ.

0 Comments