องก์ที่ 3

สำนักงานของเฮแกนในวอลล์สตรีท ห้องกว้างที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายเคร่งครัด ทางซ้ายมีโต๊ะตัวใหญ่พร้อมเก้าอี้ประมาณครึ่งโหล และมีเครื่องส่งสัญญาณหุ้น ทิกเกอร์ อยู่ใกล้ผนัง ทางขวามีโต๊ะทำงานหน้าเรียบและโทรศัพท์ ประตูทางเข้าอยู่ตรงกลาง

[เมื่อเปิดม่าน: แอนดรูว์สยืนอยู่ที่โต๊ะ หยิบเอกสารบางฉบับขึ้นมาตรวจดู จดบันทึก แล้ววางกลับที่เดิม]

พาร์กเกอร์: [เดินเข้ามา] นี่ แอนดรูว์ส คำตอบของจดหมายจากธนาคารโฟร์ธเนชันแนลเป็นยังไงบ้าง?

แอนดรูว์ส: ส่งมานี่สิ เดี๋ยวผมจัดการเอง

พาร์กเกอร์: เช้านี้มีคำสั่งอะไรถึงพวกนายหน้าไหม?

แอนดรูว์ส: ผมกำลังเขียนด้วยตัวเอง

พาร์กเกอร์: มีอะไรพิเศษล่ะสิ? เอาละ [มองไปที่เครื่องทิกเกอร์] เฮ้! ฟังนี่สิ: มีข่าวลือแพร่สะพัดว่า คำตัดสินของศาลอุทธรณ์ในคดีระหว่างรัฐกับบริษัท แกรนด์ อเวนิว เรลโรด จะถูกประกาศในวันนี้! ให้ตายเถอะ ฉันสงสัยจังว่าจะเป็นจริงไหม?

แอนดรูว์ส: ผมได้ยินข่าวลือนั้นแล้ว

พาร์เกอร์: เมื่อวานมีนักข่าวมาที่นี่ พยายามจะหลอกถามข้อมูลจากผม ผมพนันได้เลยว่าพวกนั้นกำลังจับตาดูเจ้านายอยู่

แอนดรูว์ส: ใช่ ไม่ต้องสงสัยเลย

พาร์เกอร์: ให้ตายสิ! ผมอยากรู้ชะมัดว่าเรื่องมันจะลงเอยยังไง!

แอนดรูว์ส: ผมไม่สงสัยเลยว่ามีอีกหลายคนที่อยากรู้เหมือนกัน

พาร์เกอร์: ผมกล้าเอาหมวกเป็นเดิมพันเลยว่าเจ้านายรู้!

แอนดรูว์ส: ก็อาจจะเป็นอย่างนั้น

[นิ่งไปครู่หนึ่ง พาร์เกอร์ยังคงอ่านแถบกระดาษจากเครื่องโทรเลข]

พาร์เกอร์: ผมเดาว่าคุณคงไม่ได้ยินอะไรมาบ้างเลยใช่ไหม?

แอนดรูว์ส: ผมไม่เคยได้ยินอะไรเลย พาร์เกอร์

พาร์เกอร์: โธ่ บอกมาเถอะน่า ทำไมคุณไม่ลองใบ้อะไรให้เพื่อนร่วมงานบ้างเป็นครั้งคราวล่ะ?

แอนดรูว์ส: ผมทำแบบนั้นไม่ได้

พาร์เกอร์: เรื่องนี้จะไม่มีทางหลุดไปจากผมแน่นอน [นิ่งไปครู่หนึ่ง] นี่ แอนดรูว์ส

แอนดรูว์ส: ว่ามา

พาร์เกอร์: คุณอยากจะช่วยลงทุนให้ผมบ้างเป็นครั้งคราวไหม?

แอนดรูว์ส: ผมไม่ได้มีความปรารถนาแบบนั้นเป็นพิเศษ

พาร์เกอร์: ผมจะแบ่งกำไรให้คุณครึ่งหนึ่งเลย

แอนดรูว์ส: แล้วถ้าขาดทุนล่ะ?

พาร์เกอร์: มันไม่มีทางขาดทุนหรอก

แอนดรูว์ส: เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ พาร์เกอร์ เราไม่ต้องการเรื่องแบบนั้นในออฟฟิศ [ยื่นกระดาษให้] นี่ ผมต้องการสำเนานี้สามชุด และเชื่อคำแนะนำของผมเถอะ ใช้ชีวิตด้วยเงินเดือนของคุณไปนั่นแหละ

พาร์เกอร์: ขอบคุณครับ ผมล่ะอยากให้เงินเดือนมันเพิ่มขึ้นเร็วเท่ากับที่บิลค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นบ้างจัง! [เดินไปทางประตู แล้วเห็นลอร่า] โอ๊ะ! อรุณสวัสดิ์ครับ คุณลอร่า เฮแกน!

ลอร่า: [เดินเข้ามาอย่างรีบร้อน] อรุณสวัสดิ์ค่ะ

แอนดรูว์ส: อรุณสวัสดิ์ครับ คุณลอร่า เฮแกน

พาร์เกอร์เดินออกไป

ลอร่า: คุณแอนดรูว์ส เมื่อคืนนี้คุณพ่อของฉันอยู่ที่ไหนคะ?

แอนดรูว์ส: ท่านมีการประชุมสำคัญครับ

ลอร่า: ท่านไม่ได้กลับบ้านเลย

แอนดรูว์ส: ครับ คุณลอร่า เฮแกน มันดึกเกินไป ท่านจึงพักอยู่ในเมือง

ลอร่า: และคุณก็ไม่ได้กลับบ้านเหมือนกัน

แอนดรูว์ส: ผมอยู่กับท่านครับ

ลอร่า: แย่จังเลย! ฉันพยายามตามหาพวกคุณทั้งสองคนตลอดทั้งคืน

แอนดรูว์ส: คือ คุณพ่อของคุณไม่ได้บอกไว้เลยตอนที่ท่านจากไปว่า

ลอร่า: ฉันทราบค่ะ มีบางอย่างเกิดขึ้น

แอนดรูว์ส: ผมหวังว่าคงไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นนะครับ

ลอร่า: ฉันต้องพบคุณพ่อให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เช้านี้ท่านจะมาที่นี่ไหมคะ?

แอนดรูว์ส: อีกไม่กี่นาทีนี้แหละครับ คุณลอร่า เฮแกน

ลอร่า: ท่านจะมาแน่นอนใช่ไหมคะ?

แอนดรูว์ส: ไม่มีความสงสัยเลยครับ ไม่มีอะไรที่จะรั้งท่านไว้ได้

ลอร่า: ฉันต้องการพบท่านทันทีที่ท่านมาถึง และถ้าท่านโทรมาหรือส่งข่าว

แอนดรูว์ส: ผมจะแจ้งให้ท่านทราบครับ คุณลอร่า เฮแกน

ลอร่า: ขอบคุณค่ะ [นิ่งไปครู่หนึ่ง] คำตัดสินของศาลคาดว่าจะออกวันนี้ใช่ไหมคะ คุณแอนดรูว์ส?

แอนดรูว์ส: [ลังเล] มีข่าวลือแบบนั้นครับ คุณลอร่า เฮแกน

ลอร่า: และนั่นจะทำให้ตลาดปั่นป่วนอย่างมากใช่ไหมคะ?

แอนดรูว์ส: น่าจะเป็นเช่นนั้นครับ

ลอร่า: แล้วคุณพ่อของฉันได้เตรียมการไว้แล้วใช่ไหม?

แอนดรูว์ส: ครับ

ลอร่า: นั่นคือเรื่องที่ประชุมกันใช่ไหมคะ?

แอนดรูว์ส: ผมสันนิษฐานว่าอย่างนั้นครับ คุณลอร่า เฮแกน

ลอร่า: อ้อ อีกเรื่องค่ะ คุณแอนดรูว์ส ฉันนัดคุณมอนทากิวไว้ตอนสิบโมง รบกวนแจ้งฉันด้วยนะคะเมื่อเขามาถึง

แอนดรูว์ส: ครับ คุณลอร่า เฮแกน [เดินไปที่ประตู แล้วหันกลับมา] คุณเฮแกนมาถึงแล้วครับ