กวางกับสระน้ำ

กวางผู้หิวกระหายตัวหนึ่งเดินลงไปยังสระน้ำเพื่อดื่มน้ำ ขณะที่มันก้มลงเหนือผิวน้ำ มันได้เห็นเงาสะท้อนของตนเอง และรู้สึกชื่นชมในเขากิ่งก้านสวยงามของตนเป็นอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกัน มันกลับรู้สึกรังเกียจในความอ่อนแอและเรียวเล็กของขาตนเอง ขณะที่มันยืนจ้องมองตนเองอยู่นั้น สิงโตตัวหนึ่งได้เห็นเข้าและเข้าโจมตี ทว่าในการไล่ล่าที่ตามมา มันสามารถสลัดหลุดจากผู้ล่าได้ในทันที และรักษา ระยะห่างไว้ได้ตราบเท่าที่พื้นดินที่มันวิ่งผ่านยังเป็นที่โล่งและไร้ต้นไม้ แต่เมื่อเข้าสู่ป่าในเวลาต่อมา เขากิ่งก้านของมันกลับไปติดกับกิ่งไม้ และตกเป็นเหยื่อของเขี้ยวและเล็บของศัตรู โถ่ ตัวข้า!

มันร้องคร่ำครวญด้วยลมหายใจสุดท้าย ข้าดูแคลนขาของข้าซึ่งอาจช่วยชีวิตข้าไว้ได้ แต่ข้ากลับภูมิใจในเขาของข้า และสิ่งนี้เองที่นำความพินาศมาให้

สิ่งที่ล้ำค่าที่สุด มักเป็นสิ่งที่ถูกให้ค่าน้อยที่สุด