หมาป่ากับเงาของมัน

หมาป่าตัวหนึ่งกำลังเดินเตร่ไปตามทุ่งกว้างในขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังคล้อยต่ำลง มันรู้สึกประทับใจในขนาดของเงาตนเองและรำพึงกับตนว่า ข้าไม่นึกเลยว่าข้าจะตัวใหญ่ขนาดนี้ คิดดูสิว่าข้าเคยกลัวสิงโตด้วย! ข้านี่แหละ ไม่ใช่เขาทีที่ควรเป็นราชาแห่งสัตว์ป่า และด้วยความไม่ระวังอันตราย มันจึงเดินวางท่าราวกับว่าไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้เลย ทันใดนั้น สิงโตตัวหนึ่งก็กระโจนเข้าใส่และเริ่มกัดกินมัน อนิจจา มันร้อง หากข้าไม่ละสายตาจากความเป็นจริง ข้าคงไม่ต้องพินาศเพราะจินตนาการของตนเอง